|
|
31 oktober 2002
SMS
Het is nu een feit, ik ben geen jongere meer.
Terwijl ik gisteren op weer eens een zeer vertraagde trein ('gladde sporen', de dag ervoor 'hevige bladval') stond te wachten, viel mijn oog op een billboard met een KitKat-reclame. De reclame bestaat uit een afgedrukt smsje, in sms-taal. Ik had er al eerder eentje gezien. Die had ik begrepen en dat stemde me goed. Blijkbaar was ik nog genoeg in contact met de jongerenwereld om de taal van de jongeren te begrijpen. Maar. Nu ging ik ernstig aan mijzelf twijfelen.
SHT 4got mn _[::::]
-> moest trg nr |^|
word l8r ->
w8 op trein 9=@=|-0
ff [_]> halen ->
lekker q(^^)p
...8er kassa.....
cu asap G2G2 trein nu ->
thx en pw xje...
Wat is diegene vergeten? Zijn Samsonitekoffer?
Moest terug naar huis, wordt (met dt dan toch wel, tsk!) later. Dat snap ik nog. Maar op welke trein wordt er gewacht? Wat gaat degene halen? Wat is er lekker achter de kassa? G2G2? pw xje? Que?
12.15 [Link] [43 Reacties] 30 oktober 2002
Ganglion
Het leek wel een buurtsoos tijdens het inloopspreekuur van de dokter. Het was druk. De wachtkamer was gevuld met een ruim scala aan mensexemplaren. Bijna alle kuipstoeltjes waren bezet. Bij binnenkomst werden we gewaarschuwd. De dokter was er niet. De dokter was op vakantie. Maar gelukkig was de plaatsvervanger van de dokter er wel. Het bleek een vrouw.
Het oude vrouwtje naast me vond dat een dokter een dokter was, maar de oude heer tegenover haar vond het bijzonder vervelend dat de dokter er niet was. En zo'n vrouwelijke dokter, net afgestudeerd, nou, dat is wel even iets anders. Hij gromde en grauwde.
Het werd drukker. Als er iemand binnenkwam, zei diegene: 'Goedemorgen, wie is de laatste?'. Blijkbaar wachtkamerjargon. Ik had alleen maar goedemorgen gezegd.
Er zat een junk tegenover mij die om de zoveel minuten naar de WC ging om na enkele seconden er weer uit te komen. Ze rilde als een gek, had haar handen tussen haar benen geklemd. Haar sjaal was gedeeltelijk om haar nek geknoopt, de rest hing op de grond. Haar hoofd hing naar beneden.
Er kwam een jong stel binnen met een klein kind. Ze maakten stennis bij de balie omdat het kind kortademig was en ze van de baliemedewerker toch achter in de rij moesten aansluiten. Dat is toch niet normaal, vonden ze, dat zelfs kinderen geen voorrang meer krijgen tegenwoordig. De kleuter keek opgewekt de wachtkamer in en maakte met iedereen vrienden.
De in snel tempo gegroeide knobbel op mijn hand bleek een ganglion. Niet erg hoor, sprak de dokter. Ze adviseerde hem gewoon te laten zitten, dan gaat hij ook ooit vanzelf wel weer weg, waarschijnlijk. Vroeger sloegen ze zo'n ding met een hamer kapot. Opereren kan wel, makkelijk zat, maar de kans dat hij terugkomt, is groot, en echt last heb ik er niet van. Bovendien geeft het alleen maar littekens. 'Je hoeft er verder niets aan te doen', zei ze, 'hoewel... af en toe een beetje aaien, water geven en wat tegen hem praten, kan natuurlijk nooit kwaad'.
Grappige dokter.
07.57 [Link] [twaalf Reacties] 29 oktober 2002
Lancelot
Vriendin S. heeft een hond. De hond heet Lancelot. De hond Lancelot was ook mee, met ons, naar de blanke toppen der duinen.
Ik hou niet van honden, niet speciaal in ieder geval. Maar ik hou boel van Lancelot.
Lancelot is cool. Hij is zo'n sukkelhond, dat hij mij altijd aan het lachen maakt. Het is een Ierse setter. Ierse setters zijn verstandig, mild, energiek, sterk, snel, lees ik ergens. Lancelot is niet verstandig. Bij elke keuze die ik hem heb zien maken, koos hij steevast het verkeerde. Maar daar kijkt hij dan wel bij, alsof hij een heldendaad heeft verricht. Hoopvolle ogen richting baas, blije staart, gespitste oren. In de wolken met zijn slimme hondenhersens, vrolijk rennend. Rataplan.
Hij houdt meer van mensen dan van honden. Op het strand ontwijkt hij elk soortgelijk exemplaar door met een grote boog om de blij aankomenrennende viervoeters heen te lopen. Mocht het tot een uitwisseling komen, dan is hij duidelijk opgelucht als het gesnuffel weer voorbij is. Vrolijk huppelt hij dan in galop weer de branding in, de koude trotserend, zich uitschuddend.
Van mensen krijgt hij geen genoeg. Het liefst komt hij op welk moment dan ook naar je toe om zijn snuit op je been te leggen en je kwispelend aan te kijken. Als je een toegeeflijk gebaar maakt, springt hij meteen op schoot. Hij is 60 cm hoog en weegt net zoveel als een grote kleuter. Op schoot maakt hij het zich behaaglijk door te smakken, ontspannen te zuchten en intense kreungeluiden te maken. Na afloop tref je een broek vol kwijl.
Het liefst loopt hij in de meest ranzige slootjes. Onder het kroos komt hij eruit, hijgend van plezier, zijn kwijl over zijn snuit verdeeld. Stinkend naar verrotting. Hij heeft een sterke drang om je sokken te pakken en ze achter in de natte tuin neer te leggen. Hij vindt het fijn als je niet al te hard met je knokkels op zijn kop tikt.
Mochten vijf terroristen ons huisje zijn binnengevallen, dan was Lancelot lekker blijven slapen. Wellicht had hij zich kwispelend op zijn rug gelegd om trots zijn piemel te tonen.
Lancie is cool. Volgende keer moet Lancelot weer mee.
08.57 [Link] [21 Reacties] 28 oktober 2002
Moord
[Onderdrukt hartgrondige vloek].
Who da f*ck is Venturix_XxX?!
Eikel.
Als u hem tegenkomt in dopewarwereld:
Afmaken, instant.
Dank.
22.37 [Link] [dertien Reacties]
Wind
De hele week was er wind. Als het niet regende, wist de aanhoudende wind toch kleine druppels uit de wolken te slaan. De illusie van regen was altijd aanwezig.
Op het strand joeg de wind de zee bijna de duinen in. De briesende golven spuugden grote, witte schuimkoppen uit die op het strand bleven liggen als bange watten die trilden in de wind. De storm reet ze direct en meedogenloos aan flarden. Honderden kleine schuimbolletjes vlogen onophoudelijk door de lucht.
Zand dat niet was aangestampt werd vlak boven de grond in moordend tempo voortgedreven. Schenen en honden werden gezandstraald.
Indrukwekkende wolkenpatronen volgden elkaar in moordend tempo op. De zon kwam soms heel even kijken hoe het er mee was. Maar vaak was de lucht slechts met tinten grijs gevuld.
Gisteren bereikte de storm haar hoogtepunt. Op weg naar het strand werden wij vele malen brutaal door de wind teruggeworpen. De regen schramde ons gezicht, rondvliegende bladeren plakten aan onze jassen, bomen waren als luciferhoutjes geknapt. Wij probeerden de wind de baas te blijven door vol kracht te blijven lopen op zoek naar natuurspektakel op het strand. De wind had te veel kracht. Na enkele meters moesten wij ons onderdanig maken en huiswaarts keren.
De storm had ons eronder. We bleven uren wachten tot de kust weer veilig was.
08.26 [Link] [twaalf Reacties] 27 oktober 2002
Uitgewaaid
Zo. Ik ben uitgewaaid!
23.08 [Link] [drie Reacties] 22 oktober 2002
Onderintussen
Het zou maar zo kunnen dat er hier tot en met zondag geen letter extra meer verschijnt. Jaha, dat is even schrikken, hè!
Alsmede uniek! In het ganse bestaan van merelroze.com.
Voor de wanhopigen onder u:
neen, ik ben niet dood (hoogstwaarschijnlijk - zeker weten doe je het nooit). Het is heel gezond om een paar dagen geen computer te zien.
Voor de nieuwsgierigen onder u:
ja, ik heb het fijn. Ik lees Connie Palmen uit en begin aan De Gevleugelde Kat. Ik wandel een stukje, doe een dutje, drink een neutje. Dit alles helaas wel in hetzelfde weer als u.
Voor de armlastigen onder u:
ja, mijn archieven moogt u grateloos doorbladeren. Misschien vindt u nog iets van uw gading.
Voor de klagenden onder u:
NEE, zeur niet en neem een leven.
Tot dan!
17.51 [Link] [25 Reacties]
Nog meer incrowd
Vond ik het stoer dat ik in het Parool stond met een suf zinnetje - VidoLiber is pas echt stoer!
Check http://www.parool.nl/1035177800658.html!
14.46 [Link] [vijf Reacties]
Alleen leuk voor weblogkenners
Collega: 'Ik zoek het copyright-teken'
Ik: 'Dat is alt 0169'
Collega: 'Jemig, jij kent ook al die codes uit je hoofd, hè'
08.31 [Link] [dertien Reacties] 21 oktober 2002
The Long Kiss Goodnight
Wat een bizarre film! In tijden niet zo verrast geweest door boel geweld, schietende chickies en goede grove Amerikaanse grappen.
Met als bonus in de categorie bijrollenkoningwaarkenikhemookalweervan: Patrick Malahide. (O.a. Singing Detective en Billy Elliott).
23.08 [Link] [zes Reacties]
Bollen en Krekels
De grote eer was mij te beurt gevallen aanwezig te mogen zijn bij de sluiting van de tentoonstelling Bollen en Krekels van Pim Vermaat in het Persmuseum. Ik zeg u: een trend! Binnen no time zal een sluiting een stuk populairder zijn dan een opening.
Het Persmuseum bestaat sinds 2000 in de huidige vorm, maar geniet nog maar weinig bekendheid. Van alle Amsterdammers aan wie ik vertelde dat ik zou gaan, reageerde 100% met de twee vragen 'Huh? Waar zit dat?'. Ik heb het gevonden! Gaat allen! Is leuk!
Wij werden rondgeleid door Pim himself en dat was geweldig. Hij kan op zijn minst een bijzonder enthousiaste man genoemd worden. Ons voortgaand door de tentoonstelling moest hij vaak zelf het hardste lachen om zijn eigen oneliners die mooi vormgegeven aan de muur waren opgehangen. Daarna volgde de lach van de toeschouwers - soms misschien vooral vanwege de reactie van de springerige Pim, maar vaak genoeg omdat het kwartje bij ons net iets later viel dan bij de schepper zelf. Er zaten pareltjes tussen, ook verkrijgbaar in het inmiddels uitverkochte maar in herdruk verschijnende boekje De beste krekels zijn dodelijk. Voor nieuwe oneliners: klik op de button onderaan mijn site, of ga rechtstreeks naar derazendebol.nl.
Na afloop van de rondleiding volgde waar we allen op hadden gewacht (de signeersessie? ja dat ook): de borrel! Café Jaap Hannis was zo vriendelijk ons te ontvangen en ons hapjes en drankjes te verschaffen. Toen wij vijf uur later het café verlieten, na alle gasten (zelfs die met gehoorapparaat) weg te hebben gejaagd omdat wij zoveel lawaai maakten bij het plezier maken, was het bedienend personeel een stuk minder vriendelijk. Maar dat mocht de pret zeer zeker niet drukken.
Het was een memorabele middag en avond. Pim Vermaat weet zich omringd door leuke mensen en een bijzonder gezin en ik ben dankbaar daarvan een klein stukje te hebben meegemaakt.
Als elke sluiting zo leuk is, dan ga ik nooit meer naar een opening!
(zie ook posterestante)
08.55 [Link] [dertien Reacties] 20 oktober 2002
Werkzaamheden
'Wegens werkzaamheden rijden er dit weekend minder treinen tussen Utrecht CS en Amsterdam CS'.
Dat heb ik geweten. Ik wilde helemaal niet naar Amsterdam CS, ik wilde naar Amsterdam Amstel. In plaats van de gebruikelijke 22 minuten deed ik er 1 uur en drie kwartier over. Vraag me niet hoe. En ik had niets te lezen bij me, en ook in de trein had niemand iets voor me achtergelaten. De batterijen van mijn MP3 speler waren op. Mijn coupé zat vol met dronken pubers op weg naar het uitgaansleven in Amsterdam. En een mevrouw met heel veel krullen met een autistisch kind dat steeds zijn rugzak pakte en deed alsof hij uit de rijdende trein zou stappen. En een groepje toneelschoolstudenten dat meerstemmige liedjes instudeerde. En een meisje dat de hele treinreis mobiel bellend doorbracht waardoor ik nu weet dat ze Aischa heet, dat haar vriend in Cooldown werkt, dat ze vakantie heeft en twee dagen in Rotterdam zal verblijven, bij haar neef die een ontzettend lekker ding is, en dat ze naar de film zou gaan, maar dat ze het waarschijnlijk niet ging halen vanwege de omgeleide trein.
Ze moeten wel iets verdomd moois aan het bouwen zijn tussen Amsterdam en Utrecht.
11.15 [Link] [negen Reacties] 19 oktober 2002
Heavy Metal Drummer
Gisteren heb ik mijn collega's er al gek mee gemaakt. Vannacht kreeg ik het ook maar niet uit mijn hoofd. En vanochtend bij het opstaan ging ik er vrolijk mee verder.
'Unlock my body and move myself to dance'
...is een zinnetje uit het nummer Heavy Metal Drummer van Wilco. Ik zing het steeds. Het gaat niet uit mijn hoofd. Alleen dat zinnetje. Van de twee zinnen die erop volgen, ken ik de tekst niet.
En dan gaat het 'I miss the innocence I've known... playing Kiss covers beautiful and stoned, oeh oeh oeh'. En dan begin ik weer opnieuw: 'Unlock my body and move myself to dance...'
Hoogst irritant voor mijn omgeving.
12.11 [Link] [zeven Reacties] 18 oktober 2002
Op de fiets (36)
Voor mij fietsten twee Marokkaanse jongetjes. Ze slingerden expres over straat, deden een spelletje om van de ene kant van de straat zo ver mogelijk naar de andere te komen zonder geparkeerde auto's te raken. Dat lukte niet altijd. De oudste van de twee had een jongen achterop die door de achtjes die ze maakten steeds bijna van de fiets afviel. Ze schoten niet op en ik wilde er langs, maar ze blokkeerden de weg.
Ze hadden allebei dikke mountainbikes. De jongste probeerde zijn stuur omhoog te trekken en zo op één wiel te gaan rijden, maar het lukte niet. Zijn vriendje reed nu een stukje verderop, dus ik kon inhalen, want hij bleef achter. Toen ik passeerde, hield hij mij nauwlettend in de gaten. Het was een blik vol walging over mijn persoon. Het kind was een jaar of acht. Hij nam me van top tot teen op. Ik keek hem aan en vroeg me af of ik iets van deze minachtende blik zou zeggen. Toen zei hij:
'Vuile kuthoer'.
Ik was even stil. Ik remde, en zette mijn fiets dwars over de weg voor de zijne en vroeg hem wat dat te betekenen had. Het jochie herhaalde zijn tekst, pakte snel zijn fiets en ging er door de nauwe doorgang vandoor. Hierbij zag hij niet dat het portier van een stilstaande auto open werd gegooid. De mountainbike werd acuut tot stilstand gebracht, het jongetje vloog over de deur heen en belandde op straat. De automobilist snelde bezorgd naar hem toe. Ik fietste door en keek met veel dédain in zijn betraande ogen.
09.29 [Link] [31 Reacties]
Advertentietje
Overigens! In het reactiepaneeltje van 'Suede' hieronder wordt een gratis kaartje aangeboden voor Chris Rea op 3 november.
00.39 [Link] [zes Reacties] 17 oktober 2002
Dope
Shit. Ik ben niet de enige die verslaafd is.
14.19 [Link] [negen Reacties]
Kijk papa ik sta in de krant
Klik hier voor een groter deel van het artikel.
(met dank aan Walter voor het scannen)
11.15 [Link] [vijftien Reacties] 16 oktober 2002
4 & 5 mei
Heeft u ook een beetje dat 4 & 5 mei gevoel?
20.16 [Link] [dertien Reacties]
Boing!
Zo, net uit vergadering. Snel mail checken. En jawel, kabinetje gevallen. Ik had aangekondigd half oktober. Nou, dat was een goede gok. Op naar de volgende!
12.21 [Link] [achttien Reacties]
Ren Jongen Ren
Gisterenmiddag werd op Cinekid de aflevering van Cantate, die anderhalve week geleden op zondagochtend door de VPRO was uitgezonden, vertoond in de kleine zaal van de Balie. Thema van Cantate: zanger(es) schrijft een lied over iets wat er in zijn jeugd is gebeurd, filmmaker maakt er een portret en een videoclip bij. Doelgroep: kinderen. Tijdstip: zondag om half 11. Onderwerp van deze aflevering: Rick de Leeuw (zanger van wijlen Tröckener Kecks), met Ren Jongen Ren.
De zaal zat vol met klein grut. Hoewel de serie bedoeld is voor 7 tot 12 jaar, was het grootste gedeelte van het publiek een jaar of zes. Er was al snel niet genoeg plek voor iedereen, en dus moesten de ouders met dappere kinderen wachten op de gang, terwijl de kids binnen mochten blijven kijken. Zoals het hoort. Wij deden alsof wij ook kind waren, ik had mij nog nooit zo volwassen gevoeld, het werkte toch en wij mochten blijven zitten. Drie stoelen naast mij zat Rick himself.
We zagen de aflevering op het filmdoek, waarop de kinderen prachtig commentaar gaven. Na afloop mochten de kinderen vragen stellen aan Rick de Leeuw. Het meisje achter me zei: 'Hee, die man was net in de film!'. Ook zong hij het liedje nog eens, op zijn onmiskenbare wijze, a capella.
De mooiste vraag kwam van een jongetje achter in de zaal.
'Maar waarom schreeuwde je eigenlijk zo?'
Rick, duidelijk in verlegenheid gebracht, streek zijn haar naar achteren en zei lachend: 'Euhm... ik denk omdat ik wel heel graag wíl zingen, maar het eigenlijk niet zo goed kan'.
08.48 [Link] [zeven Reacties] 15 oktober 2002
Suede
Het kaartje voor Suede kostte 40 euro. In Paradiso. 40 euro. Met een beetje overdrijvingszin is dat bijna 100 gulden.
Hoe dichterbij de dag kwam dat het concert zou plaatsvinden, hoe belachelijker ik het vond. Sinds wanneer durft Paradiso of Suede zoveel geld voor een kaartje te vragen? En ik ben niet eens echt fan! Toen ik wilde luisteren om in de sfeer te komen, kwam ik tot de conclusie dat ik nul CDs had van Suede en nul MP3'tjes.
Vandaag, de dag des concerts. Ik besloot naar Paradiso toe te gaan, en mijn kaartje te verkopen. Doch alleen als iemand mij zou vragen of ik een kaartje over had.
Net voor Paradiso had ik mijn fiets nog niet op slot gezet of er kwam iemand in de regen vragen om een kaartje. Als een kind zo blij toen ik zei dat ik de mijne wel wilde verkopen. Goede daad verricht (slecht onderhandeld ook - nu heb ik er maar 37,50 voor gekregen ook).
Nu thuis. Zoals vriend M. al zei, het zal natuurlijk het concert van de eeuw worden, ik zal nog jarenlang verteerd worden van spijt als ik de verhalen morgen hoor, ik zal me altijd af blijven vragen waarom ik zo stom was mijn kaartje te verkopen.
Maar nu ga ik rijk en tevreden, nat en hoestend in mijn slaapzak voor de televisie liggen. Fijn man, vrije avond.
20.39 [Link] [negentien Reacties]
Koningsgezin
Nee, ik ga niet kijken vandaag. Ik zou niet weten wat dat voor mij persoonlijk nog zou toevoegen aan het hele mediacircus van de afgelopen dagen. Ben blij dat de vrienden van Claus een betere plek toebedeeld krijgen dan de prominenten. Ik ben noch vriend noch prominent dus ik hou me afzijdig.
Maar hierbij wel even een biek ouderwetse foto van het koningsgezin.
09.38 [Link] [achttien Reacties] 14 oktober 2002
Hable con Ella
Ik dacht dat de film 'Praat met Ella' heette. Maar toen er in de onverwachte pauze nog steeds geen personage met de naam Ella ten tonele was verschenen, begreep ik dat élla (spreek dus uit ejja) hier een voorzetselvoorwerp was. Praat met Haar, kortom.
Hable con élla, de nieuwste film van Pedro Almodóvar na Todo Sobre Mi Madre (All About My Mother) begint met een dansvoorstelling van Pina Bausch. Twee mannen, vreemden van elkaar, zitten naast elkaar in het publiek en kijken toe. De één, de Argentijnse reisgidsauteur Marco, is tot tranen toe geroerd. De ander, verpleger Benigno, slaat hem gade.
Maanden later treffen de mannen elkaar in het ziekenhuis. Benigno verpleegt al jaren een coma-patiënt wanneer de geliefde van Marco zwaargewond door een stier in de arena ook in comateuze toestand wordt binnengebracht. Tussen de mannen ontstaat een opmerkelijke vriendschap.
Waar het onderwerp nogal zwaar is, en de foto's van de film alleen maar tragiek uitstralen, is de film nergens pathetisch of zwaarmoedig. Eerder is het een komedie die je door het onderwerp en de prachtige personages dieper roert dan een komedie doorgaans doet. Aan de grote groep Spanjaarden naast ons te horen waren de dialogen eigenlijk nog veel grappiger dan in de Vlaamse (?) vertaling.
Memorabel is het korte zwijgende zwartwit filmpje dat in de film gemonteerd is: 'De Krimpende Minnaar'. En de muziek van de film zal wel net zo'n klassieker kunnen gaan worden als de soundtrack van Amélie. Heerlijk, een film waarbij je soms even wakker wordt geschud omdat de scènes niet allemaal (chrono)logisch op elkaar volgen. Mooie plaatjes, mooie taal.
Gaat dat zien dus! Gaat dat zien.
09.46 [Link] [negen Reacties] 13 oktober 2002
Proefondervindelijk
De Volkskrant's Alles Wat Een Man/Vrouw Moet Weten gaat deze week over de kwestie: waarom douchen bijna alle vrouwen heter dan mannen?
De meeste mensen antwoordden dat het komt omdat de afstand tussen douchekop en lichaam bij vrouwen vaak groter is dan bij mannen, omdat ze kleiner zijn. In de tijd die het het water kost om van douchekop naar lichaam te geraken, koelt het water enkele graden af. Quatsch, vond ik. Zoveel zou dat toch niet schelen. Mannen zijn gewoon mietjes, en vrouwen bikkelharde supermensen met een hoge pijngrens.
Net onder de douche, lekker warm, mijn haar drooghouden want geen zin om het te wassen, liedje zingend, besloot ik het mysterie eens even proefondervindelijk te ontrafelen. Het empirisch onderzoek was even belangrijker dan mijn haar en dus gooide ik mijn zojuist nog zo zorgvuldig drooggehouden kapsel plotseling toch onder de douche.
Ai! HEEEET!
14.00 [Link] [26 Reacties] 12 oktober 2002
Beurs
Op een beurs staan is eigenlijk net zoiets als Koninginnedag. Je gaat ernaar toe, je legt je spulletjes zo mooi mogelijk neer. Even later zie je mensen langs je stalletje schuifelen en hoop je dat ze iets van je willen meenemen. Je haalt wat drinken en loopt een rondje om zelf ook rond te snuffelen. Je deelt hier en daar wat uit en maakt een of twee goede deals.
En aan het eind van de dag ga je met bijna al je spullen, plus een boel troep van de andere stalletjes, weer naar huis.
17.37 [Link] [zes Reacties] 11 oktober 2002
Hersteltelevisie
TV. Zap. Zap. De Zwakste Schakel met de bewoners van het Big Brother Huis.
V: Wie is de geestelijke vader van Olivier B. Bommel?
A: Tom Poes?
V: Hoe heet het haar op de kin van een man en is tevens een deel van een sleutel?
A: Schaamhaar?
V: Hoeveel dagen zitten er meer in een schrikkeljaar dan in een normaal jaar?
A: Minder.
Daar knapt een ziek mens van op!
(Ook verstandig is het kijken naar ziekenhuisdocumentaires, bij voorkeur over de eerste hulp, waar de meest verschrikkelijke gewonden met gruwelijk veel pijn en serieuze klachten binnen worden gebracht. Je voelt je meteen een stuk beter).
23.11 [Link] [zeven Reacties]
Jimmyhat nr 1
Klik even hier als je wil dat Jimmyhat in de Lowlands Top 25 in de top 3 komt, en dan klikken op 'stem'.(dagelijks)
09.09 [Link] [vijf Reacties]
Verslagje van een griepjesdagje
Wakker worden omdat te diep ingeademd dus hoestaanval. Eén oog open, wekker geeft aan 8:45 uur. Veel te vroeg, ik kan vast nog wel slapen. Vijf keer verliggen. Flarden van dromen. Zinnen die zich herhalen. Beelden. 'Ik werd geboren in een straat die doodliep'. Kleuren. Liedje van vroeger. Kinderen voor Kinderen. Weer een hoestbui. Blik op de wekker. Bijna 12 uur. Dat is beter. Nies. Opstaan. Even wankelen. Thee zetten. Dekbed naar beneden gooien, op bank leggen. Mail checken. Op bank liggen, televisie aan. Zap. Zap. Niets interessants op de donderdagochtend. Gaap. Hoest. Kuch. Even behaaglijker gaan liggen, koude voeten. Hazenslaapje. Beschuitje met jam naast de thee. Helemaal weggewerkt. Applaus. Saai zo, dat ziek zijn. Pak het boek van Connie Palmen, lees een bladzijde. Sla bladzijde om, weet niet meer wat er op de vorige bladzijde stond. Boek weer weg. Weer even televisie. Thermometer. Geen koorts. Ondertemperatuur. Misschien bevries ik wel en heb ik het daarom zo koud. Weer even slapen. Wakker worden na kwartier. Gaap. Mail checken op weg naar de WC. Terug mijn bed op de bank in. Zap. Zap. Stukje leuke kindertelevisie. De middagprogramma's beginnen al bijna. Slaapje. Het is 17 uur, de telefoon gaat. Ik neem op. Ben even vergeten hoe ik moet praten, na een hele dag stilte. Schraap keel. Communiceren. Hallo. Hallo. Ja, ik kan nog gesprek voeren. Beter ja. Dag. Daar word je moe van. Nies. Weer even slapen. Zzz. Vanaf 18 uur leukere televisie. Salade eten. Hoest. Toch wel lekker, iets in je maag. Appelsap met extra vitamine C. Zeker een valse reclamestunt. Video kijken. The Mothman Prophecies. Nooit doen. Nooit doen. Niets bieks aan. Allerergste zutfilm allertijden. Video terugspoelen. Is het al tijd om te gaan slapen? Ja. Poeh zeg. Lekker naar bed.
08.32 [Link] [drie Reacties] 10 oktober 2002
Heden een plaatje
Mijn nieuwste mirrorproject plaatje.
11.52 [Link] [zeven Reacties] 09 oktober 2002
Hoest
Mijn hoest is woest. Hij dendert als een oude stoomtrein door mijn longen en komt er met oorverdovend lawaai weer uit. Hij verschijnt wanneer het hem uitkomt, hij gaat niet weg als hij er eenmaal is, hij blijft steken, hij kriebelt, hij komt niet goed door, hij is rauw en meedogenloos op momenten dat ik hem niet wil hebben.
Vooral 's nachts maakt hij het leven moeilijk. Hij houdt de hele nacht aan, scheurt mijn luchtwegen aan flarden, laat mij geen moment stil liggen, en doet mijn borstkas aanvoelen als openliggende wond.
Lange tijd heb ik weerstand geboden. Nu heeft de hoest in lichte koorts en aanhoudende misselijkheid gezelschap gevonden. Mijn lichaam geeft zich over. Ik duik mijn bed weer in.
13.31 [Link] [22 Reacties] 08 oktober 2002
Opmerkelijk (2)
Ik weet ineens wat er allemaal te zien is op TV op een zondagavond rond 20:50 uur.
17.09 [Link] [negen Reacties]
Biek
Terence vraagt zich naar aanleiding van mijn vorige postje af wat 'biek' betekent. Biek is volgens mij hetzelfde als jofel, mieters of kek, kortom een woord dat niet meer gebruikt wordt, maar vroeger diende om vet, cool of gaaf aan te duiden.
Volgens mij heeft biek haar oorsprong in de jaren zeventig in Rotterdam en omgeving. Ik ken echter maar één iemand die het gebruikt(e), dus zeker weten doe ik het niet.
Mijn van Dale zegt:
biek, m. (-en), (sold.) (knol van een) paard: - varken
Dat is in ieder geval niet wat ik bedoelde, maar deze van Dale komt dan ook uit 1961, volgens mij dus lang voordat men biek bezigde.
Is er iemand anders die het woord biek kent, of gebruikte als hij vroeger won met knikkeren?
Biek man.
13.07 [Link] [23 Reacties] 07 oktober 2002
2003, hoe lang nog hoe lang
Voor mijn verjaardag heb ik twee bijzonder bieke kalenders gekregen.
1. All American Ads of the 50's. Eéntje uit de beroemde Taschen serie. Lekker klein, voor op je bureau. Elke dag een nieuw plaatje! Ik moet niet teveel bladeren want dat verpest de verrassing als de tijd daar is.
2. Pippi Langstrumpf. Met de mooiste plaatjes uit de serie! Onaangetast, ongephotoshopt, onbewerkt, dus allemaal herfstige jaren '70 kleuren het hele jaar door. Lekker groot, met ruimte om te schrijven. En Tommi en Annika, vleesgeworden normen en waarden revisited.
Nu is het alleen maar wachten tot 2003.
22.20 [Link] [elf Reacties]
Schommelen
Ik heb de schommel herontdekt.
In het oerhollandsche bungalowpark heb ik twee exemplaren gevonden, of eigenlijk vier, want er waren twee schommels per schommelconstructie. Het zitvlak werd gevormd door een rubberen autoband, die aan een metalen schakelketting aan een houten rek hing.
Plaatsnemen op de band. Afzetten. De schommeling langer maken door je gewicht op de juiste momenten te verplaatsen. De schommeling zo ver doorzetten dat je op je hoogste punt net een klein stukje omhoog veert. Oppassen dat je benen de grond niet raken op het laagste punt. Niet bang worden van het gekraak van de houten constructie. Even het gevoel hebben dat je vliegt.
Mijn maag wordt geplaagd wanneer ik van hoogste punt terug naar aarde keer. Het gevoel werkt op mijn lachspieren. Tien minuten schommelen is de meest effectieve lachtherapie ooit. Bovendien krijg ik er buikspierpijn van, dus op langere termijn hoop ik op een heuse sixpack. Schommelen is topsport. Ik ben ontzettend goed.
Nadeel is wel dat mensen gisteren opmerkten dat er aan weerszijden van mijn nieuwe broek grote, zwarte autobandstrepen op mijn kont zaten.
09.09 [Link] [twaalf Reacties] 06 oktober 2002
Prins Claus
Ik was net zo fijn aan het genieten van het laatste uur van mijn weekendje weg door Cold Feet op Ned 3 te kijken, toen het scherm plotseling op zwart ging en wij, nog voordat Gijs Wanders in beeld verscheen, al wisten dat Claus was overleden.
Het eerste koninklijk lid dat overlijdt in mijn leven. Een televisiescherm gaat niet dagelijks op zwart en een groot gevoel maakte zich van mij meester.
Waar komt dat sentiment vandaan? Wist ik niet al tijden dat prins Claus zou komen te overlijden? Ja. Is prins Claus een persoonlijke vriend van mij? Nee. En toch. Als ik mij niet groot had willen houden voor de persoon naast mij, was ik in tranen uitgebarsten. Nu gaf ik wat zouteloze kritiek op hoe klungelig de NOS het nieuwsbericht in elkaar had gezet en praatte ik er nonchalant doorheen. Ik heb eigenlijk ook helemaal niets met het koninklijk huis.
Ik ben gewoon een gewillig slachtoffer van massahysterie en immens saamhorigheidsgevoel.
23.05 [Link] [acht Reacties] 04 oktober 2002
Vuilniszakken
Ik werd wakker door de geluiden van de vuilnisman verderop in de straat. Voor het slapen gaan, redelijk tot zwaar beneveld (de meningen daarover waren verdeeld), had ik bedacht dat het wel handig zou zijn mijn vuilniszakken vandaag buiten te zetten, in plaats van volgende week.
Voor mijn feestje had ik veel gekookt en daardoor was een grote opeenstapeling aan vuilnis in mijn keuken en op mijn balkon ontstaan. Eetrestenvuilnis gaat stinken als de oktoberzon haar best doet, dus ik moest de vuilnisman vanochtend voor zijn.
Voorgeprogrammeerd als de slapende mens kan zijn, schrok ik door de geluiden op en sprong ik mijn bed uit om het vuilnis naar beneden te brengen. Mijn hoofd kreeg een geweldige klap te verduren. Die champagne (nog getooid met een vrolijk kerstfeest stickertje) was misschien toch niet zo'n goed idee geweest. Nergens word ik zo vrolijk van op de avond zelf, en zo rouwend de dag erna. Ik wankelde naar beneden. Ai, ai, ai.
Mijn kamer gaf een interessante aanblik. Etensresten, lege flessen wijn (15), plastic bekertjes, plastic bordjes, kadopapier, servetten, kroondopjes lagen her en der verspeid. Had ik mijn huis nou niet juist opgeruimd die ochtend?
Wacht. Geen tijd te verliezen, ik moest voortmaken om de vuilnisman voor te zijn. Ik rende zo goed en zo kwaad als het kon (ik moest eigenlijk ook verschrikkelijk plassen) naar het balkon en knoopte de volle vuilniszakken dicht. Ik sjeesde naar de keuken waar een overvolle vuilniszak de vuilnisbak belemmerde dicht te gaan. De lege pakken sap haalde ik eruit en ik stampte de boel aan. Het geluid van de vuilnisman op straat kwam steeds dichterbij. Ik deed mijn deur open en rende naar beneden. Ik kon de stemmen van de mannen al horen. Plotseling realiseerde ik me dat ik in deze outfit niet naar buiten kon gaan, hoe mooi het gisteren gekregen ondergoed ook stond. Ik racete naar boven, pakte een broek uit de kast en trok die aan terwijl ik de trap afrende.
De vuilnismannen waren net bij mijn voordeur aanbeland toen ik deze opengooide met de vuilniszakken naar hen uitgestoken. Ze lachten bij mijn aanblik en pakten de zakken aan. De zakken vlogen de wagen in.
Zo. Opgeruimd staat netjes.
Fijn.
Het was een goed feest. Met veel gezelligheid, leuke mensen, en werkelijk waar boel erg mooie kado's. Daar ga ik nu even naar kijken.
11.59 [Link] [vijftien Reacties] 03 oktober 2002
Jarig!
Lang zal ik leven
Lang zal ik leven
Lang zal ik leven in de gloria
In de glo-ri-a
In de glo-ri-aa
Hieperdepiep...
Hoera! (27x)
00.19 [Link] [91 Reacties] 02 oktober 2002
Computer Repair
Zou het toeval zijn, gezien mijn nostalgische-computer-problemen, dat ik sinds zaterdag steeds dit mailtje ontvang?
19.11 [Link] [vijf Reacties]
Busromantiek
De bus stond schuin over de weg. Klem. Het enorme ding kon nauwelijks meer achteruit, nauwelijks meer vooruit, en de buschauffeur zat met zijn handen in het haar. Om hem heen hadden zich groepjes mensen verzameld die er door wilden. De bus blokkeerde de hele weg, en op de stoep stond een grote, gele Icova-bak. Er was geen enkele doorgang mogelijk. Voetgangers, fietsers en automobilisten keken zuur naar wat de buschauffeur ging doen.
Ik stond naast de bus en keek in de zijspiegel. Ik zag de chauffeur. Zijn hoofd was rood, de knokkels van zijn handen op het stuur waren wit weggetrokken. Hij keek mij wanhopig aan. Ik lachte. Hij lachte terug, maar hij keek erbij alsof hij deze baan nooit had moeten nemen. De bus zat vol Spaanse toeristen. De chauffeur moest ook een echte Spanjaard zijn. Knap om te zien, mooi accent vast ook. In het gangpad zat de reisleidster die de passagiers met haar microfoon tot geduld maande. De passagiers waren oud, en behoorlijk chagrijnig. Ze keken verveeld uit het raam. Ik had erg met de buschauffeur te doen. Ik vroeg me bovendien af hoe hij in deze situatie terecht was gekomen, en vooral waarom.
De chauffeur draaide zijn stuur nog eens om, zette de touringbus in zijn achteruit en wist hem net iets minder schuin te manoeuvreren. Een bouwvakker op de stoep gaf aanwijzingen. Beetje draaien, naar links ietsjes, nee naar rechts, ja dat lukt, nog een klein stukje, ja, goed, en hoppa juist. Ik hield de chauffeur vanuit de zijspiegel goed in de gaten. Af en toe keek hij terug. Het was ontzettend romantisch. Woensdagochtend, druilerig, de Pijp, Spanje.
De bus was los. Omstanders applaudisseerden. Het verkeer kwam weer op gang. De chauffeur stak een duim naar me op en reed weg. Ik fietste erachter aan. Bij het stoplicht haalde ik de bus weer in. Ik keek even naar links en knikte de Spanjaard tegemoet. Hij knikte terug. Dit was leuk. Na het kruispunt lag hij weer voor. Bij het inhalen hadden onze blikken elkaar weer gekruist. Bij het volgende kruispunt sloeg hij rechtsaf. In zijn spiegel checkte hij of hij voor me langs zou kunnen of niet. Het had gekund, maar hij stopte om mij voorrang te verlenen. Ik stak mijn hand op. Hij groette terug.
Dag, Spaanse buschauffeur op woensdagochtend met de chagrijnige ouwetaarttoeristen. Ik zal de komende dagen uitkijken of ik je nog ergens klem zie staan.
08.19 [Link] [tien Reacties] 01 oktober 2002
Normen en Waarden
Als ik in de trein zit, en het wordt al wat voller en de trein stopt op een station waar bijna alleen maar mensen instappen en waar niemand eruit gaat, en ik zie dat de zitplaatsen schaarser worden en er komen mensen in het gangpad in de verte aan, dan leg ik expres mijn tas op de plek naast me omdat ik niet wil dat er iemand naast me komt zitten, zeker niet ’s ochtends vroeg, en dan kijk ik op het moment dat iemand langsloopt heel erg uit het raam met mijn blik op oneindig zodat ze niet vragen of ik mijn tas wil weghalen. En dan heb ik de tweezits voor mijzelf alleen.
Mag dat?
08.29 [Link] [37 Reacties]
|
