Vrolijk Pasen!

gek

Je bent zelf gek.
Scharrelaar.

Lente (fietsen en planten)

Op de fiets! Want lente en nieuw leven en zonnestralen galore. Peddelend naar Monnickendam, met het nieuwe pontje naar de Zamenhofstraat en door het Vliegenbos. Even langs opdrachtgever [De Redactie] - maar gelukkig voor hen waren ze dat weekend niet aan het werk.
naar Monnickendam
We waren superhelden, zo snel als we gingen. Zeker die uk daar met die kleine fiets. Wat was Monnickendam toch dichtbij als je zo goed kon trappen als wij. En wat waren wij toch sterk.

Na Monnickendam hadden we wind, beukend op onze slapen.
Die wind had eerder helemaal niet gewaaid, toch?

De terugreis duurde drie keer zo lang als de heenreis.
We moesten ons best doen om niet chagrijnig te worden.
Maar schoon was het uitzicht zeker:
Mooi. De Gouwzee hier links
De horizon loopt wat schuin af op deze dijk.
Maar dat kwam dus door de wind. Die schuint de horizon.

Onderweg zagen we nog een leuk modern straatstencilkunstje:
twitter

... (werkweek) ...

Nog meer fietsen. We togen te stadsbarrel naar Bakkum, ik bedoel Amsterdam, of nee, het was toch Bakkum, alwaar ik voor het eerst voet zette op Camping Bakkum.
Camping Bakkum!
Ja, echt!
camping bakkum
Eens moet de eerste keer zijn. Het was na al die jaren horen zeggen fijn om eens met eigen ogen te kunnen zien dat ook daar je buren inderdaad je buren zijn.

De bevriende kinderen struinden het terrein af met hun walkietalkies, al het ijs was uitverkocht ("we hadden dit niet voorzien") en er was koud bier. Het was aangenaam vertoeven. En met de wc-rol in de hand voelde het net als echt kamperen.

Terwijl wij fietsen gebeurt er van alles hier thuis:
piepjes
Ontluiking, ontluiking.
We kijken de kruiden groot.

En een dag later zag ik deze tekst. Hij ontroert me.
Als het écht niet anders kan, als je echt je fiets in de planten moet zetten, we kunnen ons voorstellen dat er zulke momenten zijn - dan mag het. Maar als het even kan, toch liever niet.
liever niet

Nog meer plantaardigs. Want wij schilden vele citroenen om dit te maken:
mmm
De weckpot staat inmiddels op een donkere plek krachten te verzamelen en ik schud de inhoud elke dag even heen en weer in de hoop dat het resultaat er alleen maar lekkerder van wordt. Over een paar dagen (of weken, de recepten verschillen nogal) gaan er water en suiker bij.

En dan, na veel engelengeduld: proost!
Zelfgemaakte limoncello, laat die zomer maar komen.

And the plogging continues

De dag waarop ik eerst deze foto maakte:
Vet profi
(nee, dat ben ik zelf niet, ik zou willen dat ik zulke lange, slanke benen had, en zo'n werptechniek bovendien)

... kon niet anders eindigen dan in:
nagellak
De manicure van 6 was zelf erg tevreden over het resultaat.
De tekenares van 38 ook.

Toen ik een dag en veel remover later bij een nieuwe opdrachtgever zat, bemerkte ik dat ik mijn duim was vergeten te ontdoen van de hardnekkige zilverglitters. Ik zat het hele uur met mijn duim in mijn knuistje.

Er werd nog meer gewerkt. Bij de ene opdrachtgever, het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid, werd er gevierd dat er 4000 volgers op Twitter waren (inmiddels al 4081, zie ik). Hoera!
4000

En bij een andere opdrachtgever, Knab, hing een inspirerende tekst van Gandhi aan de muur in de kantine. Je kunt veel over Gandhi zeggen, maar hij begreep het allemaal uitermate goed.
Knab: de klant centraal

Ik ging trouwjurken passen!
Of nee.
Daar mist een woord.
Ik ging mee trouwjurken passen.
YES
We zeiden YES to the dress!
(die uitspraak komt uit een televisieprogramma waarin de beste vriendinnen van de bruid de jurk mee helpen uitkiezen. Ik bleek geheel onwetend op het gebied van trouwjurken en op het gebied van televisieprogramma's over trouwjurken)
YES!
En NO! Jullie krijgen de winnende jurk niet te zien. Tsk.

Degene die vergeten was het wc-papier bij te vullen, kreeg een vriendelijke reprimande (ik was het niet!):
wc-papier
Kijken of het helpt.

Ik deed een taaltest op Twitter - welke tekst spreekt u meer aan? - en de uitkomst was ongewis. Ik vond het leuk dat er bij beide supermarkten iemand (een tekstschrijver?) over deze teksten nadenkt, en dat je twee keer toch iets anders krijgt. De Vomar slooft zich uit. En Albert Heijn klinkt erg directief. Ik durfde bijna niet zonder winkelwagen naar binnen.
winkelwagens

En daar was ie ineens! De lente!
Voor alles moet een eerste keer zijn, dus reed ik gisteren met open dak en wapperend haar over de A5. Zoef. Ik had nooit gedacht dat ik zo van een auto zou kunnen genieten.

Het dak eraf is ook heel handig als je naar het tuincentrum gaat:
tuincentrumcabrio

De lente maakt zo veel dingen mooi. Ook de schaduwen bij de kapper.
mooi blauw is niet lelijk

Na de kapper zeiden in totaal nul (0) mensen iets van mijn nieuwe haar.
Dat kun je als een voordeel zien.

Plog 2

Jawel! Weer een plogje. Hoera!

oeps! zadel weg
Ik ging een lange fietstocht maken. Halverwege had ik een probleem.

zadel
Probleem opgelost!
Een tip aan u: koop een nieuw zadel, de luxe is ongekend.

geeltjes
Na de lange fietstocht trof ik mijn naam aan op een geeltje op een muur.
Met 'januari?' erachter.
Heel mysterieus.

een krat vol lekkers
Hoera! Een weekend weg! Van tevoren kochten we boodschappen. We vergaten een beetje expres bijna alle gezonde dingen.

smurfje
Tijdens het weekend deden we tikkertje op het strand. Ik was 'm gelukkig maar één keer. Daarna merkten ze dat ik geen bal aan was, en lieten ze me ongemoeid foto's maken. Bijvoorbeeld van deze smurf (hij werd vlak hierna getikt).

strand
Verder was er niemand. Behalve de loeiharde wind die het zand deed racen. Als je dicht genoeg bij de grond kwam, kreeg je een gratis gezichtsbehandeling.

spandoek
Tijdens het weekend hadden we een belangrijke taak. We moesten aanmoedigen. De halve marathon. We trotseerden de neerslag en rukwinden, hulden ons in vuilniszakken, regenjassen, sjaals, handschoenen en thermokleding en schreeuwden de longen uit ons lijf. Vele renners riepen naar ons terug dat wij helden waren. Verdomd, het bleek zo te zijn.

een paar!
Enkele handschoenen, je vindt ze deze dagen overal, eenzaam slingerend op een plek waar niemand ze meer vindt. Op maandag vond ik één leren handschoen. Een mooi exemplaar, zonde om zomaar te vereenzamen. Ik legde de handschoen op een achteropje, in het zicht, in de hoop dat iemand hem zou vinden. Op dinsdag vond ik weer een handschoen, en warempel! Hij hoorde bij de eerste. Ik legde hem ernaast. Het voelde als een teken, zeker toen het setje een uur later weg was. Nu maar hopen dat de meenemer de rechtmatige eigenaar was.

james vincent mcmorrow
Ik ging naar James Vincent McMorrow in het Concertgebouw en niemand kan die naam onthouden, dus gewoon een paar keer zeggen. James Vincent McMorrow. Luister en raak in extase.

malle lui
Ik gaf een schrijftraining in Tilburg bij het bkkc en ik had het over de gekke teksten die gemeenten en bedrijven altijd op borden zetten. Toen ik terugliep naar het station, bevestigde dit bord mijn verhaal. Fietsen ruimen, wie zegt dat nou? De gemeente. Die zegt dat. Als enige.

suzanne vega
Toen werd het zondag! Tegen mijn eigen verwachting in was ik erg onder de indruk van Suzanne Vega in Paradiso. Humor, slim, mooie teksten, mooie stem. Prachtige avond. Iets minder prachtige foto (waarom maken mensen foto's van artiesten op het podium? De foto's worden altijd lelijk en je stoort er anderen alleen maar mee. Mee ophouden dus, doe ik het ook, goed?).

Plog

Er waart een niet meer zo heel nieuwe rage door weblogland: ploggen (picture loggen). Martine begon ermee en ik word er enthousiast van. Fotootjes met korte onderschriften.
Mijn week in plog:

beter
Een surprise-ei! Wat zou het gaan worden?

corsica
Ik deed inspiratie op voor een vakantie. *droomt weg*

een ander leven
Ik deed inspiratie op voor een ander leven. Een leven met immer zonneschijn en tuinbankjes. In een dorp, op steenworpafstand van de stad. Ik woon fijn en samen (hoera!) maar toch struin ik funda af op zoek naar levens die ik niet heb. En die ik niet eens wil hebben.

oostpoort
Na jaren komt Oostpoort eindelijk een beetje af. De eerste indruk is wat claustrofobisch, maar met die blauwe lucht werd het ineens wel mooi.

literanita
Ik presenteerde Literanita, de leukste literaire avond van Amsterdam in de Nieuwe Anita. Donderdag 27 maart is de volgende, met als thema Krengen en Klootzakken. Komt al!

appie smulders
En ik ging naar de opening van de tentoonstelling van Appie Smulders, op mijn nieuwe schoenen, waarvan ik geen foto maakte (het ploggen zit nog niet genoeg in me, zo veel moge duidelijk zijn). Op de foto niet de kunstenaar, maar Han Kerckhoffs, die het praatje hield. Ik was danig onder de indruk van een van de werken, en was ook wel weer rustig toen bleek dat het al verkocht was.

Inderdaad, de kwaliteit van de foto's laat te wensen over.
Misschien is het ploggen een goed excuus om nu eindelijk die nieuwe telefoon aan te schaffen.

En PS.
Niet van mijn hand natuurlijk, deze foto. Maar hij is het waard om vereeuwigd te worden.
Philip Seymour Hoffman

Nelson en ik

Ik kon me maar niet herinneren waar ik was op 16 juni 1990, toen Mandela op het balkon van de Stadsschouwburg een vol Leidseplein toewuifde. Ik woonde al in Amsterdam, en ik weet nog hoe groots en ontroerend het was toen hij uit de gevangenis kwam. Waarom was ik niet op het plein geweest? Had ik huisarrest? Iets anders belangrijks? Ik zou daar toch sowieso bij hebben willen zijn?

Vanochtend pakte ik mijn puberdagboeken erbij.
Ik zou er in ieder geval iets over geschreven hebben, zo'n enorme gebeurtenis, zo vlak bij mijn huis, zo'n tot de verbeelding sprekende gast in ons kikkerland.

Ik citeer:

Zaterdag 16 juni 1990. 22.30 uur.
"Ik heb vandaag voor 't eerst tampons gebruikt. Het lukte meteen (ik snap niet waarom niet) maar het deed een beetje pijn. Het is wel handiger. Kun je tenminste zwemmen.
Morgen moet ik een geschiedenis proefwerk leren. Bah. Ik zal even mijn hele rappie opschrijven [volgt hele lijst cijfers, inclusief vorige rapportcijfer, red.].
Ik heb de plaat Brigitte Kaandorp 1 gekregen voor mijn rappie. Hij is heeel grappig, mooi en leuk. Ik krijg ook nog de plaat van Kim Wilde. Word ik verwend! Vandaag ben ik NIET naar de bioscoop geweest.
Doei!!!
XXXXXXXXX MERLO XXXXXXX"

...

"Waar was jij toen Nelson Mandela op het balkon van de Stadsschouwburg stond?"
"Op de wc. Het lukte meteen."

Nadat ik de teleurstelling over mijn navelstaarderij vakkundig had weggedrukt, keek ik of ik dan in ieder geval iets had geschreven op 11 februari 1990, toen Mandela werd vrijgelaten.

11 februari 1990
"Een hele, vreselijk belangrijke dag in de geschiedenis. Nelson Mandela FREE out of jail. Te wowie."

Wat blijft, is de herinnering, dat ik een intelligente, politiek betrokken puber was.
Nelson Mandela Leidseplein

Op de cover

Ik vind dat de Onze Taal van deze maand me wel erg een spiegel voorhoudt.
merel ERROR Onze Taal
Wat?
U bent nog geen lid?
Kan hoor, ook leuk als cadeautje.

Verschrikking



Het is al erg genoeg dat ik elke dag op de vloer lig.
Maar dit mannetje op mijn plafond maakt het er niet beter op.

"Ik schrik me dood van je", zegt hij.
"Je ziet er niet uit!", blaast hij me toe.
"Hahaha, zie jezelf nou eens daar liggen, denk je nou echt dat het helpt?"

Hij schrikt en sist en chagrijnt.
Hij lijkt op de kerstman.

Ik duld het.
Nog net.
Als mijn buikspieren op die van Schwarzenegger zijn gaan lijken, krijgt hij ervan langs.