Pink

"Wat met pink gebeurd?", vroeg de Braziliaanse koffieverkoper die ik drie maal per week tref, als ik 's ochtends vroeg mijn beker cappuccino bij hem koop op het perron. Veel te dure koffie - maar Benito maakt het meer dan waard. We kunnen in de 30 seconden dat het koffiezetten en betalen duurt, hele verhalen met elkaar delen. Het scheelt dat ik niets hoef te bestellen - als hij mij in de rij ziet staan, begint hij al met mijn cappuccino. Het voordeel van voorspelbaarheid.

Mijn hoofd zat te vol. Te vol met werk en losse eindjes, mailtjes die ik nog moest beantwoorden, boodschappen die ik nog moest doen, deadlines die ik nog moest halen, dingen die ik nog moest plannen, beslissingen die ik nu echt moest gaan nemen, baby's die ik nog wilde bezoeken, afspraken die ik moest gaan regelen, cadeautjes die ik nog moest kopen. Een wirwar van zakelijk en privé stopte mijn hoofd voller dan de beschikbare kubieke centimeters.

Ik greep mis, het glas viel uit mijn handen, terug de afwasmachine in. Duizenden stukjes glas verspreidden zich over de schone vaat.

En toen het bloed. Later zou ik horen dat er ook slagaders in je vingers zitten. Alsof het bloed al die jaren had gewacht op het moment dat er eindelijk een grote opening in mijn pink zou ontstaan, gutste het eruit. Grote, rode druppels over de glassplinters in de schone vaat.

Verbaasd keek ik naar de kracht van het bloed voor ik bedacht dat ik de gewonde pink onder de kraan moest houden. Of - moest ik de pink wel onder de kraan houden? De laptop lag te ver weg om te kunnen googlen. Googlen is mijn antwoord op alles, bleek. Mijn eigen verstandelijke vermogen is lui geworden en daardoor onzeker. Het leek me in ieder geval geen kwaad kunnen. Zodra ik de vinger onder de kraan vandaan haalde, spoot het bloed er nog steeds pulserend uit, dus naar de laptop lopen was niet eens een optie.

Ik hield de vinger onder de koude kraan tot hij gevoelloos was, maar het bloeden werd niet minder. Op een gegeven moment wist ik, de glasscherven ontwijkend, nieuwsgierige katten wegsissend, de vinger boven de wasbak houdend, de keukenrol te pakken. Ik scheurde een berg papier af en hield dit tegen de wond. Ik liep naar de laptop en googlede. Het resultaat was zeer teleurstellend - nergens stond wat ik precies moest doen. Ik belde de Man des Huizes en zei dat zijn oplossing geen optie was. Vervolgens keek ik naar het keukenpapier: volledig rood van mijn eigen bloed.

Ik ging bijna van mijn stokje.

"Uiteindelijk stopt het met bloeden", zei Eerste Hulp-arts S., de dag erna.
Dat klopte.
Uiteindelijk stopte het met bloeden.

Het is mijn linkerpink. Ik denk dat er misschien een pees geraakt is. De pijn valt alleszins mee. Alles valt eigenlijk mee. Sinds ik de duim van dezelfde hand driekwart jaar geleden tussen de deur kreeg, wat nog wekenlang een ongelooflijke pijn veroorzaakte, en nog maandenlang een zwarte nagel, die pas rond Oud en Nieuw eraf viel - kan ik bijna alles hebben. En hee, de opmerkelijk lege verbanddoos is nu eindelijk weer goed gevuld.

23 reacties

Heb je wel een pleister gevraagd? Daarmee kun je echt aantonen dat je zielig bent!

Rutger, (URL) - 08-03-’09 13:25

Rutger, beter nog: er zit een heel verband omheen!

Merel, - 08-03-’09 13:35

Op zo’n moment kom je er vast pas achter wat je allemaal met je linkerpink doet. Best veel denk ik. Tegenwoordig al helemaal: de shift-toets, maar bijvoorbeeld ook de toets waar vroeger zo fijn een appeltje op stond. Gelukkig doet de ringvinger de ‘w’ toets, anders kom je helemaal nergens meer…..

Maar bij jou merk je er bijna niks van. Alleen dan die ene zin waar ‘Grot’ staat in plaats van ‘Grote’. Inderdaad, heel soms typ ik de ‘e’ ook met mijn linker pink.

jos, (E-mail ) (URL) - 08-03-’09 13:40

Lekker verhaal! Maar ik ben meer van de foto’s en video’s (als voorbeeld zie: http://marloozcaptured.blogspot.com/2009..). Kan je daarvoor zorgen?

Dank!

Reinout, (URL) - 08-03-’09 13:47

Daar komt mijn BHV-cursus goed van pas: je pink omhoog houden, afdekken met een doek maar er niet op drukken ivm gevaar glassplinters en 112 bellen. Na, de dokter mag ook.

Aukje, (URL) - 08-03-’09 13:55

Mijn maag en ik vinden je heel erg zielig, maar zijn vooral blij dat dit drama niet van beeldmateriaal is voorzien.

Doreth, (URL) - 08-03-’09 13:55

In je volgende roman gewoon geen a, q of z gebruiken. Ook zal er geschrapt moeten worden in hoofdletters die de linkershifttoets vereisen.

Lars, (URL) - 08-03-’09 14:08

Hehe. Eindelijk weten we wat het verhaal was achter de pink-hype op Twitter.
Na meerdere onrustige nachten vol nieuwsgierigheid, kan ik dan nu eindelijk weer rustig slapen.

Ohja. Beterschap met je pink ;-)

Skar, (URL) - 08-03-’09 14:14

Grot!
Haha. Is nu weer grote.
En beeldmateriaal – ja, ik zou merelroze.com niet heten als ik trillend en bevend geen foto’s had genomen. Dus beeldmateriaal is er. Maar het leek me niet erg geschikt, voor types als Doreth.

En Aukje, mmm… volgende keer bel ik jou, goed? Want ik heb toch een beetje dom gedaan denk ik. Maar ik wilde de dokter niet bellen – leek me zo suf, met zo’n klein dingetje.

Merel, - 08-03-’09 14:17

Joepie. Het verhaal van de pink en eerste-hup-arts-de-dag-erna. Eigenwijze kip ben je wel. Maar hij zit er dus nog aan. Ik ben blij voor je.

monique, (E-mail ) - 08-03-’09 16:25

Pulserend bloed is geen klein dingetje!!!!!!! !!!!! !!!!!!

Merit, - 08-03-’09 16:32

Reinout: jakkes! Merel: niet naar Reinout luisteren! Ik vind het een heel wijs besluit er geen foto’s bij te plaatsen. Mijn fantasie is al levendig genoeg. Ook goed dat je toch nog maar even naar de EHBO bent gegaan de dag erna.

IMS, (URL) - 08-03-’09 19:27

Beterschap pink!

Margo, (E-mail ) (URL) - 08-03-’09 23:32

Ik vond het al zo verassend dat je cappuchino man je naam wist (roze, pink) maar ander soort pink..:D

Marije, - 09-03-’09 00:22

Uiteindelijk stopt het bloeden altijd. Hoe dan ook.

Was getekend

Van De Pot Gerukt, (E-mail ) (URL) - 09-03-’09 10:15

Waarom ben je niet meteen naar de dokter gegaan? Of heb hem/haar op zijn minst gebeld? Bij twijfel of je de dokter wel moet bellen: altijd de dokter bellen!

Toevallig heb ik vier dagen geleden mijn duim verwond met de ‘kaasschaafmethode’ (dat krijg je van al die bezuinigingen :) Het was een hele scherpe nieuwe kaasschaaf, en het was een hard stuk kaas, en ik was vergeten dat je moet zorgen dat je duim niet uitsteekt bij het snijden. De wond was zo breed als mijn duim, niet extreem groot dus, maar het bloed stroomde er uit, het lijkt wel wat op jouw verhaal. Pleisters bleven niet zitten, zo hard bloedde het. Een decent verband kon ik niet pakken, want door op de grond druppende bloed zou het tapijt onderweg besmeurd worden. Toen heb ik de dokter gebeld en mocht ik meteen komen. Met bebloede hand en een half-klevende pleister op de fiets. De dokter plakte mijn duim vol met steri-hechtstrips (sympathiek alternatief voor hechten, het had anders gehecht moeten worden). En deed er daarna een indrukwekkend verband om dat er nu nog opzit.
Vervolgens heb ik meteen gesneden kaast gekocht, om alsnog de aan dochter beloofde tosti’s te maken :)
Sterkte met je pink.

BeeDee, - 09-03-’09 10:56

Brazilianen zijn leuk he? ;-)

Rian, (URL) - 09-03-’09 12:53

En zo komt alles altijd goed…toch nog beterschap!

tijdtussendoor, (E-mail ) (URL) - 09-03-’09 12:58

MerelPink dus.

Roerganger, (E-mail ) (URL) - 09-03-’09 13:18

fijn dat het sinds je twitpic toch goed is afgelopen…
http://twitpic.com/1v0hl

Zelf ook eenmaal een tapijtmes in mijn pols gezet (perongeluk) midden in de nacht, op een zolder. Ik was vaderziel alleen… Ik wist ook niet wat ik moest doen met het gutsende bloed. Ik dacht dat ik mijn slagader geraakt had. Ik dacht: “snel naar buiten”, liever op straat sterven dan anoniem in een leeg huis waar ik aan het klussen was… Eenmaal op straat zag ik nog licht branden bij een oud omaatje schuin tegenover. Ik dacht: nog liever daar sterven dan op straat..

Gelukkig ging ook dit ook uiteindelijk stoppen met bloeden. Dankzij een theedoek van de oma die mijn spierballen afknelde. Eenmaal bij de eerste hulp bleek ik alleen maar een ader geraakt te hebben.

Tip: Snij nooit tapijt in je eentje. Geeft lelijke vlekken op het tapijt.

marnix, (URL) - 09-03-’09 16:00

Ooh dus dat is er met je pink. Vergeten te vragen aan je vandaag! Maar inderdaad. Er loopt een hoop bloed door je pink. Vriend van mij bracht een keer zijn vuilniszakken weg naar zo’n grote afvalbak. De bak zat al best vol, dus hij besloot de boel eens lekker aan te duwen. Zat een kapotte spiegel tussen. Bloed spoot er uit, midden op straat. Ze hebben 112 gebeld maar ‘ik zie dat u binnen 2 km van een ziekenhuis bent’, daar sturen we dus geen ambulance voor. Succes!’. Uiteindelijk was een meneer van een dichtbijgelegen winkel zo vriendelijk om hen naar de eerste hulp te rijden met de auto. Gelukkig zijn er aardige mensen ;-) Beterschap met de pink.

Lisantroop, (URL) - 09-03-’09 23:43

Jeetje ben ik even naar Parijs en dan gebeuren er meteen rampen en vreselijke dingen. Ondanks het feit dat ik twee kinderen heb gebaard, viel ik bijna flauw tijdens het lezen. Veel sterkte, Merel.

Ellen, (E-mail ) - 10-03-’09 14:26

Mag ik even informeren naar Pink? Gaat het goed? het is hier namelijk zo stil!

Margo, (E-mail ) (URL) - 13-03-’09 15:57
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas heeft ook mijn site te maken met spammers. Zou je, voordat je op Plaats reactie klikt, deze domme vraag willen beantwoorden? Dan voorkom ik dat hier allemaal berichten over cheap loans en extra large dicks komen te staan.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.