---
title: "Guz"
date: 2002-08-24
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Guz

Als PSV vanavond verliest in de Holland Casino Eredivisie (dat krijg je je strot toch gewoon niet uit) weet ik wel hoe het komt.

Ik zat in het café op een hoek van de Prinsengracht met twee anderen uit het raam te staren. Plotseling zagen wij Guus Hiddink over de brug aan komen lopen, en plaatsnemen op het terras van ons café. En dat zomaar terwijl zij vanavond moeten spelen, ver weg, in Eindhoven, tegen Groningen. Ze weten ook niet wat werken is he, daar bij PSV. Dat bleek wel weer.

Het was een mooi gezicht – de mensen bekijken die langsliepen, Guus ontwaarden, en daarop reageerden. Snel wegkijken, of juist met grote ogen oogcontact zoeken. Mensen naast zich aanstoten en roepen, en wijzen, en lachen.   
Je zou Guus maar zijn. In Amsterdam ook nog.

Na een half uur kwam er een jongetje aangelopen. Hij was een jaar of zeven. Een voetbal in zijn handen, met handtekeningen erop. Zijn ogen knipperden van de zenuwen en hij begon licht te hyperventileren, toen hij Guus de bal en een dikke stift overhandigde. Guus was de kwaadste niet en hij tekende de bal. Bovendien hield hij een praatje en schreef hij er nog wat extra bij.   
Het jongetje liep met grote ogen en een immense glimlach weg.

De mensen in het café waren allen ontroerd en pinkten bijkans een traantje weg van dit menselijke schouwspel.   
Die Guus.   
Zou het nog wat worden met PSV, dit jaar.