Trotse Schrijver
"Sorry, kunt u even een stap opzij doen?", vraagt een jongen met een fototoestel in zijn handen. Plaats van delict is boekhandel Scheltema.De jongen gaat een foto van mij maken, ik weet het zeker. Hij kijkt namelijk ge?nteresseerd naar het boek dat ik in mijn hand heb en hij lacht vriendelijk.
"Hoe moet ik precies staan?", zeg ik, terwijl ik mijn pony nonchalant goed hang met een korte knik van mijn hoofd.
"Iets meer naar achteren", zegt de jongen en hij wijst dat ik verder weg moet, naar de tafel waar de best verkochte boeken liggen.
Dan richt hij zijn fototoestel op een rij boeken in de boekenkast. Niet naar mij. De boeken zijn zo neergezet dat ze veel aandacht krijgen. Eendere kaften op een rij.
Hij drukt af, het toestel flitst.
De jongen begint te lachen.
"Heb ik geschreven", zegt hij dan stralend en hij loopt weg.
Ik had toch beter moeten kijken waar hij zijn toestel op richtte.
Want Renate Dorrestein ziet er heel anders uit.
mja, het is een heel andere wereld, die grotemensen schrijverij. maar komaan, mevrouw roze, wat geeft het? kop op! lifeloggen is toch ook enorm leuk en gezellig?
Echt geweldig zo’n weblog, ben er helemaal fan van en leuk dat je het zo recent bijhoudt. Leuk om te lezen! Hou zelf ook van schrijven.
Ontdek je site net, moest eigenlijk bezig voor school en zocht wat op Google..
Alweer een boek wat ik nog niet heb gelezen.
Ik zou wel ietsje van de leessnelheid van Maarten ‘t Hart willen hebben. Verder niets hoor.
En wat betreft Milosevic: begraaf hem gerust ook al is hij niet overleden.
Nou, ik weet niet goed hoe ik dit moet ‘lezen’, begrijpen dus.
Een jongen flitst een rij boeken van een vrouwelijk schrijfster en beweert dat hij en hij alleen daar de hand is had en grijnst.
Dan speelt hij vast een rolletje in dat boek of hij staat daar in opdracht van Dorrenstein of is familie ofzo en schept op over zijn literaire beroemdheid, zijn tante, omaatje, weetikveel.
Het kan ook betekenen dat ie een dagdromer is en mocht willen dat ie daar te koop stond en een volmaakt onschuldig pretentieus bedillerig ventje is die is zoals de meeste zijn.
Of dattie Merel gewoon in het ootje nam en een grapje maakte.
Maar om nou even tot op de kern terug te komen: welk boek is het geworden en heb je dat boekenweekgeschenk al uit ?
Toch geen Dorrenstein, he ?
nove, dit is de eerste natte droom van Merel. Zo moeilijk is dat toch niet om te interpreteren? We hebben het niet over een zwaar literair werk met drie dubbele bodems over misvormend jiddisch gedoe van kom… hoe heet die zelfbenoemde pedante snikkel die te kort komt? Mulisch! Ja natuurlijk dat is Mulisch met ‘ch’ en het grote voorbeeld natuurlijk van al die slapeloze want-to-be schrijvertjes die in de nacht hun kussen kapot bijten met die ene prangende vraag wanneer ze ontdekt worden. D?t is pas moeilijke kost met meer dimensies dan die ene dimensie hier op je beeldscherm. nove luister, al die webloggertjes, al die knutselschrijvertjes en frutselfriebelaartjes, al die kleine miertjes met hun kleine kruimeltje voor hun neus, al die aardse en kleine geesten gedoemd tot sterfelijkheid hebben maar ??n natte droom.
Ik heb maximaal ??n natte droom per nacht En dat gaat niet eens over schrijven enzo. Dat gaat gewoon over een leuke mevrouw die dan leuke dingen met me doet.
Vijftien seconden eeuwige sterrenpracht schitterende levenspracht die wij onbeschermd in haar schieten kermend gilt zij om meer. Of een servet natuurlijk. Kwak!
Renate Dorrestein is dus een pseudoniem! En die vrouw die zich zo nu en dan voordoet als Renate Dorrestein is de stand-in voor dat pseudoniem. Zoveel is me wel duidelijk geworden!
Ah, was dat wat er aan de hand was in Scheltema. Iedereen stond een beetje in de weg want ik wilde een mooi kunstboek hebben!