---
title: "Lijn 4"
date: 2003-03-24
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Lijn 4

De tram was vol. Ik stond in het stoelloze stuk achterin, samen met mensen met grote koffers en een vader met een kinderwagen.

De trambestuurder nam de bochten alsof hij ze kon afsnijden. De mensen met koffers probeerden uit alle macht te zorgen dat alles bleef staan. Een Engelsman had een koffer met een klein koffertje erop geklikt. Vast een slim systeem, maar het kleine koffertje bleef naar beneden vallen.

Het duurde niet lang of de baby in de kinderwagen begon te huilen.  
De vader glimlachte naar de mensen in de tram om zich te verontschuldigen voor het lawaai. Hij ging boven de wagen hangen en kietelde het kindje. Het gehuil was weg. Trots stond de vader weer rechtop.

Het kindje begon weer te huilen. Harder. De vader raakte nu al lichtelijk in paniek. Hij duwde op een knop aan de zijkant van de wagen. Een muziekje begon te spelen. De baby was weer even stil.   
Het muziekje werd harder. Er kwam een beat onder het muziekje. Verschillende kinderliedjes passeerden de revue, hard, met versterkte bas. Ik raakte lichtelijk geïrriteerd van deze overdaad aan geluid. Maar de baby was stil. Of stil genoeg om niet boven het lawaai uit te komen.

Na een tijdje was er geen sprake meer van liedjes, maar luisterde het hele achterdek van de tram naar keiharde kindertechno. Ik keek een paar keer naar de vader, maar die was teveel in zijn sas omdat hij het kind had stilgekregen. Ik had inmiddels allerlei theoriën bedacht over de invloed van muziek tijdens de opvoeding. Dit werd nog een heel naar kind, later.

Bij de Munt riep de man met het kleine koffertje heel hard richting de vader:   
‘Could you please turn that awful thing off?!’  
Het geluid van een huilend kind keerde terug. Rust.