---
title: "Wat zeg je?"
date: 2003-04-15
author: "Merel Roze"
featured_image: "https://www.merelroze.com/wp-content/uploads/2024/06/boids-1.png"
categories:
  - name: "Geen categorie"
    url: "/category/geen-categorie.md"
---

# Wat zeg je?

Het begon bij The Kills, in de bovenzaal van Paradiso, na Spinvis. Ik ging weg omdat het geluid te hard stond. De dag erna was het concert van Madrugada. Geweldig, maar mijn rechteroor begon te protesteren. Mijn trommelvlies trilde hardnekkig in mijn oor, een piepende pijn maakte zich van mij meester. De hele rechterkant van mijn gezicht raakte geïrriteerd.

Bij Calexico zag ik dat er oordopjes werden verkocht in Paradiso. Toen ik gisteren bij het voorprogramma van Supergrass mijn rechtertrommelvlies weer voelde protesteren, kocht ik voor 0,40 euro twee gele dopjes.

Met mijn oren dicht luisterde ik naar Supergrass. Hoe anders klinkt een concert met oordoppen in! Alsof ik naar mijn buren luisterde die te harde muziek draaiden. Een grote afstand tussen mij en de muziek. Ik hoorde alleen de drums goed en voelde de bas alleen in mijn maag. De mensen naast me kon ik echter prima horen.

Maar zo was een concert niet bedoeld, vond ik. Bovendien hoorde ik mezelf meezingen – een vreemde gewaarwording. Even twijfelde ik of ik mijn oordoppen eruit zou halen, maar ik zette door.   
Halverwege het concert raakte ik zelfs aan de doppen gewend. Het geluid werd duidelijker, mijn oren pasten zich aan. Het was alsof mijn oren en daarmee mijn perceptie opnieuw moesten worden ingesteld. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Nu wil ik niets anders meer.  
Misschien ga ik ze op mijn werk ook wel dragen.