Even vraagje tussendoor
Heeft iemand heel toevallig een kaartje over (of meer dan 1) voor de Kaiser Chiefs in Paradiso morgen?
Uhm nee…
Ik heb nog wel een kaartje voor het Friends for War Child concert 2005 op 4 oktober in Ahoy R’dam…
Nee, helaas. Ik heb er zelfs zelf geen. Maar, tijdens vorige concerten waarvoor ik geen kaartje had (dat van Ween bijvoorbeeld, zo’n jaar of twee geleden), heb ik er tot nu altijd een kunnen bemachtigen door buiten de deur rustig te wachten totdat er iemand aankwam die er een overhad. Wellicht heeft u daar iets te veel sterallures voor, maar dan kunt u ongetwijfeld iemand ritselen die voor u wil wachten. Aan de andere kant: het is mooi weer, dus wat is er dan fijner dan buiten Paradiso te wachten?
Verder wil ik nog even kwijt dat ‘Na Na Na Na Naa’ vermoedelijk de beste titel voor een potentiele single ooit is.
En ook: er moeten meer Engelse bandjes met Duits klinkende namen komen.
Rj? Kent u die wel, mevrouw Roze? Is dat wel een jongedame dan wel jongeheer van onbesproken gedrag? Is het geen geacneerd 14-jarig snotjong dat twee maanden geleden een crush voor u heeft ontwikkeld en nu zijn enige kaartje gratis weggeeft om u eenmalig te kunnen zien voor de machtige deuren van Paradiso, waarna hij naar huis gaat en mantragewijs ‘Merel Zien En Sterven’ mompelt totdat hij een laatste keer heeft gecontroleerd of hij het touw stevig genoeg heeft vastgeknoopt aan de hoogste balk op zolder, waarna hij zijn hoofd door de lus steekt en een beetje onhandig de stoel onder zijn voeten vandaan trapt? Ik bedoel, zoiets wil geen mens op z’n geweten hebben, afgezien wellicht van Jack the Ripper en een handvol geestverwanten.
Ach, de Kaiser Chiefs, lang geleden (3 weken) vond ik dat nog leuk en draaide ik ‘t den gansche dag. Maar net als bij Franz Ferdinand gaat ‘t het ene oor in en ‘t andere weer uit. Zo makkelijk. Wat heeft ‘t allemaal nog voor zin?
Ben gek op Indie alternatieve Britse Britpop/rock bandjes (poe), maar de Kaiser Chiefs kunnen me niet bekoren. Hele tijd dat “Oooooooooooh”. Dus nee, geen kaartjes. Gelukkig.
…voor een kaartje voor The Rolling Stones in Paradiso echter, pleeg ik met gerust hart meerdere moorden.
En o wat was het vet vooraan :P Ik heb zelfs even in de microfoon ge“zongen” (vervolgens achtte meneer Redneck Securityguard het noodzakelijk mij tegen mijn hoofd te slaan, daar de microfoon terug moest).
Maar het belangrijkste: IK WAS IN HETZELFDE GEBOUW ALS MEREL w00t
Was meneer Redneck Securityguard niet die kerel die eerst bij Jerry Springer werkte?
Verder had ik wel verwacht dat Merel het podium opgetrokken zou worden voor een serenade, niet die ‘Marlou’. Of…
Dat ken ik niet. Wat is dat voor muziek?