Op de fiets (41)

Onthaasten. Na elf en een halve maand racen, rennen en rouwdouwen, besloot ik de laatste dagen van het jaar te onthaasten. Rust, geduld en groot aanpassingsvermogen waren hiervoor nodig.
Stoplichten werden stoplichten als zij op rood stonden. De grenzen van het fietspad werden in ere gehouden. Inhalen mocht niet. Vooral dat laatste vereiste een grote mate van zelfdiscipline.

Op weg naar mijn werk kom ik talloze stoplichten tegen. Ik bleef rustig wachten, een complete chaos veroorzakend achter mij, omdat ik zonder enige aankondiging stopte voor een rood licht. Scheldende mensen, of ik dat normaal vond, zomaar stoppen voor rood licht, stoeprijders, zebrapadfietsers. Ik wachtte geduldig tot het licht op groen sprong.

Ik fietste achter een oude vrouw. Ze fietste langzaam. Ze fietste zo langzaam dat ik moeite had mijn evenwicht te bewaren. En mijn geduld. Ik wilde inhalen, ik wilde schreeuwen dat ze op moest schieten, dat dit tempo bijna gevaarlijk was, dat ik op deze manier niet kon onthaasten. Maar, nee. Geduld. Tergend langzaam. Trap. Trap. Inademen. Uitademen. Wat een mooie omgeving. De mevrouw sloeg af. Geweldig.

Mijn benen spanden zich aan om de stress, veroorzaakt door het langzame fietsen, eruit te trappen. Heerlijk hard trappen, sprintje trekken, slalom maken. Maar al snel stuitte ik op een rood stoplicht. Op een kruising waar bijna geen stoplicht had hoeven te zijn.

21, 22, 23.

Groen. Man in zicht. Een grote man, zo groot dat ik mezelf op moest richten om over hem heen te kijken. Hij belemmerde mijn uitzicht. Ik wist niet dat grote mannen van zijn leeftijd zo langzaam konden fietsen. Hoewel ik alleen zijn rug zag, vermoedde ik dat hij zijn mond open had hangen. Zijn rug ging gestaag mee met zijn trage trapbeweging. Op zijn achterop had hij een rugzak onder de snelbinders geschoven. Fjällräven. Fjällräven Kanken. Ik kon alleen maar aan een ernstige ziekte denken en die op hem projecteren. Schiet toch op! Ik probeerde hem met mijn gedachten vooruit te duwen, harder, sneller, afslaan desnoods. Ga weg! Maar hij bleef voor me rijden. Ik kreeg een ontzettende hekel aan de rug van deze man, aan de krullen die onder zijn muts uitstaken, aan zijn loszittende achterspatbord. Na enkele minuten haatte ik hem met volle overgave. Ik werd door iedere jandoedel ingehaald.

De rest van de weg naar mijn werk hing ik achter deze man. Ik ging bij mezelf na wat dit deed met mijn hartslag, mijn spieren, mijn humeur. Dit was zelfkwelling van de hoogste orde. Dit was een onmenselijk drama. Toen ik op mijn werk aankwam, moest ik eerst onthaasten van het onthaasten. Uitblazen van mijn stressvolle tocht. Wat een ramp, dit.

Onthaasten op de fiets is niet goed voor mij. En daarmee zeker niet voor anderen.

41 reacties

Inderdaad, zo worden wij gedwongen tot jakkeren om te onthaasten.

Maar daar gaat het niet om vandaag. Waar dan wel om? Zie De Razende Link (link).

pim

PS Noemen wij dit verschijnsel voortaan:
een drosteverpleegstertje

pim, (E-mail ) (URL) - 30-12-’02 09:30

Dit moet een frustrerend stukje voor Tonie zijn, vanwege het rampzalig fietsplezier.
Het zal hem leren zijn fiets niet zomaar weg te geven.

Geertjan, - 30-12-’02 10:07

:-) Lol. Het lijkt werkelijk zo, althans mij is het ook reeds opgevallen dat hoe langer de mens is hoe trager hij zich weet te verplaatsen alsof ze alleen nog maar bezig zijn hun energie in correcte verhouding over hun lengte te verdelen.

Actiereactie, - 30-12-’02 11:14

Hoe langer de mens is hoe trager… nu ga je te ver beste Actiereactie… dit raakt mijn 1.96 lange ‘sportieve’ lichaam diep.

Rick, (E-mail ) (URL) - 30-12-’02 12:51

Hoe kun je nou onthaasten als je op 30 december gewoon gaat werken ?
Neem toch vrij, ga op de bank liggen met een boek en een pot thee.
Het is volgens mij sowieso een zware opgave om als inwoner van Amsterdam te onthaasten.
Amsterdam heeft altijd haast !

hannes, (E-mail ) - 30-12-’02 14:55

@Actiereactie: Lange mensen hebben meer last van tegenwind en hebben dus meer voordeel van een ligfiets in verhouding tot korte fietsertjes (zoals ik, 1.70). Neerlands Ligfietskanon is meer dan 2 meter: wel al die spiermassa maar een relatief klein frontaal oppervlak.

I)akmuis, - 30-12-’02 15:16

Waarom zou je niet, in onthaastte toestand. even een grote, logge en een in veel verdere staat van onthaastheid verkerende man, voorbijtuffen op zijn boerefluitjes.
Waarom jezelf kwellen..gewoon vriendelijk ,doch rustig, met kalmte en met een zekere tred op de pedaal de brave lobbe voorbij.
Leve de onthaasting..weg met de zelfkwelling

swoosh, (E-mail ) - 30-12-’02 15:42

s

swoosh, - 30-12-’02 15:44

trouwens..dat gekanker van de mensen, die je over je heen krijgt als je stopt voor rood licht, kan soms heerlijk louterend werken..verfrissend..;)..
maar niet te vaak he, anders wordt het zelfkwelling, en je moet natuurlijk ook wat tijd overhouden om zelf een potje erop los te kunnen kankeren als er weer zo’n achterlijke idioot stopt voor het rode licht..

swoosh, - 30-12-’02 15:50

Wat zul je een ‘onthaast’ gevoel hebben gehad nadat je alles stress van je af had geschreven!

Paul, (E-mail ) (URL) - 30-12-’02 16:46

wat kunnen mensen trouwens snel uit hun slof schieten.. irritant gewoon! alsof er bijna geen ruimte meer is om fouten te maken.. de verdraagzaamheid is soms ver te zoeken.

rem maar rustig onverwachts verder hoor Merel ;)

terence, (URL) - 30-12-’02 16:51

dusse.. proef je de overwinning al? [bnn blog40]

;)

terence, (URL) - 30-12-’02 16:55

Ik terug naar huis, stukje van Merel net gelezen, blijf ik hangen achter een fietster. Lekkere billen, mooi haar, geen tas met een ziekte achterop. En toch, en toch, en toch.
Irritant!
Hup d’r voorbij en gaan met die banaan! En thuis weet ik het weer: topsport is ontspannend.

Volgspot, (E-mail ) (URL) - 30-12-’02 18:33

Ik denk dat je bij een straffe tegenwind graag achter de grote rug had vertoefd.
Onthaasten op de fiets is er voor mij overigens ook lang niet altijd bij. Zeker niet op de racer. kan je beter niet voor me treuzelen.
(ook al zo lekker gewerkt vandaag, was heerlijk rustig in de trein :-) )

Bas, (URL) - 30-12-’02 20:19

volgens mij kun je het beste onthaasten in je eigen (voor jou misschien wel erg hoge) tempo, niet in het onthaast dan wel gewone tempo van anderen.

Ik ben erg verheugd om te lezen dat je nu eindelijk voor rood stopt. Ik doe dat altijd, en vraag me altijd af waar die anderen dan allemaal zo snel naar toe moeten.

leon, (E-mail ) - 30-12-’02 22:35

Eindelijk iemand die net als ik stopt voor rode verkeerslichten. Want hoe kun je anders kinderen de kneepjes van het verkeer bijbrengen. Stel dat ze net als al die dwaze hazen zich niets aantrekken van dat rood… het aantal doden in het verkeer zal dan explosief stijgen.

Maar ..achter de traagste persoon blijven rijden vind ik niet slim: rij gewoon je eigen ritme en tempo. Dat tempo is het tempo dat je rijdt als je niet ergens perse nog op het laatste nippertje, op tijd hoeft te komen.

doei

Guus, (E-mail ) - 30-12-’02 23:32

Tja, stoppen voor rood is inderdaad heel verstandig… Ik vond mezelf altijd een ‘bewust-door-rood-rijder” d.w.z. goed uitkijken, niet blind doorracen en in ieder geval mensen die wél door groen rijden voorrang geven (dat doen ook niet alle roodrijders ;o)
Maar goed, nu ik een aantal boetes van oom agent heb gekregen, let ik steeds vaker alleen nog maar op of er wel of geen agenten voorbij het kruispunt staan. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn!?

Maarja, onthaast, onthaast! En je mag inderdaad best hele langzame ruggen met enge ziektes inhalern hoor, anders krijg je daar weer stretch van!

Nou Merel en alle bezoekertjes: een hele fijne jaarwisseling en moge de iBook tot u komen!

Florrie, (E-mail ) - 31-12-’02 11:11

Doe de ultieme onthaasttest op de fiets:
Draai “Opzij opzij opzij” van Herman van Veen op de MP3 speler en probeer dan nog zo beheerst te blijven.

Aussie, - 31-12-’02 11:48

@Rick: Oeps…excuus, maar zie het anders, is het niet schoon een uitzondering te zijn? ;-)

Actiereactie, - 31-12-’02 14:14

..Dan ben ik dus toch niet de enige die de gevaren van het langzame werkverkeer onderkend!
http://www.funklosophy.tk

Frank, (E-mail ) (URL) - 02-01-’03 12:19

Oh ja, tip van een Spaanse kok. Snij knoflook overlangs doormidden. Haal het groene hart eruit. Dat scheelt.

Bart, (E-mail ) - 10-01-’07 11:55