Online eindredactie, training en advies.

Eindredacteur online

Online eindredacteur

Wat mij betreft, zijn er nog te weinig eindredacteuren die zich echt focussen op het web. Als online eindredacteur en contentspecialist redigeer ik webteksten op:

  • correct Nederlands
  • formulering
  • scanbaarheid (ook: schrijven in blokjes)
  • SEO (snippet, H1, H2, linkbuilding)
  • vorm
  • usability
  • B1-niveau als nodig
  • mobielvriendelijkheid
  • de positie van de pagina
  • tekstverrijking

Nieuwe website of contentstrategie

Stel, je gaat een nieuwe website maken of binnenkort live zetten. Of je afdeling moet worden meegenomen naar een nieuwe contentstrategie of nieuwe tone of voice. Ik schakel zowel goed met de redacteuren als met de communicatieprofessionals of marketeers en (jawel) met de techneuten. Uiteindelijk gaat het mij om goed converterende en consistente content.

Contentmarketing

Contentmarketing vind ik een interessante mix tussen redactie, bloggen en marketing. Misschien zijn de redacteuren op je afdeling op dit gebied nog onervaren, of vinden ze marketing niet passen bij inhoudelijke stukken. Ook dan spring ik graag in als online eindredacteur. Ik geloof erg in het on the job coachen van redacteuren om zo een sterke afdeling neer te zetten die weet wat er nu speelt.

Het hele traject of een snelle blik

Schakel me ook in als je vlak voor livegang nog een snelle check wilt op SEO of webfähige taal, of juist een stevig advies aan het begin van een traject. Ook help ik je bij het opschonen van een overvolle website. En hoe pak je dat weggooien van pagina’s nou goed aan? Bij de overgang naar een responsive site kijk ik dan natuurlijk meteen hoe de toptaken het beste ingezet kunnen worden.

Eindredactie voor je website

Kortom: online eindredactie nodig, of een coach die op content let? Neem vooral contact op!

“Merel Roze kan je als geen ander inwijden in de geheimen van schrijven voor het web én enthousiasmeren om ermee aan de slag te gaan.”
Alfred Hakkert, hoofdredacteur Secondant (CCV)

opdrachtgevers

logo van Bikkelhart

Online bureau Bikkelhart (onthoud die naam!) bedenkt en realiseert websites, funnels, portals en e-commerce-optimalisaties. Ik word ingeschakeld als er bikkelharde content nodig is.

logo van ENNIA

Curaçao? ENNIA. Dé verzekeraar van de Dutch Carribean. Ik was als eindredacteur verantwoordelijk voor alle content van de nieuwe responsive site. Bon siman!

logo van Kennedy van der Laan advocaten

Over de online artikelen/blogs die de advocaten schreven, deed ik coachende eindredactie: hoe schrijf je een intro waarbij je de lezer grijpt en informeert, en ook nog iets belooft? Hoe zorg je voor een pakkende online titel die het ook goed doet voor SEO? En hoe maak je je tekst leesbaar voor een grotere groep dan alleen juristen?

logo van HoyHoy

Ik was eindredacteur bij het redesign van de vergelijkingssite HoyHoy.nl. Ik vertaalde de nieuwe propositie naar de online uitrol. Nadruk op conversie-optimalisatie en SEO.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Trainer

Beter schrijven? Ik leer het je.

Workshops schrijven en schrijftrainingen

Met duidelijke oefeningen, praktische aanwijzingen en vooral ook veel plezier zorg ik er als schrijftrainer voor dat je beter gaat schrijven. Ik heb ruime ervaring in het geven van workshops en trainingen of het individueel coachen van professionals.

De schrijftrainingen die ik geef

  • Schrijven voor het web
  • Columns en blogs
  • Eindredactie voor het web
  • Aantrekkelijker formuleren
  • Schrijven op B1-niveau
  • Schrijven voor social media
  • Trainingen op maat

Aan wie ik schrijftrainingen geef

  • Mensen die best veel schrijven voor hun werk, maar ‘eigenlijk maar wat doen’
  • Redacteuren
  • Eindredacteuren
  • Ambtenaren
  • Secretaresses
  • Communicatieprofessionals
  • Bloggers en contentmarketeers
  • Eigenlijk iedereen dus

Incompany of open inschrijving

Neem contact op voor individuele coaching, een incompanytraining, training on the job of een inhoudelijke heidag. Wil je een training met anderen (onbekenden) volgen? Bij [De Redactie] Trainingen geef ik bijna elke maand wel een training op open inschrijving.

Bedrijven, organisaties en overheden waar ik trainingen heb gegeven

NS International | Nationale Postcode Loterij | Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid | Tweede Kamer der Staten Generaal | Gemeente Pijnacker | B+B Vakmedianet | Reed Business | Klingel | Het CCV (Secondant) | Brabants Kenniscentrum Kunst en Cultuur | Longfonds | Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde | Faasen|Grijmans | Uitgeverij G+J | ZB Communicatie | NRCQ | Loyens en Loeff | Nationaal Archief | Cobouw.

“Merel kon zich goed een beeld vormen van de situatie bij de Tweede Kamer. Met haar humor en relaxte benadering wist ze een sfeer te creëren waarbij de deelnemers zich kwetsbaar durfden op te stellen.”
Deelnemer training Schrijven op B1-niveau, Tweede Kamer der Staten Generaal

opdrachtgevers

logo van Loyens & Loeff

Loyens & Loeff is gespecialiseerd in juridisch en fiscaal advies aan ondernemingen, financiële instellingen en overheden. Door mijn trainingen worden ze daarnaast ook specialisten in schrijven voor het web.

logo van Cobouw

Cobouw is hét vakblad voor bouwprofessionals. Ik trainde hen in online schrijven en publiceren, distributie en verrijking van hun teksten, zodat de nieuwe responsive site ten volste benut kan worden.

logo van [De Redactie] Trainingen

Voor [De Redactie] Trainingen geef ik sinds 2010 trainingen, zowel incompany als op open inschrijving. Bijvoorbeeld Eindredactie voor het web, Columns en blogs schrijven, B1-schrijven en Schrijven voor het web. O.a. bij De Belastingdienst, De Tweede Kamer, Gemeente Pijnacker-Nootdorp, Postcode Loterij, Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Indigo en nog vele anderen.

logo van Reed Business

De eindredacteuren van de tijdschriften van Reed Business agri (Boerderij, Landleven, etc.) hebben jarenlange ervaring in het maken van tijdschriften. Online was iets wat ook moest (veel copy/paste). Ik trainde ze tot experts op het gebied van online eindredactie (SEO, contentverrijking, usability, structuur, taalgebruik, interactiviteit). Met gewenst bijkomend effect: dat ze enthousiast werden over online publiceren.

logo van ROC van Amsterdam en ROC Flevoland

De ROC’s van Amsterdam en Flevoland kregen nieuwe websites: responsive, en mobile first. De doelgroep is voornamelijk vmbo en mbo. Ik trainde de medewerkers van marketing en communicatie in schrijven voor internet en mobiel, schrijven op B1-niveau en SEO.

Columnist en blogger

Blogger sinds 2001

Sommige meisjes krijgen bloemen, ik kreeg een blog. Van Walter van den Berg, een van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg. Dat was in 2001, wat me een van de eerste Nederlandse bloggers maakte. In de beginjaren schreef ik dagelijks op merelroze.com, met duizenden lezers per dag. Zo begon mijn schrijvende leven, en wat een geschenk was dat. Het blog heeft op verschillende manieren grote invloed gehad op mijn carrière.

Columnist en romanschrijver

Dankzij mijn blog werd ik gevraagd als columnist voor NRC Handelsblad en later voor Libelle, en werd ik door verschillende uitgeverijen benaderd met de vraag of ik een roman wilde schrijven (ja, natuurlijk wilde ik dat). Ook voor XS4ALL en De Fietsersbond schreef ik columns.

Bloggen en sporten

Met bloggen is het een beetje zoals sporten. Als je het eenmaal gaat doen, werkt het verslavend, kost het je geen moeite en word je er heel blij van (en er ook steeds beter in). Maar als je vindt dat je nu toch weer eens moet gaan bloggen, kan het zomaar een hele tijd duren voor er een nieuw stukje staat.

Contentmarketing en digital storytelling

Al sinds 2002 roept iemand wel een keer per jaar dat bloggen deaud is. Maar bloggen is levendiger dan ooit tevoren. Bloggen is bijvoorbeeld een belangrijk onderdeel van contentmarketing en digital storytelling. Bloggen is dood, lang leve de blogs!

opdrachtgevers

logo van Libelle

Drie jaar lang wijdde ik wekelijks een column op Libelle.nl aan actuele zaken. Over het nieuws, prangende taalkwesties of ontwikkelingen op internetgebied.

logo van NRC Handelsblad

Elke week een column op de Achterpagina van NRC Handelsblad. Naast Frits Abrahams! Hoogtijdagen.

logo van XS4ALL

Voor de nieuwsbrief van XS4ALL schreef ik een column internetgerelateerde zaken. Soms met vele e-mails tot gevolg.

logo van De Fietsersbond

De fiets is het beste vervoermiddel. Zowel voor verplaatsing als voor inspiratie. Ik schreef er talloze blogs over. Voor het blad van de Fietsersbond (De Vogelvrije Fietser) schreef ik columns.

logo van Squla

Kinderen spelenderwijs laten leren, dat is wat Squla doet met quizzen, games, webvideo’s en apps. Ik schreef de online teksten van de nieuwe site en ik schrijf blogs.

Tekstschrijver

Freelance tekstschrijver

Tekstschrijven is al sinds mijn zesde waar ik me het meest in verlies. Een blog, een zakelijke brief, een roman, een studieboek, een belangrijke e-mail, corporate storytelling, contentmarketing, een hele ambtelijke website vol (of ook goed: een heel ambtelijke website vol) – wat voor tekst het is, maakt me eigenlijk niet uit. Als de tekst maar goed aansluit op de doelgroep.

Begrijpelijk en aantrekkelijk Nederlands

Met mooischrijverij heb ik niet zoveel. Liever houd ik het simpel en concreet – dan snappen de lezers het best wat ik wil zeggen. Ik hoef als tekstschrijver geen indruk te maken met moeilijke termen, lange zinnen en bloemrijke beeldspraak, maar met een tekst die je meteen snapt én die lekker leest.

Tekstschrijven over …

Waarover ik schrijf, verschilt per maand. Ik schreef de afgelopen tijd artikelen voor SNS, ik schreef over auto’s voor Suzuki, over mosselen en oesters voor Qualimer, over grote bedrijfsinvesteringen voor Standard Investment, over geestelijke gezondheidszorg voor Indigo en over de hoe je scholieren motiveert voor Squla.

“Een copywriter die alle verwachtingen overtreft. Snel van begrip, produceert snel en accuraat, biedt passende (taal)oplossingen. De vereisten voor online communicatie en gedragingen van gebruikers past zij feilloos toe.”
Patrick Thissen, marketeer @ENNIA

opdrachtgevers

logo van Arbocatalogus

De Arbocatalogus bevat een praktische oplossingen om arborisico’s in bedrijven aan te pakken. Ik schreef de catalogus voor personenautobedrijven.

logo van Qualimer

Qualimer verkoopt vanuit Yerseke mosselen, oesters, kreeften en andere zeeproducten aan distributiecentra en groothandels. Ik had de eer om erover te schrijven en kreeg steeds zin in de producten waar ik over schreef.

logo van Suzuki

Suzuki maakt auto’s, motorfietsen en buitenboordmotors. Ik schrijf de teksten voor de site, de brieven en de brochures.

logo van AT5

Bij AT5 was ik met veel plezier drie jaar lang redacteur op de afdeling Teletekst. Dat is al een hele tijd geleden, maar ik heb er vreselijk goed leren schrijven. Want met tijdsdruk, de tekstuele beperkingen van Teletekst en een goede eindredacteur heb je perfecte ingrediënten om het vak te leren. Spannende en leuke tijden, omdat Het Internet toen ook opkwam en de berichtgeving veranderde.

logo van SNS Bank

Bij SNS Bank was ik een aantal jaar eindredacteur voor het web. Inhoudelijk was ik verantwoordelijk voor alle online teksten. Daarnaast stuurde ik de webredactie aan (8 medewerkers, senior en junior) en stroomlijnde ik de processen. Ook maakte ik deel uit van het (afdeling overstijgende) kernteam social media.

Romanschrijver

“Wanneer komt je derde boek uit?” Voor jullie een vraag, voor mij ook. Maar twee romans schreef ik wel. En het boek Schrijfwijzer voor het web.

Fantastica

Mijn eersteling. Uit 2006. Hoofdpersoon Roos de Leeuw ontdekt langzaam maar zeker dat fictie en werkelijkheid niet alleen online door elkaar heen lopen. “Met veel vaart geschreven, thrillerachtige roman” (Het Parool). “Gaandeweg krijgt het boek meer vaart en ontpopt het zich tot een spannende psychologische thriller en pageturner” (VPRO Gids). Ik heb nog wel een exemplaar liggen tegen verzendkosten. 🙂

De weekenden waren voor haar

Mijn tweede roman, uit 2008. Na de dood van haar moeder wordt de achtjarige Maya Regter door haar vader ieder weekend naar een gezin op een afgelegen boerderij gebracht. Daar woont de één jaar oudere Frederieke, met wie Maya de weekenden spelend doorbrengt. Plotseling komt er aan de bezoeken een einde. Bijna twintig jaar later staan de vrouwen voor het eerst weer oog in oog. Maya hoopt op een hernieuwde vriendschap, maar Frederieke blijkt woedend op haar. Hoe kunnen de twee vrouwen het verleden zo anders hebben beleefd? En waarom bracht Maya’s vader haar eigenlijk ieder weekend weg?

Schrijfwijzer voor het web

Schrijfwijzer voor het web: een boek over hoe je jezelf als prozaschrijver online in de kijker kunt spelen. Door te bloggen, door social media te gebruiken, door veel te schrijven. Verscheen in 2009 in de serie de Schrijfbibliotheek van Augustus, met als co-auteur Chrétien Breukers.

opdrachtgevers

logo van Uitgeverij Augustus

In de serie de Schrijfbibliotheek van uitgeverij Augustus publiceerde ik samen met Chrétien Breukers de Schrijfwijzer voor het web.

logo van Uitgeverij Archipel

Bij uitgeverij Archipel (imprint van De Arbeiderspers) kwam mijn debuutroman Fantastica uit, en twee jaar later mijn tweede: De weekenden waren voor haar.

Merel Roze

Merel Roze (1975, Amsterdam)

Merel Roze | zzp’er | Amsterdam | 1975 | Online eindredacteur | Schrijftrainer | Contentcoach | Blogger sinds 2001 | Columnist | Redacteur | Contentmarketeer | Contentspecialist | UvA

Eindredacteur en contentspecialist

Een goede online eindredacteur laat een redacteur boven zichzelf uitstijgen, maakt elke tekst beter en effectiever en zorgt voor zulke duidelijke pagina’s dat de klantenservice naar huis kan. Eindredactie voor het web is nog leuker dan voor print, omdat er nog meer bij komt kijken.

Content it is

Lelijk woord, content. Maar de woorden tekst of taal zijn niet toereikend voor wat ik doe, omdat webpagina’s zo veel meer belangrijke elementen bevatten. Zeker, bij tekst en taal(gebruik) ligt mijn hart, maar daarnaast speur ik de pagina’s af naar mogelijkheden om te verbeteren. Het leuke is: er valt altijd wat te verbeteren. Ik ben dus alleen content als de content dat is.

Trainer

Ik geef trainingen, workshops en cursussen. Meestal incompany, soms op open inschrijving.

Verder nog iets?

Cut the crap. Dat is het.

Merel Roze by Machteld Maris

‘Inspirerende docent, enthousiast en ik kan haar tips meteen in praktijk brengen!’

Deelnemer training Eindredactie voor internet bij [De Redactie] Trainingen.

Kennismaken

Ben je benieuwd of ik iets voor je kan betekenen?
Of wil je meer informatie over een schrijftraining?
Laat een bericht achter, dan neem ik zo snel mogelijk contact op.

naam

e-mail

bericht

image to close blog

Blog

Een weekendje weg

Een weekendje weg, dat leek ons nou wel wat, zo met Pasen. Het zou ongetwijfeld heel mooi weer worden, dus boekten wij een aanbieding in een hotel in een dorpje met veel natuur in de buurt.

Op de eerste dag van de reis kwam de regen met bakken uit de hemel.
We besloten nog niet naar onze accommodatie door te reizen maar te blijven hangen in Zwolle.
Ik was nog nooit in Zwolle geweest en het bleek een zeer plezierige eerste kennismaking.
Zwolle maquette

Op de achterkant van het door ons aangeschafte plattegrondje stond dat er in de Sassenpoort een museumpje was met de geschiedenis van de stad. Dat wilden wij wel zien.
Wij troffen bij de Sassenpoort geen enkele aanwijzing aan hoe we naar binnen konden.
Een vriendelijke Zwollenaar zei, nadat wij een aantal rondjes om de poort hadden gelopen, dat we moesten aanbellen bij het advocatenkantoor.
Sassenpoort Zwolle

"Zie ik eruit als een portier?", vroeg de man die de deur opendeed.
"Nee, u ziet eruit als een advocaat", zei ik.
De advocaat was toevallig op kantoor. Er werd al een tijdje een nieuwe poortwachter gezocht. De vacature stond uit.
De advocaat was de kwaadste niet. We mochten, terwijl hij doorwerkte, wel zelf even naar boven lopen, mits we geen deuren openden die we niet mochten openen en alle lichten achter ons uit zouden doen. Hoera.

Die avond aten we in De Librije Het Pestengasthuys, waar we ongekend verwend werden.
Het enige nadeel aan zoveel heerlijks was dat we daarna nog een hele busrit moesten maken naar onze accommodatie.

Bij onze accommodatie aangekomen, in het holst van de nacht, bleek de firma reeds gesloten.
Op de balie lag een kaartje met onze naam erop. Na een vergeefse zoektocht door diverse gangen en een heel enge lift werden we door een keukenhulp naar onze kamer gebracht. Op onze kamer kregen we de slappe lach omdat we het zelf niet lelijker hadden kunnen maken. We schoven de twee bedden tegen elkaar.

Samen met hoogbejaard Nederland en kinderrijke gezinnen stonden we de volgende ochtend aan het ontbijtbuffet.

In het dorp was alles dicht.
Het was zondag. En Pasen.
De vele kerkklokken doorbraken de stilte.

Bij het busstation wachtten we op de bus naar Giethoorn. De ramen van het bushok waren uit de sponningen geslagen, de pijlers beklad. Verderop stonden enge kinderen op een foto.
Enge kinderen
Toen ik De Man des Huizes een kus gaf, werd er door de vader van een groot gezin in een auto boos naar ons getoeterd en gewezen.
Ik begreep bushokjesvandalisme ineens heel goed.

Zwartsluis
In de bus waren we de enigen.
De oude buschauffeur maakte een praatje met ons.

Giethoorn bleek, ondanks de regen, pittoresk en een leuk uitje. We maakten een boottochtje, overdekt.
Ik kocht een sjaal in een toeristenwinkel, want ik had het koud.
We kochten ook knieperties bij drie oude dames.
knieperties lekker mmm

Na een paar uur pikte de oude buschauffeur ons weer op.
Er was niemand anders in de bus.
Toen hij ons afzette, maakten we weer even een praatje.

We spendeerden de rest van de dag aan het achterhalen hoe de bekende Nederlander heette die in ons hotel verbleef. We zijn er, ondanks verwoede Google-opdrachten, nog steeds niet achter. Ze is blond, jaar of 45, presentatrice bij een commerciële zender.

De volgende dag was het weer zondag.
Alles was dicht.
De kerktorens glommen in het zonlicht. Maar het waaide en het bleef koud.

Na het ontbijt gingen we terug naar Amsterdam.
We waren de enigen in de bus.
De buschauffeur maakte een praatje met ons.

28 reacties.

In de spits is er geen tijd voor zwakte

In de drukte van de avondspits wilde een Somalische vrouw met haar kinderwagen op Hoog Catharijne de roltrap af.
Ze twijfelde.
Kun je met een kinderwagen een roltrap af? Of stort de wagen dan, door het gewicht, de afgrond in? Zou ze de kracht hebben om de wagen in balans te houden en zelf staande te blijven?

Maar er was geen tijd om te twijfelen.
Achter haar dromden de mensen om het begin van de roltrap om de trein te halen die gereed stond.

"Sorry, sorry", zei ze.
En ze wierp haar kinderwagen de roltrap op. Op goed geluk.
De angst zorgde ervoor dat ze haar ogen even sloot.

"Kan iemand in godsnaam even helpen!?!", wilde ik roepen, maar de jongen, die voor haar op de roltrap stond, was me voor.
Hij pakte net op tijd het voorstuk van de kinderwagen en hield de wagen in balans.

De vrouw misstapte zich toen ze zelf op de roltrap ging staan.
Ze zocht haar evenwicht en keek achter zich, om aan de mensen achter haar haar verontschuldigingen aan te bieden.

Eenmaal beneden zette de jongen de wielen van de kar op de grond.
"Dank u wel, dank u wel, dank u wel", zei de vrouw, terwijl ze haar hoofd dienstbaar naar voren boog.
Ze zette de kinderwagen snel opzij, zodat ze niet meer in de weg stond voor alle mensen die achter haar voor de trein begonnen te rennen.

23 reacties.

Ontbijt

'Maar ik heb niet meer', zei het jongetje tegen de verkoper.
Hij had een portemonnee van Finding Nemo in zijn hand.
Op de toonbank lag een muntstuk van 2 euro, naast een zakje Maltesers.
Knisperende bolletjes van chocolade.

'Dit kost 2,85', zei de verkoper. De verkoper keek naar de rij die zich achter mij had gevormd.
Ochtendspits. Koffiebehoeftigen. Een trein die er zo zou aankomen.
Een klein jongetje dat de boel ophield.

Het jongetje bleef de man aankijken alsof hij het dan wel zou doen.
Hij was zwart en had een brilletje.

'Sorry', zei de verkoper.
Het jongetje ging op zijn tenen staan om de Maltesers van de toonbank te pakken.

'Je kunt wel een lolly kopen', probeerde de verkoper.

'Dat mag niet van mijn moeder', zei het jongetje.
'Het is nog te vroeg daarvoor. Het moet ontbijt zijn, had ze gezegd.'

26 reacties.

Ik moet werken aan mijn non-verbale communicatie

"Maar wat is Prinsjesdag precies?", vroeg de jongeman aan de oude man naast hem. Hij had een accent dat ik niet kon plaatsen. In mijn hoofd ging ik verschillende landen af.

De heren waren, net als ik, ingestapt op Amsterdam Centraal, en zaten nu tegenover me in de vierzits. Beiden hadden een linnen tas op schoot.
De jongeman was lang.
Zijn knieën raakten bijna de mijne.
Het waren geen slechte knieën, dacht ik door de stof van de broek heen te kunnen zien.

De oude man legde uit wat Prinsjesdag was. Hij sprak langzaam en duidelijk, zodat de jongeman hem goed zou kunnen volgen. De man lette wel op zijn tempo, maar paste zijn woordgebruik niet aan. Hij gebruikte woorden die maar eens per jaar in mijn vocabulaire voorkomen en dan soms niet eens correct gebruikt. Typische Prinsjesdag-woorden, zoals parlementaire constitutionele monarchie, troonrede, Rijksbegroting, miljoenennota en geschonden embargo, waar de jongeman begrijpend op knikte. Maar ook woorden als alsmede, doorgaans, nochtans, desalniettemin en grandioos, waar de jongeman ook raad mee leek te weten. Het samenlevingscontract dat ik hedenmiddag ga ondertekenen was er niets bij.

De oude man wist verdomd veel over Prinsjesdag. Hij vertelde over de oorsprong en maakte grapjes over de hoedjes. Hij memoreerde enkele Prinsjesdagen uit het verleden en prees Beatrix. Af en toe keek ik op uit mijn krantje. Ik stak veel op van zijn verhaal en ik keek de oude man vriendelijk aan. Mijn krantje was allang minder interessant. Ik staarde vooral naar de pagina's om niet al te opdringerig over te komen.

De jongeman kon de oude man prima volgen. Hij stelde geïnteresseerde en intelligente vragen met dat wonderlijke accent dat ik nog steeds probeerde te plaatsen. De jongeman had de beschikking over een verbluffende grammatica en ruime woordenschat. Hij sprak alsof hij een boek voorlas. Prachtige volzinnen die steeds op hun pootjes terechtkwamen. Elke keer dat hij een woord gebruikte dat me verbaasde ("Ik begrijp je volledig. Soms gaat er een wervelwind aan gedachten door me heen", aldus de non-native speaker), keek ik even op en knikte ik de jongeman bemoedigend toe.

Erudiet, dat waren ze.

Wat een geluk dat deze twee heren deze ochtend mijn pad hadden gekruist.

Bij station Amstel stapten veel mensen uit.
Ik keek even om me heen en glimlachte naar de heren.

"Kom, we schuiven op", zei de oude meneer tegen zijn jonge volgeling. "Deze mevrouw heeft last van ons gesprek", zei hij, terwijl hij glimlachend naar mij knikte.

Nee!
Dat is niet waar!
Wilde ik roepen.

Maar ik was te laat. Perplex zag ik hoe de twee verderop gingen zitten. Ik hoorde hen op gedempte toon hun gesprek vervolgen.

Tegenover me plofte een eerstejaarsstudente neer, die telefonisch eerste hulp bood aan een vriendin met een bloedend hart.

11 reacties.

Carnaval

Vrijdag had ik in de druilerige ochtendspits het betwistbare genoegen om een vierzits te delen met drie studentes die keiveel zin hadden in carnaval. Ze spraken het woord carnaval uit met de klemtoon op de laatste lettergreep, dus het waren echte.

“Het gaat zo zwaar worden", verzuchtte een van de meisjes lachend. "Maar jij bent het tenminste gewend”, zei ze tegen de studente tegenover mij. “Met je hockey.”
Voor een ochtendspits praatte ze erg hard.

“Nou, bij hockey drink je savons wel, heel veel, maar overdag kun je éch nie drinken. Dan moet je éch spelen”, zei ze, iets te serieus.

“Maar toch!”, zei het eerste meisje.

Bij Station Amstel kwamen er nog drie studentes binnen.
"Gevonden!", riepen ze.
Een van de meisjes deed een dansje in het gangpad.
Uitbundig begroetten ze de andere studenten.
Vanwege de vakantie was er plek genoeg.

“Wat heb jij veel bij-j”, zei een meisje tegen een van de nieuwelingen. 
Het meisje ritste haar rolkoffer trots open en onthulde een tas vol flessen drank.
Luid gelach.

Een van de meisjes pakte een donkerbruine fles uit de tas.
"Wat is dit dan?", vroeg ze.
"Die heb ik een keertje gekregen, het is keivies", zei het meisje.
"21%!", riep het meisje dat met grote ogen naar het etiket keek.

"Hebben jullie ook je studieboeken mee?", vroeg het hockeymeisje tegenover mij.
Het viel stil.
Verbaasde blikken.
Het meisje wist zich eventjes geen raad.
"Ze zijn zo saai", zei ze voorzichtig. "Als ik dan te opgewonden ben om te slapen, kan ik er in gaan lezen."

7 reacties.

Een fijn dagje

"Hé, heb je je ziek gemeld?", vroeg de Man des Huizes, die vakantie heeft, vanochtend. Hij keek me uitgeslapen aan.
"Nee, hoezo?", vroeg ik.
"Het is kwart voor tien", zei hij vrolijk.
Snel wierp ik een blik op de nieuwe wekker, die niet was afgegaan. Daarbij draaide ik me om, waardoor het klokje door een klein kiertje tussen het bed en de muur viel. Ik hoorde de wekker op het laminaat neerkomen en een fractie van een seconde later hoorde ik ook het klepje van de batterij de grond raken.
"KWART VOOR TIEN?", schreeuwde ik.

Forenzen buiten de spits om is heel rustgevend, merkte ik, nadat ik de trein net voor mijn neus had zien wegrijden. Als je dan toch veel te laat bent, maakt het niet meer uit ook. Ik kocht een koffie verkeerd en las mijn krantje.

Pomtidom.

Bij het instappen van de coupé was ik nog steeds zo relaxed, dat ik niet uitkeek en struikelde.
Flatsj.
Mijn nog geheel volle beker koffie viel uit mijn hand, terwijl ik me vastklampte aan een hoofdsteun. De inhoud van de beker golfde gretig door het gangpad. Ik keek lijdzaam toe hoe de koffie zich over de grijze vloerbedekking verspreidde als de vertakkingen van een rivierdelta. De hakken van de vrouwen en bordeelsluipers van de mannen waren de bomen waar de rivier zich met kolkende snelheid omheen vormde.

"Dit is heel gênant", zei ik tegen mijn medereizigers. Een vrouw keek met een vies gezicht naar de crèmekleurige massa die haar tas nog net niet bereikte.
Je kunt het maar beter gezegd hebben.

"Maar ik ruim het op!", zei ik, nog heel enthousiast klinkend en ook een beetje als een heldin. Ik maakte rechtsomkeert, ging het trappetje af, naar de wc, en trok de halve wc-rol van de rol. Ik twijfelde of ik niet de benen zou nemen, maar liep terug naar boven en begon de koffie geknield op te deppen. De weinig meelevende maar sterk smalende blikken van de mensen probeerde ik te negeren. Dat was niet makkelijk!
Het bleek onmogelijk.

Nadat mijn voorraad papier zich had volgezogen zag ik tot mijn teleurstelling dat pas ongeveer een vijfde van de troep was opgeruimd.

Ik glimlachte geruststellend en met een rood gezicht naar de reizigers en toog weer naar de wc. Die zat inmiddels op slot en ik wachtte ongeduldig. Toen de wc vrij was, trok ik wederom een lading papier van de rol. Een voorbijganger vroeg me waarom. Ik vroeg me af wat ik zou doen als de rol op was. Ik ging terug naar de koffierivier en begon weer te deppen.

"Toch zonde van de koffie hè", zei een vrouw hoofdschuddend.

Het toiletpapier van de NS kon niet op tegen de 250 ml koffie. Vier keer liep ik terug naar de wc. Toen was de wc-rol op en dumpte ik een gigantische, druipende massa kleurloos papier in het treintoilet. Ik zwaaide er even naar toen het op de rails terechtkwam.

Gelukkig verdwaalde ik een half uur later, toen ik stinkend naar koffie en warme melk op mijn werk aankwam. En was er, toen ik eindelijk had uitgevogeld waar ik moest zijn, geen computer meer vrij.

20 reacties.