Sneeuwjacht
Het mooiste nieuwe woord van dit prille jaar is sneeuwjacht.
Voor mij nieuw, dat is, want zelfs de online Van Dale kende het woord al:
sneeuw·jacht de; v(m) sneeuwbui met veel wind
Eigenlijk heb ik spijt dat ik de betekenis van het woord heb opgezocht.
Tot tien minuten geleden gebruikte ik het woord de afgelopen dagen voor bijna alles.
Als ik naar buiten ging. 'Ik ga even op sneeuwjacht.'
Als ik een sneeuwduin (ook een heel mooi woord) zag. 'Kijk, een duidelijk product van sneeuwjacht.'
Als er een auto voor de deur stopte met een verdacht figuur met een envelopje in zijn hand erin, die bij de buren aanbelde. 'De buurman is weer op sneeuwjacht.'
Als ik een schip zag met sneeuw erop. 'Een typisch sneeuwjacht.'
Sinds ik een Apple MacBook Pro heb, gebruik ik Snow Leopard als besturingssysteem, maar dat noem ik nu sneeuwjacht(luipaard).
En toen het vanochtend weer bleek te sneeuwen, riep ik, staand op bed:
'Ik verklaar de sneeuwjacht weer voor geopend!'
Waarna wij als jonge honden achter de vlokken aan gingen.
Vangen zullen we ze, die dekselse dwarrelaars.
Ik wens u een prettige sneeuwjacht.
O Merel, wat een briljant stukje weer! Wat ben je toch een heerlijk mens. Wat denk jij, moet je voor de sneeuwjacht een vergunning hebben? Anders ga ik vanmiddag ook even.
Nu.nl doet met je mee http://www.nu.nl/binnenland/2159180/wein.. ;-)
Brr, ik ben niet zo’n sneeuwjager, maar wens je veel plezier. Leuk stukje en ook leuk dat ik er via twitter op geattendeerd werd (waar ik je volg ) Groetjes!
Jagen wij de sneeuw of jaagt de sneeuw ons…
Heb jaren in Zweden gewoond, daar was ik wel gewend aan sneeuwjacht. Met dit verschil dat het dagelijks leven in Zweden gewoon door gaat en hier al snel plat ligt (verkeer, treinen, vliegvelden etc.)
Vriendelijke groet, Lian
Raar dat niemand dat woord kent. Zijn we zo kort van geheugen tegenwoordig?
In de strenge winter van 1979 (toen het zo hard vroor dat er ijs op de straat lag en ik op de straat heb geschaatst!)werd het ook al genoemd. Evenals sneeuwduinen herinner me nog de tv-beelden van destijds van boerderijen in het noorden van het land die toen bijna volledig onder de sneeuwduinen waren verdwenen.
Absoluut overtuigd was ik ervan dat ik in mijn kast een boek had staan dat Sneeuwjacht heet.
Enige teleurstelling dan ook om te ontdekken dat het De stille jacht heet (door Melanie Wallace). Wel een goed boek om juist nu te lezen, want veel gejaag en veel sneeuw, en nog altijd reden voor mij om in sneeuwjachtige dagen als deze liever niet in de schemering door bossen te lopen (voor zover ik überhaupt al in bossen ronddool).
Je kunt er niet bovenover, je kunt er niet onderdoor, nee, je moet er dwars doorheen
hartelijk sneeuwjacht dan maar