---
title: "Fontein"
date: 2002-09-25
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Fontein

Op het verwarmde terras van café de Fontein op de Nieuwmarkt zaten twee jongens aan een tafeltje. Een derde jongen stond ernaast afscheid te nemen. Ze waren te oud om student te zijn, maar ze waren duidelijk nog student.   
Het tafeltje stond vol met lege glazen bier. Het was zeven uur ’s avonds.

Aan de jongen die afscheid aan het nemen was, hing een meisje. Ze hing aan de mouw van zijn jas. De jongen zei tegen de twee anderen dat ze hem morgenochtend moesten bellen, want hij moest nu naar huis. Hij glimlachte als een corpsbal die hem er vanavond wel even in zou schuiven. De twee jongens riepen dat hij toch nooit wakker zou zijn, in de ochtend. ‘Wanneer was de laatste keer dat jij in de ochtend wakker was?’, riepen ze hard en met dubbele tong. Het hele terras was nu op de hoogte. De jongen wuifde het argument weg, trok het hangende meisje mee en strompelde het plein over.

Achter bleven de twee jongens. De één hing voorovergebogen met zijn gezicht naar de grond en een glas bier in zijn hand. De ander kondigde aan dat hij even ging pissen. Hij stond op, tuimelde, hervatte balans en greep zich vast aan de deurpost van het café. Hij zigzagde weg, de kleine tafeltjes binnen in zijn gang meenemend.

De laatste jongen zat in zijn eentje op het terras. Hij viel een beetje in slaap. Doordat zijn spieren verslapten, viel het glas uit zijn hand. Het viel kapot op de grond en maakte een hoop kabaal bij het neerkomen. Het bier golfde over zijn nette schoenen. Hij schrok op.

Waarom was onduidelijk, maar hij wilde opstaan. Hij richtte zich op naar voren, maar verloor zijn evenwicht, waardoor hij met zijn volle gewicht tegen het tafeltje stootte. Zijn kin raakte het tafelblad. De lege glazen werden gelanceerd over de rest van het terras. De jongen viel door, op de grond. Daar bleef hij liggen.

Zijn vriend kwam terug van de wc en begon te lachen. Hij trok de jongen van de grond onder zijn oksels overeind en gaf hem een tik op zijn schouders. De jongen liet een onbestemde boer. Zijn vriend pakte zijn arm en legde deze over zijn eigen schouder. Zo liepen ze het terras af, het plein over, het zicht uit.  
De serveerster schudde haar hoofd en begon het glaswerk op te ruimen.