|
|
31 december 2002
Het nieuwe jaar begint goed!
Een blik op de klok en een blik op de BNN site leren mij dat ik de winnaar ben van de I-book!
Hoera!
Dank allen!
Update 2 jan, 11:45 uur:
de I-book is mij inmiddels door BNN verzekerd! Morgen verder.
23.33 [Link] [64 Reacties]
Doei 2002
Mijn log is het jaar heelhuids, zonder kleerscheuren en weinig gaten doorgekomen.
Van de 365 dagen heb ik 10 dagen niet gelogd. Sorry daarvoor. Maar er blijven 355 dagen leesvoer over. Soms denk ik dat het een ziekte is. Maar eerder zie ik het als een goedgekozen hobby: het kost me nauwelijks moeite en ik krijg er veel voor terug. Dank daarvoor.
Oudjaar is een gepast moment om de mensen die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt, te bedanken. De eerste oudejaarsdank gaat uit naar de man die merelroze.com kado gaf. Ik presenteer:
Walter van den Berg!
(Een boomlange, kale, wat schuchtere jongen in smoking komt de lange trap af. Hij geeft me een grotemannenknuffel, een zoen en verdwijnt vervolgens ergens achter me).
Daarnaast werkt mijn hele website door het ideale weblogtool Pivot, ontsproten aan het geniale brein van....
Bob den Otter!
(Een stoere gozer komt relaxt en nonchalant van de lange trap af. Hij springt het laatste stukje. Geeft mij een schouderklop en kijkt met vrolijk gemoed de zaal in)
En als laatste, zeker niet als minste, wil ik graag mijn vrienden bedanken die mijn (inmiddels redelijk zware) site in de lucht houden. De mannen van....
Unsavoury.net!
(Twee mannen, of zijn het nou jongens, komen de trap af, de een met dikke baard en zwart jasje op spijkerbroek, de ander in een Paul Smith pak. Bij de microfoon aangekomen doen ze een beetje als een volwassen Beavis and Butthead).
En als allerlaatste wil ik natuurlijk mijn lezers bedanken, oh, waar zou ik zonder jullie zijn, voor een mooi 2002. Een beetje een raar jaar, een overgangsjaar lijkt het wel. Met veel moois en ook veel naars en politieke spelletjes en beroemde doden.
Opdat het in 2003 alleen nog maar mooier mag worden!
(applaus. exit.)
12.27 [Link] [29 Reacties] 30 december 2002
Op de fiets (41)
Onthaasten. Na elf en een halve maand racen, rennen en rouwdouwen, besloot ik de laatste dagen van het jaar te onthaasten. Rust, geduld en groot aanpassingsvermogen waren hiervoor nodig.
Stoplichten werden stoplichten als zij op rood stonden. De grenzen van het fietspad werden in ere gehouden. Inhalen mocht niet. Vooral dat laatste vereiste een grote mate van zelfdiscipline.
Op weg naar mijn werk kom ik talloze stoplichten tegen. Ik bleef rustig wachten, een complete chaos veroorzakend achter mij, omdat ik zonder enige aankondiging stopte voor een rood licht. Scheldende mensen, of ik dat normaal vond, zomaar stoppen voor rood licht, stoeprijders, zebrapadfietsers. Ik wachtte geduldig tot het licht op groen sprong.
Ik fietste achter een oude vrouw. Ze fietste langzaam. Ze fietste zo langzaam dat ik moeite had mijn evenwicht te bewaren. En mijn geduld. Ik wilde inhalen, ik wilde schreeuwen dat ze op moest schieten, dat dit tempo bijna gevaarlijk was, dat ik op deze manier niet kon onthaasten. Maar, nee. Geduld. Tergend langzaam. Trap. Trap. Inademen. Uitademen. Wat een mooie omgeving. De mevrouw sloeg af. Geweldig.
Mijn benen spanden zich aan om de stress, veroorzaakt door het langzame fietsen, eruit te trappen. Heerlijk hard trappen, sprintje trekken, slalom maken. Maar al snel stuitte ik op een rood stoplicht. Op een kruising waar bijna geen stoplicht had hoeven te zijn.
21, 22, 23.
Groen. Man in zicht. Een grote man, zo groot dat ik mezelf op moest richten om over hem heen te kijken. Hij belemmerde mijn uitzicht. Ik wist niet dat grote mannen van zijn leeftijd zo langzaam konden fietsen. Hoewel ik alleen zijn rug zag, vermoedde ik dat hij zijn mond open had hangen. Zijn rug ging gestaag mee met zijn trage trapbeweging. Op zijn achterop had hij een rugzak onder de snelbinders geschoven. Fjällräven. Fjällräven Kanken. Ik kon alleen maar aan een ernstige ziekte denken en die op hem projecteren. Schiet toch op! Ik probeerde hem met mijn gedachten vooruit te duwen, harder, sneller, afslaan desnoods. Ga weg! Maar hij bleef voor me rijden. Ik kreeg een ontzettende hekel aan de rug van deze man, aan de krullen die onder zijn muts uitstaken, aan zijn loszittende achterspatbord. Na enkele minuten haatte ik hem met volle overgave. Ik werd door iedere jandoedel ingehaald.
De rest van de weg naar mijn werk hing ik achter deze man. Ik ging bij mezelf na wat dit deed met mijn hartslag, mijn spieren, mijn humeur. Dit was zelfkwelling van de hoogste orde. Dit was een onmenselijk drama. Toen ik op mijn werk aankwam, moest ik eerst onthaasten van het onthaasten. Uitblazen van mijn stressvolle tocht. Wat een ramp, dit.
Onthaasten op de fiets is niet goed voor mij. En daarmee zeker niet voor anderen.
08.42 [Link] [20 Reacties] 29 december 2002
Knoflook
Veganisten mogen blijkbaar veel knoflook eten.
Ik zat gisteren in een veganistischvriendelijk vegetarisch restaurant waar geen alcohol wordt geschonken en je niet mag roken. Party time!
Het was lekker, vooral de salade vooraf met geitenkaas, doordrenkt met knoflook. Het hoofdgerecht was ook erg smakelijk, maar na een drie kwartier hadden we het eigenlijk wel gezien. Blijkbaar was het toch niet zo gezellig met al die restricties, de houterige stoelen en het tamelijk felle licht. Bovendien sloeg de vegamaaltijd in als een bom en moesten we alle drie huiswaarts keren om uitgeput en vol van eten op de bank uit te buiken.
Vannacht werd ik wakker. Kwart voor zes in de ochtend. Er zijn weinig dingen die ik echt goed kan, en één ervan is slapen. Man, ik kan slapen. Als ik geen wekker zet, slaap ik door tot het einde van de wereld. Zodra ik in bed lig, slaap ik.
Ik lig nooit wakker.
Bijna nooit. Heel soms word ik midden in de nacht ineens wakker. Klaarwakker. Onrustige dromen. Hartkloppingen. Draaien. Nog eens draaien. Knoflooksmaak. Wat? Knoflooksmaak.
Er zijn al veel mensen geweest die nu hard begonnen te lachen, mij niet serieus namen en zeiden dat ik onzin sprak. Maar van knoflook lig ik wakker. Echt. Mijn huisarts had er nooit eerder van gehoord, maar zei dat die hartkloppingen niet eens zo vreemd waren. Knoflook is immers goed voor je hart en misschien een beetje te goed voor het mijne. Maar het blijft vervelend. Knoflook is namelijk boel lekker. En slapen ook.
Oh, Mona, wat moet ik hieraan doen?
11.29 [Link] [27 Reacties] 28 december 2002
Meezing Grease
Er waart een spook door het land. Het heet de Meezingbioscoop. Het zorgt ervoor dat mensen zich belachelijk aankleden en uitgelaten in groten getale meezingen met hun favoriete film. Gisteren werd ik door drie aanhangers van dit geloof ontvoerd naar de Meezing Grease in Bellevue Cinerama.
Hoewel ik eigenlijk nogal sceptisch sta tegenover dit soort massale meezingpraktijken, beviel de avond me bijzonder goed. Bij de deur kregen we een tasje met attributen zoals een fluitje, een vlaggetje, een zakdoekje (te gebruiken tijdens Hopelessly Devoted To You, om mee te zwaaien of je tranen mee te deppen), en foto's van onze helden Sandy en Danny. Ik was bijna de enige die niet verkleed was, waar ik meermalen op aangesproken werd.
En dan meezingen maar. Ik was drie jaar oud toen de film gemaakt werd. Maar als 8-jarig kind zat ik elke tussendemiddagpauze bij vriendinnetje C. thuis omdat zij al een videorecorder had. En de band had van Blue Lagoon en Grease. Onze tussendemiddagpauze was natuurlijk niet lang genoeg om de hele film te zien en dus spoelden we de stomme stukjes door.
Ik bleek de teksten van Grease heel willekeurig en heel fonetisch te kennen, en ook hele delen uit de film vergeten te zijn. Wat is die Sandy een troela zeg, en die Danny een sukkel. Eigenlijk had ik nog het meest met degene die ik vroeger verschrikkelijk vond: Rizzo.
Vandaag ben ik schor.
14.13 [Link] [zeventien Reacties] 27 december 2002
Oude Oudtante
Van mijn oudtante Ali is nog maar 1 meter 35 over. Ze was altijd al klein, maar nu lijkt ze te zijn gekrompen tot minieme hoogte. Ze is 86 en heeft geen zin meer in het leven. Alle familieleden van haar generatie zijn de afgelopen jaren dood gegaan, net als haar vriendinnen. Het is niet makkelijk haar zo te zien. Vroeger was ze onze favoriet: een vitale vrouw in een huis met een enorme tuin die zij zelf helemaal onderhield.
Nu is daar niets meer van over.
Voor het kerstdiner begon, was ze al aan het mopperen. Omdat ze weinig meer hoort, maar niemand weet hoeveel, kon ze de snelle conversaties niet verstaan. Soms vertaalde iemand een stukje tekst naar iets wat zij wel kon verstaan, en dan knikte ze ernstig.
Toen ze het voorgerecht kreeg, riep ze meteen dat ze dat niet wilde hebben. Dat vind ik vies, zei ze, met een afkeurende blik naar wat er op haar bord lag. Even later peuzelde ze het met veel enthousiasme op. Wijn mocht ze niet hebben, maar bij het tweede glas dronk ze er gulzig van. Ze klaagde over haar stoel, de kussens zaten niet goed, maar een andere wilde ze niet hebben. De gesprekken vlogen om haar heen, ze zette haar bril af en wreef over haar slapen. Maar toen een glas wijn dreigde om te vallen, onderschepte zij het met een katachtige, snelle reflex. Go, tante Ali.
Ik vond het moeilijk om ermee om te gaan. Omdat ik wist hoe ze vroeger was, maar ook omdat tegenover haar een bijna-leeftijdgenoot zat die zichtbaar plezier had aan onze tafel. En omdat ik vreesde dat ik net zo zou worden als zij, omdat ik haar tegelijkertijd zo goed begreep.
Aan het eind van de avond zei ze een fijne avond gehad te hebben en drukte ze mij op het hart haar gauw weer eens te bellen.
11.59 [Link] [elf Reacties] 26 december 2002
Tweede Kerstdag
Doel van tweede kerstdag, wederom uitslapen, is bijzonder goed gelukt. Net wakker, zonder tussendoor ook maar even wakker te zijn geweest.
Met dank aan het weer dat mijn slaapkamer zo donker hield dat mijn onderbewuste vast dacht dat het nog vroeg in de ochtend was. Zo is deze tweede kerstdag alweer bijna voorbij!
Wat er van rest, wordt bijna helemaal opgeslokt door een gezellig en lekker kerstdiner met de familie. Dan zal ik toch mijn pyjama uit moeten, maar dat is meer dan de moeite waard.
Prettige donderdag!
Op naar het nieuwe jaar!
13.49 [Link] [vier Reacties]
Ontknoping komt er aan
Ohja, voor wie het nog niet wist en het toch eventueel leuk zou vinden: wanneer u op de kerstmuts of het Blog40 icoontje klikt en mij een 10 geeft, en u doet dat de komende dagen dagelijks, dan is er een kans dat ik op 1 kom te staan. Boel dank!
Spannend!
00.03 [Link] [29 Reacties] 25 december 2002
Eerste Kerstdag
Kerst is de tijd van de psychiatrie, zei vriendin S. die op de Eerste Hulp van het ziekenhuis bij mij om de hoek werkt. Het grootste aantal zelfmoorden, pogingen tot zelfmoord, en depressieaanvallen in het jaar.
Vriend W., die zo'n beetje vergeten was dat het kerst was, zei: 'Ohnee, dan wil ik morgen Netspanning spelen en is er helemaal niemand anders die inlogt!'
Dat mensen kerst opgedrongen gezelligheid vinden, dat snap ik, maar erger is dat mensen die niets doen / kunnen doen met kerst zo'n meelijwekkende blik kunnen verwachten dat je er spontaan depressief van wordt.
Ik ga dit jaar niets doen op eerste kerstdag (meelijwekkende blik). Of nee, dat is niet waar, ik ga boel doen. Maar alles met niemand, lekker alleen. Ik ga uitslapen (gelukt!), een pijlenschema in de gids maken hoe ik moet zappen van kerstfilm naar andere B-film, naar eindejaarsquiz, naar videoband met Kerstspecial van All You Need is Love van gisteren. Ik heb gisteren walgelijk veel (te veel) lekkere dingen in huis gehaald: tapenade, mozzarella, pesto, kerstomaatjes, rucola, toost met basilicum en olijfolie, avocado, franse kaasjes, chippies, lekkere wijn. En als ik daar geen zin in heb, heb ik melk met een pizza uit de oven. En ik ga een paar kerstkaarten schrijven. Dat is inderdaad wat laat, maar het gaat mij vooral om het gelukkige nieuwjaar.
Het is een van de weinige dagen dat ik geheel en al zonder schuldgevoel helemaal niets mag doen. Zonder te denken dat ik de dag eigenlijk nuttiger had kunnen besteden. Had moeten besteden. Zelfs het weer is zo van slag dat ik me er niet schuldig over voel dat ik binnen ga coconneren. Ik doe lekker alleen waar ik zin in heb. En ik heb er nu al zin in!
Mocht ik door de overvloed aan kerstsfeer op de buis toch enige melancholie voelen opkomen - soi. Het blijft gewoon een woensdagavond.
Ik wens u allen een heel prettige woensdagavond! Laat u niet gekmaken. En geniet.
11.56 [Link] [zestien Reacties] 24 december 2002
Citaat
Prachtig citaat van Shakespeare, uit The Tempest, akte 4, scene 1, kwam via de mail onder mijn ogen.
'We are such stuff as dreams are made on, and our little life is
rounded with a sleep'
10.13 [Link] [26 Reacties] 23 december 2002
Vakantie
Er klopte iets niet. Het perron was nagenoeg leeg. Een dame met een rode jas snoot haar neus. Een krantlezende man, drie moeders met kinderen. Geen omroepberichten, geen rode lettertjes onder de vertrektijd van de trein. Een ochtendspits zonder mensen.
Utrecht Centraal. In al die tijd was de trein nog nooit op tijd gekomen. Welk tijdstip van de dag dan ook, treinen in Utrecht zijn altijd te laat. Perrons worden verwisseld, wagons worden afgekoppeld, nieuwe wijzigingen volgen elkaar in hoog tempo op in neonletters in de grote hal.
Vier minuten voordat de trein zou vertrekken, kwam de gele rups in de verte aan. Te vroeg. De mensen op het perron keken elkaar aan. Vol ongeloof. Klopt dit wel? Dit is de verkeerde trein. Hij zal het perron voorbij rijden. Maar de borden bleven ongewijzigd, en de machinist bevestigde de eindbestemming. Voor het eerst wachtte ik op Utrecht Centraal in de trein, in plaats van op het perron.
De trein was vrijwel leeg, en voor de rest gevuld met kinderen op vakantie, klaarwakker met slapende mama's op weg naar oma's. Bij aankomst op Amsterdam Centraal hadden we nog steeds geen vertraging.
Een beetje een onwerkelijke dag, dit.
11.21 [Link] [veertien Reacties] 22 december 2002
Surprise
We zaten zenuwachtig te wachten tot hij zou komen. Ik had geen stoel dus ik ijsbeerde in de kamer op en neer. De confetti lag klaar, de serpentines waren alvast een stukje uitgerold, en het fototoestel stond binnen handbereik. Onze wangen waren van de spanning roodgekleurd. Benen werden onrustig. Bij elk geluid sprongen we in aanvalstand.
Vriend W. wordt 30. Hij is de eerste in onze directe vriendengroep die die magische leeftijd bereikt. Het begin van het einde. Na hem er een jaar lang mee gepest te hebben, besloten we tot een surprise-etentje. Hij is onfortuinlijk jarig, op 1 januari, dus niemand, behalve de echte die-hards (zoals ik natuurlijk), wil ooit op zijn verjaardag komen. Vandaar gisterenavond!
Dat hij er echt niets van af wist, bleek wel uit een mailtje dat wij deze week kregen. Oh no, the big 3 0!, ik geef een feestje op 11 januari, omdat ik 30 word. Hehehe. Maar natuurlijk is er altijd een grote kans dat de surprise toch doorsluimert vanwege rare constructies en vreemde opmerkingen of overduidelijke zwijgzaamheid.
De bel ging, 15 minuten later dan was afgesproken. Vriend M., die W. naar een kroeg had meegenomen, duwde W. zoals afgesproken licht dwingend maar niet opvallend voor zich uit. Toen W. de deur opende, begonnen wij te joelen, te gooien, te springen en te flitsen. Dit was de ontlading van drie kwartier zenuwachtig wachten en hopen dat de verrassing als verrassing zou komen.
W. schrok zich dood. Hij trok wit weg, stamelde wat, snapte helemaal niet zo goed wat er aan de hand was. Bekleed met serpentine en confetti stond hij sprakeloos in de gang. Dat was cool. Stamel. Verbazing. Vraagteken boven hoofd. Het ritueel herhaalde zich bij het uitpakken van het kado, later op de avond. Dat was weer cool.
Het was een zeer fijne avond. Ik heb goede vrienden.
12.20 [Link] [negen Reacties] 21 december 2002
Bijna zomer
Goed nieuws in deze donkere dagen.
Vanaf vandaag worden de dagen weer laaaangeerrr!
(Tevens is het nu officieel winter, maar dat mag de pret niet drukken).
17.15 [Link] [negen Reacties]
Melk
'Melk
is goed voor elk
Maar niet voor Jan
want die piest ervan'
...placht mijn wijlen oppas vroeger dagelijks te zeggen. Ik snapte dat nooit zo goed, want als ik veel melk dronk, moest ik er net zo hard van piesen als die Jan uit het versje.
En, poeh, ik dronk veel melk. Boel melk. Liters melk. Mijn broer en ik zetten minstens één 1 liter pak melk weg per dag. Melk bij het ontbijt, melk bij de lunsj en melk bij het avondeten. Heerlijk! Mensen die niet van melk hielden, misten een hoop. Melkloze mensen waren mietjes.
Toen ik uit huis ging, dook de melkconsumptie vrij snel hard naar beneden. Waarom, was mij een raadsel. Ik kocht nooit melk. Ik dronk nooit meer melk.
De melk echter is terug! Melk in mijn koelkast! Boel! Ik koop literpakken, en anderhalve literpakken halfvolle melk van Albert Heijn. Ik drink glazen melk bij het ontbijt, bekers melk bij het avondeten. Koude melk extase. Ik krijg geen genoeg van melk. Melk! Melk roeleert. Melk is lekker. Melk is goed. Melk is fijn. Melk is het beste. Melluk. Melk.
De melk is terug.
Melk is goed voor elk. En zeker voor Merel.
13.39 [Link] [26 Reacties] 20 december 2002
The Story Continues
Eindelijk, na elf dagen, een levensteken van de directeur van de Heineken Music Hall. Blijer word ik er niet van:
"Het blijft een vervelende zaak met die camera maar je kunt de Heineken Music Hall daar voor niet verantwoordelijk stellen (ohnee?, red.). Vandaar dat ik je gevraagd hebt (sic) (gevraagd? niemand heeft mij wat gevraagd en zeker hij niet, red.) eea op papier te zetten, waarna wij dit doorsturen aan Mojo Concerts. Zij zijn organisator en verbieden bezoekers camera's mee naar binnen te nemen en zijn dus m.i (dat is een interessante toevoeging, red.)verantwoordelijk! Wij hopen dat deze vervelende zaak snel wordt afgewikkeld (ik ook, grmbl!!!!, red.),
m.vr.gr (sic)"
12.04 [Link] [negentien Reacties]
Netspanning
Gisteren een tijdje 3voor12 'Netspanning' gespeeld, een kruising tussen een popquiz en SBS6Webstrijd (bestaat dat nog?) - zeer verslavend! Vooral als je ineens tegen bekenden speelt en die genadeloos verslaat. Ha! Speel mee. Ik ben Merel.
10.27 [Link] [achttien Reacties] 19 december 2002
Stroom
Twee brieven gisteren. Eén van Nuon, en één van Postbank.
Nuon schrijft me:
"Zoals u waarschijnlijk weet, heeft de regering onlangs besloten ook over het verbruik van groene energie belasting te gaan heffen en de subsidie op de productie hiervan te versoberen. (...) U bent op dit moment Nuon Natuurstroomklant en draagt daarmee zelf actief bij aan een schoner milieu. (...) Dit betekent dat vanaf 1 januari 2003 Nuon Natuurstroom per saldo 2 eurocent per kWh meer gaat kosten dan gewone stroom. (...) Nuon behoudt u toch graag als Nuon Natuurstroomklant. (...) Met vr.gr. etc."
Stomme regering.
Postbank schrijft me:
"30 euro aan AH cadeaubonnen als u nú overstapt op Nuon Groenstroom! Via onderstaande antwoordkaart kunt u tot en met 31 december a.s. gratis overstappen op Nuon Groenstroom. (...) Nuon garandeert gedurende één jaar dezelfde prijs als 'gewone stroom'. U betaalt niets extra. Met vr.gr. etc."
Kortom, als ik Natuurstroomklant blijf, betaal ik ineens veel meer, en als ik overstap naar Groenstroom (ook beter voor het milieu, maar minder goed dan Natuurstroom), kost het me niets extra en krijg ik ook nog eens 30 euro kado.
Keuzes... het is wat.
10.14 [Link] [22 Reacties] 18 december 2002
Wetenschapsquizvraag
Twee voor het blote oog identieke zuignappen met een ijzeren haakje hangen aan de zijkant van de koelkast. Aan de ene zuignap wordt een theedoek gehangen. Aan de andere zuignap een handdoek. Het verschil in gewicht tussen deze twee stoffen is verwaarloosbaar.
Hoe komt het dat de ene zuignap altijd blijft hangen en de andere minstens één keer per dag naar beneden flikkert?
08.43 [Link] [32 Reacties]
Virtueel Machientje Gefixed
Hoera! Ik kan Corrie weer zien!
(Java-applet error na zes maanden eindelijk opgelost)
00.28 [Link] [zes Reacties] 17 december 2002
Gospel
Bij Schiphol kwam ze de trein in. Ze plofte met veel zwaartekracht tegenover mij neer. Een norse blik, naar beneden hangende mondhoeken, handen in de zakken van haar jas. Met haar hippe schoenen inclusief scherpe puntneus prikte ze in mijn been. Ik haalde mijn been weg. Ze gaf geen kick.
Ik las de krant. Deed muziekjes in mijn oren. Zij pakte haar discman. Ze had een gouden tand. De rest van het goud was over haar lichaam behangen. Ze was caramelkleurig.
De krant stond vol interessante stukjes. Ik was mij net aan het verdiepen in een stuk op pagina 2 van Rachida Azough toen ik tegenover mij wat geluiden hoorde. Een laag gebrom. Ik deed de krant een stukje omlaag om te zien waar het vandaan kwam. Niets te zien. Maar na een tijdje weer. Een laag, bijna woest gebrom. Dan wat hoger. Korte uitstoot van oerklanken. Ik keek. Mijn overbuurvrouw produceerde dit geluid. Ik keek haar aan. Ze keek niet terug. Ze gromde gepassioneerd.
Ze begon wat harder te brommen. Soms neuriede ze. Soms zong ze zachtjes mee. Ineens een harde uithaal. Keihard.
Ik keek naast me. De mevrouw verderop keek me met grote ogen aan. De man in pak keek de mevrouw verderop met grote ogen aan.
Het geluid werd steeds harder. Gospels! Ze had een gospel CD opgezet en in haar handen had zij de tekst. Een gekopieerd boekje. 'How to make prayers easy'.
'I demand the devil to take his hands from my financial blessing in Jesus' name', zong ze nu luid en duidelijk door de coupé. Ze ging er nog net niet bij staan. Er keken wat mensen op, naar mij. Mijn overbuurvrouw keek stuurs voor zich uit. Ik hoorde Dave Grohl in mijn oren doorploegen.
Ze gilde het uit. Haar telefoon ging. Ze had een swingende ringtone en een goudkleurige, oplichtende sticker op de achterkant van haar mobiel. Toen begon ze te bellen. Hard. Uithalend. Brullend. Maar daar was de coupé wel aan gewend. De rust keerde terug. In Den Haag ging ze eruit.
08.39 [Link] [negen Reacties] 16 december 2002
Het Groot Dictee
Aantal fouten: 24
Aantal fouten (en nu eerlijk): 29
Minste aantal fouten in één zin: 1 (laatste zin)
Meeste aantal fouten in één zin: 6 (eerste zin)
Aantal nieuwgeleerde woorden: 3
Stomste spelling: sms'en
Grootste verrassing: veelgeplaagde
Meest onlogische fout: ovalen
Beste les: lastiggevallen
Prestatie: benedengemiddeld
Hoopt: beter dan Katja Schuurman
21.55 [Link] [negentien Reacties]
Poeh poeh
...*net* op teit voor het groot dikté der Nederlandsche taal.
20.04 [Link] [zeven Reacties]
Schau doch mal wie hübsch ich bin
'Die Katze sprang hübsch auf das Fensterbrett' is één van de weinige zinnen die ik heb onthouden van de woordjesdrilmethode Wortschatz (Lexikon) op de middelbare school. Samen met de eerste zin van het boek: 'Warum trägst du Schuhe mit hohen Absätzen?'
Hij had zijn jas nog niet uitgedaan en naast zich neergelegd of de kat sprong hübsch op de bank om zich in de binnenkant van de jas te nestelen. De kat duwde met zijn pootje de plooien van de voering wat uiteen, liep een paar rondjes om zijn eigen as en plofte lui neer. De grote, dikke grijze cafékater had zich gevestigd, sloot zijn ogen en begon luidruchtig in de jas te spinnen.
Er kwam een hondje binnen. Klein en zwart. Het hondje begroette iedereen door met zijn snuit tegen de benen van elke gast te duwen, op te springen en aan te geven geaaid te willen worden. Hij dartelde rond, rende met grote snelheid heen en weer door het café met zijn snuit omhoog. Het hondje was één en al energie.
De kat lag rustig op de bank in de jas te slapen. Enig teken van leven kwam doordat hij soms zijn ene pootje strekte en gemoedelijk zijn nagels in de lucht uitzette. De kat genoot duidelijk van zijn slaapje.
De hond kwam in de buurt van de kat. Hee leuk een vriendje dacht het hondje, snuf snuf, snuit richting de kop van de kat. De kat deed langzaam een oog open, op een heel klein kiertje.
In één oogopslag was de gedachte van de kat uit zijn blik op te maken. Zenuwelijer, als je niet snel weer verder huppelt, zet in mijn nagels in dat zachte zwarte vachtje van je.
Het hondje leek even van zijn stuk gebracht, twijfelde, en keek schuin naar me op. Toen huppelde hij verder naar de welwillende benen van een andere gast. De kat leek tevredener dan ooit.
09.26 [Link] [zestien Reacties] 15 december 2002
Farida
Hee, mijn vroegere collega Farida die toen al mooie tekeningen maakte van de werkvloer, is ook online! Klein wereldje, dat internet.
(via Low)
12.41 [Link] [zes Reacties] 14 december 2002
Gladjes
Ik kwam het café uit en gleed bijna onderuit. Ik hield me staande aan het fietsrek en zag toen pas dat de mensen op het pleintje zich voorzichtig glijdend naar de overkant bewogen. Het was café-sluitingstijd. De straat was spekglad geijzeld. Een gillende ambulance kwam voorbij.
Op de fiets naar huis nam ik de grote wegen, mijn MP3 speler in mijn oren. Ik ging ervan uit dat de grote wegen niet zo glad zouden zijn als het pleintje voor het café. Na twee bochten was ik de gladheid alweer gladjes vergeten.
Het bleek een foute gedachte. Ik remde lichtjes voor een auto die uit een zijstraat kwam en voelde mijn fiets ineens glijden. Ik verloor grip op de weg, het was nu even niet aan mij, mijn fiets gleed langzaam onder mijn vandaan. Heel langzaam voelde ik de controle over mijn evenwicht verslappen. Ik zette een voet op de grond. Mijn voet zwiepte weg, maar herstelde zichzelf, vond een stuk wegdek waar het niet glad was, en bleef staan. Ik stond op mijn ene voet en greep de fiets vast die onder mij vandaan probeerde weg te schaatsen. Het lukte, ik had mijn evenwicht hersteld en mijn fiets behouden. Ik was zonder te vallen gewezen op de gladheid van de weg.
De rest van de weg gleed ik bedachtzaam naar huis.
12.38 [Link] [negen Reacties] 13 december 2002
Opmerkelijk (3)
16.55 [Link] [veertien Reacties]
Bureaucratie
Gelukkig heb ik een tijd geleden alles in een map gestopt, netjes op volgorde van alfabet. Ik kan het iedereen aanraden, echt. Het is even werk, maar je hebt er profijt van, ongelooflijk. Alles is in één handomdraai te vinden. Hoewel, sommige dingen zijn door mij niet helemaal logisch gedaan. Zo staat mijn ziektekostenverzekering van ZAO onder de v (van verzekering?).
Ik haat dingen als verzekeringen. Zolang er niets misgaat, geeft een verzekering me een prettig gevoel, maar zodra ik er wat mee moet, dan gaat mijn hoofd op tilt, zie ik alleen maar stapels papier, kleine lettertjes en verkeerde dingen.
Mijn digitale camera is weg. Heineken Music Hall en de beveiliging zijn nog even aan het bakkeleien wie de schuldige is en hoe dit heeft kunnen gebeuren. Ik heb het idee dat ze daar niet zo'n haast mee gaan maken. Wellicht wordt hij nog gevonden, maar waarschijnlijk niet (incl. alle foto's die erop stonden).
Ik heb vandaag reeds de politie gebeld (superaardige vent, maar hij kon niets voor me doen), mijn ene verzekering gebeld (oh, alleen WA), mijn andere verzekering gebeld (oeh, vervelend, maar er zijn geen sporen van braak, dus we kunnen niets doen), gemerkt dat ik nog een studentenverzekering had (oeps), die opgekrikt naar een verzekering voor de niet-studerende mens, en toen voelde ik mij heel voldaan. Iedereen was hartstikke aardig. Ik had al mijn polisnummers bij de hand. Ik had weer eens contact met de mensen die maandelijks automatisch incasseren. Dat voelde fijn. Een grote wolk van medeleven kwam over me heen. Fijn.
Dat ik er verder helemaal niets mee ben opgeschoten, is erg jammer, maar toch! Ik sta weer een stukje positiever tegenover de bureaucratie.
11.14 [Link] [tien Reacties] 12 december 2002
SPSS
Toen er nog treinen op tijd reden, zat ik tegenover een meisje. Ze keek niet blij. Ze keek me niet aan bij het zitten gaan en ze hield zenuwachtig het bord op het perron in de gaten. Haar benen had ze over elkaar geslagen en haar bungelende voet ging in snel tempo op en neer.
Het was een chique trein met coupé's voor zes personen. Vlak voor we wegreden, kwamen er twee jongens bij in onze coupé. Ze hadden gigantische tassen bij zich. Voordat ze zich geïnstalleerd hadden, was het vijf minuten later. Toen begon hun gesprek.
Het waren nerds. Duidelijk. Ik snapte al na een paar zinnen niet waar ze het over hadden. Getallen en codes kwamen voorbij. Soms moest de één ontzettend lachen om de ander. Ik snapte er niets van. De jongen tegenover me kon ik door het spiegelende glazen deurtje van de coupé goed zien. In spijkerbroek, maar toch heel netjes gekleed. Hemd in de broek, nette riem, degelijke winterjas. Hij speelde met zijn sjaal. Hij rolde hem heel netjes op, terwijl hij praatte, en dan rolde hij hem heel voorzichtig weer af. Steeds weer. Hij was voornamelijk aan het woord. Hij was geweldig. Deze jongen was op de middelbare school de slimste van de klas geweest en was waarschijnlijk altijd gepest. Zijn intelligentie had gezegenvierd en hij had zijn plek gevonden. KI. Ze hadden het steeds over KI.
'...en toen moest ik van hem dag in dag uit met SBS6 werken!', schaterde hij uit. 'Kan je je iets ergers voorstellen?' De jongen tegenover hem snapte voor het eerst niet wat hij bedoelde. 'Wat is SBS6?', vroeg hij. Ik snapte ook niet wat SBS6 nou ineens tussen gesprekken over Kunstmatige Intelligentie deed.
'Nee', zei de jongen, 'SPSS!' En weer werd er hard gelachen. 'Oooh!!!!!!' Hahahaha.
Het meisje tegenover mij vond de jongens helemaal niet leuk. Ze keek geërgerd en zette haar discman harder.
Ze waren aandoenlijk, deze twee nette nerds. Stukjes gesprek over XML en HTML, daar kon ik me nog net iets bij voorstellen. Verder werd alles al snel weer te raadselachtig. Als ik het wel snapte, moest ik mijn best doen niet te lachen om hun nette taalgebruik. Ze zeiden dingen als 'ik ga dat echt niet voor de kat zijn viool doen!' (kut, dacht ik), en 'Val kapot' (dood, dacht ik). Het was een genoegen.
Gelukkig werd de trein omgeleid en duurde de reis 20 minuten langer dan gepland.
09.17 [Link] [27 Reacties] 11 december 2002
Koude (4)
Pyjama, incl. capuchon, speciaal gekocht voor deze straffe periode, enkele uren voor het slapen gaan op radiator leggen. Kruik vullen met heet water. Heel heet water. Oppassen voor handverbranding. Voor het naar boven gaan enkele malen springen om de lichaamstemperatuur alvast te verhogen.
Eenmaal boven zo snel mogelijk de warme kruik op bed leggen. Daarover heen: dekbed 1, dan dekbed 2, dan opengeritste slaapzak, dan deken. Met grote snelheid daaronder kruipen. Opkrullen met hoofd onder de dekens. Kruik wisselend op buik, op voeten, onder handen. Benen wrijven, handen tussen knieën, schouders schudden. Paar keer diep ademen. Luchtscheppen buiten dekbedhol en kijken of adem zichtbaar is. Indien wolkjes uit mond: aanschaf verwarming / elektrische deken nu toch echt serieus overwegen.
Bij ontwaken: idem. Draai volgorde om.
19.44 [Link] [24 Reacties]
Koude (3)
Iedereen op straat is fundamentalist. Vooral de fietsers.
14.26 [Link] [vijf Reacties]
Koude (2)
Bij het pakken van sleutels uit de jaszak met handschoenen aan, blijken de sleutels een pakje kauwgom te zijn.
12.34 [Link] [twee Reacties]
Koude (1)
Het is niet aan te raden je mond open te doen als je tegen de wind in fietst.
Zeker niet met recente vullingen.
08.47 [Link] [zes Reacties] 10 december 2002
Snapshots
Er is vast een spreekwoord voor. Zonder camera steeds alleen maar mooie foto's zien.
16.15 [Link] [20 Reacties]
Super Fighters
De laatste keer dat ik de Foo Fighters zag, was in Paradiso, in 1997. Er werden oordopjes uitgedeeld en na het tweede nummer stonden we, van helemaal voorin, helemaal achterin de zaal. Onze oren suisden nog weken na. Ik schreef (nog niet online): 'het was wel leuk hoor, maar nooit meer'.
Gisteren kwam ik zowel voor de Foo Fighters als voor Supergrass naar de Bijlmerbierhal. Ik had boel boel boel zin. Maar, de bierhal wist het enthousiasme al snel de kop in te drukken.
(Mijn digitale camera, die ik toevallig bij me had, werd door security ingenomen. Daarna stonden we in de rij voor de garderobe, die na een tijdje geen tassen meer bleek aan te nemen, dus moesten we naar beneden. Eenmaal beneden werden onze jassen meteen opgehangen maar was er slechts één iemand om alle tassen van nummertjes te voorzien en het geld (2 euro!) ervoor te innen. Toen we onze tassen eindelijk kwijt waren, moesten we in de rij voor de muntenautomaat. Na heel lang wachten bleek het ding kapot, en daarna ook het ding ernaast en toen hij het, net toen we de rij uit waren gelopen, wel weer deed, hoorden we de eerste tonen van Supergrass al uit de boxen knallen. Inmiddels waren we onze vrienden kwijt. Een valsche start, kortom.)
Supergrass was cool! Maar waar wij met z'n allen echt voor beide concerten waren gekomen, was het publiek duidelijk aan het wachten op de Foo Fighters. Dat was jammer, want Supergrass was echt zeer de moeite waard. Gelukkig kregen ze een groot deel van het publiek uiteindelijk wel mee. Ze moeten gewoon snel weer in een kleinere zaal komen spelen.
De Foo Fighters rockten grootste tijd. Vond ik Supergrass al cool, dit overtrof Gaz en de zijnen met verpletterend overwicht. Ze hakten en ploegden en rockten en beestten. Ze heersten, ze dreunden, ze beukten en schreeuwden. Adrenaline stroomde, euforie naderde en engelen zongen. Wow. Werd ik mij daar even van mijn sokken geblast.
Vrijwel meteen werd ik verliefd op Dave Grohl. Zijn manier van gitaarspelen en dansen tegelijk... mannelijk meesterlijk. Hij zong, hij praatte, hij entertainde, en wiegde heup. Oi. De combinatie van hun muziek en hun energie gaf een vrolijke hossende menigte met vriendelijke mensen. Melodieuze liedjes verpakt in een stevige laag rrrrooooccck.
Toen was het concert afgelopen maar de blijdschap en vrolijkheid in mijn lichaam nog lange niet, nog lange niet. Boven werd er, zoals altijd volgens mij, gedraaid. We werden beneden de zaal uitgeveegd, niet handig van de Heineken Music Hall, want op dat moment gingen alle stromen (garderobe, naar boven willen, naar buiten willen, naar de bar willen, naar de T-shirt stand willen) mensen door elkaar. Een geduw en getrek en flauwe grappen was het resultaat. Eenmaal boven was ik mijn vrienden alweer kwijt en danste ik alleen op No one Knows en Song #2. Het was niet erg, het was eigenlijk wel cool.
Toen vond ik mijn vrienden en dansten we in de Bijlmer totdat de lichten aansprongen en de laatste metro allang vertrokken was. We stapten de ijskou in en namen een taxi. Op de Amstelbrug op mijn fiets was het uitzicht fantastisch. Een Fujifilm moment, dacht ik.
En toen bedacht ik me dat ik mijn camera had laten liggen. Het enige minpunt op deze geweldige avond.
11.35 [Link] [zeven Reacties]
In de categorie ZEER ZEER DOM
Mijn digitale camera laten liggen in de Heineken Music Hall. Nummers onbereikbaar.
Verslag volgt.
01.14 [Link] [zeventien Reacties] 09 december 2002
Schoenen zetten
Vorige week stond ik samen met twee kleine meisjes bij de balie van Albert Heijn te wachten. Ik moest postzegels hebben en zij gingen hun schoen zetten. Dat kon blijkbaar in de winkel. De twee kleine meisjes deden zenuwachtig, ze fluisterden met elkaar en duwden elkaar weg voor de toonbank. 'Weet je zeker dat het goed komt?' 'Ja natuurlijk, tsk, stil nou'. Sis sis.
Er kwam een medewerker aangelopen. Het meisje keek de kleine meisjes aan en vroeg wat ze voor hen kon doen. Eén van de meisjes haalde een schoen uit haar tas. En toen nog eentje. En nog eentje. En nog eentje. En nog eentje. De medewerker van Albert Heijn fronste haar wenkbrauwen. Op de toonbank lagen vijf verschillende schoenen. Van sommige paren de rechter, van andere de linker. Klitteband, veters, gympen en chique. Allemaal rond maat 33. 'Ik kom mijn schoen zetten', zei het meisje.
De medewerker lachte vriendelijk en zei dat elk kind maar één schoen mocht zetten. 'Ja, maar', zei het meisje, en daarbij keek ze overtuigend brutaal terwijl ze haar vriendinnetje wegduwde, 'die andere schoenen die zijn van mijn broertjes'.
'Allemaal?', zei de caissière die de broertjes nog niet op die meisjesschoenen zag lopen. 'Ja', zei het meisje en ze begon een verhaal over ziek en niet naar buiten en strenge moeder en zij dan toch gedaan. De medewerker van Albert Heijn luisterde naar het hele verhaal en zette tenslotte alle schoenen bij de wortels en het water.
Het kleine meisje keek verheugd. Haar vriendinnetje keek verbaasd. Hoe had ze dat nou weer gedaan? Het was even stil, toen bedankten ze de caissière en renden ze giechelend de winkel uit.
08.30 [Link] [negen Reacties]
Robin Bleeker
Robin Bleeker, het enorm aanstormende talent dat ik zag tijdens de voorronde van het Amsterdams Kleinkunst Festival, heeft zichzelf naar mijn site gegoogled. Met dank voor mijn lovende woorden, en of ik niet toevallig ook een foto bij mijn stukje wilde zetten. Jawel hoor, dat wilde ik wel. En wat voor een! Zie hier.
00.02 [Link] [drie Reacties] 08 december 2002
Wist u dat...(2)
... je ge-update hoort te schrijven als geüpdate? Raar man. Uup uup.
17.29 [Link] [dertien Reacties]
Wist u dat...
...een flesje Spa Blauw, dus zonder bubbels, gewoon ordinair bronwater, op het station 1 euro 95 kost = meer dan 4 gulden?
11.43 [Link] [elf Reacties] 07 december 2002
Hol
Ineens waren we in een hol terecht gekomen. Er stond Anarchie in hoofdletters op de muur van de WC, ze schonken bier uit harde plastic glazen en de 2 euro entree hadden ze bij gebrek aan belangstelling laten varen. De DJ had een mouwloos shirt van Sepultura aan. Hij draaide van Kylie tot Mud, want het was discoavond.
Op de dansvloer was het rustig. Meisjes met stoere broeken en festivalshirts dansten dronken op de maten van de muziek. Jongens in coltruien en legerbroeken speelden met hun ogen dicht solo's op hun luchtgitaar. De barman had twee staven door zijn oren en was gekleed in een zwart singlet. Zijn borsthaar puilde erdoor naar buiten. Hij was relaxed, dat zag je zo.
Ze schreven café met een k en dubbel e. Aan de muren hingen gekopieerde flyers van obscure bandjes. Attila de Stockbroker, volgende week. Kom ook op het kraakspreekuur. Het bier was spotgoedkoop.
Een meisje met een grote lange rok en een strak zwart vestje danste met haar hoofd naar de grond. Gothic, dansend op It's raining Men. Twee meisjes met bossen okselhaar stonden wild met elkaar te zoenen.
Om vier uur gingen ze dicht, maar er werd nog wat gedraaid en geschonken. Om half vijf stonden we weer op straat.
17.16 [Link] [veertien Reacties] 06 december 2002
Realtime
Dit is mijn route! Een tijdje geleden schreef ik over het Realtime-project van de Waag en het Gemeentearchief, waarbij een digitale kaart van Amsterdam werd gecreëerd. Vorige week zaterdag mocht ik als laatste met een GPS systeem door de stad fietsen. Dat was geweldig.
Dit is het resultaat (van een etmaal). Het rode stipje rechts is mijn huis. Het rode stipje links is in Oud West. De streep recht naar beneden is mijn route richting de Amsterdam ArenA. Het project is inmiddels afgelopen, maar krijgt waarschijnlijk een vervolg.
Voor meer nieuws, kijk op http://realtime.waag.org/.
17.59 [Link] [zeven Reacties]
Meeuwen
In mijn uitzicht. Er cirkelen meeuwen door de lucht. Ze blijven hangen op de wind. Er gebeurt niets. Soms beweegt een meeuw een vleugel om in evenwicht te blijven. Alle meeuwen drijven rustig kabbelend voort. Dan doorbreekt één meeuw het patroon door heel hard naar een van de andere meeuwen te vliegen. Die meeuw schrikt, was net lekker aan het ontspannen, en vliegt er als een gek vandoor. De andere meeuwen volgen. Even later is het wolkendek leeg. Een meeuwloos uitzicht.
Na twee minuten komen de meeuwen terug. Of zijn het nieuwe meeuwen? Ze hangen in het luchtdek boven mijn achtertuin, slapen op de wind. Hoger dan de huizen. Balancerend in het hoge niets. Dan verdwijnt de eerste.
13.48 [Link] [veertien Reacties]
Niemandsvriend
Stuur je adres, krijg een Nobody's Friend button van Nobodyhere.com, zet je button op de foto, en stuur hem terug naar Nobodyhere. Zie hier het voorlopig resultaat.
(via Cockie)
11.45 [Link] [zeven Reacties] 05 december 2002
De Grote Subjectivisten Surprise CD-R Cirkel (4)
Het was eindelijk 5 december en ik mocht mijn CD in de gebubbelde postenvelop uitpakken. De CD kwam van ene Erik. Er staat op:
Max Tundra - Mastered by the Guy at the Exchange
Mercury Rev - Tides of the Moon
Tom Waits - Tom Traubert's Blues
Jaga Jazzist - Kitty Wú
Sigur Ros - Untitled
Sea and Cake - The Cantina
Nick Drake - Thoughts of Mary Jane
Xploding Plastix - Sports, not heavy Crime
Björk - Pagan Poetry
Aphex Twin - To cure a weakling Child
Joy Division - Twenty Four Hours
Mum - There is a small Number of Things
The Microphones - The Glow pt 2
Modest Mouse - 3rd Planet
Miles Davis - 'Round Midnight
Nou! Dat is niet slecht, en met een paar tot de verbeelding sprekende titels.
Ik ga hem zo luisteren.
Mijn CD voor ene Rob ging als volgt:
Mazzy Star - Fade into You
Queens of the Stone Age - No One Knows
Supergrass - Grace
Smashing Pumpkins - 1979
Belle and Sebastian - Legal Man
White Stripes - Same Boy You’ve Always Known
Madrugada - Vocal
Bettie Serveert - Sower and Seeds
Wilco - How to fight loneliness
Muse - Muscle Museum
Zita Swoon - My bond with you and your planet: disco!
Brendan Benson - Pleasure Seeker
Ryan Adams - When the stars go blue
I am Kloot - Twist
The Notwist - Consequence
Natalie Merchant - Motherland
09.56 [Link] [vijftien Reacties]
Voor de reageerders op het vorige postje
Toen er stroomstoring was geweest en ik de dag erna naar bed ging, zag ik de cijfers op mijn radiowekker: 00:00. Ze knipperden uitbundig. Ik had mijn horloge niet bij de hand en was te lui om weer uit bed te stappen. Dus ik gokte de tijd, een beetje naar boven afgerond. Mijn wekker staat nu denk ik bijna 10 minuten voor en ik trap er nog steeds in. Mijn computer loopt een beetje achter op de ware tijd. Mijn horloge loopt voor, maar de batterij is wat oud, dus sinds zondag loopt hij gelijk en weldra achter. De klok in mijn huiskamer geeft de juiste tijd aan.
Het is weer tijd om te gaan slapen.
00.40 [Link] [tien Reacties] 04 december 2002
Snooze
Om 08:42 uur ging de wekker. Ik wierp mijn hand met grote snelheid op de grote balk in het midden van de wekker en hij was stil. Ik viel in een diepe slaap. Om 08:51 uur ging de wekker weer. Ik herhaalde het ritueel. Meestal word ik van de tweede keer slaan wakker genoeg om eruit te gaan. Maar ik viel zwaar terug in dromenland. Ik ging verder naar de diepte waar ik gebleven was. Om 09:00 uur ging de wekker weer. Ik lag zo lekker. Het was zeldzaam lekker in mijn bed. De juiste temperatuur, de perfecte houding, de allesomvattende luiheid. Ik krulde mezelf op. Om 09:09 ging de wekker weer. Snooze! En weer viel ik in een diepe slaap.
Om 09:18 uur hoorde ik de eerste tonen van 'Girl I'm Gonna Make You Sweat'. Ik kon nog net 'Inner Circle' denken, wat wilde zeggen dat ik eindelijk wakkerder aan het worden was. Om 09:27 uur, let wel, bijna half tien in de ochtend, werd ik toch nog verrast door het geschreeuw van de DJ. Om 09:36 uur wist ik dat ik het niet meer lang kon maken om te blijven snoozen en dat de tijd begon te dringen. Om 09:45 uur ging de wekker. Ik schrok op, drukte de wekker met bruut geweld uit, sprong mijn bed uit en stond in een koude kamer.
Gaap. Haast.
09.47 [Link] [24 Reacties] 03 december 2002
Tja
21.53 [Link] [negen Reacties]
Baardman
De man tegenover mij hield zijn hoofd helemaal schuin naar rechts. Zelfs zijn bovenlichaam ging een beetje mee. Hij stond tegenover me in de wiebelende metro richting Gein en hield zich stevig vast om niet om te vallen. Ik had het idee dat hij iets onguurs aan het doen was met zijn priemende oogjes en zijn zwerversbaard. Toen ik mijn armen over elkaar sloeg, merkte ik echter dat hij geprobeerd had mijn krant te lezen, die ik even ervoor in mijn gestrekte arm naar beneden had gehouden.
Ik hield de krant rechtop zodat hij hem kon lezen. Hij kon de kleine lettertjes niet zien, zei hij, hoeveel wordt de prijsverhoging nou volgend jaar? Ik las het voor. Het was 9 procent. En bijna 5 procent al voor 31 december. De man gromde en snauwde. Er volgde een pleidooi over hoe het beter kon, over hoe het vroeger was, wat er gedaan moest worden. Ik suggereerde een politieke loopbaan, waarop hij vroeg hoe oud ik dacht dat hij was.
Ik keek naar zijn gerimpelde gezicht. Zijn wazige ogen en zijn grijze haar. Naar zijn handen. Dit kon een man van 65 zijn, maar ook een zwerver van 45. Ik gokte op het midden. 55, zei ik.
De man keek me ineens vuil aan. Hij schudde lichtjes zijn hoofd. Ik ga nooit meer met jou praten, zei hij. Hij maakte lawaai. Andere reizigers keken even op. Belachelijk, siste hij. Hij wendde zich af en begon met zichzelf te praten.
Bij station Spaklerweg verliet hij de metro, mij verdoemend.
09.02 [Link] [vijftien Reacties] 02 december 2002
Staf van Sinterklaas
Ik dacht nog: hopelijk blijft hij uit mijn buurt,
Maar van Astrid kreeg ik hem toch nog toegestuurd.
Het gaat hier om de staf van Sinterklaas
Die ik nu rijmend door moet loggen, helaas.
Ik voel me natuurlijk zeer gevleid,
Maar ik heb helemaal geen tijd!
Ik maak me er dus gemakkelijk vanaf
En stuur 'm door, die rottige staf.
De (on)gelukkige is nu Pim Vermaat,
die weet met dit stafje zeker wel raad.
22.42 [Link] [twee Reacties]
Scheel
Hoe langer ik kijk, hoe gekker ik word.
Droste meets Escher (of klopt het nou wel?).
(via pim)
15.51 [Link] [zeven Reacties]
ABN Ajax
Mijn vader had bij de bank laten vallen dat zijn dochter wel van voetbal hield. En ineens werden hij en ik uitgenodigd voor de wedstrijd Ajax - FC Twente, te spelen op 1 december in de Amsterdam ArenA. Ik blij, broer jaloers. Maar het was vast beter voor de VIP hal dat er ook eens wat jonge mokkels ten tonele zouden verschijnen. Dresscode voor de middag: casual / VT.
De Rinus Michels zaal bevond zich op de derde verdieping. Een vader met twee zoontjes van een jaar of veertien kwam tegelijk met ons aan. Eén van de jongetjes wierp een blik naar binnen en begon keihard te lachen. 'Waah man! Dit is echt VIP!' riep hij en hij keek zijn ogen uit. Hij had gelijk. Kosten noch moeite waren gespaard om ons in de watten te leggen. Een gigantisch buffet, warm en koud, stond op ons te wachten. Daarna was er koffie en thee, taart en flensjes, fruit en ijs. En bier en wijn. En fris. En toen de wedstrijd bijna begon, zaten wij zwaar als een molensteen op de gestoffeerde klapstoeltjes te wachten.
Welk een uitzicht! Omdat ik geen seizoenskaart heb, zit ik altijd ergens anders. Soms redelijk goed, maar vaak in een hoek aan één kant van het stadion. Nu zaten we op de eerste ring, wel iets uit het midden, maar zo dichtbij... wow. Ik kon het haar van Mido op de reservebank bijna vlechten als ik wilde, de geur van het gras opsnuiven, de sterren op de bal tellen. Koeman zat net iets te ver weg om hem strategische keuzes in te fluisteren.
Helaas was het Ajax die als enige teleurstelde. In de eerste helft voetbalden ze best aardig, alleen verzuimden ze stom genoeg vaker te scoren dan één maal. De penalty voor FC Twente was onnodig en volgens mij ook onterecht. Met 1-1 gingen we de rust in. In de kleedkamer moesten ze te horen gekregen hebben dat ze nu als dweilen konden gaan spelen. Geen pass kwam meer aan, geen schot bezat kracht, geen spelinzicht was er meer over. Gelukkig bakte ook FC Twente er weinig van. Zodoende bleef de bal dertig minuten lang rond de middenstip en ergens in de lucht hangen.
Het laatste kwartier werd het weer spannend. Uiteindelijk was het Raffel (oh, Raffel, held! Redder des vaderlands!) die de verlossende 2-1 in de laatste minuut van de wedstijd erin kopte. Ik was blij. Het stadion juichte. Alle VIPs (Hans Teeuwen incl.) sprongen op. Armen gingen de lucht in. Voeten kwamen van de grond. Monden scandeerden.
Schor van mijn geroep kwamen we de Rinus Michels zaal weer binnen. Ik won niet het gesigneerde wedstrijd-shirt van Richard Witschge, maar kreeg wel zijn handtekening naast de VIP foto die eerder op de dag van mijn vader en mij was gemaakt.
Hoera!
Nog een keer! Nog een keer!
09.22 [Link] [negentien Reacties] 01 december 2002
Fouill!
Op mijn 27e was het mij eindelijk gelukt om er zo crimineel uit te zien dat ik voor het allereerst in mijn hele leven in Paradiso gefouilleerd werd. Van top tot teen. Van zijvak van portemonneetje tot kritische blik op mandarijn. Van zakdoekjes in houdertje tot zojuist gewonnen Pippi Langkous tas.
Gelukkig had ik voor het eerst sinds tijden mijn Uzi, Glock 21 en heroïne niet bij me.
12.33 [Link] [dertien Reacties]
|
