* De mensen zijn hier lief en kijken ons bijna altijd bevreesd aan als we vragen of ze Engels spreken. Sommigen rennen weg om iemand anders te halen, die dan ook geen Engels spreekt, maar die ons wél aandurft. We worden steeds beter in mimen. Zo mimede ik reeds wasknijpers, een kip (met geluid) en ongeveer 287 keer een luchtbed. Uiteraard was ik keer op keer weergaloos, maar sommige verstaanders hebben duidelijk toen ze klein waren te weinig Hints gekeken.
* Iedereen kijkt me aan alsof ze nog nooit een lange, blonde vrouw hebben gezien. Soms met vrees, soms met ontzag, maar toch vooral met een vriendelijke blik. Kinderen, bij wie het beleefdheidsfilter nog niet werkt, kijken naar me alsof ik de GVR ben. Wat ik maar als compliment beschouw.
* Gisteren kreeg ik een hele gegrilde octopus op een dienblad voorgeschoteld, vergezeld van de heerlijkste gegrilde paprika´s ooit. Obers brengen je als voorgerecht allemaal hapjes. Eerst dachten we uit aardigheid, maar het is gewoon een prettige manier om ons voor hun lekkernijen te interesseren. Alleen wat je eet, betaal je. Het lukt ze bijzonder goed, want ik kan er nooit vanaf blijven (waarna een hele octopus best veel is).
* We zijn in een land vol sagen en legenden. Vaak hebben ze te maken met God, maar vaak genoeg ook met herten of hanen. In het huis waar we nu slapen, kijkt Jezus ons vanaf elk hoekje aan. Waarover later vast meer.
* De taal hier is net zo ondoordringbaar als het achterland. Na een week kan ik net wat basisdingen zeggen en (moeilijker) verstaan. Let wel: basis is dan ook echt basis. Een beetje als zeggen dat je de basis van het koken onder de knie hebt en dan net weet hoe je een ei moet bakken. Het woord voor ei ken ik overigens al.
* De auto staat hier vaker diagonaal dan horizontaal.
* Later meer, wat doe ik in godsnaam achter een computer?
Zo te lezen heb je het naar je zin. Hoor graag als je weer terug bent, en ben natuurlijk ook benieuwd naar de foto's. Enjoy!
Ik weet niet in welk gedeelte je je nu bevindt, maar op sommige plekken lijkt het echt nog het jaar nul. Bijzonder wel.
Oh, hm, dat was de vraag: waar??
In Afrika I pressume, maar waarrrrrr????
Ergens aan zee... even de atlas erbij nemen ...
Herten en hanen?? Toch Zuid-Amerika?
Het Achterland doet het hem, Ik zeg Ozewisewosewiesewallekristallix.
Guido - Maandag 01 September '08 - 09:07
Portugal! Ben zelf net geweest en dit klinkt wel herkenbaar.
Anneke - Maandag 01 September '08 - 09:47
Ken je het Point-it boekje...
Vol met plaatjes om aan te wijzen. Kan ik je aanraden!
Marjan - Maandag 01 September '08 - 13:35
Ik heb ook een tijdje in Groningen gewoond dus ik weet hoe je je voelt.
Veel vakantie plezier.
Koos - Maandag 01 September '08 - 13:39
Portugal, kan niet missen.
En nog gefeliciteerd met het boek; zag het nu pas.
maartje - Maandag 01 September '08 - 13:41
Makkie, Portugal
Michiel - Maandag 01 September '08 - 13:49
Heeeee, toffelemosie, je zit op Bali?! :)
beppie - Maandag 01 September '08 - 17:51
Ach nee, hoe dom van mij! Je zit in Smurfenland?!
beppie - Dinsdag 02 September '08 - 07:16
Westkust van Afrika ...
MargoK () (URL) - Dinsdag 02 September '08 - 11:00
26 reacties in de rij die wachten op goedkeuring! Ik gok dat dat toch wel; een record is.
Ik ben erg benieuwd waar je zit.. ik gok 'ergens' in zuid amerika?
Pauline - Dinsdag 02 September '08 - 13:37
Nou, ik wordt toch wel heel nieuwsgierig hoor! Log nog 's wat!
MargoK () (URL) - Dinsdag 02 September '08 - 22:13
Tweede poging: Rare jongens die Grieken
Guido - Woensdag 03 September '08 - 09:51
Jeeeeeej, applaus voor de mensen die het goed hadden: ik ben in Portugal. Het is hier superdeluxe geweldig fantastisch. :-)
Merel - Woensdag 03 September '08 - 10:15
*doet een vreugde dansje..
Wat was die legende van dat hert dan? Die Haan die ken ik.
-Huize- - Woensdag 03 September '08 - 12:31
En de Portugesen kijken op van een lange vrouw met blond haar? In welke achterhoek zit je dan?
MargoK () (URL) - Woensdag 03 September '08 - 20:00
En dan is daar ook nog de heerlijke, maar maagverwoestende koffie. En het hele assortiment van de pastelleria. Je verslag doet al mijn eigen Portugal herinneringen herleven. Leuk!