Nationale Gedichtendag

Het is Nationale Gedichtendag vandaag. Een goed excuus om eens een mooi gedicht te plaatsen.
Ik hoefde niet lang over een gedicht na te denken, want vorige week nog citeerde ik er uit eentje.
Klinkt stoer h?.
Die Merel, kent allemaal gedichten uit haar hoofd, die ze te pas en te onpas citeert. Iemand: 'Ik heb zin in een sigaret'. Merel: 'Ken je het verlangen naar een sigaret / naar die gelukkige tijd dat je nog rookte? (...) Sinds ik dit bedacht begrijp ik veel meer. / Het verlangen naar een sigaret  / is het verlangen zelf', zoals Rutger Kopland al dichtte'

Maar zo was het niet. Er kwamen een paar woorden uit mijn mond over praktische bezwaren die in weg stonden. Ik wist de titel van het gedicht niet, de dichter niet, en de exacte context niet. Ze klopten ook eigenlijk helemaal niet bij wat die ander zei, maar ineens waren ze er, die woorden, in een kadans, een ritme dat ik van vroeger kende.

Thank God for Google, wederom. Hoe anders is mijn leven door Google.
En thank God for gedichten, want hoe mooi bleek uiteindelijk het gedicht te zijn. (And thank God niet for God zelf want die zorgt alleen maar voor oorlog, tsk).

Hierbij! Het Huwelijk. Van Willem Elsschot, natuurlijk.


Het Huwelijk

Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.

Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
hij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren
en hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.

Maar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond
het merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen.
Zij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen,
en rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond.

Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.
Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen
en rennen door het vuur en door het water plassen
tot bij een ander lief in enig ander land.

Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot
en zagen dat de man die zij hun vader heetten,
bewegingloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.

47 reacties

“Tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren”

Mooi, een klassieker!

Anne-Floor, (URL) - 27-01-’05 13:27

Volgens mij hoorde ik gister nog iemand die het had over de ‘Google-generatie’…..

Pipke, - 27-01-’05 13:40

Overigens…. een tijdje geleden alweer gevonden door Google:

Stop all the clocks, cut off the telephone – W. H. Auden

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

Pipke, - 27-01-’05 13:41

wist u dat kopland bij mij om de hoek is geboren?
dat wist u niet h?.
het schijnt [nogmaals het schijnt]iets waar hij [kopland dus] niet al te trots op is.[op goor dus].
hetgeen mij dan weer genoeg over kopland zegt.
maar goed,dit is mijn lievelingsgedicht,geen idee wie het heeft gemaakt,maar ik zou het gemaakt kunnen hebben als ik zou kunnen dichten.

ik ken het klappen van de zweep,
ik ken de regels van het spel,
ik ken de zin van het bestaan,
maar als ik drink dan gaat het wel.

job, (E-mail ) - 27-01-’05 13:43

Precies daarom ben ik niet getrouwd.
Brrrrr!

Terrebel, (URL) - 27-01-’05 13:49

Bovenstaand gedicht van WH Auden ken ik uit m’n hoofd hoor, tsk.
Maar ik citeer het al een tijdje niet meer.
En het heet overigens Funeral Blues, niet cut off etc.

Ik vind Totaal witte kamer nu mooier.
Van Gerrit Kouwenaar

Marloes, (URL) - 27-01-’05 14:02

Als God volgens jou alleen maar voor oorlog zorgt, waarom bedank je Hem dan w?l voor Google en gedichten?

Paul, (E-mail ) - 27-01-’05 14:02

Omdat het een uitdrukking is.

Merel, - 27-01-’05 14:03

w00t gedichtendag o/
Ik heb er niks mee, maar ik zal toch zo vrij zijn om een van de mooiste gedichten die ik ken hier neer te plempen ;)

Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

Hans Andreus

kamstra, (E-mail ) - 27-01-’05 14:54

Sprookje

Er was een man
die altijd rechtvaardig was.

Herman de Coninck

Matthijs, (E-mail ) (URL) - 27-01-’05 15:25

@kamstra: ook prachtig door De Dijk vertolkt op De Stand van de Maan.

Merel, - 27-01-’05 15:31

Had ik ook Hans Andreus willen citeren, maar iemand was mij reeds voor. Dan maar een andere, de dichter ben ik kwijt:
Je bent weer zo aflandig vandaag,
je hebt zee in je ogen, veel zee,
en in je ogen klinkt een heiloze muziek,
en jij staat daar maar en je bent er niet

(ongeveer de strekking van het gedicht achterin ons Nederlands-lokaal)

Anneke, - 27-01-’05 15:46

De derde regel moet zijn oren en geen ogen, maar goed, eigenlijk weet ik het allemaal niet meer precies.

Anneke, - 27-01-’05 15:50

@Merel
woei, dat wist ik nog niet, ben m meteen aan het luisteren :), thx!

kamstra, (E-mail ) - 27-01-’05 15:53

wat leuk.. Ik heb hem ook al eens op mijn log gezet. Goede keuze Merel!

mijn dingetje http://www.majadebij.nl/archives/2002_10..

ergens onderin

Majadebij, - 27-01-’05 17:30

ja, hij was niet mals die de ridder

schulp, - 27-01-’05 17:32

Het was gedichtendag
Zoals het ooit dag van de poedel zijn zal of van de vrouw,
Dag van de advocaat, van Blaupunkt en de kabeljauw
Toen ik op al die gezichten het verlangen naar gedichten zag
Dacht ik (met verachting) bah, gedichtendag

anon, - 27-01-’05 19:20

Don’t go far off, not even for a day, because —
because — I don’t know how to say it: a day is long
and I will be waiting for you, as in an empty station
when the trains are parked off somewhere else, asleep.

Don’t leave me, even for an hour, because
then the little drops of anguish will all run together,
the smoke that roams looking for a home will drift
into me, choking my lost heart.

Oh, may your silhouette never dissolve on the beach;
may your eyelids never flutter into the empty distance.
Don’t leave me for a second, my dearest,

because in that moment you’ll have gone so far
I’ll wander mazily over all the earth, asking,
Will you come back? Will you leave me here, dying?

Pablo Neruda

Saskia, - 28-01-’05 00:06

To Youth – John Weaver

This I say to you: Be arrogant! Be true! … Now while life is raw and new, Drink it clear, drink it deep! Let the moonlight’s lunacy Tear away your cautions. Be proud, and mad, and young, and free! Grasp a comet! Kick at stars Laughingly! Fight! Dare! Arms are soft, breasts are white. Magic’s in the April night—
Branko Collin, (URL) - 28-01-’05 01:07

Ik roem zij aan zij met Matthijs Herman de Coninck.

Zezunja, (URL) - 28-01-’05 01:19

“Damn but a little Langston would be good
in this dreary mausoleum of a place!”
verzucht de bode van het Witte Huis. Maar ja,
“The White House has disinvited the poets
to a cultural tea in honor of poetry
after the Secret Service got wind of a plot
to fill Mrs. Bush?s ears with anti-war verse.”

http://culturecat.net/node/245

Branko Collin, (URL) - 28-01-’05 02:16

ach was ik maar
de onderbroek van doris day

dan rook ik elke dag
aan haar snee

jan cremer, - 28-01-’05 08:45

Ik wou dat ik twee hondjes was
Dan kon ik samen spelen

Piet Paaltjens

mavrtje, (URL) - 28-01-’05 09:44

Hee Mavrtje, dat is toch Godfried Bomans?

Spleen

Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.

Merel, - 28-01-’05 10:34

Mooi! Wordt ook een van mijn favorieten!

Anna, (URL) - 28-01-’05 11:01

Oh, is er weer eens een thema-dag?

paul, (E-mail ) (URL) - 28-01-’05 11:03

Ik weet het, te laat, gedichtendag is voorbij. Maar gisteravond citeerde iemand in de kroeg Robert Frost, ook een van mijn lievelingsdichters. Mag het nog?

Fire and Ice
Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I’ve tasted of desire,
I hold with those who favour fire.
But if I had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction, ice
Is also great
And would suffice.

Robert Frost, dus.

Sophie, - 28-01-’05 12:10

Het is nooit te laat voor een gedicht…

Mijn voeten van de grond
al niet meer hier
op weg naar boven
de vlucht
naar vergetelheid
vrijheid
en liefde
wie de reden
om terug te keren
naar de beperking
van het leven cr

Carla, - 28-01-’05 13:11

Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag
De dunne lucht doorsnijdt, en zonder zeil te strijken
Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat kijken,
Doodsvijand van de rust, die woelt bij nacht, bij dag,

Onachterhaalbre Tijd, wiens hete honger graag
Verslokt, verslindt, verteert al wat er sterk mag lijken
En keert en wendt en stort Staten en Koninkrijken;
Voor iedereen te snel, hoe valt gij mij zo traag?

Mijn lief, sinds ik u mis, verdrijve ik met mishagen
De schoorvoetige Tijd, en tob de lange dagen
Met arbeid avondwaarts; uw afzijn valt te bang.

En mijn verlangen kan de Tijdgod niet bewegen.
Maar ?t schijnt verlangen daar zijn naam af heeft gekregen,
Dat ik de Tijd die ik verkorten wil, verlang.

P.C. Hooft (heel lang geleden)

charlotte, (URL) - 28-01-’05 13:23

Leuk, gedichtjes!!!
Ik heb ook weleens een rijmpje gemaakt. Alleen op het eind rijmt het heel even niet. Maar dat is niet zo erg want ik ben natuurlijk geen prof uit de eredichtvisie. Komt’ie:

“De tik in m?n hoofd”

Een witte emmer en twee stokken
Reveleerden onvermoed talent
Maar kleine uren op de klokken
Maakten zondagsrust tot recensent

In tempo veertig, niet echt snel
Werd het calcando afgegeven
En het notenschrift op mijn vel
Is toen met haar stok geschreven

Attaca subito
Vergeten was het doel
Maar het dreef me, rinforzando
?k Werd de slaaf van maatgevoel

Ik ben dus blijven musiceren
En schrijf nu zelfs m?n eigen stukken
Om mijn stiefmoeder te eren
Zou ?k een Ka-bar willen drukken

Door haar huid
In de maat
Van de tik
In mijn hoofd

(uiteraard eerder verschenen op http://www.bicat.net)

Lennard, (URL) - 28-01-’05 13:34

@ Merel: inderdaad, ik bedacht me nu pas mijn fout…. Gelukkig heb jij het al verbeterd…

mavrtje, (URL) - 28-01-’05 14:49

leuk dichtsels! meaui heur Lennard.

bliss, (URL) - 28-01-’05 15:49

Aaah… in navolging van Lennard gooi ik er dan ook eentje uit de stoffige doos in ;)

De hoer met de Havana

Dagelijks tref ik haar aldaar
Nog slaperig na een lange nacht
Wolkjes rook, een dikke sigaar
Terwijl ze op haar eerste klanten wacht

Soms hoor ik haar met haar gebuur
Spaanse warme klanken in de kou
Donkere ogen schitteren vol vuur
Een echte Zuid Amerikaanse vrouw

Hoe zij hier eindigde weet ik niet
Een triest gevoel vult mijn gedachten
Waarom zij toch haar paradijs verliet
Om slechts op hoerenlopers te wachten

‘s Avonds op mijn weg terug
Tik, tik, tik, ze kijkt brutaal
Haast heb ik, mijn tred is vlug
Maar zo benieuwd naar haar verhaal

(eerder verschenen op http://www.kontverhaal.com/kv/)

Marco, (URL) - 28-01-’05 16:03

De corny generation pakt effe uit zeg. Lord! Wat een muur van clich?keuzes. Toen Elsschot dit horrorgedicht schreef was hij jong, pas getrouwd, tot over zijn oren verliefd, ze maakten elke dag twee keer een kindje en als ze eens even lekker wilden lachen las hij staande OP het voeteneinde gehuld in slechts een linkersok dit gedicht voor. Daarna ging zij tevreden slapen en hij nog even naar de kroeg. Waar hij onder het genot van een pint nog maar eens memoreerde dat Mahler de Kindertotenlieder schreef toen zijn beide dochtertjes nog springlevend, gelukkig en gezond waren.

Desondanks toch even iets geciteerd uit de geestelijk-iets-minder-valide-dichtersdag waar Frits Abrahams vrijdag jl. over schreef:

“Toen was de beurt aan Angelo Kraaijvanger, een onopvallende jonge man in een groenige trui. Schuchter las hij enkele tere gedichtjes voor.

Sandra heeft oorbel.
Krulletjes in haar.
Hart klopt.
Ben ik.

,,Was je verliefd?’‘ vroeg de inleider hem na afloop.
,,Ja.’‘
,,Is ze hier?’‘
,,Nee, in het huis.’‘
,,Heb je het haar voorgelezen?’‘
,,Ja.’‘

Angelo had ook nog een gedicht gemaakt over een sprong met een parachute.

Ik was vlieger
Parachute springen
In Belgi?
Helm op
Springen naar beneden
Tent om te slapen
Ik was droom.

Die slotregel vond ik de mooiste van de middag.’

NRC HANDELSBLAD
28 JANUARI 2005

pim, (URL) - 29-01-’05 08:21

Laatst had grtsdfget45 bij ons ook een mooi gedicht.

“…hij bond haar vast, plakte haar ogen open met pleisters en trok het gezicht van de schedel van haar kind met zijn tanden. hij zette het kind, in de kinderstoel tegenover haar. het leek te lachen, met zijn blootliggende melktandjes in het kaalgevreten schedeltje. het was in shock en bloedde snel leeg. De mooie blauwe oogjes stak hij lek met kaasfondueprikkers. Hij trok haar mond open en kotste de mondholte vol met vlees en huid. Daarn plakte hij haar mond dicht. voor hij vertrok schudde hij het muziekknuffelschaapje nog eens flink heen en weer…”

Ik denk vaak aan het gedicht van grtsdfget45.

Kiers, (URL) - 29-01-’05 18:06

Ik heb er ook ??ntje geschreven!

Dwangbuis, (URL) - 30-01-’05 18:04

@ pim: Het Huwelijk van Elsschot ging dan ook over (het huwelijk van) zijn ouders …

bram, - 31-01-’05 08:53

Merel, ga je nu weer een week op bed naar de buren liggen luisteren voor je een post doet?

Kiers, (URL) - 31-01-’05 12:28

Wie weet van wie dit gedicht is? T is een beetje kitsch, net op t randje maar ik zou t graag willen weten.

Liefhebben

Liefhebben is in droefheid zich vermeren
en voller worden van een vreemd erbarmen
om langzaam tot de bodem weer te keren
als men t geluk drinkt in elkanders armen.

Want wie bemint neemt ook de droefheid over
die zich in t andere, zo geliefde leven
genesteld heeft, als schaduw in het lover
nevens het zonlicht en daarmee verweven.

Liefhebben is opgroeien in verdriet
om dan, in de berusting van het zwijgen
de toppen van het leven te bestijgen
tot waar men in het dal der tranen ziet
dat zacht is, en schier onbewogen
als somtijds droefheid is in kinderogen.

Mooi he ;)!!

Roosje, - 13-02-’05 17:13

Ik zoek al een tijd naar de dichter van “Je bent vandaag weer zo aflandig” Is er iemand die weet wie het is?
vriendelijke groet,
Agnes B.

A.J.Bruintjes, (E-mail ) (URL) - 19-04-’05 14:11

Ik kan me aansluiten bij jouw vraag;
Weet iemand wie de schrijver van dit gedicht is?

Aflandig

Je bent weer zo aflandig vandaag
Je hebt zee in je ogen
en in je oren stormt
een heilloze muziek
En je staat daar maar
en je bent er niet.

sabine mulder, (E-mail ) - 01-06-’05 09:59

Het gedicht aflandig is van J.W. Oerlemans…. zo mooi!

Rinda, (E-mail ) - 26-08-’05 18:01

Ik zit mij voor het vensterglas
onnoemelijk te vervelen
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen. Dat vertelde mijn moeder me al sinds ik 3 jaar oud ben ofzo als ik zei dat ik me verveelde. Maar deze is van moi:
Je doet me zeer
Elke keer
Telkens een klap van pijn vanbinnen
Steeds moeilijker te overwinnen
Steeds maar moeilijker rechtop te staan
En door te gaan
M’n geest word alsmaar zwakker
M’n gevoel alsmaar makker
Nee, eerder zwaar, branden maar ook leeg
Ik dacht altijd, omdat ik zweeg
Maar zelfs toen ik erover sprak
Vond je het bullshit vond je me zwak
Dus wat valt er nog te zeggen
Ik hoef het niet uit te leggen
Want je wilt het toch niet horen
Ik had het kunnen weten van te voren
Maar door het kleine stukje hoop dat ik nog koester in mijn hart
Ga ik vaak stomweg vol vertrouwen te vroeg van start
Kimmetje, 15 jaar

Kimmetje, - 14-10-’05 23:05

Het verhaal van grtsdfget45 vind ik uiterst walgelijk en schokkend wat is dit voor achterlijks!

Kimmetje, - 14-10-’05 23:08

Je moet Wislawa Szymborska eens lezen!

ikke, - 01-02-’06 21:55

Verrot, verrek, verteer
Donder op en flikker neer.
Krijg de koude kippenkoorts,
pokken, mazelen enzovoorts.
Koop een kaartje naar de hel,
Dag m’n liefste en vaarwel.

Hing in ons lokaal Nederlands, naam van de dichter ben ik kwijt.

Pilar, - 28-09-’06 19:54

Volgens internet is het gedicht “Liefhebben is in droefheid zich vermeren” enz. van Bertus Aafjes. Ik heb er zelf JAREN naar gezocht, maar internet is weer eens de redder.

Tineke, (E-mail ) - 14-12-’09 22:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas heeft ook mijn site te maken met spammers. Zou je, voordat je op Plaats reactie klikt, deze domme vraag willen beantwoorden? Dan voorkom ik dat hier allemaal berichten over cheap loans en extra large dicks komen te staan.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.