Woorden

Vertalen is zo makkelijk nog niet.
'Vooralsnog' en 'mits' in het Engels.
Denk daar maar eens over na.

Imperfect Shittie

Er moet snel een tweede druk van mijn boek komen!
Jaha, dat zeggen die armesloeberschrijvers allemaal, hoor ik u denken.
Maar staan allemaal foutjes in de eerste druk!
Het zijn gezien de positieve reacties op het boek tot nu toe helemaal geen onoverkomelijke fouten.

Maar toch.
Ga je 10x over zo'n tekst heen, is het nog niet gelukt tot een smetteloos exemplaar te komen. Grr.

Enige pluspunt dat ik kan bedenken, is dat de eerste versie van Fantastica uniek is, mocht er ooit een tweede druk verschijnen.
Uniek boek bestellen? Kan hoor. ;-)

(eigenlijk is het gewoon superslimme marketing, dit)

Intreeweek

Ze kwamen met z'n allen tegelijk het eetcafé binnen. Groepjes studenten. Intreeweek.
Op slag voelden we ons heel erg oud.
"Wat zijn ze jong!", riepen we vol ongeloof, wetend dat we hierdoor alleen nog maar ouder werden.

Eén meisje was er al in geslaagd om een jongen te versieren. Ze zat bij hem op schoot en kirde.
Drie andere beginnende studenten keken jaloers toe hoe hij haar kietelde.
Achter mij stond een blonde, rondborstige dame met een hemdje vol glitters. Om haar heen stonden drie jongens die haar het hof maakten door enorm te slijmen. Ze koos voor de meest ballerige, eentje met een gestreepte polo aan en klokkende blonde lokken.

Het meisje naast ons aan de bar veerde op toen er een lange jongen binnenkwam. Haar vriendin gaf haar een duwtje en zei dat ze er op af moest gaan. Ze twijfelde. Wat moet ik dan zeggen, zei ze.
Toen huppelde een ander meisje op de lange jongen af.
Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Allen inwisselbaar.
Het meisje naast me haalde vrij nonchalant haar schouders op, maar haar blik verried de teleurstelling.
Een jongetje naast haar telde zijn kleingeld om te kijken of hij nog net één bier voor zichzelf kon bestellen.

SMS

In de kroeg kreeg ik gisterenavond een sms.
"Joris Luyendijk kan het shaken. Ik lees door."

Uitmarkt

De mensen wandelden langs de kraam waar ik moest signeren. Sommige keken even naar mijn boek, maar liepen dan weer door. Ik had al best wat boeken mogen bekrabbelen, maar nu was het toch wel een tijdje verdomde stil.
Ik besloot over te gaan op guerilla-tactieken.
(Het voorlezen en het interview waren goed gegaan, dus ik was in een opperbeste stemming geraakt)

Een leuke, ook knappe jongen passeerde de kraam.
Ik pakte een van mijn boeken en liet die aan de jongen zien.
"Heul gaaf boek!", zei ik enthousiast, terwijl ik op het omslag wees.

"Oh nee", zei de jongen, "Merel Roze, gatverdamme."
Hij maakte een kotsgebaar en wilde doorlopen.
"Ik ben Merel Roze", zei ik vriendelijk en oprecht lachend.

Oeps. Deed de jongen.
Dat is het voordeel van internet.

Schaamteloze zelfpromotie

Morgen (zondag) is de drukste dag uit mijn leven sinds het boek in de winkel ligt. Dat leven duurt nu toch al twee dagen (ik heb het zelf nog niet zien liggen, tsss).

Voor alle mensen die lijden aan insomnia, vroege vogels of een beetje gekkige lui: 's ochtends ben ik het hele uur tussen 08.00 en 09.00 uur te beluisteren op Radio 2, bij de NCRV. Nu maar hopen dat ik zelf wakker blijf. :-)

Daarna ga ik naar de Uitmarkt. Eerst voor Amsterdam FM (14.00 uur), daarna voor de Literaire Salon (15.30 uur - 15.51 uur) alwaar ik door Margot Dijkgraaf geïnterviewd word en ook iets voor moet lezen. Voorlezen, interview in front of a live audience, de rillingen lopen me nu al door het lijf want het is knap spannend. Brrr.

Na afloop van het interview haast ik mij naar de boekenstand van de uitgever (nummer 73/74) naast de Literaire Salon om daar hopelijk tenminste één boek te verkopen met een desgewenste krabbel erin.

Kortom, grijp uw kans en haal een exemplaar!
Of houd fantastica.nl in de gaten.
En dan - echt - binnenkort staan hier weer andere dingen dan dit schaamteloze zelfgepromoot.

Op de Fiets (78)

Na de geweldige boekpresentatie (o.a. dank en dank) moet ik fietsend zijn thuisgekomen.
Dat weet ik alleen omdat mijn stalen ros trouw voor de deur stond vanochtend.
(Hoe?!)
(HUH?)
Ik vrees dat een aantal mensen menelroz in hun boek heeft staan.

Ronja en Maus

Een weblog zonder poezen is als een printer zonder inkt.
Een nieuw attribuut in de kamer (het slaapzakhoesje) zorgt voor veel grondig onderzoek.

Vervolgens gaat ze er echt voor zitten.

Terwijl Maus vooral zeer verbaasd is over Ronja's praktijken.

En besluit dit eens goed te laten merken.

Het leven in de grote stad

"Look, look, my book!", riep ik tegen de daklozenkrantverkoper. Na het signeren had ik één exemplaar over en ik kon het niet laten. Als een debiel moet ik het ding aan iedereen laten zien.
Mijn daklozenkrantverkoper is cool, je zou hem zelfs knap kunnen noemen. Wij hebben soms gesprekjes. Over Bulgarije, zijn criminele verleden en zijn positieve kijk op de toekomst.
Ik liet hem het boek zien.
De daklozenkrantverkoper begon ineens enorm te grijnzen. Hij zag er anders uit, zo.
"I am so proud of you!", riep hij.
Toen twijfelde hij even of hij me zou omhelzen, maar ik was toch blij dat hij het niet deed.

Een uurtje

Newsflash.
U heeft nog één uurtje want ik ga zo fietsen naar de plaats waar mijn boeken op mij wachten.
Spannend!
Check trouwens dit: Fantastica.nl is online (alle credits naar Walter)!

Lowlands 2006

Muzikant die me het meest opzweepte: de zanger van !!!
Mooiste open doekje: de hele Bravo toen de zon eventjes doorbrak
Teleurstelling: Morningwood
Aantal regenlaarzen: 35.387 (maal twee)
Aantal positieve gesprekken over het weer: 563 (zaterdag)
Aantal negatieve gesprekken over het weer: 14773 (zondag en maandag)
Aantal discussies over Libanon: nul
Aantal keren dat ik dacht ‘hiervoor word ik te oud’ tot zondag 16 uur: nul
Aantal keren dat ik dacht ‘hiervoor word ik te oud’ na zondag 16 uur: 7823
Vieste moment: man die ’s nachts hevig lachend uit de wc kwam en ons dronken en trots ging vertellen wat een enorme stinkende diarreebout hij had gedraaid
Lekkerst gedanst: Michael Franti & Spearhead
Aantal stukjes niet door mij op mijn website gezet: 1 (dank, Walter)
Jammer: dat mijn oordopjes het concert van Magic Numbers wel érg verdoofden (daarna dan maar zonder)
Leukste muzikant om naar te kijken: Jeroen Kleijn (Johan)
Helaas gemist: Guillemots
Meeste vraagtekens over het enorme succes: Arctic Monkeys
Baalmoment: toen onze bagage was weggedreven en onze tassen 10 kilo zwaarder waren vanwege 10 liter regenwater en modder
Baalmoment twee: dat ik alles daarom om half drie ’s ochtends brak en kapot moest gaan zitten uithangen
Blaren: vier echte
Het fijnste bandje: Johan
Grootste verrassing: niets
Het langste wachten: tot Ministry eindelijk klaar was
Gemist door de regen: The Kooks
Hoera voor: de ladies only wc’s bij Alpha (volgend jaar meer)
Lekkerste eten: de hamburgers
Meeste medelijden met: de medewerkers van de hamburgertent
Ga door Lowlands een cd kopen van: Muse (dan toch maar)
Beste tent: Grolsch
Tip voor volgend jaar: weer schermen buiten bij Grolsch
Aantal sms’jes verstuurd: 67
Onbegrijpelijkste binnengekomen sms’je: “Ik ben bij annul” (bleek anouk)
Muzikant die ik misschien toch niet lang genoeg heb gezien: Iggy Pop
Volste tent: Arctic Monkeys
Blijst met: regenlaarzen en slaapmasker
Volgend jaar weer?: mmm.... twijfel

Meer super ultra te gek gave foto's die ik maakte met mijn huis-, tuin- en keukending: hier.

Fantastica bestellen

Amaai, ik ben terug van Lowlands en ben giga brak. Later een verslagje.

Nu eerst: Sommige mensen hebben een vraag over de kwijtschelding van de portokosten bij het bestellen van mijn boek: mijn uitgeverij doet gul en vergoedt ook de portokosten in andere landen, binnen de EU. Hoera! Dus voor de Belgen, Schotten, Engelsen, Duitsers en Luxemburgers die die vraag stelden (nooit geweten uit welke hoeken mijn lezers kwamen): ja, dat kan en mag. En voor de rest van de inwoners van de EU: grijp die kans! Woon je nog verder dan de EU? Dan weet ik het ook niet. Gewoon een mailtje sturen.

Voor degenen die later zijn ingeschakeld:
Fantastica is was tot en met woensdag 12.00 uur portokostenvrij en met persoonlijke opdracht te bestellen via de uitgeverij.

NB: binnenkort gaat het hier heus echt weer eens over iets anders dan over mijn boek. En dan ga ik de reacties fixen. :-)

Fantastica

Tromgeroffel! Donderdag is het dan dus eindelijk zover, dan zijn alle lettertjes die ik heb getypt écht in een tastbaar boek gestopt in plaats van op A4tjes.
Slik.
Ik zou het natuurlijk een hele eer vinden als u het wilt aanschaffen. En voor mensen die geen zin hebben om naar de boekwinkel te lopen, kun je nu alvast bij mij online een exemplaar van mijn boek (gesigneerd, indien gewenst) scoren! En om de pret nog groter te maken, worden de verzendkosten deze week kwijtgescholden. Dus én geen energieverspilling én geen geldverspilling!Mooi gefixt.Je kunt nu een mailtje sturen naar de uitgeverij om het boek te bestellen. Vermeld duidelijk je naam en adres in dat mailtje. En als je een opdracht in het boek wil, vertel dan wat ik er precies in moet schrijven. Doe dit voor dinsdag woensdag 12 uur, want dan heb je 'm in huis zodra ie in de winkels ligt.
Fantastica kost 16,95.

Lowlands

Zonnebril en zonnebrand bij me.
Rokjes en jurkjes mee.
Ik ga naar Lowlands!
Na het weekend weer terug. :-)

Patatten

Midden op de Magere Brug ging het mis. Eén van de twee volle zakken patat die het jongetje op de fiets bij zich had scheurde. De papieren zak van de snackbar was week geworden en bezweken onder het gewicht van de kleffe aardappels.
Toeristen die foto's maakten van de beroemde brug keken even om.

Het jongetje was een jaar of tien en stond te bedenken welke van zijn emoties hij voorrang zou geven.

- hij was afgegaan waar heel veel mensen bij waren!
- zijn ouders zouden niet blij zijn dat hij slechts de helft van de gevraagde patatten bij zich zou hebben.
- er lagen heel veel patatten midden op straat. 

Het jongetje twijfelde tussen heel hard wegfietsen en de situatie meester blijven.

Toen zette hij zijn fiets op de standaard en begon lijdzaam de patatten naar de prullenbak te brengen.

Radio 1 Journaal

Waah. Radio 1 Journaal kwam op bezoek gisteren om me te interviewen.
Jozephine Trehy had mijn boek wél gelezen.
Om te luisteren, klik hier op uitzending 08:00 - 09:00 uur en scroll door naar 8.48 (of klik op de reportage zelf).
Of lees hier het artikel.
Of de Vrij Nederland.

Wat een spannende tijden.

Wit

"Raak je nou niet héél erg in de war van zo'n wit doek?", vroeg de man aan de kunstenaar naast hem aan de bar. Een kunstenaar op leeftijd, niet geheel zonder talent, met een half kalend hoofd en een ongestreken overhemd. De twee hadden elkaar net voor het eerst de hand geschud. "Dat je dan van al dat wit helemaal, je weet wel - wég wilt rennen? Zo van ik doe het niet meer? De angst voor dat witte canvas, zeg maar? Heb je dan nou nooit? Ik zou dat echt hebben, zo'n paniek van al die dingen die ik nog zou moeten creëren op dat smetteloze wit."

De kunstenaar keek de man aan. De poloshirtdragende vragensteller hield zijn biertje al pratend in de lucht en gebruikte de hand waarmee hij zijn glas vasthield ook als middel om zijn woorden kracht mee bij te zetten.

"Nou...", antwoordde de kunstenaar.

"Dat lijkt me zo verdomd lastig", vervolgde de vragensteller, "Zo'n vlakte, waarom maken ze die doeken eigenlijk niet in een andere kleur? Veel minder angstaanjagend! Al dat wit! Niets zou ik eruit krijgen, met al dat onbevlekte. Ik moet er niet aan denken, die drempel die wordt opgeworpen alleen al door die kleur, of eigenlijk géén kleur, zo'n groot, gapend, reflecterend vlak. Oi, oi, oi. Ik heb met je te doen, ik zou het niet kunnen, het moet vreselijk zijn!"

"Nou", zei de kunstenaar. "U heeft een punt. Ik begin nooit met een witte muur, dat werkt niet goed. Ik smeer eerst altijd wat kleur. Al is het grijs, om begonnen te zijn, om iets te hebben."

"Ja precies! Dat bedoel ik! Dat zég ik!", riep de vragensteller en hij proostte zijn glas tegen die van de kunstenaar.
Zij waren het roerend eens.

Lowlands request

SOS. Heeft er toevallig een kaartje tegen de normale kostprijs voor Lowlands over?

Ik heb er wel eentje, maar vriendinnetje Swaan had eindelijk besloten dat ze toch gewoon zou gaan en heeft net bij het postkantoor te horen gekregen dat het uitverkocht is.

Als de deal doorgaat, krijg je van Swaan een exemplaar van mijn boek (volgende week want dan verschijnt ie pas).

Update: Hoera! Het is gelukt. Wat een fijne mensen zijn er toch.

Thuis

Da bin ich wieder zurück!
Al heb ik het gevoel dat ik de laatste dagen meer gereisd heb dan in mijn vakantie. Trams, bussen, metro's, treinen, fietsen, benen kwamen er aan te pas om mij van hot naar her te vervoeren de afgelopen dagen. Het enige wat overeenkwam, was de hoeveelheid regen die viel tijdens het verplaatsen. En de wetenschap dat als de zon dan eenmaal schijnt, het ook best lekker kan zijn.

Foto's op Flickr.
(Shit, mijn pro account is verlopen)

Maak het uzelf gemakkelijk en doe alsof je thuis bent. :-)

Willywell

Willywell, die ging het worden, het was zonneklaar. "Want Willy wil wel", zei ik stellig. Vol goede hoop leverde ik mijn briefje in bij de chagrijnige barman. Het was druk in het Café des Sports op het Place de l'Eglise. De mannelijke helft van het dorp had zich in het rokerige café verzameld. Wedden op paarden kan in Frankrijk elke dag, maar op zondagochtend is het net zo gewoon als de vele glazen Ricard die de weddenschap begeleiden.

Willywell. Met zo'n naam kon het niet anders of ik zou dezelfde dag nog de winnaar zijn van een klein fortuin, zo kon ik op de kleine televisie in de hoek van het café aflezen. Prijzen van zeshonderd euro waren de vorige week in nog dit café uitgereikt. Om nog maar te zwijgen van de échte prijzen in de rest van het land. Tons de euro's! Ik droomde mijzelf alvast een bescheiden huisje hier in het rustieke midden van La Douce France.

Nomen est omen, zo had ik reeds op jonge leeftijd geleerd. In de zomer van 1982, ik was zes, stond ik met mijn vader en mijn broer in de brandende zon op de Joux Plane, een col hors categorie. Zwaaiend met vlaggetjes van de Crédit Lyonnais en een petje van Banania op ons hoofd stonden we klaar om onze jongens aan te moedigen. Er was voor mij geen twijfel mogelijk over wie er als eerste zou finishen. Vanaf het moment dat mijn vader zijn magische naam had uitgesproken, was het me duidelijk geweest. Peter Winnen zou winnen, natuurlijk zou dat zo zijn. "Winnen moet winnen! Winnen moet winnen!", schreeuwde ik naar het eerste ploegje hardwerkende renners dat voorbij kwam, ook al had ik geen idee hoe deze meneer Winnen eruit zag. Peter Winnen behaalde die dag een van de mooiste overwinningen uit zijn carrière.   

Willywell was wars van het namenprincipe of hij sprak geen Nederlands. Willywell wilde niet en liet mij berooid achter. Zondag wordt het Monfils Monfils. Achter die naam vermoed ik een verhaal van een boer die zijn beide zoons kwijtraakte en slechts één paard had om naar zijn zoons te vernoemen.

Vakantie in Nederland

Het onbekende meisje en ik beklommen samen het Noord-Hollandse duin.

"Pffff", zei het meisje. Haar benen waren de helft zo lang als die van mij. En ik had het al zwaar.
"Ja nou", zei ik.

"Hierachter het duin daar is de zee", zei het meisje wijs.
"Ja en het strand", zei ik.
"Ja", zei ze.

"Maar ik woon niet hier hoor!", zei het meisje, alsof ze zich moest verontschuldigen.
"Ik ben op vakantie hier", zei ze. "Met mijn vader en mijn moeder."
Haar vader en haar moeder keken even glimlachend achterom. Zij waren al bijna bovenaan het duin.

"Ik woon niet hier. Ik woon namelijk in"
Ze wachtte even.
Ik bekeek haar ouders. Ik gokte Lisse. Soms kan ik dingen heel goed aanvoelen.
Ze zou Lisse gaan zeggen.
Hillegom zou ik goed rekenen.
Het meisje opende haar mond.

"In Nederland!", zei ze.

"Dat is toevallig, want ik ook", zei ik.

Vakantie-impressie

Een korte impressie (9 seconden, uw concentratiespanne) van mijn vakantie. Val er gerust bij in slaap en denk de krekels er bij.

Notes to self: a. mijn nieuwe telefoon heeft geen goed microfoontje. b. ik heb een schokkende trilziekte. c. als ik terugben, uitzoeken hoe ik zo'n YouTube screenshotje krijg in Pivot.
d. volgende keer streaker zoeken om impressie interessanter te maken.

We vakantiën verder. Bis gleich.