|
|
30 november 2002
De Grote Subjectivisten Surprise CD-R Cirkel (3)
Woe.
Ik heb mijn CD binnen. Op de achterkant staat: niet openen vóór 5 december.
Mijn vingers jeuken.
Op de voorkant staan mijn naam en adres netjes en karakteristiek, en toch in blokletters, geschreven.
Vier mooie, gekleurde postzegels met monumentale gebouwen rechts daarboven.
Aan de postcode en huisnummer die als afzender staan gegeven, kan ik afleiden dat het gaat om iemand uit het oosten van het land. Ik heb de naam via slinke wegen inmiddels te pakken. Mij onbekend.
Nog vijf nachtjes slapen.
Intussen brand en verstuur ik de mijne.
Sinterklaas was lang niet zo leuk.
18.06 [Link] [zeven Reacties]
Ingmar Heytze
Op zoek naar Sinterklaaskadootjes stond ik in boekhandel Broese*), de Scheltema*) van Utrecht, de Donner*) van de Domstad. Speurend naar kadootjes die leuk maar ook betaalbaar waren (een lastige combinatie!), stuitte ik op een tafeltje met een rood kleed en de tekst dat om half drie hier Ingmar Heytze zijn nieuwe dichtbundel zou komen signeren.
Mijn horloge zei me dat het twee uur was. Nauwelijks bekend met het werk van Ingmar Heytze, maar wel met de positieve verhalen van gewaardeerde vrienden, besloot ik te wachten op zijn komst. Ik wandelde de winkel door en vroeg me af aan wie ik de dichtbundel zou geven. Het duurde lang voordat het half drie was. Inmiddels had ik enkele van de gedichten gelezen en neigde ik steeds meer naar een kado voor mijzelf alleen.
Om half drie hadden enkele fans zich bij de tafel verzameld. In de verte kwam een vrolijke jongen aan die Ingmar Heytze bleek te zijn. Ineens stond het helemaal vol. Mensen die kort ervoor nog onopvallend in boekenkasten hadden staan loeren, bleken ook voor hem gekomen te zijn. Veel vrouwvolk.
Ingmar Heytze nam plaats op een kleine verhoging en legde uit dat de lancering van zijn nieuwe bundel een uur in beslag zou nemen. Lancering? Ik bekeek de tekst op het tafeltje nog eens. Amaai. Het ging hier inderdaad om de eerste presentatie van zijn nieuwe dichtbundel (nadat deze eerder in de week integraal als bijlage was verschenen in het Utrechts Nieuwsblad)!
Zodoende stond ik in totaal 2,5 uur in de boekwinkel, luisterend naar bevriende dichters, een zanger/dichter, een poetry-slammer, een Dmitry. Vooral Erik Jan Harmens viel op. En na afloop had ik een mooie bundel, Het Ging Over Rozen (wat een mooie naam en zo rakend aan die van mij!) met daarin een handtekening en de tekst:
Voor Merel,
Met LIEFS en heggezang.
Zo. Ik bedoel maar. Kopen dus, die bundel.
12.59 [Link] [negen Reacties] 29 november 2002
Heeft al 60 paar
Stiefopa + Sinterklaaskadootje voor kopen = altijd lastig. Ik had bedacht: sokken! Vast al eens eerder gegeven, maar kan nooit kwaad.
In de Hema zojuist opgewekt op weg naar herensokken met mooi motiefje, lees ik in dikgedrukte letters onderaan het lijstje:
GEEN SOKKEN!
Humpf.
17.39 [Link] [negen Reacties]
Vergadering
08.20 [Link] [twaalf Reacties] 28 november 2002
Voor de overlevenden
Dat is alweer schrikken.
Lennaert Nijgh (57) is dood.
16.52 [Link] [vijf Reacties]
Ajax / LPF
Slecht nieuws.
Het is een beetje als Ajax gisteren.
Je stelt je ergens op in waar je niet voor bent (Ajax zal vast van het veel betere Valencia verliezen / LPF doet mee aan de verkiezingen).
Het gaat redelijk voorspoedig (Ajax biedt vallend en opstaand tegenwicht / LPF zakt in de peilingen).
Dan krijg je fantastisch nieuws! (1-0 voor Ajax, 88e minuut / LPF mag niet meedoen aan de verkiezingen).
En dan blijkt het toch weer tegen te vallen (Valencia scoort in de 92e minuut, 1-1 / LPF mag tóch meedoen met de verkiezingen).
12.20 [Link] [dertien Reacties]
BNN Blog 40
Volgens mij houdt BNN geen weblogverkiezing maar een antropologisch onderzoek onder de webloggende mens.
Onder het motto "BNN’s nieuwe commercievrije portal voor weblogs: de BNN Blog 40", een top 40 voor loggers, organiseert BNN een populariteitspoll waarvan de nummer 1 op 31 december een splinternieuwe I-book kan winnen. Woe!
BNN stuurde heel slim een mailtje naar alle webloggers om zichzelf in te schrijven.
En toen begon het antropologisch onderzoek. De onbeschroomden schreven zichzelf reeds na één minuut al in. Risicovol, want hier begon het extreme denken van de weblogger en werd de hokjesgeest duidelijk. Leuk? Ik geef een 10. Stom? Ik geef een 1. Dat zal ze leren. Weldra werd er vals gespeeld, als ik het mag geloven, en tikte iedereen een stukje op zijn site om zijn lezers ervan te overtuigen dat ze op hem moesten stemmen. Sommigen recht voor zijn raap, anderen met een inleidend verhaaltje om via slinkse omwegen te overtuigen (zie mijzelf). Binnen de kortste keren verschenen er overal reacties: 'ik heb jou een 10 gegeven, jij mij ook?'
Zie hier de mens! Ken uzelf!
Het is geen toeval dat ik mij net pas heb ingeschreven. Eerst even afwachten (ergens hopen dat iemand anders het voor jou zal doen), de kat uit de boom kijken, en jezelf dan toch maar, als de eerste hausse geweest is, inschrijven. En dan als eerste natuurlijk een 10 geven aan je eigen blog, anoniem, anders niet.
En daarna vriendelijk je lezers oproepen om op je te stemmen: klik HIER en geef een cijfer van 1 tot 10 (de bolletjes staan aan de rechterkant van het cijfer).
09.53 [Link] [26 Reacties] 27 november 2002
De Grote Subjectivisten Surprise CD-R Cirkel (2)
Ik weet nu voor wie ik een CD moet maken in het kader van de grote Sinterklaas Subjectivisten CD-R brand en ruilactie! De loten zijn geschud en ik heb de naam gekregen van degene die mijn CD zal ontvangen (sshht! niet doorvertellen!).
Meteen na het versturen van de mailtjes met de namen, werd er druk over en weer gemaild. Wie heb jij? Wie heb jij? Gelukkig zijn we allemaal discreet en dus bleef het vooral bij: Ken jij degene voor wie jij een CD moet maken?
Hij (oke, het is een hij) was mij onbekend. Wat doet een weblogger als hij iets niet weet? Googlen! Dus gegoogeld op de naam van degene die in het mailtje stond. Nou! Hij heeft zo'n algemene naam dat er erg veel verschillende mensen tevoorschijn kwamen. Hij is of een cagefighter (en een behoorlijk goede ook), of een automatiseerder op leeftijd (met foto), een judoka, een voetballer, een bridger, een directievoorzitter, een Amerikaan, een chrysantenbedrijfseigenaar, een consultant, een dierentuinvriend, een christelijk zendeling, een AA-er, een architect, of een zeilkampioen - dit zijn alleen nog maar de hoogtepunten uit de eerste drie pagina's.
Wat te maken voor iemand met zoveel identiteiten? Het is wel spannend. Zelf denk ik dat het de voetballer is. Nee, ik denk dat hij niet in het bovenstaand rijtje voorkomt.
Als het maar niet de cagefighter is, want die houdt vast niet van mijn muziek.
08.55 [Link] [20 Reacties] 26 november 2002
Hoi
Hallo.
16.53 [Link] [26 Reacties]
Bagger
In het kleine winkeltje stonden twee grote mannen. Ze hadden sjaals om, wollen mutsen op en dikke bouwvakkersjassen aan. Aan de ene hand een enorme handschoen, in de andere hand het kopje koffie dat ze net aangeboden hadden gekregen. Met mij en de eigenares erbij was het winkeltje bijna helemaal vol.
In het winkeltje werd glas verkocht. Hoge stellingkasten herbergden alle verschillende glaasjes denkbaar. 'Neutje', stond erbij geschreven. 'Kelk', 'Borrelglas', 'Waxinehouder'. Ook verkochten ze om-de-hoek-kijkers, drakenogen en kaleidoscopen. Ik pakte de eerste en keek één van de werkmannen recht in het gezicht, terwijl hij vast dacht dat ik de winkel in keek. Hehe.
De eigenares vroeg de mannen hoe het met de werkzaamheden ging. Ze wees daarbij op de grote, gele graafmachine voor de deur, waar ik even ervoor nog bijna onder was gekomen omdat ik het vertikte om om te lopen. Eén van de werkmannen zei: 'Nou, het is de engste klus die we ooit hebben gedaan. We schijten bagger. Echt'.
Ik keek op. Dit antwoord had ik niet verwacht van deze grote man. Terwijl ik om de hoek keek, het drakenoog uitprobeerde en de glaasjes bewonderde, vertelde hij hoe vreselijk het was om je met zo'n gevaarte op een heel klein stukje gracht te moeten manoevreren. Daarbij kwam dat het precisiewerk was, hier, want even te ver en er werden leidingen geraakt. En dan die fietsers die niet oppasten. Hij zou blij zijn als hij ervan af was.
Toen ik de winkel uitliep, waren ze alweer aan het werk. De glaasjes in de winkel trilden tot aan het plafond toen de machine weer was opgestart. Ik groette de mannen die me eerder ervoor bijna vermorzeld hadden. Ze scheten bagger. Nu zag ik het.
09.16 [Link] [vijf Reacties] 25 november 2002
Scherven brengen
Bij de afwas van het etentje van afgelopen vrijdag (ja, ik was wat laat af, maar prioriteiten moet je stellen) zijn 4 van de 6 wijnglazen gesneuveld. In het afwaswater barstten ze spontaan uit elkaar. Ik heb die glazen al 3 jaar en zojuist geen verwondingen opgelopen (zou je dit een zeugma mogen noemen?).
Ik vraag mij ten zeerste af wat mijn bezoek met mijn wijnglazen heeft gedaan. Of was de Groot Geluk wijn danig gewelddadig?
20.02 [Link] [zeventien Reacties]
Actrice
Een vrouw op leeftijd kwam het café binnen. Bovenaan het trappetje stond ze even stil, alsof ze poseerde voor een keur aan journalisten en fotografen die haar vanuit de diepte adoreerden. Ze schreed de trap af, zichzelf elegant in evenwicht houdend met één hand lichtjes aan de leuning.
Iedereen in het café merkte haar op. Hoofden draaiden vanzelfsprekend mee met haar deinende tred. Haar hakken tikten zelfverzekerd en moeiteloos op het hout van de vloer. Haar hoofd omhoog, haar neus in de wind, haar rug kaarsrecht gestrekt. Een enorme wollen doek met bont aan de randen diende als jas, haar haar had zij in een wrong bijeen gestoken. Ze was schitterend. Ze moest een jaar of zeventig zijn.
Aan het tafeltje naast me nam ze plaats. De huid van haar gezicht was zo gerimpeld dat ze een gebarsten schilderij leek uit lang vervlogen tijden. Ze kuste haar gesprekspartner, twee keer op de wangen en één keer op de mond. Ze lachte en ontblootte een perfect gebit onder gerimpelde, geverfde lippen. Haar stem was zoet en rond en ze koos haar woorden met rust en precisie. Ze leunde een beetje naar voren, haar handen in elkaar en sprak de tafelgenoot moederlijk toe.
Ze zwierde bij de aftocht. Ze zwaaide haar mantel over haar tengere schouders als een Spaanse toreador. Ze rekende af, schreed langs me en liep met grote, langzame passen het café weer uit.
Als dit geen wereldberoemde welgevierde actrice was, dan had zij het moeten worden.
09.12 [Link] [zeven Reacties] 24 november 2002
Nutteloos stukje maar tevens klein eerbetoon
Boudewijn Büch is niet meer.
Op die werkelijk verschrikkelijke reclames voor de verschillende rijstsoorten van Lassie (?) na, is dat echt stom en zonde.
22.24 [Link] [dertien Reacties]
Kaarten van Amsterdam
U heeft nog één week de tijd om naar de allerleukste tentoonstelling van Amsterdam te gaan: Kaarten van Amsterdam, 1866 tot 2000, in / naast het Gemeentearchief.
Iedereen die Amsterdam een beetje kent (en ook anderen, maar voor hen is het minder leuk) kan hier de ontwikkeling van de stad zoals deze in de loop der jaren op kaarten is vastgelegd, volgen. Niet alleen aanleg van nieuwe wijken, maar ook bijvoorbeeld het aanzien van buurten, de loop van de tramrails, de situering van straatmeubilair, of de verspreiding van dodelijke ziekten (een stipje mazelen zag ik precies ín mijn huis getekend) zijn hier te zien. Grote kaarten, kleine kaarten, enorme kaarten.
Bovendien is er een project in samenwerking met de Waag.
Vrijwillige Amsterdammers zijn uitgenodigd om zich uit te laten rusten met een zogenaamde tracer-unit: een door de Waag ontwikkeld draagbaar apparaat, uitgerust met GPS (Global Positioning System). Op basis van satelietgegevens berekent de tracer zijn geografische positie. Die gegevens worden doorgezonden in real time naar een centraal punt dat op een groot zwart vlak tijdens de tentoonstelling wordt gevisualiseerd. Omdat iedereen zich dwars door de stad beweegt en zijn sporen achterlaat, ontstaat een nieuwe kaart van Amsterdam. Na 40 dagen cumulatie zag de kaart er zo uit:
Geweldig! Je ziet precies de stadswegen lopen, inclusief de minder rechte lijnen rond de vijvers van het Vondelpark.
Zo heb je allemaal individuen die hun eigen route trekken. Zie hier ook iemand die met zijn tracer een duif heeft 'getekend'.
Ik heb mijzelf opgegeven als vrijwilliger, dus wellicht dat mijn eigen screenshotje later volgt.
Gaat het zien! Nog maar één week, tot en met 1 december.
11.10 [Link] [zes Reacties] 23 november 2002
Geldverspilling
"Voor de Bijlmerbajes, waar Volkert van der G. vastzit, staat onze verslaggever..."
Waarom staat die verslaggever daar, in de kou, in het donker?
Er gaat daar heus niets gebeuren.
Was lekker thuis gebleven en had daar verslag gegeven.
(hé dat rijmt)
19.35 [Link] [acht Reacties]
Held
Wilco is een held!
Alles doet het weer!
15.28 [Link] [vijf Reacties]
Compjoetertrubbels
Computers zijn maar stomme dingen eigenlijk.
Vriend Wilco kwam met grote moed achter mijn computer zitten om hem nou eindelijk weer eens echt draaiende te krijgen. Vriend Wilco deed, vriend Wilco installeerde, vriend Wilco savede, vriend Wilco rookte er een sigaretje bij, vriend Wilco startte op (x100), vriend Wilco verbaasde zich, vriend Wilco liet zich niet uit het veld slaan, vriend Wilco typte dingen in, en om 2 uur in de ochtend moest vriend Wilco toch echt naar bed.
Mocht hier de komende dagen niets komen te staan - het is mijn nostalgische computer die weigert.
02.34 [Link] [elf Reacties] 22 november 2002
Op de fiets (40)
En net toen ik een erg goede grap aan het vertellen was, viel mijn slot uit mijn hand. De U van ijzer kletterde neer op de steentjes van de brug. Even had ik de hoop dat het slot op de rand zou blijven liggen, maar het zware ding stuiterde nog een keer en viel toen onomkeerbaar de gracht in. Het donkere water bubbelde even na en toen was mijn slot geheel uit het zicht verdwenen. Ik keek verbijsterd naar de diepte. In mijn hand het deel met mijn sleutelbos erin.
Dit was de dag nadat mijn spiksplinternieuwe superdeluxe sportfiets met vijf versnellingen en stoere kilometerteller kapot was gegaan. De ongehavende levensduur van het ding in de stad bleek 8 dagen. Acht dagen lang genoot ik van mijn snelheid, van het getik dat hij voortbracht en van de mogelijkheid om twintig keer achteruit te trappen zonder stil te hoeven staan. Nu was één van de centimeterdunne banden geklapt en de ketting eraf geschoten toen ik daardoor in een diepe kuil in het wegdek belandde. De fietsenmaker, dit keer mijn eigen, mijn favoriete, schudde zijn hoofd en zei me dat ik een veel te mooie fiets had voor Amsterdamse begrippen. Deze fiets moest niet dagelijks buiten staan, in de regen, over glas en hobbels rijden en trambanen ontwijken.
Hij had met mij te doen en wij spraken af dat ik een nieuwe fiets zou kopen, en hem in ieder geval eind van het jaar zou betalen. Nu heb ik een prachtige omafiets, pikzwart, met terugtraprem (met die handremmen kon ik helemaal niet goed bellen op de fiets en ook geen boodschappen meezeulen), een goede bel (op die andere zat er geen en een bel is essentieel in Amsterdam), en een hoog zadel waardoor ik overzicht heb over de ruggen van alle voor mij fietsende mensen heen die ik dan moeiteloos in kan halen. En een nieuw slot, heb ik ook. Een dikke vette lange dure.
Trompetgeschal.
Hier kom ik aan!
10.38 [Link] [dertien Reacties] 21 november 2002
Loden lootjes
'Hoi, met Kiek'
'Hee hallo! Hoe'st?'
'Ik heb een beetje rare vraag, maar wie heb jij getrokken, voor Sinterklaas?'
'Ja, ga ik jou niet vertellen zeg! Dat is geheim. Rare.'
'Nee, maar je moet het toch zeggen. Echt.'
'Nee. Zeggiklekkertochniet.'
'Jawel, ik moet het echt weten, eerlijk.'
'Hoezo dan?'
'Ik ben vergeten wie ik ook alweer had en nu bel ik maar even iedereen.
Kan ik afstrepen.'
22.23 [Link] [zeven Reacties]
Ziet hoe mooi de herfst mijn uitzicht kleurt
16.52 [Link] [veertien Reacties]
Al bijna 2003
Heeft u dat ook?
Dat de laatste twee maanden van het jaar als een schaduw heenvliegen?
Laatst was het nog zomer en nu het is al bijna 2003. Voor ik het weet gaat alles zoef zo aan mij voorbij.
Agenda's volgeboekt, afspraken moeten wijken naar half december of liever nog naar volgend jaar.
Iedere avond al iets anders te doen.
Allemaal leuke dingen.
Ik denk dat ik de eerste week van 2003 vrij houd om bij te slapen.
10.37 [Link] [twaalf Reacties] 20 november 2002
Zonnebank
Een tijd geleden kwam er een man aan de deur die mij wat wilde verkopen. Daar ben ik niet van gediend, dacht ik, maar voor ik het wist, werd ik in zijn praatje meegesleurd, en vijf minuten later stond ik in mijn hand met een kaart voor 15 euro. Met die kaart kon ik bij een zonnestudio met een vreselijke naam vlak bij mij in de buurt van verschrikkelijk veel kortingen gebruik maken.
Gisteren was het zover. Ik ging naar de zonnebank. Ik ga bijna nooit, maar meestal duurt het een kwartier of 20 minuten. Op mijn kaart stonden alleen bonnen voor 30 minuten, of extra power sun block 15 minuten voor gevorderden. Aan Henk, de oranje gekleurde eigenaar van de zaak met geblondeerd haar, vroeg ik of dat niet te lang was, 30 minuten, voor mijn temperamentvolle huid (dat vond ik mooier klinken dan angstaanjagend wit). Maar Henk vond het geen probleem, ga maar naar cabine 1 en alles wijst zich vanzelf.
Na 15 minuten zonnebanken werd ik het een beetje zat. Het voelde alsof ik aan het verbranden was en bovendien liepen er steeds mensen op de gang te roepen waardoor ik helemaal niet fijn en ontspannen van mijn zonnebadje kon genieten. Maar als echte Hollander vond ik het zonde om het laatste kwartier niet ook mee te pikken, dus ik bleef braaf in het tosti-ijzer liggen. Gelukkig had ik van tevoren mijn billen ingesmeerd.
Ik had jeuk vannacht, op mijn buik. Ik krabde, maar dat deed pijn. Een bekend gevoel kwam in me op. Vakantie. Dobberen op luchtbed. Heel erg verbrand, komkommer en yoghurt. Ik sliep verder en droomde van Mediterrane landen en vakantie.
Vanochtend trof ik een rood bespikkelde huid aan, van onder mijn kin tot aan mijn benen. De spikkeltjes staan in brand en jeuken als een gek.
Het mereltje is een roodborstje geworden.
10.49 [Link] [achttien Reacties] 19 november 2002
Genoeg
Het is net de Nederlandse politiek van het moment.
Charis stopt.
15.32 [Link] [negentien Reacties]
Ollandge Juice
De drie Japanners in pak waren druk met elkaar in discussie. Ze maakten wilde, verhitte gebaren en praatten gedempt maar toch duidelijk dwingend. De kleinste had een opschrijfboekje in zijn hand en stond klaar om eventuele feiten te noteren. Achter hun gekibbel verscholen stond ik. Ik wilde een pak sinaasappelsap pakken, maar de Japanners wisten van geen wijken. Euhm... hallo. Mag ik er even bij.
De grootste Japanner merkte me op. Op een briefje in zijn hand stond in keurige letters Albert Heijn geschreven. Ik duwde de andere twee Japanners opzij en pakte, met oog op de prijs/kwaliteit verhouding, toch maar Appelsientje. 'Excuse me', zei de grote Japanner, 'this is Albert Heijn?'. Ja, antwoordde ik. This was de Albert Heijn. De superdeluxe ondergrondse mega-supermarkt op het Museumplein. Rijen kassa's en dito caissières. Enorme schappen vol hardgeprijsde levensmiddelen. Een tentoonstelling van al wat Nederland op supermarktgebied te bieden heeft. De Japanner aarzelde. 'Do you know bigger supermarket than this?', vroeg hij alsof hij teleurgesteld was over de grootte van deze. Ik schudde mijn hoofd, dacht even aan de Nieuwezijds, maar veel zou het niet schelen. 'This is our biggest', zei ik stellig en pakte mijn sap.
De andere twee Japanners keken verschrikt op nadat ik dit gezegd had, en staarden me aan alsof ze me verkeerd begrepen hadden. Degene naast me sperde zijn ogen wijd open als ware hij een stripfiguur die in de verte zijn grootste vijand met een peloton aan vileine handlangers en martelwerktuigen aan zag komen stormen.
Er werd even druk gediscussieerd in een taal die ik niet snapte. De Japanners wezen naar de pakken sinaasappelsap en richtten hun vingers naar hun voorhoofd.
'You mean', riep één van hen verbaasd tegen mij, 'this is the only orange juice you have?!' Wat een rare vraag. Ik keek naar de schappen. Ik zag Appelsientje, Euroshopper sinaasappelsap, Albert Heijn sinaasappelsap, Eko sinaasappelsap, Spa & Fruit sinaasappel, Dr Siemer, Merano, Solo, plus een keur aan gemengde sappen. Euhm. Ja. That's about it.
De kleinste begon driftig te schrijven. Ze waren te druk bezig met zichzelf om nog op mij te letten, dus ik sloop er vandoor, de Japanners in totale wanhoop achterlatend. Ik moest ook nog brood hebben.
09.03 [Link] [zeventien Reacties] 18 november 2002
Amsterdam in Cijfers
Leuk. Amsterdam in cijfers. Behalve merelroze.com wonen er nog 735327 mensen in Amsterdam. En zijn er 600000 fietsen in omloop, net zoveel als het aantal bloembollen in perken en plantsoenen, tegenover 40 bioscoopzalen, 17568000 dagbezoekers en 10334 winkels. Om maar een paar dingen te noemen.
18.17 [Link] [acht Reacties]
Normen en Waarden (2)
Als ik op de fiets zit en er lopen mensen op het fietspad die net zo goed op de stoep kunnen lopen, en ze reageren helemaal niet op mijn gebel en mijn geroep, dan rijd ik altijd zo dicht mogelijk langs de onverstoorbare voetgangers, zodat ik ze net niet raak, of liever eigenlijk net wel, heel lichtjes langs hun mouw, of net een piepklein beetje langs hun arm, zodat ze opschrikken en snel het fietspad afgaan, en ik hoop dat ze het nooit weer zullen doen.
Mag dat?
08.17 [Link] [45 Reacties] 17 november 2002
The Tube
Bijzonder opmerkelijk.
Vond ik mijn url laatst al terug bij saudie-arabie.beginthier, nu word ik door de NOS gelinkt op de pagina over de verijdelde cyanide-aanval in de Londense ondergrondse, onder het kopje 'The Tube'. Hier een screenshot.
Moet ik mij zorgen gaan maken?
21.46 [Link] [vijf Reacties]
Chinezen op de Wallen
Een bizar gezelschap in een bizarre omgeving, bij elkaar verzameld door de master of ceremony met ronde bril en kortgetrimd grijs baardje. De één na de ander kwam binnen in het huis midden op de Wallen, stelde zich voor en nam plaats. Iedereen met een andere reden daar. Diverse generaties, verschillende achtergronden, uiteenlopende beroepen, en maar door één ding aan elkaar verbonden: de master of ceremony met ronde bril, kortgetrimd grijs baardje en rode trui.
We gingen Chinezen op de Wallen. Ik woon al 15 jaar in Amsterdam en nog ben ik nooit echt de Wallen opgeweest. Ik fiets er, als het niet anders kan, wel eens doorheen, ben wel eens overdag meegelopen met bevriende toeristen, maar verder mijd ik de plek vanwege de drukte en mijn eigen misplaatstheid. Op de heenweg van de Chinees keken we naar de straatstenen in plaats van naar de roodverlichte dames.
Op de terugweg, volgegoten met Chineze en Nederlandse alcohol en gefêteerd op heerlijke hapjes, durfden we naar de rode dames te kijken. Het geeft een gek gevoel om als vrouw naar een andere vrouw te loeren - wil je haar bemoedigend aankijken, vol afgunst over haar mooie lijf en haar perfect uitgekozen lingerie, of haar medelevend benaderen vanwege haar beroep? Het lijkt mij voor een hoer maar niets - al die langsschuifelende vrouwen met dubbele gedachten. Met die mannen kán je tenminste nog wat.
Zo eindigden wij weer, na een rondje in de Waag, bij het hoge huis tegenover de Oude Kerk. We namen afscheid van de man met het sjaaltje om zijn nek, de vrouw met de Russische bontmuts met Chineze stokjes, de man met de zachte blik, de krulletjes en de bijna dubbele naam, de vrouw met het konijnenspeldje en het naar achteren gebonden haar, de vrouw met de nieuwe laarsjes die zich wederom had laten meeslepen op een groots avontuur, en de master of ceremony met ronde bril, kortgetrimd grijs baardje, rode trui en rode wangen.
14.31 [Link] [zeven Reacties] 16 november 2002
Blut
Wat zal ik eens doen met al die windeieren die mijn carrière mij tot nu toe heeft gelegd?
Ik weet het!
Ik verf ze in mooie kleuren en stel ze tentoon op de schouw in mijn woonkamer.
Entree: 1 euro.
11.49 [Link] [vijftien Reacties] 15 november 2002
Ondertussen...
... is ergens anders op mijn site een heel boekwerk aan reacties verschenen over niezen. Als u geïnteresseerd bent in een interessante fetisj... gaat uw gang en leest. U zal versteld staan: een niesdossier.
23.48 [Link] [vijf Reacties]
Voor al uw download inspiratie
Heden op mijn MP3:
Supergrass - Grace
Madrugada - Vocal
Zero 7 - Distractions
The Notwist - Consequence
Foo Fighters - Low
Jesse Malin - Queen of the Underworld
Queens of the Stone Age - No One Knows
Natalie Merchant - Kind and Generous
Prince - Seven
Pete Droge - Beautiful Girl
De Dijk - Dat zou mooi zijn
Smashing Pumpkins - 1979
Destiny's Child - Independant Women Part I
Wilco - Heavy Metal Drummer
Ryan Adams - Gonna Make you love Me
Er is nog plek voor één (3.802 KB). Wie vult aan?
(misschien een vrouw, want zo is het heden een overdaad aan testosteron).
10.31 [Link] [26 Reacties] 14 november 2002
LOCO (2)
Naar aanleiding van mijn stukje over LOCO heeft Lcs 's Neerlands eerste digitale LOCO in elkaar geknutseld! Het ziet er geweldig uit! De eerste van de twee lesjes heb ik alvast goed opgelost, de tweede is voor de betere popkenner onder ons. Er gaan meer lesjes volgen, heb ik uit betrouwbare bron vernomen. Hou het in de gaten, dus.
13.00 [Link] [25 Reacties]
Op de fiets (39)
De fiets is weg, leve mijn vader!
Een Merel zonder fiets is als een merel zonder snavel, zoveel mag duidelijk zijn. Het was zaak mij snel over het dierbare gestolen vehikel heen te zetten, en mijzelf van een nieuw stadsbarrel te voorzien.
Ik besloot bij mijn ouders langs te gaan die, nu pensioengerechtigd, overdag ineens vaak thuis blijken te zijn. Ik trof mijn vader aan die zich liefdevol over mij ontfermde met veel zorg en kopjes thee. Hij bedacht zich dat hij nog een fiets had staan die hij ooit op een veiling had gekocht. Die fiets mocht ik wel lenen. Lenen. Hij tilde het ding achter een berg duistere spullen vandaan.
Dit was duidelijk geen Amsterdamse stadsfiets. Dit was een superdeluxe Gazelle met Tour de France in cursieve letters in goud op het frame geschreven. Ik slikte even en nam het ding met gepast respect in ontvangst. We pompten de dunne sportfietsbanden op die niet lek bleken te zijn. Bij de fietsenmaker op de hoek kocht ik het allerduurste slot. 66 euro 67. Ik vroeg hem waarom dit nu juist het beste slot was. 'Het is gewoon de langste, mevrouw, die erbij zit', zei hij met een vet Surinaams accent en ik vond het een reden die alleen mannen konden bedenken.
Nu snel ik op mijn Gazelle met peperduur slot door de stad. Ik ga zo hard, dat ik de mensen op zie kijken of er nou iemand langskwam of niet. Bezweet vlieg ik door de grote straten van Amsterdam - de kleine straatjes mijd ik, want eenmaal op gang ben ik niet meer te stoppen en wil ik alleen nog maar hard rechtdoor. Remmen is voor mietjes! Met gemak fiets ik van mijn huis naar Bos en Lommer, en van Bos en Lommer naar ver Oost. Eenmaal aangekomen voel ik mijn spieren ontspannen, mijn dijen druppelen en mijn hart op volle snelheid pompen. Ik hoor niet langer bij de ratelende rammelkasten. Ik ben nu een snobistische sportfietser.
De fiets, weet ik, is veel te mooi. Elke keer dat ik hem op slot zet, neem ik in gedachten alvast afscheid. Toch staat hij hier nu nog steeds voor de deur te glimmen. Hij heeft licht, vijf werkende versnellingen, zegt tikketikketik als je terugtrapt en loopt nergens aan. Ik ben benieuwd hoe lang dit nog zal duren. Bovendien heb ik de fiets te léén, dat mag ik niet vergeten.
En zo fijn is het niet. Ik wil ineens niet meer met mijn vrienden samen fietsen. Die gaan zo langzaam! Daar is niets aan.
10.10 [Link] [tien Reacties] 13 november 2002
Nedstatdag
Heden Nedstatdag bij Dopewars. Zou Dopewars op 1 kunnen komen in de Nedstat Top 1000 en 'nuspelen' van één van de toppositie af weten te gooien? Of blijft de teller hangen bij 48.000? Allemaal klikken maar! Overal!
(ook al kunt u niets winnen)
(pas op, het spelletje zelf is verslavend. het klikken op mijn linkje verder niet).
08.17 [Link] [acht Reacties] 12 november 2002
Merel overvleugelt huismus
Ha! We take over!
(dank aan George)
13.26 [Link] [twaalf Reacties]
VIP
Ik ben maar een geluksvogel! Ik mocht mee met Martijn naar Paul Weller in de Bijlmerbierhal, die via sponsor Planet kaartjes had gekregen voor de VIP lounge aldaar. Ik was nog nooit eerder naar Paul Weller geweest, en nog nooit naar de Heineken Music Hall, en was ook nog nooit zo erg VIP. Een keur aan nieuwe ervaringen dus, op de maandagavond.
We waren veel te vroeg zoals het echte VIPs in het geheel niet betaamt. Maar daardoor konden we wel van bovenaf zien hoe de zaal zich langzaam vulde en de akoestiek tot volle volte kwam. Bovendien pikten we op deze manier ook het voorprogramma mee: een meer dan gehalveerd Supersub dat wegens 'technische redenen' niet helemaal kon spelen. Ze oogden wat verloren, zo in die grote zaal met zijn tweeën. Dat was jammer en het publiek was niet van plan er enthousiast op te reageren. Intussen werden wij door de VIP lounge dame gefêteerd op gratis drankjes en maakten wij het ons gemakkelijk in de VIP fauteuils.
En toen begon Paul Weller. Woeha.
Een solide band en een ijzersterkte zanger. Een setlist met een goeddoordachte opbouw. Niet met alle nummers waar ik op gehoopt had, maar wel een mooie reeks pakkende songs, en een goede mix van Illuminations en zijn oudere werk. Wat een man! 44 en schijnbaar echt het goede vak gekozen. Swingend zat hij achter zijn keyboard en rockend achter zijn gitaar. De VIP lounge fauteuils kwamen goed van pas. De stoelen bewogen lichtjes mee als we op de muziek meedeinden. Het begrip rocking chair kreeg een geheel nieuwe lading.
Paul, die me met zijn mooie grijze haar van deze afstand aan Gary Lineker deed denken, sprak de legendarische woorden 'thank you' en verdween na 1x terugkomen van het podium. Dat was jammer. Ik had graag nog een uurtje langer genoten, maar op mijn horloge zag ik dat hij toch zeker twee uur gespeeld had. Wow.
De Heineken Music Hall viel me alleszins mee. Als verwende Paradisoganger vind ik dat ding in Bijlmer veel te groot en ongezellig, maar het was er kleiner dan ik dacht. Volgende keer, op 9 december met Foo Fighters en Supergrass, sta ik gewoon bij mijn vrienden beneden in de zaal, met een peperduur kaartje in mijn hand.
09.46 [Link] [zestien Reacties] 11 november 2002
Sint Maarten
Ook de Sint Maarten liedjes worden beïnvloed door onze barre economische tijden:
Rommelpotterij, rommelpotterij,
Geef me een centje (euro) dan ga 'k voorbij
Ik heb geen geld om brood te kopen,
Daarom moet ik met mijn rommepotje lopen
Rommelpotterij, rommelpotterij,
Geef me een centje (euro) dan ga 'k voorbij.
(zie hier)
Dat is me nogal een verschil! Een centje of een euro, tsk, hebberige kindjes van tegenwoordig. En ging Sint Maarten juist niet om snoepies? (mijn favoriete feestdag vroeger, 11 november).
15.38 [Link] [dertien Reacties]
Amsterdams Kleinkunst Festival
Op uitnodiging van jurylid P.V. uit L. was ik vrijdag aanwezig bij één van de voorrondes van het Amsterdams Kleinkunst Festival. In de kleine zaal van Theater Bellevue mocht iedereen die zich op tijd had ingeschreven een publieke auditie doen van 10 minuten. Iedereen - kortom: nog niet gefilterd op kwaliteit, talent, of dan in ieder geval een beetje charisma.
Met deze gedachte in het achterhoofd hadden wij volgens mij een zeer goede avond. Er was maar één man (ik zal hem niet bij naam noemen, want dan ben ik zijn googlewhack) die zo verschrikkelijk slecht was, dat de zaal zich uit schaamte hoofdschuddend van hem wegdraaide. De jongen zong vals, kon niet vertellen en gebruikte 2 van zijn 10 minuten door voor een spiegel te gaan dansen. His 10 minutes of fame. 'Narcistisch cabaret'. Ik hoop dat hij het zichzelf nooit weer aandoet.
Natuurlijk wil je het geluk hebben dat het allergrootste aanstormende talent van Nederland ook juist die avond op zal treden. En jawel! Ene Robin Bleeker kwam, zag, en overwon. Slechts 16 jaar oud, stond (nog) als een dweiltje achter een enorme bos haar op het podium, maar zóng! Met een verbluffende schoonheid, een continue lach en een grootse innemendheid.
En ik was erbij! De nieuwe grootheid!
Ik zeg u: in 2010 vindt iemand deze verstofte pagina als het eerste bewijs van zijn talent.
(de kandidaten zijn allemaal zenuwachtig want vanmiddag staat op de site van het Amsterdams Kleinkunst Festival pas of ze door zijn).
09.41 [Link] [acht Reacties] 10 november 2002
Bend it like Beckham
Als ik een jongetje was geweest had ik vast en zeker op voetbal gezeten. Met het meisjeselftal van de lagere school won ik ooit het scholenkampioenschap, maar echt op voetbal gaan als meisje, dat deed je niet. Uit zelfbescherming ook, omdat de meisjes die wel op voetbal zaten er nou niet bepaald lief en zachtzinnig uit zagen.
Laatst zag ik een item op Studio Sport ter promotie van het vrouwenvoetbal in Nederland, dus blijkbaar is het slechte imago nog steeds niet verdwenen. Misschien zouden we voor één keer dan toch naar de VS moeten kijken.
Gisteren naar Bend It Like Beckham geweest (of zoals vriendin S. de hele avond zei: Bending over Beckham).
Wat een heerlijke, fijne film!!
Echt genieten geblazen voor de liefhebber van de betere feelgoodmovie.
En tevens genieten geblazen voor de Jonathan Rhys-Meyers fan. :-)
13.33 [Link] [vijf Reacties] 09 november 2002
De Grote Subjectivisten Surprise CD-R Cirkel
Dit is leuk! De Sinterklaas CD-ruil actie.
Doe mee!
(via UDN)
13.57 [Link] [Reageer]
Merel Merelaar Melder Merleman Blaan Lijster
Van kreeg ik een bizarre site opgestuurd: 'sprekende kaart: merel'.
In wel meer dan 20 dialecten naar keuze wordt mijn naam honderdenmalen achter elkaar gedeclameerd. Ik word er een beetje eng van, maar het is wel handig voor als ik mijn naam vergeten zou zijn, of voor als ik me moet voorstellen in bijvoorbeeld Brugge ('merelaar').
01.09 [Link] [zeven Reacties] 08 november 2002
LOCO
Ik liep een tijdje geleden op de Oude Gracht in Utrecht langs een Kringloopwinkel. Op een tafel buiten zag ik een Loco-boekje liggen. Ik liep door.
Loco?! Dacht ik toen. Dat ken ik!
Ik liep terug en kocht het boekje met bijbehorende blokkendoos. Mijn lagere schooltijd flitste aan me voorbij. Urenlang heb ik op school zitten spelen en leren met Loco. Wie schetste mijn verbazing toen ik zag dat Loco staat voor:
leren
oefenen
controleren
ordenen
Ik pakte de blokjes uit het doosje en deed oefening 1. Het was nog knap lastig, taal 2a. Wat hoort er bij huis? Ik vond dat raam ook bij huis hoorde, maar het was dak. Want raam hoorde bij glas. Uiteindelijk had ik een mooi patroon, dus ik had alles goed.
Gelukkig deed Ina het voor.
Nu heb ik het aan mijn broer gegeven voor zijn verjaardag. Ik denk dat hij op dit moment aan het Loco-en is. Zal mij benieuwen of hij net zulke mooie patronen krijgt als ik.
10.51 [Link] [28 Reacties]
Meer leed
Meer fietsenleed viel de familie Roze vanavond ten deel.
De sleutel van het slot van mijn broer brak af in het slot. Tot overmaat van ramp was mijn broer nog jarig ook. Als je jarig bent moeten dat soort dingen helemaal niet mogelijk zijn.
(onze ouders waren ook nog even meegekomen naar de kroeg. een man aan de bar vroeg aan mij: 'we komen er niet uit. zijn het nou jouw ouders, of de zijne?').
01.30 [Link] [vier Reacties] 07 november 2002
Op de fiets (38)
Shit. Kut. Shit. Fuck.
Fiets WEG!
Kut. 15 jaar! v i j f t i e n !
Uit de fietsenstalling met cameratoezicht.
Un - be - fucking - lie - va - ble!
15 jaar!
Ik ga NUON suen.
Stomme criminelen.
12.18 [Link] [25 Reacties]
Stadsbus
De buschauffeur had eigenlijk Formule-1 racer willen worden. Maar nu hij toch op die stadsbus reed, kon hij daar maar beter iets van maken. Hij remde op laatste momenten, sneed de bochten, trok op alsof hij in een Ferrari zat. Verbeeldde ik het me of helden we in de bocht net even over naar twee wielen?
Het was druk in de bus en de man in pak met rode stropdas moest staan. Hij vond het maar niets, zijn leaseauto was kapot en nu moest hij met het plebs mee in de stinkende bus. Misprijzend keek hij om zich heen. Hij wankelde door de roekeloze bewegingen van de buschauffeur, niet gewend zich staande te houden.
De Harry Potter lookalike speelde met zijn moeder boter-kaas-en-eieren op het beslagen raam. 'En wie wint er?', schreeuwde hij bij het eind van het spel. 'Weer niemand. Weer gelijk!' Hij tekende een nieuw rasterwerkje.
Een telefoon ging. De student vertelde waar hij was en wanneer hij er zou zijn. Nee, hij was er bijna. Ja, ze moesten wachten. He, kerel, doe nou niet zo flauw.
De baby hield zijn handen in de lucht terwijl hij sliep. Hij was ingepakt in een badstoffen tenue met een ritsje in het midden. Heel piepkleine moonboots bungelden aan zijn voeten. Hij smakte lichtjes op de schoot van zijn moeder. Maar de moeder was zwart en het kindje was wit, dus een van de twee was geen familie.
Het huis waar ik moest zijn, lag tussen twee haltes in. Als er niemand op het knopje drukt, dan blijf ik zitten, dacht ik. Als er wel iemand drukt, dan ga ik eruit. Op dat moment werd het lampje rood. Ik stapte de bus uit, de stromende regen in.
Het stadsvehikel scheurde weg, de hoek om. Ik zag zijn banden even van de weg afkomen.
09.50 [Link] [vijf Reacties] 06 november 2002
Stroomstoring
Gebeurt er eens iets spannends in mijn woonplaatsje A., bén ik er niet.
23.49 [Link] [veertien Reacties]
Twee dekbedden
Als ik onder twee dekbedden slaap, dan lijkt het wel alsof ik veel dieper slaap, en alsof ik veel minder goed wakker kan worden. Als ik onder twee dekbedden slaap, snooze ik meestal wel 5 keer voordat mijn moede lijf onder de warme bescherming vandaan wil komen. Als ik onder twee dekbedden slaap, droom ik de hele nacht heel beklemmende en onrustige dingen.
09.26 [Link] [zeventien Reacties] 05 november 2002
Umaija
Het boek is uit.
Weeeeh.
Het paradoxale van het lezen van een prachtig, spannend, meeslepend, verslavend, fijn boek is, dat je het liefst zou willen dat het nooit ophoudt. Maar dat je het tegelijkertijd zo snel mogelijk uit wil hebben omdat je benieuwd bent naar de afloop.
En dan heb je het uit. Aan de ene kant voel je je compleet, want je weet nu hoe het eindigt, en gelukkig kwam het meeste aan het eind wel goed, maar aan de andere kant knaagt het gevoel dat je eigenhandig de heerlijke verslaving van de afgelopen week om zeep hebt geholpen. Ik wil meer! Weeeh!
De gevleugelde kat van Isabel Hoving is, zoals de Volkskrant in grote letters uitriep, 'nog beter dan Harry Potter'. Bovendien is het nog dikker! En met kleinere lettertjes, zodat het echt een bijna nieteindigend verhaal is. Vergelijk Tonke Dragt met Michael Ende met JK Rowling. Zeldzaam kinderboek en nog Nederlands ook. En een debuut.
Het was heel heel heel erg laat vannacht, want eigenlijk had ik natuurlijk allang moeten gaan slapen, maar kon mezelf niet losrukken. Ik denk dat ik vandaag maar een beetje in ga verblijven.
(met dank aan Walter en S. voor het geven voor mijn verjaardag)
09.24 [Link] [zestien Reacties] 04 november 2002
IRD weg ermee
Wat een flashers.
"Indien u wederom uw registratie in onze email- bedrijvengids op het internet met een jaar wilt verlengen brengen wij u op jaarbasis inclusief onderhoud in rekening"
16,20 euro.
Gelukkig was de boekhouder slim genoeg om even te checken of het wel klopte. En inderdaad, de woorden wederom en verlengen zijn quatsch als niets anders! Wij hebben ons daar nooit geregistreerd en gaan dat dus ook niet doen. Zo.
Boycot de Internet Registratie Dienst!
11.53 [Link] [acht Reacties]
Op de fiets (37)
Ik kwam net van de brug af dus ik had lekker veel vaart. Het stoplicht op groen, niemand op de weg, de wind blies de haren uit mijn gezicht en ik ging zo hard dat ik niet eens hoefde te trappen. Fijn.
Plotseling stak er een meter of tien voor me een hond over. Ik rinkelde mijn bel. Het beest bleef midden op het fietspad staan en keek me vuil en geconcentreerd aan. Het was een kleine bloedhond, of een grote bulldog, een terriër ofzo. Hij was eng, vastberaden niet meer te vertrekken en zijn ogen waren rood doorlopen. Ik naderde snel en telde mijn keuzes. Doorrijden, met de kans dat ik de hond zou aanrijden. Geen goed plan. Ik zag de hond al met zijn kaken in mijn achterop naar mijn werk meekomen. Tweede optie was om de hond te ontwijken, langs hem te fietsen. Ik schatte in de luttele seconden die ik had mijn slagingskans in. Nihil. Ik was bijna bij de hond aangekomen en moest gaan voor keuze drie: stoppen. Ik remde abrupt op anderhalve meter afstand van het beest, die geen spier vertrok maar me genadeloos aan bleef kijken. Hij gromde diep.
Omdat ik niet zo goed met honden kan praten en ik de paar commando's die in mijn hoofd opkwamen liever niet wilde roepen, speurde ik de straat af naar zijn baasje. Het verkleinwoord in baasje was hier duidelijk niet op zijn plaats. Een enorme kerel met een overschot aan haar en tatoeages stond op een afstandje met veel plezier naar me te kijken. De riem van het moordend beest hing losjes in zijn hand. Hij smakte en keek me verlekkerd aan. Ik keek naar de hond. Idem. Op mijn dapperst vroeg ik de man of hij de hond weg kon halen zodat ik door kon fietsen. Hij begon langzaam uit te leggen dat hij dat wel kon, omdat het beest heel goed naar hem luisterde. Maar blijkbaar was ik vooralsnog aangeslagen genoeg om het niet te doen. Ik wist nu even niet goed wat ik verder moest. Dus bleef ik wachten. De hond had zijn blik nog steeds niet van mij afgewend.
De zware kerel vond het na een tijdje wel welletjes. Bovendien kwamen er in de verte meer fietsers aan. Hij tuitte zijn lippen en floot kort en hard. Het beest hinkelde traag naar de overkant. 'Bono', riep de vent, 'kom maar hier'. De vent keek me lachend aan terwijl hij de hangende wangen van de hond masseerde.
Bono. Tsk.
09.49 [Link] [tien Reacties] 03 november 2002
Museumn8
20:45 uur Rembrandthuis. Geen rij, maar wel druk. Kleine gangen, smalle trappen, te veel mensen. Weinig ruimte om de dingen echt te bekijken. Wel leuk om er even rond te dwalen. Likeurtje uit Rembrandt's tijd op de binnenplaats. Vriend M. wint ets van Rembrandt.
21:30 uur Joods Historisch Museum. Lange rij, maar schiet vrij snel op. Binnen zee van mensen. Tentoonstelling Marc Chagall, interessant, maar nu te druk. Binnenkort een keer terugkomen misschien. Biertje in de ontvangsthal. Veel geschuifel.
22:15 uur Het regent. We lopen met de groep naar de aanlegsteiger van de Museumboot. Hij vaart net weg, kwartier wachten. Intussen worden we geëntertaind door een vage vent met een vaag verhaal. Museumboot arriveert. Het regent gestaag voort. De boot is vol, er gaan maar 3 mensen uit. Wij zijn met teveel, mogen er niet in.
22:45 uur Plan de Campagne in het café. Waar willen we dan naar toe? Uiteindelijk besluiten we tot Stedelijk Museum. Eerst nog een rondje. De biertjes smaken goed. Het is leuk vertoeven zo, met mijn vrienden in de kroeg. Ohja, het museum.
23:00 uur De rij voor het Stedelijk Museum is niet alleen groot, maar ook uiterst onoverzichtelijk. Als we ons eenmaal in de mensenzee hebben weten te dringen, blijkt dat deze rij ook de uitgang is. Mensen willen van binnen naar buiten en komen niet door de mensenmassa heen. Het museum is duidelijk niet bij machte de grote stroom mensen in goede banen te leiden. Er is veel gedoe. Nu kunnen zowel de mensen die naar buiten willen als de mensen die naar binnen willen zich niet bewegen. We staan met z'n allen klem. Ik sta op de trap en word tegen de menigte aangeduwd door een man van het museum die zegt dat ik ruimte moet maken. Ik doe mijn best maar kan mijzelf niet kleiner maken dan ik ben. Hij duwt met zijn ellebogen in mijn rug, is onbeleefd. Als we tot de voorste linies zijn doorgedrongen, komt de politie net aan en wordt het museum gesloten. Sorry, het is te druk. Inmiddels zijn we zeiknat van de regen. Twee van onze vrienden zijn wel binnen maar nemen de telefoon niet op. We druipen af naar het café. In het café is het erg aangenaam.
03:30 uur Conclusie inzake de Museumn8: een goed excuus om weer eens met vrienden in de kroeg te zitten. Koop een Museumjaarkaart en ga overdag in alle rust en aandacht naar de kunst kijken.
14.34 [Link] [vier Reacties] 02 november 2002
Stemhok
Dat doet mij genoegen.
Nog een bijkomend voordeel van de val van het kabinet: stemhok is weer online!
15.32 [Link] [vier Reacties]
Brussel Pisa Frankfurt
Met kloppend hart in mijn keel ging ik gisteren over tot de laatste stappen van de transactie. Pakte mijn creditcard en typte het nummer in. Er verscheen vrijwel meteen een boodschap op mijn scherm.
Your confirmation is complete. Thank you.
Aaargh! Ik ben in het geheel nog niet gewend aan deze moderne betalingswijzen. Wat nou als ik de mail niet krijgen zou met mijn bevestigingsnummer? Maar al snel ging de zoemer van mijn binnengekomen mail af en trof ik daar de bevestiging aan. Het klopte ook nog.
Nu moet ik nog zien of ik tezijnertijd wel de tickets in handen krijg. Ik zie de vragende blikken al, wat is uw naam, nee hoor, wij hebben nooit zoiets ontvangen, weet u het zeker, u bent hier verkeerd.
Maar als het goed is, en dat schijnt het te zijn, vlieg ik over vier maanden voor 8 dagen naar Pisa voor het belachelijke bedrag van 65 euro! Met RyanAir, vanuit Brussel en terug via Frankfurt. Hoe we daar vandaan komen, zien we dan wel weer. Vooralsnog ga ik mij verdiepen in de Rough Guide en mij verheugen op de pracht van Toscane. Hoera!
13.20 [Link] [negen Reacties] 01 november 2002
Scrabble
Verklarende woordenlijst:
Tijk - (de; (m.)) bedden- of kussenovertrek van grof katoen
Freon - (de; (m.); ~ s) fluorkoolstofproduct o.a. gebruikt als drijfgas en als verdampingsmiddel in koelmachines
Fat - (de; (m.); ~ ten) overdreven ijdele man.
Ik delfde het onderspit.
13.18 [Link] [zeventien Reacties]
|
