Nooit meer werken
Trein. Sloterdijk - Amstel.
Twee vrouwen, rond de dertig.
"Weet je wat hij me vroeg?"
"Vertel het me."
"Of ik bij hem kwam wonen. Dat ik mijn huis dan zou onderverhuren. Dat hij voor de kost zou zorgen. Dat ik dan nooit meer hoefde te werken."
"Echt?"
"Ja."
Stilte.
"Ga je dat doen dan?"
"Nee man! Ga normaal doen. Ik moet er niet aan denken."
"Gelukkig zeg! Oooh, je had me écht bang gemaakt. Ik dacht die gaat het doen."
Stilte.
"Ik zou het wel weten. Het lijkt me fantastisch."
Dat was een man, een jaar of vijfenveertig.
Toevallig in dezelfde vierzits beland.
"Stelde mijn vrouw dat maar voor."
Ik heb nooit begrepen wat mensen zo geweldig vinden aan werken. En trouwens, volgens enkele recente onderzoeken blijkt ook dat de meeste mensen gelukkiger zijn als ze gepensioneerd zijn, en dat vrouwen helemaal niet zo nodig fulltime hoeven te werken.
Soci?teit. Grote Markt ? Groningen.
Twee studenten, rond de achtien.
?Weet je wat ze mij vroeg??
?Wat??
?Of zij mijn aars mocht rimmen. Dat ze mij anaal zou vingeren. Dat ze met haar tong wel drie centimeter kon penetreren. Dat ze daarna zou slikken.?
?Echt??
?Ja.?
Stilte.
?Laat je haar dat doen??
“Nee man! Ga normaal doen. Ik moet er niet aan denken.”
“Gelukkig zeg! Oooh, je had me ?cht bang gemaakt. Ik dacht die gaat het doen.”
Stilte.
“Ik zou het wel weten. Het lijkt me fantastisch.”
Dat was een ouderejaars, een jaar of zesentwintig.
Toevallig aan dezelfde bar beland.
“Stelde mijn scharrels dat maar voor.”
Zo is het leven dus. Op je dertigste wil je niet denken aan wat je op je 45ste als ideaal beschouwt. Tja.


Zo moeten weblogstukjes zijn.