De Vrijwilligster

Kunt u mij vertellen of ik hier kan pinnen?

Nee, ik zou u dat niet kunnen vertellen, het spijt me. Ik ben vrijwilliger, ik weet eigenlijk niets, haha. Ik ben hier pas net begonnen en ik moet de ins en outs nog leren, snapt u wel? Het is niet zo heel gemakkelijk om alles te onthouden, dat valt nog best tegen. Maar ik ben er pas een week hoor, hier. Toen ik hier vorige week begon, voelde ik me ook best een beetje in het diepe gegooid, of hoe zeg je dat, aan mijn lot overgelaten. Ze zijn aardig hoor, maar ja, zij hebben ook hun werk, dus ik wil ze ook niet tot last zijn. Dat is misschien ook niet altijd handig, maar goed. Mijn kinderen zijn het huis uit. Mijn jongste gaat trouwen. Daarom ben ik hier, voor een beetje afleiding. Gewoon, een beetje meehelpen, u kent het wel, wat ontlasting voor de anderen. Ja, nee, maar twee ochtenden per week, anders wordt het ook weer zo veel, hè. Ik ben maar begonnen ergens, gewoon met het neerleggen van de foldertjes, beetje gerangschikt, ziet er een stuk beter uit zo, de mensen hier hebben daar helemaal geen tijd voor, daarom doe ik het. Ziet er netjes uit, toch. Ja, ik kwam hier ook wel als bezoeker dus ik heb me gewoon aangemeld. Eerst wisten ze niet zo goed wat ze met me moesten, maar volgens mij loopt het nu wel. Hand- en spandiensten. Als ik religieus zou zijn geweest, dan had ik bij de kerk gewerkt. Maar ja, niet gelovig hè, soms kan dat best lastig zijn. Komt u hier eigenlijk alleen even kijken, of heeft u een afspraak? Ik weet niet of u hier kunt pinnen, het is wel leuk dat u het juist aan mij vraagt. Misschien weten ze het daar, in het kantoortje, daar zitten de mensen die er iets van weten. Als u dan antwoord heeft, kunt u het mij dan nog even komen vertellen? Dan weet ik het ook, de volgende keer, dat staat dan wat professioneler.