---
title: "Kennissen"
date: 2002-09-13
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Kennissen

September is in staat de mooiste dagen voort te brengen. Qua weersomstandigheden dat is, niet zozeer qua fraaie herinneringen.  
De zon schijnt net iets feller dan in augustus, en de onderstroom van wind en wolkendek is minder vochtig dan in de volle zomer. Bovendien denk je, zodra het september is, dat de zomer is afgelopen, en lijken die laatste prachtige dagen immer een onverwacht kadootje.

Zodoende had ik mij gisteren geïnstalleerd op een terras. Langs mij reden de vreemdste mensen, toeristen met lelijke T-shirts, studenten, mannen in pak op oude fietsen, vrouwen met hoofddoekjes, mannen met tulbanden – de hele wereld fietste aan mij voorbij.

Er kwam een vrouw aangelopen met een rode zonnebril en een modieus westerse theedoek op haar hoofd. Een rok tot net over haar knieën, wit blousje erop, hoge hakken eronder. Leren tas met kort hengsel over haar schouder. Ze zou model geweest kunnen zijn.

Ze stapte parmantig over het trottoir. Plotseling ontwaarde ze degene naast mij op het terras. Haar gezicht begon te stralen. Met grote passen liep ze het terras op en kwam met haar armen uitgestoken op de vrouw naast mij af.   
“Hallloooo! Wat leuk!” riep ze de vrouw toe. De vrouw naast mij keek nogal overrompeld, maar stak haar armen uit. Ze zoenden drie keer, praatten wat over wat ze hier deden, over wat ze nu deden. Het gesprek werd uiteindelijk toch minder enthousiast dan de begroeting.

Na een tijdje vroeg de vrouw die naast me op het terras zat aan het voormalig model:  
“Ik wil niet onbeleefd doen ofzo, maar waar ken ik jou eigenlijk van?”