Online eindredactie, training en advies.

Eindredacteur online

Online eindredacteur

Wat mij betreft, zijn er nog te weinig eindredacteuren die zich echt focussen op het web. Als online eindredacteur en contentspecialist redigeer ik webteksten op:

  • correct Nederlands
  • formulering
  • scanbaarheid (ook: schrijven in blokjes)
  • SEO (snippet, H1, H2, linkbuilding)
  • vorm
  • usability
  • B1-niveau als nodig
  • mobielvriendelijkheid
  • de positie van de pagina
  • tekstverrijking

Nieuwe website of contentstrategie

Stel, je gaat een nieuwe website maken of binnenkort live zetten. Of je afdeling moet worden meegenomen naar een nieuwe contentstrategie of nieuwe tone of voice. Ik schakel zowel goed met de redacteuren als met de communicatieprofessionals of marketeers en (jawel) met de techneuten. Uiteindelijk gaat het mij om goed converterende en consistente content.

Contentmarketing

Contentmarketing vind ik een interessante mix tussen redactie, bloggen en marketing. Misschien zijn de redacteuren op je afdeling op dit gebied nog onervaren, of vinden ze marketing niet passen bij inhoudelijke stukken. Ook dan spring ik graag in als online eindredacteur. Ik geloof erg in het on the job coachen van redacteuren om zo een sterke afdeling neer te zetten die weet wat er nu speelt.

Het hele traject of een snelle blik

Schakel me ook in als je vlak voor livegang nog een snelle check wilt op SEO of webfähige taal, of juist een stevig advies aan het begin van een traject. Ook help ik je bij het opschonen van een overvolle website. En hoe pak je dat weggooien van pagina’s nou goed aan? Bij de overgang naar een responsive site kijk ik dan natuurlijk meteen hoe de toptaken het beste ingezet kunnen worden.

Eindredactie voor je website

Kortom: online eindredactie nodig, of een coach die op content let? Neem vooral contact op!

“Merel Roze kan je als geen ander inwijden in de geheimen van schrijven voor het web én enthousiasmeren om ermee aan de slag te gaan.”
Alfred Hakkert, hoofdredacteur Secondant (CCV)

opdrachtgevers

logo van Bikkelhart

Online bureau Bikkelhart (onthoud die naam!) bedenkt en realiseert websites, funnels, portals en e-commerce-optimalisaties. Ik word ingeschakeld als er bikkelharde content nodig is.

logo van ENNIA

Curaçao? ENNIA. Dé verzekeraar van de Dutch Carribean. Ik was als eindredacteur verantwoordelijk voor alle content van de nieuwe responsive site. Bon siman!

logo van Kennedy van der Laan advocaten

Over de online artikelen/blogs die de advocaten schreven, deed ik coachende eindredactie: hoe schrijf je een intro waarbij je de lezer grijpt en informeert, en ook nog iets belooft? Hoe zorg je voor een pakkende online titel die het ook goed doet voor SEO? En hoe maak je je tekst leesbaar voor een grotere groep dan alleen juristen?

logo van HoyHoy

Ik was eindredacteur bij het redesign van de vergelijkingssite HoyHoy.nl. Ik vertaalde de nieuwe propositie naar de online uitrol. Nadruk op conversie-optimalisatie en SEO.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Trainer

Beter schrijven? Ik leer het je.

Workshops schrijven en schrijftrainingen

Met duidelijke oefeningen, praktische aanwijzingen en vooral ook veel plezier zorg ik er als schrijftrainer voor dat je beter gaat schrijven. Ik heb ruime ervaring in het geven van workshops en trainingen of het individueel coachen van professionals.

De schrijftrainingen die ik geef

  • Schrijven voor het web
  • Columns en blogs
  • Eindredactie voor het web
  • Aantrekkelijker formuleren
  • Schrijven op B1-niveau
  • Schrijven voor social media
  • Trainingen op maat

Aan wie ik schrijftrainingen geef

  • Mensen die best veel schrijven voor hun werk, maar ‘eigenlijk maar wat doen’
  • Redacteuren
  • Eindredacteuren
  • Ambtenaren
  • Secretaresses
  • Communicatieprofessionals
  • Bloggers en contentmarketeers
  • Eigenlijk iedereen dus

Incompany of open inschrijving

Neem contact op voor individuele coaching, een incompanytraining, training on the job of een inhoudelijke heidag. Wil je een training met anderen (onbekenden) volgen? Bij [De Redactie] Trainingen geef ik bijna elke maand wel een training op open inschrijving.

Bedrijven, organisaties en overheden waar ik trainingen heb gegeven

NS International | Nationale Postcode Loterij | Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid | Tweede Kamer der Staten Generaal | Gemeente Pijnacker | B+B Vakmedianet | Reed Business | Klingel | Het CCV (Secondant) | Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur | Longfonds | Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde | Faasen|Grijmans | Uitgeverij G+J | ZB Communicatie | NRCQ | Loyens en Loeff | Nationaal Archief | Cobouw.

“Merel kon zich goed een beeld vormen van de situatie bij de Tweede Kamer. Met haar humor en relaxte benadering wist ze een sfeer te creëren waarbij de deelnemers zich kwetsbaar durfden op te stellen.”
Deelnemer training Schrijven op B1-niveau, Tweede Kamer der Staten Generaal

opdrachtgevers

logo van Loyens & Loeff

Loyens & Loeff is gespecialiseerd in juridisch en fiscaal advies aan ondernemingen, financiële instellingen en overheden. Door mijn trainingen worden ze daarnaast ook specialisten in schrijven voor het web.

logo van Cobouw

Cobouw is hét vakblad voor bouwprofessionals. Ik trainde hen in online schrijven en publiceren, distributie en verrijking van hun teksten, zodat de nieuwe responsive site ten volste benut kan worden.

logo van [De Redactie] Trainingen

Voor [De Redactie] Trainingen geef ik sinds 2010 trainingen, zowel incompany als op open inschrijving. Bijvoorbeeld Eindredactie voor het web, Columns en blogs schrijven, B1-schrijven en Schrijven voor het web. O.a. bij De Belastingdienst, De Tweede Kamer, Gemeente Pijnacker-Nootdorp, Postcode Loterij, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Indigo en nog vele anderen.

logo van Reed Business

De eindredacteuren van de tijdschriften van Reed Business agri (Boerderij, Landleven, etc.) hebben jarenlange ervaring in het maken van tijdschriften. Online was iets wat ook moest (veel copy/paste). Ik trainde ze tot experts op het gebied van online eindredactie (SEO, contentverrijking, usability, structuur, taalgebruik, interactiviteit). Met gewenst bijkomend effect: dat ze enthousiast werden over online publiceren.

logo van ROC van Amsterdam en ROC Flevoland

De ROC’s van Amsterdam en Flevoland kregen nieuwe websites: responsive, en mobile first. De doelgroep is voornamelijk vmbo en mbo. Ik trainde de medewerkers van marketing en communicatie in schrijven voor internet en mobiel, schrijven op B1-niveau en SEO.

Columnist en blogger

Blogger sinds 2001

Sommige meisjes krijgen bloemen, ik kreeg een blog. Van Walter van den Berg, een van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg. Dat was in 2001, wat me een van de eerste Nederlandse bloggers maakte. In de beginjaren schreef ik dagelijks op merelroze.com, met duizenden lezers per dag. Zo begon mijn schrijvende leven, en wat een geschenk was dat. Het blog heeft op verschillende manieren grote invloed gehad op mijn carrière.

Columnist en romanschrijver

Dankzij mijn blog werd ik gevraagd als columnist voor NRC Handelsblad en later voor Libelle, en werd ik door verschillende uitgeverijen benaderd met de vraag of ik een roman wilde schrijven (ja, natuurlijk wilde ik dat). Ook voor XS4ALL en De Fietsersbond schreef ik columns.

Bloggen en sporten

Met bloggen is het een beetje zoals sporten. Als je het eenmaal gaat doen, werkt het verslavend, kost het je geen moeite en word je er heel blij van (en er ook steeds beter in). Maar als je vindt dat je nu toch weer eens moet gaan bloggen, kan het zomaar een hele tijd duren voor er een nieuw stukje staat.

Contentmarketing en digital storytelling

Al sinds 2002 roept iemand wel een keer per jaar dat bloggen deaud is. Maar bloggen is levendiger dan ooit tevoren. Bloggen is bijvoorbeeld een belangrijk onderdeel van contentmarketing en digital storytelling. Bloggen is dood, lang leve de blogs!

opdrachtgevers

logo van Libelle

Drie jaar lang wijdde ik wekelijks een column op Libelle.nl aan actuele zaken. Over het nieuws, prangende taalkwesties of ontwikkelingen op internetgebied.

logo van NRC Handelsblad

Elke week een column op de Achterpagina van NRC Handelsblad. Naast Frits Abrahams! Hoogtijdagen.

logo van XS4ALL

Voor de nieuwsbrief van XS4ALL schreef ik een column internetgerelateerde zaken. Soms met vele e-mails tot gevolg.

logo van De Fietsersbond

De fiets is het beste vervoermiddel. Zowel voor verplaatsing als voor inspiratie. Ik schreef er talloze blogs over. Voor het blad van de Fietsersbond (De Vogelvrije Fietser) schreef ik columns.

logo van Squla

Kinderen spelenderwijs laten leren, dat is wat Squla doet met quizzen, games, webvideo’s en apps. Ik schreef de online teksten van de nieuwe site en ik schrijf blogs.

Tekstschrijver

Freelance tekstschrijver

Tekstschrijven is al sinds mijn zesde waar ik me het meest in verlies. Een blog, een zakelijke brief, een roman, een studieboek, een belangrijke e-mail, corporate storytelling, contentmarketing, een hele ambtelijke website vol (of ook goed: een heel ambtelijke website vol) – wat voor tekst het is, maakt me eigenlijk niet uit. Als de tekst maar goed aansluit op de doelgroep.

Begrijpelijk en aantrekkelijk Nederlands

Met mooischrijverij heb ik niet zoveel. Liever houd ik het simpel en concreet – dan snappen de lezers het best wat ik wil zeggen. Ik hoef als tekstschrijver geen indruk te maken met moeilijke termen, lange zinnen en bloemrijke beeldspraak, maar met een tekst die je meteen snapt én die lekker leest.

Tekstschrijven over …

Waarover ik schrijf, verschilt per maand. Ik schreef de afgelopen tijd artikelen voor SNS, ik schreef over auto’s voor Suzuki, over mosselen en oesters voor Qualimer, over grote bedrijfsinvesteringen voor Standard Investment, over geestelijke gezondheidszorg voor Indigo en over de hoe je scholieren motiveert voor Squla.

“Een copywriter die alle verwachtingen overtreft. Snel van begrip, produceert snel en accuraat, biedt passende (taal)oplossingen. De vereisten voor online communicatie en gedragingen van gebruikers past zij feilloos toe.”
Patrick Thissen, marketeer @ENNIA

opdrachtgevers

logo van Arbocatalogus

De Arbocatalogus bevat een praktische oplossingen om arborisico’s in bedrijven aan te pakken. Ik schreef de catalogus voor personenautobedrijven.

logo van Qualimer

Qualimer verkoopt vanuit Yerseke mosselen, oesters, kreeften en andere zeeproducten aan distributiecentra en groothandels. Ik had de eer om erover te schrijven en kreeg steeds zin in de producten waar ik over schreef.

logo van Suzuki

Suzuki maakt auto’s, motorfietsen en buitenboordmotors. Ik schrijf de teksten voor de site, de brieven en de brochures.

logo van AT5

Bij AT5 was ik met veel plezier drie jaar lang redacteur op de afdeling Teletekst. Dat is al een hele tijd geleden, maar ik heb er vreselijk goed leren schrijven. Want met tijdsdruk, de tekstuele beperkingen van Teletekst en een goede eindredacteur heb je perfecte ingrediënten om het vak te leren. Spannende en leuke tijden, omdat Het Internet toen ook opkwam en de berichtgeving veranderde.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Romanschrijver

“Wanneer komt je derde boek uit?” Voor jullie een vraag, voor mij ook. Maar twee romans schreef ik wel. En het boek Schrijfwijzer voor het web.

Fantastica

Mijn eersteling. Uit 2006. Hoofdpersoon Roos de Leeuw ontdekt langzaam maar zeker dat fictie en werkelijkheid niet alleen online door elkaar heen lopen. “Met veel vaart geschreven, thrillerachtige roman” (Het Parool). “Gaandeweg krijgt het boek meer vaart en ontpopt het zich tot een spannende psychologische thriller en pageturner” (VPRO Gids). Ik heb nog wel een exemplaar liggen tegen verzendkosten. 🙂

De weekenden waren voor haar

Mijn tweede roman, uit 2008. Na de dood van haar moeder wordt de achtjarige Maya Regter door haar vader ieder weekend naar een gezin op een afgelegen boerderij gebracht. Daar woont de één jaar oudere Frederieke, met wie Maya de weekenden spelend doorbrengt. Plotseling komt er aan de bezoeken een einde. Bijna twintig jaar later staan de vrouwen voor het eerst weer oog in oog. Maya hoopt op een hernieuwde vriendschap, maar Frederieke blijkt woedend op haar. Hoe kunnen de twee vrouwen het verleden zo anders hebben beleefd? En waarom bracht Maya’s vader haar eigenlijk ieder weekend weg?

Schrijfwijzer voor het web

Schrijfwijzer voor het web: een boek over hoe je jezelf als prozaschrijver online in de kijker kunt spelen. Door te bloggen, door social media te gebruiken, door veel te schrijven. Verscheen in 2009 in de serie de Schrijfbibliotheek van Augustus, met als co-auteur Chrétien Breukers.

opdrachtgevers

logo van Uitgeverij Augustus

In de serie de Schrijfbibliotheek van uitgeverij Augustus publiceerde ik samen met Chrétien Breukers de Schrijfwijzer voor het web.

logo van Uitgeverij Archipel

Bij uitgeverij Archipel (imprint van De Arbeiderspers) kwam mijn debuutroman Fantastica uit, en twee jaar later mijn tweede: De weekenden waren voor haar.

Merel Roze

Merel Roze (1975, Amsterdam)

Merel Roze | zzp’er | Amsterdam | 1975 | Online eindredacteur | Schrijftrainer | Contentcoach | Blogger sinds 2001 | Columnist | Redacteur | Contentmarketeer | Contentspecialist | UvA

Eindredacteur en contentspecialist

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Content it is

Lelijk woord, content. Maar de woorden tekst of taal zijn niet toereikend voor wat ik doe, omdat webpagina’s zo veel meer belangrijke elementen bevatten. Zeker, bij tekst en taal(gebruik) ligt mijn hart, maar daarnaast speur ik de pagina’s af naar mogelijkheden om te verbeteren. Het leuke is: er valt altijd wat te verbeteren. Ik ben dus alleen content als de content dat is.

Trainer

Ik geef trainingen, workshops en cursussen. Meestal incompany, soms op open inschrijving.

Verder nog iets?

Cut the crap. Dat is het.

Merel Roze by Machteld Maris

‘Inspirerende docent, enthousiast en ik kan haar tips meteen in praktijk brengen!’

Deelnemer training Eindredactie voor internet bij [De Redactie] Trainingen.

Kennismaken

Ben je benieuwd of ik iets voor je kan betekenen?
Of wil je meer informatie over een schrijftraining?
Laat een bericht achter, dan neem ik zo snel mogelijk contact op.

naam

e-mail

bericht

image to close blog

Blog

5e Montessori

Er kwam net een rouwstoet bij de Oostelijke Begraafplaats aan. Mensen in het zwart volgden traaglopend een lange auto met een kist erin. De voorste mensen hielden hun hoofd gebogen en keken naar de grond.
Ik stond een paar meter verderop, aan de overkant van de straat, voor de basisschool waar mijn broer lesgeeft. Ik kwam op bezoek.

In de gang zaten zo'n 15 springlevende kinderen op piepkleine stoeltjes naar de televisie te kijken. Eén voor één keken ze om naar welke rare mevrouw er naast hun meester stond. Toch was School TV al snel interessanter.

De klas van mijn broer was behangen en beplakt met tekeningen, kalenders, krijtborden, vlaggetjes, en posters van kinderboeken. Na het filmpje kwamen alle kids één voor één met hun stoeltje weer naar binnen. Ze zaten keurig op hun plek en staarden mij aan. Ik mocht op een volwassenenstoeltje naast de meester naar hen kijken. Afwachtende gezichtjes van 4 of 5 jaar oud op hun eigen terrein.

'Wie weet wie dit is?', vroeg mijn broer aan de klas. Minstens tien armen met uitgestoken vingers schoten omhoog. Het meisje naast me wilde het zo graag zeggen dat ze haar arm bijna uit de kom trok om haar vinger maar nog hoger te laten wijzen. 'Dat is je zus', zei het meisje dat de beurt had gekregen. 'Heel goed. Wil iemand iets aan haar vragen?', vroeg mijn broer. Weer schoten allemaal vingers de lucht in. De beurt was aan Zack. Ik hoopte dat hij een niet al te moeilijke vraag zou stellen. 'Hoe oud ben jij?', vroeg hij. Ah, dat wist ik. Ik vertelde hem hoe oud ik was en hij keek voldaan terug.
Mijn broer vroeg of iemand wist wat mijn achternaam was. Het bleef even stil. Sommige kinderen moesten eerst nog denken over wat een achternaam was. Toen schoot de vinger van het meisje naast me ineens weer omhoog. Laura zei: 'Roze, want jij heet Roze en als dat je zus is, dan heet zij ook Roze'. Dat was best slim.

Er volgde een gesprekje dat uiteindelijk op Pluk van de Petteflet uitdraaide. 'Ja', zei mijn broer, 'daar wil ik nog wel eens iets over kwijt, nu Merel toch in de klas is'. Ik vroeg me af wat er ging komen. Mijn broer pakte een oude versie van het boek uit de boekenkast, die mij bekend voorkwam. 'Weten jullie nog wat er in dit boek staat geschreven?', vroeg mijn broer aan de klas. Het was stil. Hij opende het boek. 'Van Elmer, gekocht van zijn allereerste zakgeld, 1978'. De klas keek hem met grote ogen aan. 'En bij wie vond ik dit boek een tijd geleden in de kast en wie beweerde dat het van haar was?', vroeg hij.
'Je zus, je zus!!', riep de hele klas.

Hmpf. Daar ging de reputatie die ik net had opgebouwd.
Gelukkig koos Laura mij later toch bij het opstellen in de rij om naar buiten te gaan.

15 reacties.

Destination Doesburg

Ineens was de wegverlichting opgehouden te bestaan. Ik reed 120 kilometer per uur in een provincie die ik niet kende, op een weg zonder verlichting. Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en ik zag zwart. Ik keek rechts van me, en ik zag zwart. Voor me kon ik vier meter wegdek zien door de koplampen van mijn huurauto. Links van me zag ik in de verte de allerlaatste slierten van een prachtige zonsondergang. Een machtig gevoel, alleen op de wereld te zijn, controle over de wagen, met de radio aan. Ik, alleen met Bruce Springsteen. En later Spandau Ballet.

Er was geen ander verkeer op de snelweg. Ik reed in het pikdonker met razende snelheid op de tast voor me uit. Er stonden lange tijd geen borden aan de kant van de weg. Ik had een groeiend vermoeden dat ik een eerdere afslag toch had moeten nemen.

De eerst volgende afslag ging ik eraf. Zevenaar. Ik wist met grote zekerheid dat ik hier niet moest zijn, maar ik zou terug de snelweg opgaan om zo in Doesburg te geraken. Voor het stoplicht in een verlaten niemandsland naast de snelweg keek ik even om me heen. De weg hier heette Doesburgseweg. Ha! Dat wilde wat zeggen. In de verte zag ik een bordje: Doesburg 10 km. Geluksgevoel maakte zich van mij meester. Ik geraakte in Doesburg alsof het zo had moeten zijn. Doesburg bleek een erg mooi provinciestadje.

De bruid zag er zo mooi uit dat ik tranen in mijn ogen kreeg toen ik haar zag.

Op de terugweg na middernacht was het nog rustiger dan ervoor. Flarden mist sloegen om mijn auto. Vage contouren op onverlichte wegen, auto's die opdoemden op de provinciale weg. Ik had een eland verwacht of een overstekend hert, de setting leende zich perfect. Ik klampte mij vast aan een Volkswagen busje voor me en samen reden we door de mist de provincie Utrecht in. Toen ik bij Utrecht afsloeg en hij doorreed richting Amsterdam, staken wij onze arm omhoog ten teken van afscheid.

Ik was even vergeten dat ik Utrecht niet ken. Op de grote, blauwe borden boven de weg kwamen diverse afslagmogelijkheden. Lunetten, Hoograven, Kanaleneiland. Het zei me allemaal wel iets, maar niet genoeg. Ik besloot centrum aan te houden. Eenmaal bij afslag centrum kon ik kiezen tussen west en oost. Ik koos oost, maar reed na de afslag verkeerd. Ik zag straatnamen die ik Amsterdam zo had kunnen plaatsen, maar nu geen idee had waar ze in Utrecht lagen. Bij een grote verkeersrotonde ging ik helemaal rond, want geen van de opties kwamen me geschikt voor. Ik reed terug over een grote weg vol industrieterreinen. Plotseling zag ik een bordje: centrum. Ik keek om me heen en ging nog net op tijd naar rechts.

Even later zag ik achter mij een politieauto. 'Politie', 'Stop', zei de lichtkrant. Ik keek naar mijn snelheid. Ik reed 50. Ik aarzelde, was dit stopsignaal voor mij bedoeld? Ik reed een bushalte op. De politieauto volgde. Het was half 2.

Een agent met een zaklantaarn stapte uit en liep naar mijn deur. Ik kon het knopje voor het raam niet zo snel vinden (lastig, al die moderne fratsen) dus ik opende mijn deur. De agent scheen in mijn gezicht en vroeg mijn rijbewijs. Ik vroeg me naarstig af wat ik verkeerd had gedaan. Ik zocht in het dashbordkastje en vond gelukkig een kentekenbewijs. Of ik had gedronken. Nee.

Ik had niet zo'n stabiele indruk gemaakt. Eerst was ik een rotonde opgegaan zonder ergens af te slaan, en vervolgens was ik op het allerlaatste moment rechtsaf geslagen terwijl ik eerst rechtdoor wilde. 'Ja, agent', zei ik, 'ik zoek de weg'. Ik vond mezelf nogal een miep, maar ik zou me wel hieruit kunnen redden.
Hij keek ter goedkeuring naar zijn collega, wachtte even, en zei toen: 'Rijd jij maar achter mij aan, meisje, dan laten wij je wel even zien waar je moet zijn'.

Poeh hee.

16 reacties.

Krekels

[[image:images/krekel.jpg:inline]]
Snif.
'Pim Vermaat, auteur van de wereldbollen en de krekels, gaat met de vut', aldus NRC Handelsblad.
Dat is jammer, ik mocht die krekels wel. Ook de wereldbollen kan ik mij nog goed herinneren. Vooral omdat ik ze vroeger vaak niet snapte. Vandaag op de voorpagina eentje die ik wel begrepen zal hebben, van 14 november 1987:

"Idee voor mensen die niet tegen de herfst kunnen: terugbladeren"

In het Amsterdamse Persmuseum is een tentoonstelling over de oneliners van Vermaat. Zie: www.derazendebol.nl.

9 reacties.

Bootloggen

Mijn computer lijdt aan een grote vlaag van nostalgie. Hij besloot uit zichzelf terug te gaan naar vroeger tijden, en nu wil hij niet meer terug naar nu.

Eerst zat de computer vast. Hij wilde niets meer doen. Zelfs control-alt-delete mocht niet baten. Ik herstartte de computer.
Toen gebeurde het.

Alle zaken die ik in de loop der maanden had uitgeschakeld, gooide hij met veel bravoure terug mijn scherm op. Hij vroeg mijn langvergeten password weer, hij gaf een oud bureaublad, hij startte programma's op waarvan ik niet wist dat ze nog bestonden, hij gaf aan dat mijn standaard e-mailprogramma niet meer als standaard stond ingesteld, hij gebruikte een gek lettertype en rare kleuren, en het beeldscherm flikkerde een beetje. Het geheugen van IE was zeer selectief, mijn scherm stond vol nare icoontjes van gekke programma's en Word stamelde dat hij de auto-correctielijsten niet beschikbaar had. Het was alsof mijn computer graag wilde bootloggen in plaats van webloggen.

Heb ik net met veel pijn en moeite mijn computer opgevoed tot volwassen man, gaat hij ongevraagd weer terug naar de kleutertijd. Als hij maar niet dement wordt en lukraak van alles eruit gaat flappen.

Ik kan alleen maar hopen dat het een tijdelijke vlaag van nostalgie betreft.
Of heeft iemand ervaring hiermee?

14 reacties.

Opruimactie

[[image:images/slof.jpg:inline]]

Ik ben hard vandaag.
Zelfs mijn favoriete sloffen moeten er nu eindelijk aan geloven.

12 reacties.

NFF

Het Nederlands Filmfestival in Utrecht is altijd langs mij heen gegaan. Dat is opmerkelijk. Ik behoor als geen ander tot de doelgroep, vind Nederlandse films in tegenstelling tot veel anderen wel interessant, en ben groot fan van festivals in het algemeen. En toch ooit maar naar één film geweest op het festival (Abel).

Gisteren kwam daar verandering in. Ik zag vier films, proefde de sfeer en genoot met volle teugen van alle festivalheisa.

We begonnen met Afscheid van Vrijdag van Cherry Duyns. Een mooie documentaire over de geschiedenis van een uit Ghana afkomstig adoptiekind dat in Nederland woont en op 25-jarige leeftijd overlijdt aan de gevolgen van sikkelcel anemie. Duyns heeft indrukwekkende keuzes gemaakt in de opbouw van zijn film, in wanneer hij scenes laat zien en waarom juist op die plek. Zo identificeer je je als kijker in eerste instantie met de adoptievader, maar gaandeweg word je door meer informatie op een ander spoor gezet, om aan het eind helemaal niet meer te weten waar de 'waarheid' ligt. Boeiend en ontroerend.

Daarna volgde de nieuwe film van Ate de Jong, Fogbound.
Een Engelstalige productie met Luke Perry en twee Engelse acteurs in de hoofdrollen, die de film waarschijnlijk boven een on-Nederlands niveau zouden moeten uittillen. Dat lukte, mede door het gebrekkige verhaal waarvan de romanversie nu in de winkels ligt, niet altijd. Wel zat ik in het begin enkele keren zo te turen naar het door mist en nacht bijna zwarte doek dat ik even vergat dat ik naar een film zat te kijken. Een knap optisch effect. Jammer dat er later in de film veel meer (onlogisch) licht te zien was, waardoor dat truukje niet meer werkte. Redelijk nietszeggende film uiteindelijk.

En jawel, Oesters van Nam Kee stond ook op het programma. Na alle verschrikkelijke verhalen viel het uiteindelijk niet eens zo tegen. Ik vond dat Egbert Jan Weeber vaak genoeg overeind bleef, net als Johnny de Mol overigens. Katja Schuurman redde het helaas niet. En het verhaal gaf overal vragen en nergens antwoord op.
De zaal was uitverkocht en zat vol CKV klassen. De leerlingen kwamen te laat, bleven lopen, bleven praten, bleven schreeuwen, bleven naar de WC gaan. Het was een verschrikking. Vooral de meisjes, die elke keer dat er een aantrekkelijke man op het doek verscheen met z'n allen in koor begonnen te gillen. Vreemd genoeg bleef de reactie op Katja uit, vanaf jongenskant. Een antropologische ervaring, die oesters van Nam Kee.

Als laatste mocht ik de première van SARK, kleine wereld, bijwonen. Een documentaire over het Engelse kanaaleilandje Sark, waar 600 mensen wonen. Zij hebben hun eigen wetten, kennen geen criminaliteit, geen misdaad, geen belasting en geen echtscheiding, maar een aantal wetten strookt niet met Europese en mondiale verdragen en zal moeten worden aangepast. Een sympathieke documentaire waarin je als kijker een beeld krijgt van het leven op Sark, maar waar je ook het idee hebt dat er meer achter zit.

Op de terugweg van de Winkel van Sinkel naar het station stopten we nog een uurtje bij de dagelijkse talkshow van Hans Beerekamp en Kim van Kooten, in de tent op het Neude. Daar was het zeer gemoedelijk en plezierig, maar niet altijd even interessant om te volgen.

Dat het Nederlands Filmfestival mij nooit eerder heeft aangesproken, moge een raadsel zijn of een slechte publiciteitsafdeling. Ik moet nog naar Ramses, Tara, Loenatik, Ja zuster nee zuster, Wheels of Fortune, Lot, Minoes, Moonlight, Tom en Thomas, nouja, enzovoort.
Ik raad iedereen aan een blik te werpen. Mocht het niet deze week zijn, dan volgend jaar.

7 reacties.

Leuke post

Gisteren kreeg ik de voordeur niet open. Tussen de deur en de deurmat lag een dikke envelop. Hij zat vast en ik bleef maar duwen. Uiteindelijk duwde ik de deurmat naar achteren, waardoor de dikke envelop omhoog sprong en ik naar binnen kon.

Mijn brievenbus zit aan de zijkant van de deur. Mijn post valt in een klein brievenbusje en dus is nooit iets wat op de deurmat ligt voor mij bedoeld. Daarom was ik een beetje chagrijnig geworden van het pakketje, want ik wil ook wel eens een dikke envelop krijgen, zeker als hij me belemmert binnen te komen.

Op deze dikke envelop echter zag ik ineens mijn naam, met dikke Edding en in hanepoten geschreven. Voor mij! Hoera!
In de dikke envelop zat een CD. Spannend. Ik twijfelde even of ik eerst de bubbels aan de binnenkant van de envelop kapot zou duwen, of dat ik de CD meteen zou opzetten. Ik deed toch maar het laatste. Dat werkte niet. Gelukkig bleek hij het wel in de computer te doen. Fijn! Dank!

Door al dit enthousiasme was ik wel vergeten mijn eigen postvakje te checken. Ik bleek namelijk nog meer leuke post te hebben gekregen!
Uit Italie.
Een handgeschreven brief met een gekke postzegel en een stempel uit Venetië.
Van vriendin M. die daar nu een tijd woont om uiteindelijk te promoveren.

Een handgeschreven brief krijgen is veel leuker dan e-mail ontvangen. Eerst moet er naar de brief gekeken worden, moet hij besnuffeld, en gecheckt of er nog kleine verborgen boodschappen op de envelop zijn gekrabbeld. Dan moet de envelop met veel zorg worden geopend. Vervolgens moet het handschrift worden ontcijferd. Dan moet er met aandacht worden gelezen. Stilte. De brief en ik.

Het was een mooie brief. Hij had er tien dagen over gedaan. Ik weet niet waar hij allemaal geweest is, maar ik vind het wel een beetje lang. Daarom wel des te fijner dat hij na zijn Eurorail toch bij mij is uitgekomen.

11 reacties.

Fontein

Op het verwarmde terras van café de Fontein op de Nieuwmarkt zaten twee jongens aan een tafeltje. Een derde jongen stond ernaast afscheid te nemen. Ze waren te oud om student te zijn, maar ze waren duidelijk nog student.
Het tafeltje stond vol met lege glazen bier. Het was zeven uur 's avonds.

Aan de jongen die afscheid aan het nemen was, hing een meisje. Ze hing aan de mouw van zijn jas. De jongen zei tegen de twee anderen dat ze hem morgenochtend moesten bellen, want hij moest nu naar huis. Hij glimlachte als een corpsbal die hem er vanavond wel even in zou schuiven. De twee jongens riepen dat hij toch nooit wakker zou zijn, in de ochtend. 'Wanneer was de laatste keer dat jij in de ochtend wakker was?', riepen ze hard en met dubbele tong. Het hele terras was nu op de hoogte. De jongen wuifde het argument weg, trok het hangende meisje mee en strompelde het plein over.

Achter bleven de twee jongens. De één hing voorovergebogen met zijn gezicht naar de grond en een glas bier in zijn hand. De ander kondigde aan dat hij even ging pissen. Hij stond op, tuimelde, hervatte balans en greep zich vast aan de deurpost van het café. Hij zigzagde weg, de kleine tafeltjes binnen in zijn gang meenemend.

De laatste jongen zat in zijn eentje op het terras. Hij viel een beetje in slaap. Doordat zijn spieren verslapten, viel het glas uit zijn hand. Het viel kapot op de grond en maakte een hoop kabaal bij het neerkomen. Het bier golfde over zijn nette schoenen. Hij schrok op.

Waarom was onduidelijk, maar hij wilde opstaan. Hij richtte zich op naar voren, maar verloor zijn evenwicht, waardoor hij met zijn volle gewicht tegen het tafeltje stootte. Zijn kin raakte het tafelblad. De lege glazen werden gelanceerd over de rest van het terras. De jongen viel door, op de grond. Daar bleef hij liggen.

Zijn vriend kwam terug van de wc en begon te lachen. Hij trok de jongen van de grond onder zijn oksels overeind en gaf hem een tik op zijn schouders. De jongen liet een onbestemde boer. Zijn vriend pakte zijn arm en legde deze over zijn eigen schouder. Zo liepen ze het terras af, het plein over, het zicht uit.
De serveerster schudde haar hoofd en begon het glaswerk op te ruimen.

21 reacties.

Muurdetail

[[image:images/voor_copy.jpg:inline]]  [[image:images/na_copy.jpg:inline]]
voor                         &                             na

17 reacties.