---
title: "Op de fiets (46)"
date: 2003-03-03
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
tags:
  - name: "fiets"
    url: "/tag/fiets.md"
---

# Op de fiets (46)

Het buurthuis had een feestje gegeven en de volgende ochtend lag er een plastic bekertje op het achteropje van mijn fiets. De zon scheen en ik besloot goed te doen.  
 Ik keek links van me, rechts van me, ik keek achter me en voor me, maar nergens zag ik een vuilnisbak. Het inlevingsvermogen in degene die dit bekertje op mijn achterop had gelegd, groeide gestaag.

 Ah.   
 Verderop, op de kinderspeelplaats op het pleintje, stond een vuilnisbak. Het kinderspeelplaatsje – een wipkip, een draaiding en een betonnen tafeltennistafel – wordt nooit gebruikt. Soms hangen er wat jongeren, maar spelende kinderen zie ik er zelden.

 Voor dat stomme bekertje fietste ik helemaal het pleintje op. Ik stepte het laatste stukje en mikte het ding in de lege vuilnisbak. Even dacht ik dat er, net zoals in het SIRE spotje, luid applaus zou opstijgen en ik als held onthaald zou worden. Maar het bleef stil. Ik draaide me om.

 Daar stond een Grote Vrouw. Haar ene hand in haar zij, haar andere hand vervaarlijk zwaaiend in de lucht. ‘Je zíet toch dat dit een Kinderspeelplaats is? Je mag hier niet fietsen!’, riep ze met wijdopen ogen.   
 Ze maakte een dikke tjoerie en bewoog haar hoofd van links naar rechts.

 Ik stapte van mijn fiets, voelde me een heel klein meisje en droop af.