Adriaan Jaeggi (1963-2008)
Ik denk dat veel mensen het idee hadden Adriaan Jaeggi een beetje te kennen. Toen ik gisteren hoorde dat hij dood was, kon ik het een moment helemaal niet bevatten. Ik was zelfs even gepikeerd omdat niemand mij had verteld dat hij ziek was.
Het kwam als een klap, ook al kende ik Jaeggi eigenlijk helemaal niet. Hij mailde me wel eens, en hij vroeg een keer of hij een foto die ik gemaakt had, mocht gebruiken voor zijn achterflap. Dat mocht. Met tomeloze energie deed hij al zijn zaken en soms kreeg ik een mail omdat ik weer naar iets toe moest wat hij had georganiseerd of geschreven. Ik vond het niet altijd goed, of aardig, maar hij was er wel, altijd en overal.
Gisteren ontving ik van zijn vrouw, of zijn vriendin, een overlijdensmail.
Zij had zijn mailbox gebruikt om iedereen die hij ooit gemaild had het verschrikkelijke bericht te sturen. Het waren zo veel mensen, dat ze het in etappes had moeten doen. Ik zat bij een groep mensen met een M. Ze had iedereen in de aanhef gezet in plaats van in de bcc, waardoor ik kon zien dat Martin Bril boven me stond, en Menno Wigman, en nog twee mensen die ik van naam ken. Het immense verdriet sprak uit deze actie.
Het bericht kreeg ik vervolgens nog van drie mensen doorgestuurd, die het ook hadden ontvangen.
Iedereen had het idee Adriaan Jaeggi een beetje te kennen.
Ik moet mijn password ergens opschrijven, voor het geval dat.
Sterkte, familie van.
Het had niet zo moeten zijn.
Wat een prachtige, prachtige foto. Als het niet Adriaan zelf is, zeg dat er dan alsjeblieft niet bij.
Hmmm, dat zijn geen vrolijke berichten… ik ben maar een jaartje jonger, dat zet je wel aan het denken….
Fokke en Sukke hebben er ook en stripje over: http://www.foksuk.nl/nl/?cm=79&ctime..
Hij blijft de zaakjes regelen!
Wat vreselijk voor zijn familie. En zo midden in het leven. En memento mori, ik ben een jaar ouder dan hem.
Hele nare ziekte, he, Aukje. Maar misschien is het een nog wel veel naardere ziekte als je het zelfs over iemands lijk niet kunt laten een potje onvervalst te gaan namedroppen, zoals hierboven is gebeurd. Ongeneeslijk.
What the **** bedoelen jullie met namedropping? Ik lees een de shock en het stille verdriet. Merel, ik had hetzelfde gevoel toen ik het bericht las over zijn dood. Een koude rilling. Zo jong nog en nog zo… ‘op weg’. Hij was nog niet klaar, had ik het idee. Ik hoop vurig op een boek waar hij nog meer bezig was. Ik was nog niet klaar met het lezen van Jaeggi.
Die gepikeerdheid is herkenbaar. Ik heb veel mensen in m’n omgeving verontwaardigd horen roepen dat ze niet eens wisten dat hij ziek was. Geen van allen kenden hem persoonlijk, maar door zijn schrijfsels was hij gevoelsmatig blijkbaar wel nabij. Waarschijnlijk wordt die verontwaardiging ook gevoed doordat hij nog jong was. Dezelfde reacties hoorde ik ook vaak na het overlijden van Karel Glastra van Loon. ook veel te jong overleden…
Hij is een groot gemis voor de Nederlandse literatuur, te vroeg gestorven, er had nog veel van zijn hand mogen komen, wat mij betreft. Helaas, het mag niet zo zijn.
Swanz, de post van Bernadine was niet gericht aan Aukje, maar aan Merel. Het noemen van Bril en Wigman is totaal irrelevant, maar wel heel tof natuurlijk. Ach, waarschijnlijk deed Merel het onbewust, de rest van het stukje klinkt wel oprecht.
@ Thomas: Ik vind het noemen van andere namen die in de aanhef stonden w?l hartstikke relevant. Het geeft prachtig de verwarde, gehaaste toestand van de nabestaande weer. Je zet natuurlijk n??it alle namen in de aanhef en al helem??l niet als dit allemaal bekende nederlanders zijn, maar als je net je man hebt verloren dan doe je dat gewoon. Wat mij betreft dus wel relevant en (helaas) ook herkenbaar. Mooi stukje Merel.
Oef, dat komt hard aan. Ik las zijn columns. Darmkanker is een nare ziekte!