---
title: "Hondelpark"
date: 2003-01-06
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Hondelpark

Het was Hondelparkweer.  
Honderden viervoeters schuifelden, renden en dribbelden door het park. Het gras was wit van de overgebleven sneeuw. Een laagje ijs op de vijvers maakte het winterse plaatje compleet.  
Bij de honden behorende mensen kwamen elkaar tegen, zoenden koude wangen en beaamden de pracht van de dag. Stoere mannen voetbalden op het bevroren gras in korte broek met muts en gestreepte sokken. Joggers met rode gezichten renden langs ons heen.

Een klein hondje stond op een dun laagje ijs op het water. Het ijs ontdooide spontaan onder zijn warme pootjes, creëerde een wak en het hondje gleed erin. Paniek aan de kant. Het park hield zijn adem in. Het hondje piepte. Het baasje riep. Iemand pakte een grote tak. Het baasje stak een hand uit vanaf de oever en probeerde het beestje al roepend naar zich toe te halen. Het hondje in het wak keek vol angst en kou hulpeloos naar het baasje. Hij kwam niet verder naar haar toe. De stok van de voorbijganger werd naar hem uitgereikt. Het park keek vol spanning toe. Van het ene op het andere moment zwom het hondje naar de kant, in de armen van het baasje. Het park haalde opgelucht adem. Het hondje spartelde, schudde zich uit en liet zich vervoeren in de armen van het baasje. Er werd nog net niet geapplaudisseerd.

We liepen door. We kwamen nog wat mensen tegen die ook weer mensen tegenkwamen. Het was de laatste dag van de vakantie. Het leek of iedereen het voelde.