---
title: "Vaderhulp"
date: 2002-01-06
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Vaderhulp

Mijn vader kwam gisteren even langs om te kijken of hij de schade aan mijn huis voor een deel zou kunnen verhelpen. Mijn vader heeft, naast een aantal geweldige eigenschappen, niet de handigheid met klussen die je bij een vader mag verwachten als je de media moet geloven. Maar in mijn eentje lukte het niet, en solidariteit is altijd meer dan welkom, dus nodigde ik hem van harte uit om een kijkje te komen nemen in mijn ijspaleis. Eerst belde hij op. ‘Wat voor gereedschap heb je nodig?’. Ik zei: ‘Ik heb hier al een nijptang en zo’n andere tang’. ‘Wat voor andere tang?’ vroeg mijn vader. ‘Euhm.. zo eentje die op vijf verschillende standen kan en dan als ik er kracht achter zet, weer terugfliept in de verkeerde stand’. ‘Ah’, zei mijn vader, ‘dat is een waterpomptang’. Mijn vader mag niet handig zijn, hij is wel erg op hoogte.

Hij kwam met een Bijenkorftas met wat dingen erin die ik na Oud en Nieuw had laten liggen en een aantal tangen aangezet. ‘Laat mij het eens bekijken!’, riep hij hoopvol. Ik liet hem de plek zien waar de CV moet worden bijgevuld, de vergane glorie van mijn keukenelektriciteit en de vorig jaar nieuw geïnstalleerde knalrode pomp die het nu weigerde te doen. Mijn vader haalde een tang uit zijn plastic tas. ‘Weet je hoe deze tang heet?’ vroeg hij. Ik zei: ‘Engelse sleutel!’. ‘Nee’, zei hij, ‘dit is een bahco’. ‘Ah’, zei ik, ‘Barcardi cola’. ‘Weet je hoe je bahco schrijft?’, vroeg hij, niet te beroerd om mij nog wat te leren op de koude zaterdagmiddag. ‘Euhm… bee aaa kaa ooo, denk ik’, zei ik. En hij zei hoe het wel moest, en waar de naam vandaan kwam.

Hij stond in de keuken. Zijn handen, indien hij nog haar had gehad, in het haar. Na wat gefriemeld te hebben aan diverse zaken, vervaarlijk met wat tangen te hebben gezwaaid en serieuze blikken met mij te hebben uitgewisseld, zei hij: ‘Ik weet het!’. Hoopvol keek ik zijn richting op, enigszins verbaasd ook. En hij zei: ‘Hier moet iemand bij die er verstand van heeft!’