---
title: "Geur"
date: 2002-08-15
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Geur

Op perron 8b op het Amsterdamse Centraal Station stond ik. Het was nog vroeg, vroeger dan ik gewend was, maar het was mooi weer en er waaide een aangenaam briesje. Het perron was nagenoeg leeg.

Ik stond met mijn ogen nog half gesloten een beetje te hangen tegen een koude, stalen constructie van het station, naast het bord met vertrek- en aankomsttijden van mijn trein. De muziek die vanuit mijn MP3 speler mijn oren binnendrong was zacht en wiebelde me op een aangename manier in een soort slaaptoestand. Ik sloot mijn ogen.

Plotseling kwam er een geur voorbij. Mijn neusgaten spitsten hun vleugels. Mijn kleine neushaartjes boven in mijn neus begonnen licht te vibreren. Dit was een fijne geur. Ik opende één oog.

Iets verderop op het perron kwam een man tot stilstand die even daarvoor waarschijnlijk langs mij was gelopen. Hij had de geur verspreid. Ik schuifelde zijn kant op.   
Daar rook ik het weer. Een vol, mannelijk parfum steeg rond de man op. Een aftershave met body. Een tikkeltje cognac en het aroma van pijptabak. Daaroverheen een zweem lichte zoetigheid, in combinatie met een dieprode geur van passie en hartstocht.

Ik stond ineens pal naast de man. Hij was klein van stuk, Mediterraan uiterlijk, nette broek en overhemd met de bovenste knoopjes los. Borsthaar zichtbaar. Niet mijn type.  
Maar hij rook woest aantrekkelijk. En ik kende deze geur.

Waar kende ik deze geur van? Ik kreeg sterk de neiging om deze man te omhelzen, hem te zoenen en ter plekke de liefde met hem te bedrijven. In deze hoek moest ik het dus zoeken. De geur was sterk van plan mij aan hem over te geven.

De trein kwam eraan. Ik stapte in na de meneer en nam plaats op de vierzit naast de zijne. Twintig minuten lang had ik de tijd om de lucht op te snuiven. Ik opende mijn neus en bewaarde wat lucht voor het geval hij uit mocht stappen. Ik deed er alles aan om de geur te onthouden, te plaatsen, te herkennen, te kunnen omschrijven.

Hij stapte uit waar ik eruit moest en we liepen nog even samen over het perron. Toen sloeg hij linksaf waar ik rechtsaf moest. Ik was er nog niet uit.   
De geur is onherkenbaar gebleven.