Kiek
Het woord stiefmoeder (zie o.a. vorig postje) is stom. Stiefmoeder klinkt als de boze vervelende op machtbeluste rotvrouw uit Sneeuwitje en Assepoester. En dat is mijn stiefmoeder niet. Maar. Ze is ook niet mijn moeder.Vaak wordt het 'de vriendin van mijn vader', maar dan lijkt het net alsof mijn vader elk jaar een ander heeft, en dat hij haar nu pas net heeft leren kennen. Ze zijn niet getrouwd, dus 'de vrouw van mijn vader' kan ik niet zeggen. Ik weet ook niet of ik me met die omschrijving gelukkig zou kunnen voelen - dat is een nog gekkere zin dan 'de vriendin van mijn vader'. Als ik het over hen beiden heb, zeg ik wel 'mijn ouders'. Surrogaatmoeder, bijnamoeder, niet-biologische moeder. Het zijn allemaal stomme omschrijvingen. Ik ben al jaren op zoek naar een mooi synoniem.
Kiek is niet zomaar de vriendin van mijn vader. Kiek heeft nu al langer een relatie met mijn vader dan mijn vader ooit met mijn moeder heeft gehad, als ik het goed uitreken. Kiek heeft mij vanaf mijn zevende opgevoed en is dus misschien wel niet mijn biologische moeder, maar dan toch zeker wel mijn opvoedkundige moeder. Kiek heeft grote (goede) invloed gehad op mijn vader die zonder Kiek bijvoorbeeld misschien wel met ons in Zaandam was blijven wonen (gelukkig niet!). Kiek is goed.
Maar 'moeder' zeggen als ik het over haar heb, voelt na al die jaren nog steeds niet juist. Dan heb ik het gevoel dat daar ergens, een denkbeeldige lijn trekkend vanaf de rechterkant van mijn achterhoofd naar het wolkendek, iemand heel even heel erg haar adem in moet houden.
mijn stiefvader is dat al sinds mijn zesde. ik noem hem mijn vader. maar dat komt waarschijnlijk ook omdat mijn eigenste vader niet zo leuk is. was.
ik kom alleen in de “problemen” als ik moet gaan uitleggen hoe het kan dat mijn vader een spanjaard is en ik een nederlandse achternaam heb.
wellicht is rudy’s suggestie de beste oplossing voor u?
Hm, als je goed leest noemt Merel haar zélf ook bij haar voornaam, maar is het lastig om over haar in de derde persoon te praten (tegen anderen dus). Het is maar net wat voor associaties je bij het woord stiefmoeder hebt. Je kunt toch niet over een woord oordelen op grond van een sprookje, lijkt me. ;-) Ik heb trouwens ook een stiefmoeder, die ik eveneens bij de voornaam noem. Voor mij was het anders omdat mijn vader hertrouwde toen ik 18 was en ik inmiddels op mezelf woonde. Ik zeg gewoon het woord ‘stiefmoeder’ maar voor het gemak ook weleens ‘ouders’.
Ik woonde in een pleeggezin en voegde als noodverband en bij gebrek aan beter steeds de letters “pl” voor de familie-aanduiding: pleef, ploom, plante, plicht, ploma etc. Plader en Ploeder noem ik altijd bij hun voornaam, ook naar de rest van de wereld, of snelheidhalve “vader” en “moeder” als onze precieze relatie niet zo belangrijk is in het onderhavige gesprek.
Kben er echter nog steeds niet uit hoe ik de verse vrouw van mijn vader straks aan Mereltje uit moet gaan leggen. Dat zou dan “stoma” worden? Neuh, kdacht het niet…
Mijn moeder is stiefmoeder van mijn broers en zusters. Gelukkig woonden wij in Friesland, dus mijn broers en zusters hadden een mem en een mamma.
Noem haar gewoon bij haar voornaam, dat heb ik gedaan en nu is het pa & To