---
title: "Gehekelde vrouw"
date: 2003-01-26
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Gehekelde vrouw

Ik had een hekel aan haar. Meteen toen ik haar zag.   
Ze stond naast me op de bushalte, ik kende haar niet, en ik zou nooit meer met haar te maken hoeven hebben, maar een instinctief hekelgevoel maakte zich van mij meester. Ze zag er vervelend uit en alles in mij riep om afschuw.

Misschien was het de rugzak die zij op haar buik had hangen in plaats van op haar rug. Haar armen erom heengevouwen, haar vingers tikkend op het metaal van de sluiting. Misschien waren het haar schoenen. Degelijke, zwarte schoenen met onverwoestbaar model. Misschien was het haar haar. Heel kort geknipt, blonde stekeltjes. Knalroze gestifte lippen, een overhellend bovengebit en een brilletje op haar neus.

Ze was niet jong, maar zeker niet oud. Misschien kreeg ik een hekel aan haar omdat ik haar niet kon duiden. Ze kon moeder zijn van drie schoolgaande kinderen, of ze kon net zo oud zijn als ik. Ze kleedde zich ouderwets, maar haar gezicht vertoonde geen rimpels. Ze was niet bijzonder lelijk, maar zeker niet knap. Ze had geen kwaad in de zin, dus mijn hekel aan haar was compleet ongegrond en erg overbodig.   
En toch stond ik van een afstandje vol afschuw naar haar te kijken. Grrr.

Plotseling keek ze me aan. Ze moest hebben gevoeld dat ik haar naar haar had staan kijken. Ik schrok me dood.   
Ze glimlachte. Over haar gezicht kwam een zachtaardige gloed te liggen. Ze knikte me vriendelijk gedag.  
Ik knikte bedremmeld terug.