Ik ben voor een soort van iconen, net zoals je op televisie hebt. Een voor fictie, een voor non-fictie en een gemengd icoon, voor dit soort stukjes want dat einde heb je gewoon verzonnen.
Wenteleefje - Woensdag 17 Oktober '07 - 16:37
Wenteleefje, dit is letterlijk zo gebeurd. Maar wat zou ik me eigenlijk verdedigen? En waarom heb je zo'n behoefte aan hokjes?
Merel - Woensdag 17 Oktober '07 - 16:52
Ik denk zo vaak bij bv. tig keer de kussens van de grond op de bank terug leggen, was je( mijn kind) er maar even niet. Maar dan is hij is niet, zoals vandaag en dan mis ik hem. :)
Eigen schuld dikke bult. Het zijn bijna altijd de vrouwen die per se kinderen willen.
Laurent - Woensdag 17 Oktober '07 - 18:05
@Joyce: je hebt helemaal gelijk. Ten eerste heeft een mens al nauwelijks een leven ten gevolge van zijn werk, en dan vergooien ze het laatste restje dat ze aan tijd en energie hebben aan kinderen.
Laurent - Woensdag 17 Oktober '07 - 18:07
Zouden we er niet eerst achter moeten komen hoe erg deze kinderen in de omgang zijn?
Dick - Woensdag 17 Oktober '07 - 18:17
Omdat, waarde Merel, er in elke leugen een vorm van waarheid schuilt. Omdat je daardoor de leugen beter in je hoofd kunt stoppen, voor later, mocht dat nog eens nodig zijn. Omdat van alle mensen jij dat het beste zou moeten weten.
Daarom.
Wenteleefje - Woensdag 17 Oktober '07 - 18:58
Wenteleefje kan denk ik niet tegen mooie stukjes, want die passen niet bij haar benepen hokjesgeest.
Merel, je moet ook niet jezelf gaan verdedigen, nergens voor nodig! :-)
Kirsten - Woensdag 17 Oktober '07 - 19:50
Ik wordt een beetje moe van je, Wentelteefje (~zucht~), met al je negatieve commentaren... je hóeft het toch niet te lezen? Ga lekker naar een andere weblog die je wél leuk vindt, en val Merel en haar trouwe lezers (die haar stukjes wél leuk vinden!) niet steeds lastig met je eeuwige gezeur...
Julia B. - Woensdag 17 Oktober '07 - 20:03
Maar juist door de kinderen genieten ze zo van de tijd met z'n twee, daardoor leren ze die tijd te waarderen. Toch?
Hahaha! Ik moet hier eigenlijk gewoon heel erg om lachen. Ik ga ervan uit dat het betreffende stel erg blij is met hun kinderen. Maar af en toe lekker met z'n tweetjes... dat kan volgens mij ook heerlijk zijn. Maar ja, wat weet ik ervan. Ik ben een vrouw zonder kinderen.. ;-)
Ik ben tegen iconen. Vaak vraag ik me helemaal niet af of iets überhaupt waargebeurd is. Het is een leuke dialoog, of een goed verhaal. Daarom lees ik een weblog. Of een roman.
merel is van zichzelf eigenlijk al een soort icoon
mallefietje - Woensdag 17 Oktober '07 - 23:58
Ik zeg altijd maar: kinderen zijn 99% ergernis, en 1 % lol. En voor die 1 % moet je verdomd goed je best doen!
zonnetjeinhuis - Donderdag 18 Oktober '07 - 08:33
Ik ben dol op mijn vrienden maar heb soms helemaal geen zin in ze. Ben ook dol op Amsterdam en soms heel blij als ik er even niet ben. Is toch niet zo raar?
The Dude () - Donderdag 18 Oktober '07 - 10:32
De meeste reacties hie zijn duidelijk van niet-ouders..
Als ouder van een twee jaar oud zoontje is het af en toe heerijk om weer even tijd met z'n tweeën te hebben.
Een kind is fantastisch en niemand zou zonder kunnen als ze ze eenmaal hebben, maar het is natuurlijk onzin te beweren dat je nooit mag zeggen dat het af en toe fijn is even tijd voor je zelf te hebben. Die tijd is schaars en daardoor extra waardevol.
Je bent dan wel ouder, je bent ook nog altijd een persoon en je zet je leven al helemaal in het teken van je kind(eren) en dat je dan af en toe geniet van een rustig moment is alleen maar gezond.
Re: zonnetjeinhuis: een kind is 90% fantastisch, 9% lastig en maximaal dus 1% ergenis (andermans kinderen is een heel ander verhaal...).
Ons zoontje is een superpersoontje en als ik hem gelukkig ziet zijn, dan ben ik dat zelf ook. Da nee ik dat beetje ergenis en vermoeidheid graag opde koop toe.
-dennis- () - Donderdag 18 Oktober '07 - 11:07
Ja dat ja, wat de Dude zegt. Beetje zwart-wit gedenk hierzo. Ik neem aan dat de mensen die het eigen-schuld-dikke-bult-principe hanteren zelf geen kinderen hebben of van plan zijn te maken. Lijkt me een goed plan want niets is altijd leuk. Kinderen niet, en katten trouwens ook niet.
Ik maak juist veel mee dat men een weekendje weg gaat en eerder naar huis komt omdat ze hun kroost niet kunnen missen. Dat gevoel benauwd me dan wel ineens ...
mijn kind is er weer, en heeft ook al weer de kussens van de bank gehaald.(zie eerdere reactie) Ik miste hem dus, en ben blij dat ik hem weer zie. Maar de beste vorm van missen is als je weet dat je diegene weer zult zien. Ook bij je kinderen dus. Denk ik...
margriet () - Donderdag 18 Oktober '07 - 17:51
Grappig dat de mensen die geen kinderen hebben altijd zo zaniken over 'had je maar geen kinderen moeten nemen, kinderen zijn niet leuk', en de mensen met kinderen dondersgoed weten waar de nuance zit. Zoals Odette zegt, niets is altijd 100% leuk, en elke keus is verdedigbaar.
Kids. You can't live with them, and without them you become extinct...;-)
Lee - Vrijdag 19 Oktober '07 - 19:26
@inge. Ik voel me bijna persoonlijk aangevallen als je zegt: een leven zonder kinderen wens ik niemand toe. Ik zeg "bijna", maar vind het wel een vervelende en stomme opmerking. Ik ben al 41 jaar geheel vrijwillg kindloos en wens me elke dag nog zo'n kindloze dag toe. Ik wens iedereen een leven vol met hun eigen keuzes, en wens ook iedereen toe gelukkig te zijn met zijn keuzes. Met of zonder kinderen. Inge. Life and let live.......
jet - Vrijdag 19 Oktober '07 - 21:57
@ o.a. Odette en Esther: jullie hebben gelijk. Ik was een beetje uit mijn hum bij de vorige post ;-)