|
|
31 januari 2003
Wonderbaarlijk
Ik kreeg een rekening van UPC. Voor kijk- en luistergeld (ja, ik brave burger).
Vet boel veel!
Twee termijnen (=een jaar) moest ik in 1x betalen. Ik laat alles automatisch afschrijven, dus ik vond het nogal merkwaardig dat er een rekening openstond. Wat te doen. Omdat er voor het UPC kantoor driedubbele rijen tot uit het zicht staan, en het telefoonnummer nog meer boel geld kost, dacht ik: ik stuur een e-mail om om opheldering te vragen.
En wat gebeurt er?
Ik krijg een e-mail terug!
Van dit vermaledijde bedrijf dat nooit iets van zich laat horen!
Het is een wonder. Natuurlijk staat er wel "het bedrag klopt wel maar de fout ligt wel bij ons dat het eerste half jaar niet 6 maanden geleden is afgeschreven. Excuses voor dit ongemak, we zullen dit in de toekomst voorkomen", dus ik moet nog steeds vet boel geld betalen.
Maar dat ze me überhaupt terugmailen, is wonderbaarlijk.
Iedereen die ooit met UPC te maken heeft gehad, zal dit met grote ogen beamen.
17.08 [Link] [22 Reacties]
Categorie Gemist
Overigens mis ik bij de nominaties van de DutchBloggies2003 de prijs voor de meest gestopte weblogger: degene die het meest onder zeer harde, eventueel pijnlijke, druk moet worden gezet om weer eens te gaan beginnen (ik noem een Puck, een Charis, een Whiskas, een Tonie).
15.01 [Link] [veertien Reacties]
IFFR 2003 (3)
Het sneeuwde lichtjes toen we in Rotterdam aankwamen. We liepen De Doelen voorbij, op naar de Schouwburg, om onze kaartjes te halen. Bij aankomst in de Schouwburg bleek dat de kassa's zich dit jaar in De Doelen bevonden. Het voelde wat raar om daar op de laatste donderdag achter te komen, in plaats van op de eerste.
Licht uit. Film aan. The Kite was een trage, donkere, Russische film. Inderdaad, al gauw werden de oogleden aangetrokken door de zwaartekracht. Ik hield ze echter open maar werd er niet veel vrolijker van. Dan Het Brandende Bruidje! De regisseur van de film was aanwezig, dus werd er na 5 minuten voorzichtig geklapt. Maar snappen deden wij hem niet, we werden er niet ontroerd van en ook moesten we niet lachen.
Vervolgens was Sophiiiie aan de beurt, die mij wel ontroerde en tegelijkertijd aan het lachen maakte. Wat een drama. Duits meisje (Katharina Schuettler) heeft een afspraak voor een abortus en gooit de nacht ervoor alle remmen los. Ze doet zichzelf een hele hoop aan, laat zich in met verkeerde types, is het ene moment vrolijk en het andere moment depressief. Michael Hofman filmt haar, tegen het onderwerp in, op een soms hilarische manier, waardoor ik op heel misplaatste momenten, die ik u hier zal besparen (ranzig!), erg moest lachen. Het zien waard, maar pantser u wel.
Daarna een korte wandeling door de stad. Het begon waanzinnig te sneeuwen. Dikke vlokken ontnamen ons het zicht. Helaas bleef niets ervan liggen.
Fear X was een kruising tussen een psychologisch drama en een film noir detective. Op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw reist Turturro via wel heel onlogisch gevonden bewijsmateriaal naar Montana. Alwaar er geheime genootschappen blijken te zijn, en het filmdoek wordt volgestopt met rode, psychedelische figuren en duistere gangen. Hoewel ik het einde niet helemaal begreep, boeide de film wel en was het nog spannend ook. Mede te danken aan Turturro.
Na een hapje eten in Rotown, mijn favoriete café, was alweer tijd voor de laatste film: Morvern Callar, van de uit Glasgow afkomstige Lynne Ramsay. Ik moet zeggen dat ik het verhaaltje in de festivalkrant aantrekkelijker vond klinken dan ik de film uiteindelijk vond. Een meisje treft haar vriend aan op de vloer in de keuken, zelfmoord. Ze neemt zijn geld, en gaat met een vriendin naar een door jonge Britten bevolkte toeristenplek in Spanje. Ze trekken vervolgens de bergen in waar ze wat mensen ontmoeten, elkaar kwijt raken en elkaar weer vinden.
Ook hier een open eind. Een mooie film, met mooie beelden, maar net niet helemaal compleet, wat mij betreft. Mijn dinnetjes dachten daar anders over en waren zeer enthousiast.
Na een drankje in de Schouwburg stapten wij zeer tevreden en helemaal niet zo moe de internationale trein in richting Amsterdam.
Zondag Volkskrantdag!
08.57 [Link] [zestien Reacties] 30 januari 2003
IFFR 2003 (2)
Enigszins slapjes en instabiel maar vol goede moed vertrek ik zometeen naar Rotterdam.
Hoera!
Ik ga zien:
The Kite (uit Russia, 'hypnotiserende tragiek en schrijnende observaties', als dat maar goed gaat - gelukkig duurt hij slechts 75 minuten); dan rennen voor:
Het Brandende Bruidje / Sophiiiie (de eerste uit NL, 'er staat een bruidje in brand in HongKong', 5 minuten. De tweede uit Duitsland, 'vlot vertelde, sterke tragikomedie met uitmuntend acteerwerk') dan eventjes pauze;
Fear X (Denemarken, UK, Canada, 'de vrouw van veiligheidsbeambte Harry (John Turturro), is vermoord); dan uurtje pauze en:
Morvern Callar (UK, Schotse vakkenvuller gebruikt na de zelfmoord van haar vriend zijn erfenis om aan haar saaie leventje te ontsnappen. Van Lynne Ramsay, die eerder Ratcatcher maakte).
Rotterdam, here I come!
09.12 [Link] [zes Reacties] 29 januari 2003
Kinderlijk
Wim de Bie gaat terug naar zijn kindertijd en heeft Imagination At Work ontdekt.
Ik heb ook Imagination At Work ontdekt en ik heb speciaal voor al mijn lezers iets heel moois geknutseld.
Klik hier om te kijken.
22.07 [Link] [vijftien Reacties]
Michaels Meesterlijke Medicinale Kippensoep
En net toen ik ziek werd van het ziek zijn, werd er op mijn deur geklopt.
Mijn onderbuurjongen.
In zijn hand een tasje met Turks brood en prei.
Hij keek me een beetje raar aan. Ik stond in mijn nachtpony, met een dikke fleecetrui erover, een joggingbroek eronder, en dikke sloffen.
'Ik ben ziek', legde ik uit. Ik pruilde daarbij wat overdreven met mijn onderlip.
'Dat treft!', zei hij, 'Ik heb een enorme pan kippensoep en ik vroeg me af of je ook wat zou willen'.
Ik moest even overleggen met mijn maag. Mijn maag gaf geen antwoord en dat was beter dan de laatste uren. Ik probeerde mij de pan kippensoep, de smaak en de geur van kip nog wat meer te verbeelden, maar nog prostesteerde mijn maag niet door zich bij het idee alleen al om te draaien.
Even later zat ik met een bord helemaal zelfgemaakte dampende kippensoep voor mijn neus. 'Weet je hoe deze soep heet?', vroeg mijn onderbuurjongen en gaf zelf het antwoord al:
'Michael's Meesterlijke Medicinale Kippensoep!'
Uit het kookboek van Roald Dahl.
Dat was toevallig. Ik nam nog een hapje. Medicinaal. Lekker. Zelfs een stukje brood erbij. Gewaagde actie.
Na een heel bord soep en wat gegaap ging ik in mijn zieken-outfit weer naar boven. De kippensoep bleef in mijn binnenste waar hij was. Wat een overwinning.
De buurjongen zei: 'Nou, nu heb ik mijn burenplicht wel goed volbracht he!'
'Goed man', zei ik.
Hoe toeval Merel medicinaal weer wat beter maakte.
Ik denk dat ik morgen maar weer eens beter ben.
Zei zij gapend.
12.18 [Link] [achttien Reacties] 28 januari 2003
White Teeth
Als ik Cockie toch niet had.
Cockie is mijn persoonlijke televisiegids. Ze stuurt me af en toe een mailtje om me te helpen herinneren dat een bepaald programma weer op TV is, of ze wijst me op nieuwe dingen waarvan zij op de een of andere manier al weet dat ik ze niet mag missen.
Goede smaak!
Vanaf vanavond: White Teeth, naar het erg leuke boek van Zadie Smith, 4 afleveringen.
21:05 uur. Kijken dus.
18.02 [Link] [dertien Reacties]
Valentijnscirkel
De Subjectivisten hebben weer een CD ruil actie!
Dit keer geheel in het teken van Valentijnsdag onder de titel:
De Grote Subjectivisten (Anti-) Valentijns Cirkel
Geef je op (voor 7 februari), brand een CD'tje met verschillende nummers en stuur het CD'tje naar degene (m/v) die je per e-mail toegestuurd krijgt. En wellicht krijg je dan voor het eerst van je leven eindelijk eens post op de 14e. Spanning en sensatie dus.
13.09 [Link] [veertien Reacties] 27 januari 2003
Popquiz (2)
De popquiz gisteren in café de Koe in Amsterdam, gemaakt door het fantastische drietal Michiel, Swaan en Merel, was op zijn minst een succes te noemen. Het was zo druk, dat er teams waren die staand de popquiz moesten maken. Zonder te klagen! Popquizzers zijn maar gekke mensen eigenlijk.
We hadden vijf rondes gemaakt. Ronde 1 was, gelet op de namen van twee van de teamleden, een dierenronde. Wat obscure nummers, vragende blikken uit de zaal, wanhopige mensen. Gelukkig waren er ook makkelijkere nummers van bijvoorbeeld The Beatles (inderdaad - Blackbird), Guano Apes, Snoop Doggy Dog, Gorillaz en natuurlijk Spinvis te horen.
Ronde 2 was de ronde Stock, Aitken and Waterman. 24 nummers om gek van te worden. Bij de eerste tien nummers keek iedereen nog blij vanwege het feest der herkenning, maar na een nummer of 20 kwam het iedereen de strot wel uit. Leuk! Mooi om al die gezichten te zien. Er werd vrolijk meegezongen.
Ronde 3 werd geïnspireerd door Opzij van Herman van Veen, waardoor sommige mensen dachten dat het ging om een feministische ronde. Het ging echter om rennen, vliegen, springen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Het begon met Lenny Kravitz (Always on the Run) en eindigde met The Show Must Go On van Queen.
Ronde 4 was, hoe kan het anders met drie filmwetenschappers, filmmuziek. Of meer nog, muziekfilms. Fragmenten en vragen. Sommige teams waren echt beregoed. Van Spinal Tap tot Magnolia. Leuk.
De laatste ronde was de klapper op de vuurpijl. De Shuffleronde©!
Omdat de popquiz in de Koe steeds meer bevolkt wordt door mensen die aan het maken van popquizzen een heuse dagtaak hebben, een levensdoel, een professie, kan de normale mensch zoals wij een plaatsje bij de top 10 wel vergeten. Nu is dat niet zo erg, maar het zijn vaak dezelfde teams die winnen. Dus bedachten wij de bingo-ronde, met een kansspel element. We zetten onze favoriete nummers (21) op een CD-tje en zetten die tijdens de quiz op shuffle. We wisten zelf niet welke nummers er zouden komen en bij 16 stopten we de CD. Iedereen had een eigen kaart met verschillende nummers er op en verschillende punten. Hilariteit alom.
Boze gezichten bij mensen met pech, vrolijke gezichten bij mensen met geluk.
Maar na afloop leek iedereen wel vrolijk te kijken - zelfs degenen die de prachtige prijzen aan hun neus voorbij zagen gaan door ons geshuffle. Een topmiddag was het, en erg leuk om te doen.
Maar nu even niet. Nu eerst weer slapen :-)
16.13 [Link] [vijftien Reacties]
Ziek
Om 2 uur werd ik wakker.
Kon niet meer slapen. Ogen wagenwijd open, draaiend in bed, boekje erbij. Om half drie uit bed. Wat rondlopen door huis.
Toen begon het. Ineens werd ik verschrikkelijk misselijk.
Mijn darmen keerden zich binnenste buiten. Na een half uur WC ging ik weer naar bed. Nu het ergste geweken was, zou ik wel weer lekker kunnen slapen.
Maar de slaap kwam niet.
De slaap bleef uit terwijl de misselijkheid groeide. Ik weigerde me over te geven aan het overgeven, dus ik bleef - geconcentreerd ademhalend - opgekruld in bed.
Dom. De misselijkheid won. Ik had het kunnen weten. Ik hing net op tijd boven de WC. Pijn, deed het. Alsof mijn interne organen in brand stonden. Het bleef maar komen. Wanhopigheid maakte zich van mij meester. Uiteindelijk was alles eruit.
Weer in bed. Rillend, nu. Koud. Blegh. Naar gevoel in lichaam. Knallende koppijn door anti-peristaltische beweging. Slaap liet weer op zich wachten. Het bed leek af te lopen. Overal geur van kots.
Weer misselijkheid. Onmogelijk, lichaam leeg.
Lichaam niet leeg. Lichaam nog niet tevreden. Weer boven de WC. Zuur.
Pijn. Naar.
Nu, vijf uur. Al drie uur bezig. Weet niet in welke fase ik me bevind. Misselijkheid blijft aan. Hoofdpijn wordt erger. Rillen is minder.
Ik zie met steeds groter wordende zekerheid de komende twee dagen Rotterdams Filmfestival aan mijn neus voorbij gaan. Kut.
04.57 [Link] [34 Reacties] 26 januari 2003
Gehekelde vrouw
Ik had een hekel aan haar. Meteen toen ik haar zag.
Ze stond naast me op de bushalte, ik kende haar niet, en ik zou nooit meer met haar te maken hoeven hebben, maar een instinctief hekelgevoel maakte zich van mij meester. Ze zag er vervelend uit en alles in mij riep om afschuw.
Misschien was het de rugzak die zij op haar buik had hangen in plaats van op haar rug. Haar armen erom heengevouwen, haar vingers tikkend op het metaal van de sluiting. Misschien waren het haar schoenen. Degelijke, zwarte schoenen met onverwoestbaar model. Misschien was het haar haar. Heel kort geknipt, blonde stekeltjes. Knalroze gestifte lippen, een overhellend bovengebit en een brilletje op haar neus.
Ze was niet jong, maar zeker niet oud. Misschien kreeg ik een hekel aan haar omdat ik haar niet kon duiden. Ze kon moeder zijn van drie schoolgaande kinderen, of ze kon net zo oud zijn als ik. Ze kleedde zich ouderwets, maar haar gezicht vertoonde geen rimpels. Ze was niet bijzonder lelijk, maar zeker niet knap. Ze had geen kwaad in de zin, dus mijn hekel aan haar was compleet ongegrond en erg overbodig.
En toch stond ik van een afstandje vol afschuw naar haar te kijken. Grrr.
Plotseling keek ze me aan. Ze moest hebben gevoeld dat ik haar naar haar had staan kijken. Ik schrok me dood.
Ze glimlachte. Over haar gezicht kwam een zachtaardige gloed te liggen. Ze knikte me vriendelijk gedag.
Ik knikte bedremmeld terug.
12.11 [Link] [zeventien Reacties]
Prijzenpost
Bij nachtelijke thuiskomst vind ik twee keer leuke post!
Leuke post 1 komt van Zorro de kat. Het gaat goed met hem en hij mist me best boel. Hij stuurt me twee foto's als aandenken.
Leuke post 2 komt van Herr Kotzz.
Ooit, in een ver verleden, nog voor ik stukjes schreef op merelroze.com (lees: bijna twee jaar geleden) won ik een prijsvraag op Het Internet! De prijs was een originele schets van Herr Kotzz.
En nu heb ik hem gekregen. Een beetje vertraging maakt een kadootje natuurlijk extra fijn! Hij is mooi, dank! :-)
(met dank aan rickert)
01.58 [Link] [drie Reacties] 25 januari 2003
1000
Dit is het 1000e postje op merelroze.com!
Feest!! Ik nodig u allen uit voor een virtueel stukje taart.
Laat het u smaken, er is voor iedereen genoeg.
De Nedstatteller staat op het prachtig evenwichtige aantal van 296296.
Deze dag zit cijfermatig boel snor.
:-)
11.45 [Link] [34 Reacties] 24 januari 2003
Zone 5300
Maandag ga ik eindelijk naar het Filmfestival - ik kan niet wachten. Om alvast de smaak te pakken te krijgen en de sfeer te proeven:
http://www.zone5300.nl !
IJzersterk en geheel subjectief.
17.54 [Link] [negen Reacties]
Koptelefoon
Eens in de zoveel tijd heb ik een grote behoefte om muziek van een paar jaar geleden te draaien. Liedjes die ik destijds draaide als ik boos was, of juist heel blij, verliefd, of vlak voor het uitgaan. Liedjes uit de tijd dat ik nog op kon gaan in de teksten van Nederlandse zangers die mij mooie dingen vertelden of heftige rampspoed toeschreeuwden.
Gisteren draaide ik een stapeltje CD's van rond 1990. En spelen maar, meezingen, dansen door de kamer, playbacken in de spiegel, mijn blijdschap versterkend, mijn woede bevestigd zien. Heerlijk.
Het moment komt dat ik het allermooiste liedje van die dag heel hard op koptelefoon wil luisteren. Ik heb daar een speciale, mooie koptelefoon voor die ik ooit van Sinterklaas heb gekregen. Nu had ik hem al tijden niet meer gebruikt, dus ik moest hem even zoeken. Ik vond hem achterin op een plankje onder de geluidsinstallatie. Ik trok hem vanuit zijn schuilplaats naar voren, het kastje uit.
Op dat moment vielen er heel veel, heel kleine zwarte stukjes op mijn houten vloer. Ik fronste mijn wenkbrauwen. Wah was dah? Ik keek naar mijn koptelefoon. Ik zag door de wollen oorbeschermers heen het harde materiaal van de koptelefoon zelf. Ik schudde de koptelefoon heen en weer. Allemaal kleine zwarte stukjes dwarrelden naar beneden. De bescherming was na een paar keer schudden helemaal weg. In mijn handen een kaal metaal ding.
Nadat ze vorig jaar al mijn truien hadden opgegeten, hadden de motten blijkbaar nog meer honger gehad.
08.37 [Link] [25 Reacties] 23 januari 2003
Onverantwoorde aanbieding
Terwijl zij haar vingers aflikte en de laatste stukjes noot van het zilverpapiertje oppakte met haar vingertop, zei zij:
"Het is onverantwoord dat Albert Heijn, juist in deze tijden, waarin iedereen die ik ken op dieet is, de Côte d'Or chocolade in de aanbieding doet."
En zij pakte het tweede blok massieve chocolade, want alleen als je er twee kocht, kreeg je er één gratis bij.
15.46 [Link] [zestien Reacties]
2002 en 2003
10.57 [Link] [negen Reacties]
Bakellende
Verkiezingsuitslag ten spijt.
Wat een verschrikkelijke vent is Balkenende. Dat hij nu meteen durft aan te komen met een voorstel voor een kabinet met LPF en VVD is toch werkelijk ongelooflijk.
Als dat gebeurt zal ik niet mijn haar millimeteren, maar zal ik wel hevig gaan protesteren.
Wie doet er mee?
00.26 [Link] [108 Reacties] 22 januari 2003
Gestemd
Op de ochtend van de Tweede Kamer verkiezingen was de lucht boven mijn huis apocalyptisch te noemen. Een donkergrijze massa van wolken met een vleugje dieprode dreiging hing in de lucht.
Op het moment dat ik mijn deur uitstapte, begon het te regenen. Ik vroeg me af of er eens onderzoek was gedaan naar stemgedrag en weersomstandigheden, en of verkiezingen daarom meestal in mei plaatsvinden.
Bij de islamitische school met een voor mij ingewikkelde naam was het druk. Een meisje stond mobiel te bellen. Hoe heette nou ook alweer degene op wie ik wilde stemmen, vroeg ze grinnikend aan degene aan de andere kant van de lijn.
Drie mensen zaten in de gymzaal achter de tafel vol papier. Ik kreeg een langwerpig stembiljet. In het hokje deed ik mijn handschoenen uit. Beetje respect voor al die poppetjes op dit grote papier vond ik toch wel op zijn plaats. Waarden en normen. Ik kleurde het vierde vakje van de vierde lijst rood. Een Rotterdamse - integratie moet wel van twee kanten komen. Grootstedelijk beleid. Daarna bleef ik nog even genieten van dit belangrijke moment, vouwde het biljet plechtig in elkaar en wierp hem onder toezicht van de drie mensen in de goede bus. Klus geklaard.
In de gang kwam ik een boomlange jongen tegen. Ik wenste hem succes en zei dat het best meeviel, daar binnen. Hij haalde opgelucht adem en glimlachte.
14.03 [Link] [25 Reacties]
Oester
Vreemd genoeg at ik gisterenavond voor het eerst in mijn leven een oester.
Er lag er één op het bord tussen ons in, en mijn tafelgenoot wilde niet.
Ik pakte de schelp op. Ik was me er van bewust dat het heel erg smerig zou gaan smaken. In de loop der jaren heb ik geleerd dat alles waar je volgens volwassenen een ontwikkelde smaak voor nodig hebt, de eerste keer vies is: wijn, olijven, witlof, sigaretten, blauwe kaas, lever, etc.
Ik tuitte mijn lippen en legde ze aan de rand van de schelp. Ik zoog de smurrie, als ware ik een stofzuiger, naar binnen. Het sap stroomde meteen door, mijn slokdarm in. Het snotterige gedeelte bleef nog even in mijn mond voordat ik het doorslikte.
Dat was best lekker. Erg zout, zoals ik had verwacht. Maar ook pittig, tegelijkertijd, en dat beviel me wel. Ik smakte wat na, trots op deze eerste keer oester eten, toen de zilte nasmaak in mijn mond vorm begon te krijgen.
Een onbestemde verrottingssmaak hing nu in mijn mond. Nasmaak van een oester. Ik pakte een blaadje garnering en nam een slok bier. Getver. Vies. Onbekend ranzig. De smaak bleef hangen - niet even, maar de hele avond. Als het even wat minder was, dan zorgden de oprispingen wel voor nieuwe verrotting. Burp.
De hele avond werd ik pijnlijk herinnerd aan de oester.
Mijn tafelgenoot zei: 'Weet je dat hij nog leefde, toen je hem opat?'
08.41 [Link] [20 Reacties] 21 januari 2003
Jeugdjounaal doet zwevers landen
Voor iedereen die genoeg heeft van wollig taalgebruik en slinkse antwoorden, en het nu nóg niet weet, kijkt u eens op de site van het Jeugdjournaal, daar staan alle partijen heel duidelijk uitgelegd.
In Jip en Janneke taal.
23.20 [Link] [acht Reacties]
Mee eens of niet mee eens?
14.20 [Link] [37 Reacties]
Calexico
De eerste keer dat ik Calexico zag, was in Rotown, Rotterdam, mei 1999. Buiten was het 30 graden. Feyenoord werd die dag kampioen en de stad zinderde. We liepen van Coolsingel naar Nieuwe Binnenweg. Ik probeerde me te concentreren op de kleuren rood en wit en trachtte de verwensingen aan het adres van Ajax niet te persoonlijk op te vatten.
Binnen in Rotown was het afgeladen en steeg de temperatuur tot tropische hoogten.
De setting voor Calexico was geschapen. De band maakte het broeierige van de dag alleen maar broeieriger, het zweterige zweteriger. Na afloop stapten wij kletsnat en vol passie de straat weer op. Om te constateren dat de stad gedurende ons concert door de supporters van Feyenoord in een slagveld was veranderd.
Gisteren mocht ik mee met Vido Liber naar een speciaal pers-optreden van Calexico in het fijne zaaltje van Desmet. Het stormde buiten en mijn haren waren door de druilerige regen toch kleddernat geworden. Binnen bracht koffie warme handen.
Het was een akoestisch concert in triovorm, met Joey Burns, Volker Zander en Martin Wenk. De meeste indruk maakte, net als altijd, de laatste. Niet alleen vanwege de subtiele geluiden die hij weet voort te brengen uit de verschillende instrumenten die hij speelt, maar ook vanwege zijn stage appearance. Mmm.
De nieuwe nummers waren mooi en ingetogen, en zullen op volle bandsterkte de huiskamers weer onder zonnestralen weten te bedekken.
Een nummer van Calexico is als een filmpje met woestijnvlakten, roestige treinen en stoffige oldtimers op de grens tussen California en Mexico. Het zijn videoclips gemaakt van muziek. Wij zagen er gisteren een paar en ik kan er niet snel genoeg van krijgen.
09.59 [Link] [tien Reacties]
Ieelgh
Vergeten door te trekken nadat ik de overgebleven tomatensoep in de WC had gekieperd.
00.43 [Link] [acht Reacties] 20 januari 2003
Gokje wagen?
CDA 40
PvdA 42
VVD 27
SP 14
Groen Links 10
LPF 6
D66 4
Christenunie 4
SGP 3
Leefbaar Nederland 0
Overig 0
16.11 [Link] [22 Reacties]
Op de fiets (42)
Ik had een brief gepost en fietste daarom even over de stoep. Ik wilde het fietspad opgaan, een klein stukje in tegengestelde richting, om daarna legaal linksaf te slaan. Maar op het fietspad was het te druk en dus reed ik nog even verder over de stoep.
Een vader laadde zijn auto uit. Hij liep, verborgen achter een grote stoel, zijn betegelde voortuintje door. Op de stoep stond zijn zoontje. Het jongetje, zo hoog als mijn fietsband, wilde zijn vader achterna gaan, maar zag toen mij. Zijn ogen werden groot. Hij stond stil en keek naar mij. Ik durfde hem niet te passeren, in de angst dat hij een ongecontroleerde beweging zou maken. Ik wachtte even en zei het jongetje gedag.
Het jongetje was duidelijk vol verbazing over mijn fiets op de stoep. Hij stak zijn tong naar mij uit. In zijn handen had hij een plastic tasje met stokbroden erin. Hij verborg zijn gezicht achter een stokbrood terwijl hij zijn tong tot uitzinnige inspanning opzweepte.
Ik stak mijn tong naar hem uit. ‘Dat mag je niet doen’, zei hij streng en verbolgen. ‘Dan mag jij het ook niet’, zei ik. ‘Ja, maar jij fietst op de stoep en dat mag echt niet’, zei hij met gefronste wenkbrauwen. Hij schudde zijn hoofd. Het jongetje was piepklein en bijzonder welopgevoed.
‘Daar heb je gelijk in’, zei ik. De vader van het jongetje kwam weer naar buiten. ‘Papa, zij fietst over de stoep’, zei hij tegen zijn vader, terwijl hij naar mij wees. De vader had geen oog voor de situatie en nam het jongetje onder zijn arm mee naar binnen. Het jongetje probeerde me aan te blijven kijken en bleef tot ik de hoek om was, roepen dat ik niet over de stoep mocht fietsen.
Het jongetje was supercool. Ik zeg burgemeester in 2050. Met een grote glimlach op mijn gezicht sloeg ik linksaf.
08.37 [Link] [acht Reacties] 19 januari 2003
Lomp
Hoe lomper de test, hoe linkser ik ben, blijkt.
(SBS6, nu lijf op TV)
21.51 [Link] [22 Reacties]
JC
Johan Cruijff, Jezus Christus, Johnny Cash, Jan Cremer, Job Cohen!
Dubbele gevoelens, want zometeen raken wij onze burgermeester nog kwijt.
Wat een oelewappers trouwens bij de NOS. Zit half Nederland aan de buis gekluisterd, zien wij een zenuwachtige presentator en ingezoom op ruggen... amaai.
15.08 [Link] [zeventien Reacties]
Logkaart
De vernieuwde kaart die alle Nederlandse loggers in kaart moet brengen, wordt steeds voller. Ik bevind mij in Amsterdam in goed gezelschap!
Het loggen blijkt in alle provincies van Nederland goed vertegenwoordigd. Alleen de Waddeneilanden blijven achter...
12.47 [Link] [negen Reacties]
Politieke moord
Ik vrees steeds meer dat Nederland ook bij deze verkiezingen een politieke moord zal kennen. Het slachtoffer, vermoed ik, is de kersverse echtgenote van WB, lijsttrekker van de PvdA. Duizenden vrouwen, op hol gebracht door de mooie ogen en de mannelijke glimlach van WB, plannen op dit moment tot in nauwkeurigheid de moord op deze nog onbekende vrouw.
Onder de hoofdverdachten bevindt zich ondermeer C., C., en M.
11.37 [Link] [dertien Reacties] 18 januari 2003
Zorro (2)
Snif.
Zorro (hier zonder ogen) is net opgehaald door de rechtmatige eigenaar.
Ik wist dat de dag van afscheid zou komen, maar net liet het me geheel niet onberoerd, wat ik u brom.
Misschien kwam het omdat Zorro eerder opgehaald werd dan gepland. Maar misschien kwam het ook omdat dit poezenbeest, nog meer dan al mijn andere oppaskatten, me in korte tijd superdeluxe dierbaar was geworden.
21.59 [Link] [twaalf Reacties]
Wouter Bos
Zelfs in bed een meester.
12.18 [Link] [tien Reacties] 17 januari 2003
Pinguïns
De pinguïns vielen meteen op. Eerst in de boekenkast.
Halverwege stonden pinguïns in boekvorm en bovenop zat er eentje van hout.
Pinguïns galore in dit huis.
'Goh. Spaar jij pinguïns?', vroeg ik hem.
'Nee', zei hij brommend, 'Dat doen anderen voor mij'.
Ik zag een pinguïn-theemuts staan op het tafeltje naast de bank. 'Ik heb ooit eens tegen iemand gezegd dat ik het wel leuke beesten vond, pinguïns, en sindsdien krijg ik van iedereen altijd pinguïn-dingen kado'. Hij keek erbij alsof hij het heel vervelend vond, maar ergens was enige tevredenheid te bespeuren.
We dronken thee uit pinguïn-mokken. De thee kwam uit een thermoskan in de vorm van een pinguïn en die thermoskan zat onder de pinguïn-theemuts. Op de WC lagen pinguïn-WC-rollen, nog ingepakt, uit Glasgow, zei hij.
Bij het afscheidnemen checkte ik zijn handen - geen vliezen.
Elke keer als ik nu een pinguïn zie, en dat is vaker dan ik had verwacht, moet ik aan hem denken. En aan Danny de Vito in Batman Returns.
14.35 [Link] [negentien Reacties]
Grappige uitdrukking in dit verband
Ik ben te moe voor woorden.
08.45 [Link] [negen Reacties] 16 januari 2003
Frustratie op donderdagmiddag
Oooh!
Ik haat het als er pagina's zijn waarbij de backbutton niet werkt en je daardoor niet terug kan naar Google!
17.53 [Link] [zestien Reacties]
IFFR 2003
Over enkele minuten breekt ergens in een call centre in Rotterdam de hel los.
De lijnen van het Rotterdam Filmfestival gaan zo open. Dat betekent redial redial redial voor mij, want ik wil heel veel kaartjes bestellen.
De dames en heren van het call centre zijn altijd allemaal erg aardig. Hele schema's komen er aan te pas om uit te leggen voor welke films je kaartjes wil en hoeveel en met wat voor voordeelpas. De dames en heren blijven vriendelijk en enthousiast. Film uitverkocht? Dan hebben ze een scala aan tips voor films die je eigenlijk veel beter kan reserveren. Al met al zou ik de hele ochtend wel eens kwijt kunnen zijn aan bellen. Want je komt er niet doorheen.
Vriendinnetje K. komt zometeen hier. Dan gaan we eerst eens uitgebreid de bijlage van de Volkskrant doorspitten om de interessantste films uit te zoeken. Aankruisen. Strepen. Rode cirkel met pijl laten wijzen naar andere rode cirkel. Plusminusteken voor de alternatieven erbij zetten. Driftige krassen maken. Poppetjes tekenen. En tegelijkertijd warme broodjes van de bakker eten en melk kloppen voor de koffieverkeerd. Om door het bellen alvast echt de filmkriebels te pakken te krijgen.
Het is belachelijk dat je er de laatste jaren zo snel bij moet zijn voor een kaartje. Het is ook belachelijk duur. Maar het is zo vreselijk leuk, en zeker met deze voorpret, dat ik het er graag voor over heb!
09.10 [Link] [negen Reacties]
Address Unknown
Ik heb een envelop gekregen.
Mijn naam erop was fout gespeld.
Het huisnummer was verkeerd.
De postcode zat er twee cijfers naast, en één van de letters kwam slechts fonetisch in de buurt.
In plaats van straat stond er scraat.
Toch heb ik de brief ontvangen.
En aan de datum te zien nog binnen een dag.
00.07 [Link] [negen Reacties] 15 januari 2003
Moose
Moose, het virtuele theatertijdschrift zonder enige objectiviteit bestaat alweer vijf-en-een-half (5 1/2!) jaar. Bij mij op de schouw staat het zeer verstofte en verkleurde lidmaatschap van het eerste uur (een blikje tomatenpuree met het Moose-logo erop).
Maar Moose heeft zeer terecht nu eindelijk ook een beetje subsidie gekregen. Om dat op te maken te vieren was er gisteren een superdeluxe Mooseborrel in hun nieuwe kantoor. Dat was leuk.
Moose is ontzettend cool. Maar dat wist u natuurlijk al.
08.50 [Link] [vijf Reacties] 14 januari 2003
Writersblock
De makers van de stemtest op writersblock plaatsten gisteren een oproep op mijn site. Omdat mijn postje al een beetje naar beneden is gezakt, stel ik hier nog maar even de vraag:
"Leuk om zoveel enthousiaste reacties op de Writers Block-stemtest te zien! Er zit veel werk in en we zijn dus blij dat de test als betrouwbaar hulpmiddel ervaren wordt.
We zijn overigens wel benieuwd of er veel mensen zijn die echt radicaal andere uitslagen krijgen bij het invullen van de verschillende stemtesten. Kunnen jullie dat laten weten?"
Gaarne mailen naar Rogier, of anders gewoon hieronder als reactie plaatsen, want ik ben ook wel benieuwd!
17.06 [Link] [vijftien Reacties]
Koerier
We stonden beneden te wachten. De koerier zou zo komen en kon blijkbaar niet naar de tweede verdieping van ons kantoorpand komen. We moesten de dozen met flyers even zelf beneden komen halen.
Er kwamen veel mensen in- en uitgelopen. Sommigen vroegen ons vol medelijden of we nergens mochten roken en daarom helemaal beneden stonden. Anderen keken ons aan alsof we gek waren, rondhangende kantoormensen. Ik draaide de draaideur af en toe voor iemand rond, alsof ik portier was. Er kwam een man uit een prachtige Snoek met grote pakketten aan. Toen ik de deur voor hem wilde draaien, werd hij lichtelijk hysterisch. Hij verontschuldigde zich, maar zijn pakketten moesten absoluut heel blijven, zei hij. Op de terugweg was hij een stuk rustiger. Ik maakte een rondje door de draaideur in mijn eentje. En nog een. Keek naar buiten. Geen koerier. Er kwam een vrolijke jongen met krullen binnen, er ging een meisje weg, een man in pak keek ons aan. Soms zagen we mensen uit het gebouw die we wel kenden. De receptiedames keken zuur.
We wachtten lang maar er kwam geen koerier. Het werd een beetje zonde van onze tijd en we gooiden kop of munt om te kijken wie er achter moest blijven. Ik won. Ik ging weer naar boven, naar ons kantoor. Mijn collega bedacht dat ze ook maar meekwam, het duurde nu al zo lang en de koerier zou vast toch wel naar boven komen als we er niet zouden staan.
Terug bij kantoor lagen er grote pakketten voor onze deur. Afgeleverd door een koerier, voor de deur gelegd omdat wij er niet waren. Het waren dezelfde pakketten als van de man van de Snoek die hysterisch werd omdat alles heel moest blijven. Een kwartier geleden afgeleverd. Ai.
Jut en Jul op maandagochtend.
We troostten ons met de gedachte dat koeriers vroeger altijd duidelijk herkenbare outfits aan hadden en geen Snoek om hun bestelling mee af te leveren.
09.39 [Link] [tien Reacties] 13 januari 2003
Stemkriebels
Toen ik net langs het schooltje reed waar ik over negen dagen mag gaan stemmen, vulde mijn lichaam zich met een bijna-jarig-zijn gevoel. Ik heb nu al zoveel zin in de 22e! In dat belangrijke hokje, één minuut rekken, al die mensen, dat rode potlood, de uitslag 's avonds op TV... Ik snap niet dat er mensen zijn die niet gaan stemmen.
Stemmen roels.
Ben ik de enige die positieve stemkriebels heeft?
17.58 [Link] [32 Reacties]
Popstequiz
De hele nacht geplaagd door langskomende muziekfragmenten. Even slaap, even muziekfragment. Wie was dat ook alweer?
Gisteren de hele dag gewerkt aan de popquiz die vriendin S., vriend M. en ik gaan presenteren volgende week zondag.
Het bedenken van rondes, thema's, bijbehorende liedjes en geniale vondsten is het leukste wat er is. Vooral de lol als je daarna je eigen popquiz zo'n beetje zelf gaat spelen. Blocnote erbij, pen in de aanslag en kijken wat er gebeurt met de liedjes die je net hebt uitgekozen. We hebben vijf rondes die allemaal om de beurt onze eigen favoriet zijn. Het downloaden, opnemen, en branden duurt alleen zo lang en is alleen maar saai te noemen. Maar volgens mij wordt onze quiz wel bijna de leukste die het café ooit heeft voortgebracht (*kuch*).
De quiz is geheel openbaar, dus wie zich geroepen voelt, mag komen. Teams van 3, een redelijke kennis van popmuziek en een goed humeur dekken de belangrijkste voorwaarden.
Plaats: Café de Koe te Amsterdam
Op: zondag 26 januari
Om: 13:45 uur.
Wees op tijd, want vol=vol en druk zal het worden!
09.09 [Link] [negen Reacties] 12 januari 2003
Bedstrijd
Mijn nachtpony was geheel besmeurd met bloed toen ik vanochtend wakker werd. De oorzaak kon ik in eerste instantie niet achterhalen. Niet in mijn hoofd, niet in mijn vlees. Ik zocht mijn lichaam af op zoek naar diepe wonden en vond toen vier dikke krabstrepen aan de binnenkant van mijn pols.
Ohja.
Vaag kwam de onenigheid tussen mij en de kat vannacht in bed weer boven.
12.20 [Link] [twaalf Reacties] 11 januari 2003
Muts
Ik heb een muts. Hij is boel cool.
Ik was in Haarlem. In Haarlem liggen alle fijne winkels op een steenworp afstand van elkaar. Het is er niet zo druk en de mensen zijn er klantvriendelijker dan in Amsterdam. De stad is mooi en oud. Helaas denken veel Amsterdammers er zo over, dus zal Haarlem binnen de korste keren meer en meer op Amsterdam gaan lijken.
Het was koud en mijn oren vroren van mijn hoofd. Stiefmoeder Kiek wilde graag een muts voor mij kopen. Mutsen zijn voor mietjes, dacht ik nog, maar tegelijkertijd leek een beschermend laagje op mijn koude hoofd wel aangenaam. Hema had niets. In de volgende kledingzaak stond een meisje met een superdeluxe gave muts op haar hoofd. Ik trok mijn stoute schoenen (ook nieuw) aan en vroeg haar waar ze de muts gekocht had. In Haarlem! Vlakbij! Straat door, linksaf, niet oversteken, weg volgen en naar rechts.
Sjakie's was de leukste winkel waar ik sinds tijden was. Naast verkoop van mutsen, handgemaakte poppen en interessante accessoires fungeert de winkel ook als een soort galerie. Prachtige schilderijtjes hangen boven kunstzinnige meubels. Portfolio's van de kunstenaars liggen op een mooie houten tafel ter inzage.
Sjakie zelf bleek de maakster van de mutsen. Er waren er talloze, de een nog gekker dan de ander. Ik probeerde ze allemaal uit en koos uiteindelijk voor eentje die Sjakie uit een kast had getrokken. De muts was alleen een beetje grijs vergeleken bij de kleurige rest. Maar ter plekke bedacht Sjakie de oplossing, pakte naald en draad en maakte mijn muts perfect terwijl wij ooh- en aahden in de winkel.
De muts zit op mijn hoofd en zelfs binnen doe ik hem niet af. Hij zit lekker, hij staat perfect. Ik bekijk mijzelf in elke etalage en prijs mijzelf superdeluxe gelukkig.
Deze muts is een must voor iedereen. Koop een muts of wees er een.
(Sjakie's zit in de Nassaulaan 4, in Haarlem dus)
15.12 [Link] [twaalf Reacties] 10 januari 2003
Zorro
Wegens omstandigheden pas ik tijdelijk op de kat van de onderburen. Zorro kwam vorige week bij me, inclusief mand, kattenbak, brokjes, vleesvoer, speeltje, speeltje, speeltje, dekentje, slaapzak, handdoek, kattenbakschepje, kattensnoepjes en nog meer kattensnoepjes. Zorro woont even een verdieping hoger.
Op dit moment zit hij op schoot. Hij likt mijn arm, spint als een gek, snuffelt aan het toetsenbord, eet mijn kettinkje op en gooit zijn staart in mijn neus. Zorro is geweldig. Als je op je borst klopt, springt hij van de vloer je nek in. Vooral na het ontwaken toont hij zich een ware meester in het aandacht geven en aandacht vragen. Als we samen al een tijdje in dezelfde ruimte zijn, vindt hij me ineens een stuk minder interessant. Dan moet ik bedelen om kopjes. Die onnavolgbaar zijn als hij ze geeft.
Hij komt uit het asiel en heeft een licht trauma. Soms kan hij ineens als een gek wegrennen, paranoide geworden door een geluid in de verwarming, of een beweging van mijn been. Om vervolgens in volle rust weer terug naar mij te keren, zich uit te rekken en lui in slaap te vallen. Met dit weer is hij, of ben ik, de hele tijd statisch. Hij knettert als een gek als ik hem aai, we geven elkaar continu kleine schokken.
Hij is klein van stuk, maar is duidelijk een mannetje. Het meest gebruikte speelobject is mijn rondslingerende BH. Hij doet zijn ene pootje door het ene armgat, zijn andere pootje door het andere armgat, en zijn neus diep in de cup. Zo wandelt hij een tijdje rond, luid spinnend, zijn hoofd omhoog, zijn pootjes voorzichtig optillend. Raar beest.
Ik zie al op tegen de dag dat we moeten scheiden.
Het verlangen naar een eigen kat steekt de kop weer op.
10.43 [Link] [dertien Reacties] 09 januari 2003
Haags Jargon Loco
Lcs, de Loco-online man, heeft een nieuw Loco spel gemaakt! Geheel in de sfeer van de politiek.
Test nu uw Haagse jargon kennis. Klik HIER.
(iemand wees mij er laatst op dat ik wel vaak spaties tussen woorden zet, zoals Engelsen dat doen, en dat klopt. Terwijl het niet goed is, volgens de Nederlandse spelling, dat weet ik ook wel. Maar op internet is het nog ingewikkelder lezen, al die woorden aan elkaar. Test uw Haagse jargonkennis). (streepje na Haagse?)
19.28 [Link] [zeven Reacties]
Stemtest
Van een vriend kreeg ik een stemwijzer die minder suggestief is dan de anderen die ik ken, en ik heb deze nog niet eerder ergens gezien (maar dat zegt niet zoveel).
http://www.writersblock.net/verk2003/stemtest.html
Ik vind hem erg goed, je wordt gedwongen verder na te denken, en hij geeft bovendien een goede uitleg van het hoe & waarom in je mailbox. Mocht u nog zweven, dan is dit een goed hulpmiddel bij het bepalen van uw keuze. Ook als u niet zweeft, is het misschien handig om na te gaan of dat wel klopt :-)
09.21 [Link] [achttien Reacties] 08 januari 2003
Toegang geweigerd
Dat is balen.
Gisteren wilde ik weer eens fijn drugs verkopen in Rotterdam, maar ik was al meer dan een week niet meer bij Dopewars geweest en dus lig ik eruit. En ik stond nog wel hartstikke hoog in de top 100! Zonde.
Gelukkig heb ik naast Netspanning alweer een nieuwe verslaving:
Gridlock!
Ben nu bij level 26 (wat mijn computer gewoon onthoudt, het is een wonder).
Spelen maar!
(via low en mijnkopthee)
08.43 [Link] [33 Reacties] 07 januari 2003
Gladjes (2)
Ik háát gladde ondergrond. Ik ben een mietje. Elk gevoel van zekerheid, evenwicht, en stabiliteit verdwijnt door een pesterig laagje ijs. Ik haat het pesterige laagje ijs.
Gisterenochtend moest ik lopend naar de metro. Toen ik mijn voordeur uitstapte zag ik net op tijd iemand onzeker aftastend de weg oversteken. Gewaarschuwd. Glad. Ik hield mij vast aan de deurpost en stapte op het witte wegdek. Dat viel mee. Even proberen met één voet, weinig wegglijerij, en lopen maar.
Ik liep op het fietspad dat door de fietsers al was vrijgemaakt. Als er fietsers aankwamen, stapte ik even opzij. Het ging allemaal prima. Geen probleem eigenlijk. Fijn.
Brug.
Grote brug over de Amstel. Lange brug. Op de stoep van de brug lag een dikke laag gladheid. Het fietspad was gedeeltelijk vrijgemaakt, en de auto's konden gewoon rijden. Ik liep op het fietspad waar gelukkig even geen fietsers waren. Maar eenmaal bovenop de brug kwam er vanachteren een stoet haastige fietsers aangezet. Ik week uit, naar de stoep, en ik ging bijna onderuit. Holy smoke wat was het glad. Lantaarnpaal. Ik liet me zo langzaam mogelijk naar de lantaarnpaal zakken. Toen ik glijdend en met kloppend hart bij hem was aangekomen, omhelsde ik hem vurig.
Ik was nu nog steeds bovenop de brug. Een meisje met naaldhakken liep me over de stoep voorbij alsof het niets was. Het dunne laagje ijs werd door haar hakken vermorzeld. Strepen trokken zich in het uit elkaar gescheurde wegdek. Ik keek onder mijn gympjes. Geen reliëf te zien.
Ik liet na een tijdje de paal los en gleed een stukje naar beneden. Het liefst had ik mij laten zakken tot op de grond en was ik als een slee naar beneden geroetsjt. Mmm. Iets weerhield me. Ik klampte me vast aan de brugleuning. Foute beslissing. De brugleuning was spekglad en ik hield me bijna niet staande. Mijn ene been vloog naar rechts, het andere naar links. Met elke spier in mijn lichaam wist ik de benen uiteindelijk weer onder mij te krijgen. Hel, dit. En ik stond verschrikkelijk voor lul. Waarom konden sommige mensen mij wel gewoon passeren? Ik schuifelde verder, elke stap wantrouwend.
Al met al duurde het zo'n tien minuten voor ik de brug eindelijk over was. Bezweet, gedegradeerd, en uitgeput zocht ik het wegdek zonder gladheid. Wat een heerlijkheid. Lopen met zekerheid. Vaste ondergrond.
Vanaf nu ga ik alle dagen zonder gladheid prijzen. Halleluja!
10.19 [Link] [zeventien Reacties] 06 januari 2003
Teletekst revisited
Mijn teletekstverslaving is zo groot, dat ik niet alleen op televisie kijk, maar ook vaak op het net.
Vandaag is de nieuwe Teletekstserver/site in gebruik genomen.
Ziet er wat webgerichter uit, en werkt nog gemakkelijker, maar verliest gelukkig niets van zijn korte maar krachtige charme.
Fijn!
21.34 [Link] [28 Reacties]
.nl
Check dit zeg!
Bij het intoetsen van merelroze.nl verschijnt er geen error meer, maar wordt alles geredirect (in mooi Nederlands) naar mijn .compagina!
Met grote dank aan Maarten van Xolphin!
15.09 [Link] [elf Reacties]
Hondelpark
Het was Hondelparkweer.
Honderden viervoeters schuifelden, renden en dribbelden door het park. Het gras was wit van de overgebleven sneeuw. Een laagje ijs op de vijvers maakte het winterse plaatje compleet.
Bij de honden behorende mensen kwamen elkaar tegen, zoenden koude wangen en beaamden de pracht van de dag. Stoere mannen voetbalden op het bevroren gras in korte broek met muts en gestreepte sokken. Joggers met rode gezichten renden langs ons heen.
Een klein hondje stond op een dun laagje ijs op het water. Het ijs ontdooide spontaan onder zijn warme pootjes, creëerde een wak en het hondje gleed erin. Paniek aan de kant. Het park hield zijn adem in. Het hondje piepte. Het baasje riep. Iemand pakte een grote tak. Het baasje stak een hand uit vanaf de oever en probeerde het beestje al roepend naar zich toe te halen. Het hondje in het wak keek vol angst en kou hulpeloos naar het baasje. Hij kwam niet verder naar haar toe. De stok van de voorbijganger werd naar hem uitgereikt. Het park keek vol spanning toe. Van het ene op het andere moment zwom het hondje naar de kant, in de armen van het baasje. Het park haalde opgelucht adem. Het hondje spartelde, schudde zich uit en liet zich vervoeren in de armen van het baasje. Er werd nog net niet geapplaudisseerd.
We liepen door. We kwamen nog wat mensen tegen die ook weer mensen tegenkwamen. Het was de laatste dag van de vakantie. Het leek of iedereen het voelde.
08.30 [Link] [vijftien Reacties] 05 januari 2003
The Yearlings
Maloe Melo is een rare tent. Verlopen stamgasten van middelbare leeftijd kijken je hoofdschuddend aan op het moment dat je de bandruimte betreedt. Aan de muren en het lage plafond hangen affiches van bandjes die er ooit hebben gespeeld. En bandjes waarvan ze hoopten dat ze er ooit zouden komen spelen. Stray Cats, Phil Haley and his Comets, Smith and Wesson, Reno Brothers. De geluidsman is naast glazenhaler vast ook eigenaar.
Het was vanwege The Yearlings dat ik weer eens in Maloe Melo was. The Yearlings is alt.country from the Lowlands. En dat zijn ze met verve.
Ziek waren ze, bijna allemaal, en hun stemmen hadden het moeilijk. Maar het kon de pret en de sfeer niet drukken. Terwijl steeds vagere types het café binnenkwamen, speelde de band aangenaam door. Winny de Jong look-a-like viel bij het bestellen een paar keer bijna om. Remco Campert van 50 zat aan de bar te lonken naar een Yearlings groupie. Een in zijn kraag verstopte kale vent naast me tapte op mijn barkruk met de muziek mee. Ik deinde aangenaam mee met de muziek.
Ze pasten met z'n zessen maar net op het kleine podium. Vooral de pedal steel guitar trok de aandacht. Een geweldig ding, een soort kruising tussen een mandoline, een piano en een gitaar, waar het herkenbare countrygeluid uit voortgedreven werd. Tussen de nummers door hoorden we af en toe het sputterende stroringsgeluid van een mobiele telefoon - het bleek die van de gitarist. Zijn vrouw stond op het punt te bevallen.
Een leuke avond was het, aardige jongens. Volgende week staan ze op Noorderslag. Ik verwacht Ahoy' zo rond de jaarwisseling van 2004/2005. De gisteren aangeschafte CD staat nu op.
De sneeuw buiten komt stemmig naar beneden.
12.34 [Link] [negen Reacties] 04 januari 2003
Ouwe zooi
Ik acht paus Gregorius XIII verantwoordelijk. Of was het al Julius Caesar?
Ik keek mijn kamer rond, gisterenavond. Vanwege BNN bezoek mooi opgeruimd, geen troep, vrij zicht.
Ineens vond ik er niets meer aan. Aan het huis zelf wel, geweldig, maar aan de inrichting.
De bank is bijna tien jaar geleden door de vorige eigenaars achtergelaten, afgedankt. De antieke tafel en stoelen zijn van mijn stiefoma geweest. De zwarte 'gemakkelijke' (lees: onpraktische) stoel kocht ik toen ik 11 was bij Ikea voor een schijntje. De mooie, antieke kast is van mijn moeder geweest. De lamp heb ik meegekregen toen ik op mezelf ging wonen. Het kleed heb ik op straat gevonden. De twee stoelen bij de computer heb ik ook van straat meegenomen. Het tafeltje naast de bank, ook van de straat. Het bureau waar ik aan werk, kocht ik toen ik 14 was. De vloer zat er al in, toen ik hier kwam wonen. De muren zijn al 15 jaar niet geschilderd.
De planten zijn dood.
Ineens vond ik de inrichting helemaal niet van mezelf. Volgens mij heeft het onbewust te maken met begin januari. Nieuw begin, nieuwe kansen, oude inrichting. Daarom houd ik Gregorius of Julius verantwoordelijk. Als één van hen niet besloten had het jaar te laten beginnen in januari, dan had ik nooit dit onbestemde gevoel gekregen. Gelukkig zal het vast weer over gaan.
Maar eerst ga ik nieuwe planten kopen.
12.59 [Link] [negentien Reacties] 03 januari 2003
.com
Aan de mensen die via Het Parool merelroze.nl intoetsten en nergens uitkwamen, wat fijn dat u toch de .com versie hebt uitgeprobeerd.
(het wordt tijd dat ik merelroze.nl ook ga registreren, het gaat altijd fout).
20.28 [Link] [elf Reacties]
iBook
Ik heb een iBook! Ik heb een iBook! Ik heb een iBook!
(doet dansje)
Hij is woe sexy!
En hij doet het al.
Het appeltje op de deksel gaat prachtig branden als je hem aanzet.
De toetsen zijn licht en zacht.
De installatie is al bijna compleet.
Annelieke en Martin van BNN zijn superleuk. En niet alleen omdat ze met een presentje aan kwamen zetten, heus niet.
Nu ga ik even spelen met mijn nieuwe vriendje.
11.19 [Link] [44 Reacties] 02 januari 2003
Politiek naar het volk
In het bruine café, waar het dankzij de regen buiten nu nog gezelliger was, bespraken wij de politiek.
Gisteren had ik de eerste man ontmoet die de 22e vol overtuiging op lijstratelband.nl gaat stemmen. Zijn beweegreden was het fragment uit Kopspijkers, waarin Ratelband aan zijn dochter uitlegde waarom we elke week het volkslied zouden moeten zingen. 'Die man, hij zegt het gewoon, en niemand neemt het hem kwalijk, omdat hij een soort clown is. Zulke mensen moeten we hebben, om dingen over te brengen'
Ah.
Pratend over de partijen, de verschillen, de uitgangspunten, kregen wij een lumineus idee dat zo goed is dat we ons afvragen waarom het nooit is uitgevoerd.
In verkiezingstijd moeten in elke openbare ruimte, met nadruk op café's, samenvattingen liggen van alle politieke partijen.
De Boomerangkaarten moeten het veld een maandje ruimen om plaats te maken voor handzame, leesbare pamfletten met de belangrijkste punten van de partij.
Zou dat niet de normaalste zaak van de wereld zijn?
Het is eigenlijk ronduit belachelijk dat dit nog niet zo is.
Biertje erbij, discussie op gang, standpunten bij de hand.
Dat is democratie. Politiek naar het volk.
We hebben nog 20 dagen.
17.07 [Link] [achttien Reacties]
Goede Voornemens
Die baan krijgen;
Meer sporten (dat moet lukken, 'meer' is zo gebeurd);
Meer op vakantie (moet ook lukken, tegenover 7 dagen in 2002);
Meer uitdagingen aangaan;
Nieuwe dingen doen;
Veel lachen.
11.13 [Link] [achttien Reacties] 01 januari 2003
Hoi 2003
Het regent buiten onafgebroken en mijn hoofd is hout.
Ik moet de stad doorkruisen om puin van feest te ruimen.
Tonie is gestopt met webloggen.
Toch een gelukkig nieuwjaar!
14.24 [Link] [twaalf Reacties]
|
