---
title: "The Yearlings"
date: 2003-01-05
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# The Yearlings

Maloe Melo is een rare tent. Verlopen stamgasten van middelbare leeftijd kijken je hoofdschuddend aan op het moment dat je de bandruimte betreedt. Aan de muren en het lage plafond hangen affiches van bandjes die er ooit hebben gespeeld. En bandjes waarvan ze hoopten dat ze er ooit zouden komen spelen. Stray Cats, Phil Haley and his Comets, Smith and Wesson, Reno Brothers. De geluidsman is naast glazenhaler vast ook eigenaar.

Het was vanwege [The Yearlings](http://www.theyearlings.com/) dat ik weer eens in Maloe Melo was. [The Yearlings ](http://www.theyearlings.com/)is alt.country from the Lowlands. En dat zijn ze met verve.

Ziek waren ze, bijna allemaal, en hun stemmen hadden het moeilijk. Maar het kon de pret en de sfeer niet drukken. Terwijl steeds vagere types het café binnenkwamen, speelde de band aangenaam door. Winny de Jong look-a-like viel bij het bestellen een paar keer bijna om. Remco Campert van 50 zat aan de bar te lonken naar een Yearlings groupie. Een in zijn kraag verstopte kale vent naast me tapte op mijn barkruk met de muziek mee. Ik deinde aangenaam mee met de muziek.

Ze pasten met z’n zessen maar net op het kleine podium. Vooral de pedal steel guitar trok de aandacht. Een geweldig ding, een soort kruising tussen een mandoline, een piano en een gitaar, waar het herkenbare countrygeluid uit voortgedreven werd. Tussen de nummers door hoorden we af en toe het sputterende stroringsgeluid van een mobiele telefoon – het bleek die van de gitarist. Zijn vrouw stond op het punt te bevallen.

Een leuke avond was het, aardige jongens. Volgende week staan ze op Noorderslag. Ik verwacht Ahoy’ zo rond de jaarwisseling van 2004/2005. De gisteren aangeschafte CD staat nu op.   
De sneeuw buiten komt stemmig naar beneden.