Op de Fiets (69)
Het weer was bijzonder zacht voor de tijd van het jaar. Er stond een wind, die behoorlijk hard, maar ook behoorlijk warm was. Die wind had ik mee en dus raasde ik met een enorme snelheid door de straten van Amsterdam. Zo ook door de Czaar Peterstraat.Ik was me net aan het afvragen waar de televisieserie Het Blok zich nou precies had afgespeeld, toen ik plotseling een schot hoorde.
Ik schrok me dood. In een reflex zocht ik dekking, door al fietsend te bukken.
De man voor mij keek om.
Ik keek hem recht in zijn geschrokken gezicht.
Waar vandaan was geschoten? Wie was het doelwit?
Moest ik afstappen? Waarom had ik nooit geleerd wat ik moest doen in levensbedreigende situaties?
Op dat moment hoorde ik een sissend geluid.
Paniek maakte zich van mij meester, wat gebeurde er?
De man voor mij stopte. Ik remde af, nog steeds bukkend, alsof ik daarmee de sluipschutter zou kunnen ontwijken.
De man deed net zo raar als ik.
Hij keek schichtig om zich heen. Misschien was hij dergelijke situaties wel gewend omdat hij een vastgoedmagnaat was die zijn leven nooit zeker was.
Ik zag een rode container staan. Daarachter zou ik kunnen schuilen.
De man keek mij vragend aan.
Weet ik veel!, dacht ik.
In mijn poging te vluchten, zakte ik een stukje door mijn fiets.
Vervolgens voelde ik hoe mijn band leegliep en hoe mijn velg contact zocht met de grond.
Ik was geraakt!
Had ik ergens pijn?
Ik voelde even niets.
Mijn fiets reed langzaam door. Bij elk rondje dat mijn wiel maakte, hobbelde ik een klein stukje omhoog.
Hmm.
Wacht even.
Pfff, zei de man.
Pfff, zei ik.
Dikke, vette klapband door viercentimeterschroef!

Wahahaha, herkenbaar :-)
In alle consternatie heb je waarschijnlijk geen glimp kunnen opvangen van Het Blok. Dat is vanuit het zuiden fietsend (hoe staat de wind eigenlijk?) aan het eind rechts, net v??r het spoor. Naast Het Blok vind je de container waarachter stoute Lieke Bretts auto verstopt had. Waarbij ik me nog steeds afvraag waarom de mannen in mijn omgeving Lieke ondanks de stringparade maar een raar wijf vonden en de meeste vrouwen haar eigenlijk wel trokken. Ik had het omgekeerde verwacht.
Van die reflexen die je zogenaamd in staat moeten stellen je huid te redden zonder dat je hoeft na denken. En dat je dan al fietsend bukt! LOL
Als je de dader (die de schroef heeft achtergelaten) hebt achterhaald, mag ik je dan helpen hem/haar te sue-en? Toe?
Het kruipt dicht onder de huid, de angst. Fietsbanden (klap) die met pistolen (schot) vergeleken worden is een zegening van deze tijd waar propaganda nog steeds geen nieuws genoemd mag worden. Ik kan er niet bij lachen al ben ik dan toch ook weer blij dat je de aanvankelijke schrik heelhuids hebt overleefd en dat de schok het hart heeft gevoed en verrijkt met adrenaline. Ze zeggen van stroomstoten dat het sommige spieren sterker maakt, wat overigens wel klopt maar dat is intiem, ik bedoel niet letterlijk 220 Volt hoor.
Straks komt er een verbod op grappen met boterhamzakjes en wordt kauwgom verbannen van de markt, er komt een dwangsom op harde scheten en er volgt opsluiting in een eng ver land als je zoiets flikt in de buurt van het ‘gezag’, als je het lef hebt, wat ik je brom.
http://60gp.ovh.net/~cleanyou/
Kedootje, gebouwd door een onbekende flashheld, eigenlijk een nieuwjaarsgroet. Via Polskaya, een sympathieke.
HALLO DE MEREL!
NOU IK HEB OOK WEL EENS EEN PANGBAND GEHAD, MAAR TOEN RAAKTE IK NIET IN PANIEK ENZ. DUS IK DENK DAT IK DAN ALS JOUW MAN JOU TOCH KAN STEUNEN ENZ. ALS ZOIETS WEER GEBEURD! WANT DAN DOET DE BAND PANG! EN DAN ZEG IK GEWOON: ‘RUSTIG BLIJVEN DE MEREL, HET IS MAAR EEN BAND EN NIET EEN MOSLIMEZT.. MOSLIMEKTTS… ZO’N GEK MET EEN JURK AAN! WANT IK BEN OOK ERG GESCHROKKEN TOEN MET DE MOORD OP DE THEO BIJV. WANT IK VOND HEM ECHT LEUK! IK MOEST OOK ERG LACHEN OM ZIJN FILMS ENZ. ZOALS COOL, DIE VOND IK HEEL MOOI! TOEN DACHT IK: DAT GEBEURD ECHT MET DIE BRUINE JONGENS ENZ. EN DAT KOMT HEUS NIET OMDAT ZE BRUIN ZIJN, MAAR GEWOON NIET HELEMAAL GOED IN HET HOOFD!! MAARGOED, ALS JE HULP NODIG HEBT OM DE BAND TE PLAKKEN BIJV. DAN MOET JE MAAR EVEN BELLEN, MAAR NIET TUSSEN TWEE EN DRIE UUR WANT DAN BEN IK NAAR DE LICHTTHERAPIE, OMDAT IK VOLGENS MIJN PSYLOGOOG LAST HEB VAN WINTERDEPRESSIES! IK GELOOF ER NIKS VAN WANT IK BEN ALTIJD NOG VROLIJK, HELEMAAL DOOR JOU MEREL WANT IK HOU ZOVEEL VAN JE ENZ.!
DUS WAAR DIE PSYGOGOLOOG HET IN GODSNAAM OVER HEEFT WEET IK NIET! IK HEB MIJN MOEDER OOK OPGEBELD EN GEZEGD DAT IK NIET NAAR DE LICHTTHERAPIE WIL MAAR ZIJ DENKT DAT HET GOED IS VOOR MIJN ZAAD ENZ. DUS ZODAT WE MOOIE KINDJES KRIJGEN DIE DAN OOK DE HELE DAG DOOR DE AMSTERDAM KUNNEN FIETSEN (MAAR DAN MOET IK NOG WEL EERST VERHUIZEN ENZ. MAAR DAT KOMT WEL GOED.) MIJN VADER DOET TROUWENS DE GROETJES AAN JOUW VADER WANT HIJ VINDT DAT HIJ VRIENDEN MOET WORDEN MET JOUW VADER OMDAT WE GAAN TROUWEN ENZ. DUS HET ZOU LEUK ZIJN ALS DIE EENS SAMEN NAAR DE KROEG GAAN BIJV. MIJN VADER ZIT IEDERE DAG VANAF TWEE UUR ‘S MIDDAGS IN DE KROEG DUS DAT KAN MOOI ENZ.!! NOU DAN HOOR IK HET VERDER WEL EN ALLES IS GOED HIER DUS NIET ONGERUST WORDEN. PAS JE WEL OP VOOR SCHOORSTENEN? SOMS BEGINT DAAR EEN BRAND IN ENZ. EN DAT NOEMEN ZE SCHOORSTEENBRAND MAAR HET IS TOCH ERG GEVAARLIJK!!
GROETEN VAN DE GROTE MERELFAN
Haha, drie Drek toch weer.
Cerito, als je het niet weet, zeg het dan niet. De Csaar Peterstraat ligt in stadsdeel Centrum.
Mijn vorige fietsenmaker verdenk ik ervan dat ‘ie schroeven enspijkers rondstrooide op het fietspad van de Scheldestraat.
Ik spreek met een klapband uit ervaring.
leuk verhaal! verder wil ik verzoeken het rondstrooien van scherpe voorwerpen op de weg, en het gebruik van de CAPSLOCK te matigen
Bij ons op het platte land schieten ze ook wel eens. Op hazen. Of om de vogels uit de boomgaard te jagen. Ik buk niet meteen als ik een knal hoor.
Mooi h?, de provincie.
Die schroef ken ik, dat is een spaanplaatschroef. Ik vraag me altijd af waarom ze die zo noemen want niemand werkt nog met spaanplaat en toch verkopen ze die schroeven nog heel veel?
Czaar Peterstraat ligt idd in stadsdeel Centrum vroeg was dat stukje Zeeburg maar is weggeruild.. Maar het ligt vlakbij het Oostelijkhavengebied (100m er vandaan) vlakbij het Parool en SBS6…
Tjonge een klapband… wat dat allemaal niet kan veroorzaken in deze tijden van gekken…
Klap te boven gekomen?
Ik heb ook wel eens een klapband gehad.Op een fiets van een ander. Ik schrok me rot. Ik dacht eerst dat er een rotje afging. Ofdat er geschoten werd. Bleek het die band et zijn!
Aha! D??r is die vijs die ik ben kwijgeraakt. Verklaart mijn gedrag de laatste tijd wel. Dank je Merel!
Zo te zien aan het NRC ben je niet de enige die zo’n fobie voor knallen heeft:
Waanzin
Maandagavond, elf uur. Kan dit nog wel, in het donker op de fiets door Rotterdam-Noord? Ik sta op mijn trappers, voor zover het fietsstoeltje aan mijn stuur dat toelaat, en scan op mijn hoede de slecht verlichte straat waar ik doorheen moet. “Oke, niet zeuren angsthaas” zegt mijn verstand, “go”. Op driekwart van mijn tijdrit: PANG!! Verdomme, er wordt geschoten. Ik duik met mijn fiets tussen de geparkeerde auto’s. In doodsangst zie ik journaalbeelden van liquidaties en wens me onzichtbaar.
Minuten verstrijken. Dan loopt langs mijn schuilplaats een meisje met een fiets aan haar hand. Lekke band.
Met gutsende oksels wacht ik op de aftiteling.
Anne Marie Berentzen
(Bron: NRC 20-01-2004)
ik las het stukje in NRC ook en dacht: he, dit verhaal ken ik toch al van Merel Roze….???
gekopieerd of MR? stad is een ander… maar toch


Op dat moment hoorde ik een sissend geluid.
Paniek maakte zich van mij meester, wat gebeurde er?
Je dacht even dat je zelf lek was? ;-)
leuk stukje :)