Op de Fiets (70)
Precies op het moment dat ik op het hoogste punt van de brug was, werd er geapplaudisseerd. Een heerlijk geluid. Klappende mensen, een joelende menigte.
Ik hield mijn trappers even in om er extra lang van te kunnen genieten. Ik keek vanaf het hoogste punt in de omgeving neer op de rest. Het applaus zwol aan.
Een machtig moment. Even was ik 'on top of the world'.
Het applaus veranderde van een oorverdovend, niet op elkaar afgestemd geluid tot een synchroon klappende cadans. Ik merkte dat ik de menigte bedankte. Al dat applaus... Ik gebaarde richting mijn publiek dat ze ook voor zichzelf mochten klappen. Lachende gezichten. Blijdschap.
Er werd gescandeerd. Eerst door een paar mensen, maar al snel door de hele groep. 'We want more! We want more!' riepen ze tegelijkertijd tegen mij. Ik suisde de brug af. Lekker hard. De zwaartekracht deed zijn werk goed. Ik liet de trappers los. Mijn maag maakte een klein sprongetje door het hoogteverschil.
Langzaam stierf het applaus weg.
Mijn iPod koos het volgende nummer uit.
Ik voelde ‘m niet aankomen.
Ik gokte eigenlijk dat er roeiwedstrijden gaande waren in de Amstel.
Brrr. Koud.
Let maar beter op het verkeer daar in Amsterdam, in plaats van een eind weg te fantaseren. Anders zou dit weleens het laatste deel van “op de fiets” kunnen zijn.
@Zezunja: ik moest aan hetzelfde denken. Echter weet ik dat die pas volgend weekend en het weekend daarna plaatsvinden, dus dat kon het niet zijn ;-). Wellicht dat de Amsterdammers onder ons wel voor mij willen applaudisseren bij het passeren van bijvoorbeeld de Ceintuurbaan brug?
Haha, ik heb het eens echt meegemaakt toen ik een berg met een klim van 6 km per fiets deed. Mensen in de auto’s en aan de top waren ze aan het klappen. Echt geweldig. Moet nodig eens terug naar Ierland.
Joezee, ik heb ook een iPod, ik herken het! (nu nog leren om het ook zo vreselijk leuk op te schrijven…)


LOL! Volgens mij moet jij maar musicus worden, of in elk geval podiumkunstenaar?
Geniet je hier ook altijd zo van alle bijval?