Op het perron stonden een jongen en meisje, stevig in omhelzing. De wind waaide de sneeuw van de bomen tot onder de afkapping.
Ik nestelde mezelf ook nog maar eens dieper in mijn jas, jaloers kijkend naar het stel dat elkaars warmte kon gebruiken.
Toen pas zag ik dat de omhelzing niet zo gelukkig was. Het meisje had rode ogen en keek verdrietig.
De jongen veegde een traan van haar wang en kuste haar op haar voorhoofd. Lief. Wat een fijn, lief stel. Was ik maar...
Op dat moment ontworstelde het meisje zich aan de omhelzing.
'Hou op', riep ze en ze duwde hem, 'jij bent de oorzaak van al deze ellende!'.
Ze liep weg. Radeloos, met driftige, ongecontroleerde passen.
De jongen keek schuldig en liet zijn schouders hangen.
Ik kon een lichte zelfgenoegzaamheid niet onderdrukken.
Reacties:
Bij 'zelfgenoegzaamheid' rees ik als een man op en begon 'meer! meer! Merel!' roepend luid te applaudiserten.
Een man met bindingsangst. Een man die doet wat hij moet doen; jagen op zoveel mogelijk vrouwen opdat zijn zaad geplant wordt in zo veel mogelijk akkers. Het mannetje moet zich zich veelvuldig voortplanten bij zo veel mogelijk verschillende partners. Dat is in belang van de soort.
Dat hij met afhangende schouders wegloopt hoort bij de show. Dat is een afgeleide produkt van de feministische golf uit de jaren '70. Zie het als een kleine buiging naar alweer een gevulde vruchtbare akker. Toen deze jongen de hoek om was maakte hij een zijwaarts vreugdesprongetje en klakte in de lucht zijn hakken tegen elkaar. Klits klets klandere, van de ene akker naar de andere!
Innige omhelzingen op een station... troosten, wederom een vertraging.
Rick de Kikker (URL) - Dinsdag 08 Maart '05 - 16:46
Hoort er allemaal bij....
heerlijk!
C'est la vie!
Koen - Woensdag 09 Maart '05 - 11:18
Zouden het roze of blauwe muisjes worden?
Isa - Woensdag 09 Maart '05 - 12:40
Als ik zo vrij mag zijn, ik las Ellende.
Neergeknuppeld
Ze stuurde me onlangs een ansichtkaart
van een Eskimo met een geweer.
Op de achterkant schreef zij voor me neer:
De zeehondjes zijn me niks waard.
In het kinderlijk handschrift
dat ik van haar kende
en als altijd ontging me de boodschap hier niet
Om jou, stomme lul, heb ik zo'n verdriet
en vergeet ik de grote ellende.
Evert de Ridder () (URL) - Woensdag 09 Maart '05 - 12:44
Foei Merel! Ik voel me nu, een beetje door jouw schuld, ongelukkig.
Troost zoeken bij de 'verkeerde' lijkt een mooie oplossing maar doet je na verloop van tijd alleen maar meer pijn. Ik vind de keuze van dit meisje dan ook heel bijzonder; ik heb er 3 maanden over gedaan. Maar het is zover, vandaag al het contact verbroken met mijn ex. Pijnlijk, moeilijk maar wel de manier om er weer bovenop te komen... Ik ga weer leven. Net als zij!
J. - Woensdag 09 Maart '05 - 20:40
De lul heeft me inderdaad zwanger gemaakt en vertrekt nu, voorgoed, naar Rio. *snik*. Lachen jullie er maar om...