Pas op, ego-alert
Toen gebeurde het. Een jaar en drie maanden na het verschijnen.
Voor het eerst een voor mij volslagen onbekend iemand die het aan het lezen was.
Op een winderig perron.
Een leenexemplaar, van de bibliotheek.
Ik kon het niet laten.
Ik ben even naar haar toegegaan om het moment met haar te delen.
Voor mij was het duidelijk een stuk specialer dan voor haar, daar ze geen idee had wie ik was.
Gelukkig had ik dezelfde jas aan als op de achterflapfoto, anders had ze helemaal gedacht dat ik gek was.
Ik kan het me levendig voorstellen. Ik ben benieuwd of het mij ook gaat overkomen. :) (Moet ik het wel zien natuurlijk, haha)
Oh, dat is mijn droom. Een winderig perron, en dan aangesproken worden door Arnon Grunberg. Of door Jan Wolkers, dat zou pas ?cht verrassend zijn! :)
zo’n rood leren jasje… kost wat, heb je ook wat, blijkbaar. (want hij gaat al ffies mee of nie ? ; )
@inge, haha. Ja, ik heb al een nieuwe! Maar die was zeiknat geworden door de regen. Dus vandaar weer eens die rode aan. Van alle opbrengsten van het boek (hahaha) kon ik net een nieuwe kopen. In de uitverkoop.
Een fantastica moment! Mijn pa (67) heeft hem ook gelezen toen hij hier was. Eerst zei hij; ‘nou nou, blijft het alleen sex?’ maar later vond hij het spannend.
Haha, da’s een mooie: ego-alert. Ik zie een icoon voor me, dat op teve in beeld komt bij al te overegoijverige BN’ers. Merel, heb je dit woord al gecopyright?
Als ik, ondanks mijn erkende status als Onbekende Nederlander, toch eens herkend wordt in mijn hoedanigheid van kleinkunstenaar, is dat elke keer weer een moment van vreugde. Maar als ik echte BN’ers belaagd zie worden door paparazzi ben ik ook wel weer blij met mijn status.
Leuk. Komt die zelfde foto met dat rode jasje ook weer achter op je nieuwe boek? Of komt daar een nieuwe foto met je nieuwe jas? In dat laatste geval heb je natuurlijk ineens twee keer zo veel kans dat je op straat herkend wordt! ;-)
(Ik weet trouwens dat er mensen zijn die je ook zonder die rode jas wel in het wild herkennen.)
Ik heb je volgens mij nog ‘in het wild’ herkend onlangs. In een trein naar Utrecht zat iemand Onze Taal te lezen. Volgens mij kan dat er maar ??n zijn…
Ach, Kiers. Ik misgun je deze momenten niet hoor, Merel, maar het zou toch fijn zijn geweest als hij hier zijn licht over had kunnen laten schijnen.
@Joost. Ja. Laten we hem even herdenken.
Kiers… die in de hemel zijt…
Snif.
Ik mis hem heus ook nog af en toe.
En…? Vertel verder!