---
title: "In between levensfases"
date: 2002-09-12
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# In between levensfases

In de tijd dat ik nog niet dagelijks wat snorredingetjes uit mijn leven online placht te zetten, en jawel, beste lezers, die tijd is er geweest, was ik onder andere een tijd lang student. Ik studeerde twee jaar geleden af aan de Universiteit van Amsterdam. Sindsdien mag ik mij drs.merelroze noemen. Eergisteren viel de eer te beurt aan studiegenoot P.

Studiegenoot P., vijf anderen en ik vormden samen het beste team dat onze faculteit ooit had voortgebracht. Niet dat andere mensen dat wisten, en niet dat dat verder duidelijk hoefde te zijn, maar zo voelde het wel een beetje. Wij waren in onze diversiteit een hechte eenheid, een bijzonder groepje, in ieder geval toch totdat het einde van de studie ons zou scheiden.

Vanwege het afstuderen van vriend P. was ik eergisteren voor het eerst weer terug op de universiteit. Voor het eerst sinds twee jaar en zeven dagen. Enorme golven van oud sentiment overspoelden me. Er was weinig veranderd. De zeer sympathieke kantinemedewerkers hadden concurrentie gekregen van twee zeer lelijke drank- en voedselapparaten, maar verder zag alles er vertrouwd hetzelfde uit. Het is fijn om te weten dat sommige dingen nauwelijks veranderen.

Zo niet ik! Ik maakte de afgelopen twee jaar meer ontwikkeling door dan mij lief is. Het onbezorgde studentenleven, waarin ik werd overspoeld door een onaflatende zee van tijd in dezelfde mate als feestjes en fijne lunches dat deden, werd vervangen door het echte leven. Het echte leven is heus zo leuk nog niet.

Waar ik vroeger mijn energie haalde uit mijn vrienden en bijna dagelijkse uitstapjes, lig ik nu ’s avonds uitgeput op de bank. Blij dat ik een avond alleen ben, geen afspraken heb, even tot rust kan komen. Maar intussen verlang ik zo naar het leven van ervoor waarin alles bruisend leek en mij energie onaflatend was. Ik ben niet zozeer ‘in between jobs’. Volgens mij bevind ik mij ‘in between levensfases’. Afscheid nemen van het onbezorgde en de prangende verantwoordelijkheid onder ogen komen.

Nu weet ik dat ik sterk de neiging heb om te romantiseren. Maar soms bekruipt me een angstaanjagend gevoel dat het vanaf nu alleen nog maar slechter kan worden.