Ik moet werken aan mijn non-verbale communicatie

"Maar wat is Prinsjesdag precies?", vroeg de jongeman aan de oude man naast hem. Hij had een accent dat ik niet kon plaatsen. In mijn hoofd ging ik verschillende landen af.

De heren waren, net als ik, ingestapt op Amsterdam Centraal, en zaten nu tegenover me in de vierzits. Beiden hadden een linnen tas op schoot.
De jongeman was lang.
Zijn knieën raakten bijna de mijne.
Het waren geen slechte knieën, dacht ik door de stof van de broek heen te kunnen zien.

De oude man legde uit wat Prinsjesdag was. Hij sprak langzaam en duidelijk, zodat de jongeman hem goed zou kunnen volgen. De man lette wel op zijn tempo, maar paste zijn woordgebruik niet aan. Hij gebruikte woorden die maar eens per jaar in mijn vocabulaire voorkomen en dan soms niet eens correct gebruikt. Typische Prinsjesdag-woorden, zoals parlementaire constitutionele monarchie, troonrede, Rijksbegroting, miljoenennota en geschonden embargo, waar de jongeman begrijpend op knikte. Maar ook woorden als alsmede, doorgaans, nochtans, desalniettemin en grandioos, waar de jongeman ook raad mee leek te weten. Het samenlevingscontract dat ik hedenmiddag ga ondertekenen was er niets bij.

De oude man wist verdomd veel over Prinsjesdag. Hij vertelde over de oorsprong en maakte grapjes over de hoedjes. Hij memoreerde enkele Prinsjesdagen uit het verleden en prees Beatrix. Af en toe keek ik op uit mijn krantje. Ik stak veel op van zijn verhaal en ik keek de oude man vriendelijk aan. Mijn krantje was allang minder interessant. Ik staarde vooral naar de pagina's om niet al te opdringerig over te komen.

De jongeman kon de oude man prima volgen. Hij stelde geïnteresseerde en intelligente vragen met dat wonderlijke accent dat ik nog steeds probeerde te plaatsen. De jongeman had de beschikking over een verbluffende grammatica en ruime woordenschat. Hij sprak alsof hij een boek voorlas. Prachtige volzinnen die steeds op hun pootjes terechtkwamen. Elke keer dat hij een woord gebruikte dat me verbaasde ("Ik begrijp je volledig. Soms gaat er een wervelwind aan gedachten door me heen", aldus de non-native speaker), keek ik even op en knikte ik de jongeman bemoedigend toe.

Erudiet, dat waren ze.

Wat een geluk dat deze twee heren deze ochtend mijn pad hadden gekruist.

Bij station Amstel stapten veel mensen uit.
Ik keek even om me heen en glimlachte naar de heren.

"Kom, we schuiven op", zei de oude meneer tegen zijn jonge volgeling. "Deze mevrouw heeft last van ons gesprek", zei hij, terwijl hij glimlachend naar mij knikte.

Nee!
Dat is niet waar!
Wilde ik roepen.

Maar ik was te laat. Perplex zag ik hoe de twee verderop gingen zitten. Ik hoorde hen op gedempte toon hun gesprek vervolgen.

Tegenover me plofte een eerstejaarsstudente neer, die telefonisch eerste hulp bood aan een vriendin met een bloedend hart.

elf reacties

Mooi verhaal.
Is het “elke keer dat hij ..” of elke keer wanneer hij???
Vanwege de verbluffende grammatica.

andre, (E-mail ) - 28-09-’09 12:48

“Dat is geenszins het geval”, had je moeten roepen. Maar met dit soort reacties ben je meestal te laat.

Ninia, - 28-09-’09 12:51

Waarom zou de mens zich moeten vergapen aan informatie op suffe sites zoals Wikipedia als er ook dit soort fantastische ubermensen zijn?

Rutger, (URL) - 28-09-’09 13:22

Jeuj voor het samenlevingscontract!

jac, - 28-09-’09 14:42

Ze bestaan nog: mensen die zich bedienen van archaïsch taalgebruik en bovendien in ruime mate beschikken over Algemene Kennis. Houzee!

Weet je vriend trouwens al van dat samenlevingscontract? ;-)

Terrebel, (URL) - 28-09-’09 19:04

Oh wat mooi, wat jammer dat ze weggingen :D

Sabine, (E-mail ) (URL) - 28-09-’09 19:46

Jakkes, een cliffhanger zonder vervolg. Want hoe komen we nu te weten waar de jongeman met de niet-slechte knieën vandaan kwam, als Merel het zelf ook niet weet.

Irene, (URL) - 29-09-’09 22:32

Hè lekker zeg, een echte ouderwetse Merelblog ;-)

En ook nog van harte met je samenlevingscontract. Je hebt me op een (weliswaar voor de hand liggend-) idee gebracht, waarvoor mijn hartelijke erkentelijkheid.

Ik weet niet helemaal zeker of deze zin nog wel koshjer is…

Tat, (E-mail ) (URL) - 29-09-’09 23:43

_Nee!
Dat is niet waar!
Wilde ik roepen._

Stom he, dat je dat dan niet doet. Je zou het eigenlijk wél moeten doen. Maar zo gaat dat dan he?

denise, (E-mail ) (URL) - 01-10-’09 15:05

Mooi stukje! Ik schreef toevallig vandaag ook een stukje over mijn treinreis. Dat verliep anders…

Door, (URL) - 02-10-’09 13:12

Elke immigrant moet erdoor! :
wat is prinsjesdag?
http://detreiner.wordpress.com/2008/09/1..

treiner, (E-mail ) (URL) - 10-10-’09 10:41
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas heeft ook mijn site te maken met spammers. Zou je, voordat je op Plaats reactie klikt, deze domme vraag willen beantwoorden? Dan voorkom ik dat hier allemaal berichten over cheap loans en extra large dicks komen te staan.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.