Ik ben weer thuis!
Vanochtend om 10 uur 10 kwam ik aan op Lufthafen Frankfurt. Geen kwaad woord over Ryan Air. Ze vliegen keurig op tijd, komen te vroeg aan en verstoren je vluchtrust niet met gratis drankjes en andere poeha. Bravo. Nu nog vliegen vanaf Schiphol en ik klaag helemaal niet.
Een week zonder internet – dat was lang geleden. Afkickverschijnselen waren niet van de lucht. Gelukkig passeerden wij slechts drie keer een computer met internet, waar ik maar met grote moeite vandaan kon blijven. Computers of niet, de stukjesschrijfmachine in mijn hoofd ging in Toscane gewoon door met produceren. Nu is mijn hoofd overvol met stukjes over hoe mooi het daar was.
Ik ben boel blij dat we nog gegaan zijn. Toscane deed de gestolen rugzak snel vergeten, behalve op de momenten dat ik andere toeristen foto’s zag maken met digitale camera’s. Dan keek ik die toeristen heel boos aan en was het weer goed.
Nu wordt het verzekeringspapieren invullen, bankpasjes ophalen, noodpaspoort terugbrengen, hopen op bericht van de politie, nagaan met wie ik allemaal afspraken had en wanneer, adressen en telefoonnummers verzamelen van iedereen die in mijn agenda stond (schroom niet mij deze te mailen), etc.
Maar eerst is het tijd om mijn reisgezel Sarah te bedanken, die met mij mee terug naar huis ging in plaats van door te reizen. Dank!
Maar naast haar is de dank vooral ook voor Kiek, die niet alleen haar bankpas uitleende (het is opmerkelijk hoeveel geld je kan uitgeven zonder pasjes) en tot grote steun was toen wij die zaterdag terugkwamen, maar ons ook, in gezelschap van mijn vader, vanochtend kwam ophalen op Frankfurt Hahn.
Reacties
43 reacties op “Weer thuis”
Welkom thuis!
Welkom thuis!
Ben tornato!
Leuk om je logs weer te lezen. Ben wel benieuwd hoe je, zonder computer cq internet, de afgelopen week dagelijks bij TimmieTV de muziekquiz hebt ingevuld?! 😉
Fijn dat je er weer bent en dat je het toch nog leuk hebt gehad. Ga je ons ook nog vertellen (tot leringe, maar zeker niet vermaak) hoe wij kunnen voorkomen dat onze rugzak in de trein wordt gestolen?
Hehe, daar ben je weer, gelukkig! Al gunde ik je die vakantie wel natuurlijk! Tip voor de agendamisere, heb je nog oude agenda’s liggen? Daar staan vaak nog een hoop adressen en verjaardagen in, en gelukkig heb je je telefoon nog! En zo’n stiefmoeder als Kiek wil iedereen wel als ik het zo hoor!
(dat van timmietv vroeg ik me ook af ja!)
Hmmm.. ik kreeg daar ook al mail over. Wellicht mijn broer, die ik ingefluisterd had dat hij best eens onder mijn naam mocht meedoen… 🙂
Hoera, weer terug! Wat goed om te horen dat het toch nog een leuke vakantie geworden is, zeg. En nu gauw weer stukkies schrijven, hè!
He he, weer terug naar normaal:-)
U broer doet het niet slecht in dat kwisje,ik zou samen verder gaan.
U broer doet het niet slecht in dat kwisje,ik zou samen verder gaan.
Ik geloof dat het mijn broer niet is…
Nu word ik ook wel benieuwd. Heeft iemand onder jouw naam meegedaan terwijl je er zelf niets van wist? 🙂
Kaboutertjes denk ik. Van die kleine krengen die holen graven in het gras, met hun rode puntmutsjes op. Laatst zat er hier eentje in de appelboom. Ik zag hem, sprintte naar buiten en had hem bijna te pakken. Helaas sprong hij net op tijd in een molshoop en lag ik met mijn neus in het natte gras. Verdorie.
Rottige kabouters.
Welkom @Home!
logt Ruben geen kabouter-IP-adressen dan?
Lijn, ik zou deze schandalige fraude onmiddellijk en luidkeels aan de orde stellen! Maar toch welkom terug, Merel! 😉
Lijn, ik zou deze schandalige fraude onmiddellijk en luidkeels aan de orde stellen! Maar toch welkom terug, Merel! 😉
Het kunnen ook de boomkevers geweest zijn. Die zitten normaal hier in de appelboom, maar ik heb ze al een hele winter niet gezien. Wedden dat ze de hele dag zitten te internetten? Wachten tot Merel haar hielen licht en dan lekker TimmieTV stemmen.
Nare boomkevers.
Hoeraa, je bent weer terug! hoop dat je toch een beetje genoten hebt. Ik ben ook mijn agenda kwijt maar wij hadden vast en zeker toch wel een afspraak om te gaan poolen en Catannen 😉
De goede speurneus kan denk ik ook zonder IP-adressen uitvinden wie de geheime bewonderaar van Merel is.
Laat ik daar maar een alternatieve quiz-opgave van maken. Een rode puntmuts voor de winnaar.
(De magische wereld van kabouter-IP-adressen bevestigde overigens mij vermoeden)
Ik stel bij deze voor alle Kabouterpunten af te trekken van Merel haar totaal. Wellicht kan ik dan ooit nog in de buurt van Lijn komen!
Dr. Aap, ik wil niet mierenneuken…ach wat, dat wil ik wel! Punten bij Merel in aftrek brengen brengt jou niet dichterbij Lijn…
Hee Merel! Goed dat het goed was aldaar en ook goed dat je de computers daar hebt kunnen weerstaan. Je had al een dagje minder…
Hoop dat alles zsm geregeld is.
Toch frappant (leuk woord) hoe vaak ik heb gekeken of je al terug was…
@Eric: I know. Maar een tegenstander minder 🙂
Ben blij dat je terugbent! En ook blij dat je een goede week hebt gehad. En de mooiste foto’s zitten in je hoofd….
Ik denk dat het de eksters geweest zijn. Die zitten normaal al kwetterend hier in de appelboom hun glimmende goude ringen en een enkel rood puntmutsje te bewaken, maar ik heb ze al een hele winter niet gezien. Wedden dat ze de hele dag La Gazza Ladra zitten te krassen? Steeds een seconde of vijf, alsof ze een muziekquiz houden.
Diefachtige vogels.
Was blij dat je toch vetrokken was, maar ben ook weer blij dat er weer nieuwe stukjes komen nu je weer terug bent. Wb dus en hopelijk kun je snel alles afronden en nagenieten van je vakantie
Het kan natuurlijk ook gewoon de buurman zijn. Die leugenachtige idioot zie ik af en toe in de bosjes hangen, al glurend naar de eksters, de boomkevers en de kabouters. Pure jaloezie wat ik je brom. Ondertussen hoor ik hem wel eens neurieen “Voor ik vergeet” van Spinvis. Het kan best zijn dat hij het was!
Belachelijke, naar zweet ruikende man
Of was het Rossini? De energieke Italiaanse componist heb ik er al langer van verdacht muzikaal leentjebuur te spelen daar onder de vijgeboom. En dan die libretto’s. Over kappers uit Sevilla of stelende eksters. Zeker weten dat die er mee te maken heeft!
Artistieke Italiaan.
Het begint hier een beetje te lijken op en zeer fantasievolle versie van ‘Het Groot Dictee der Nederlandse Taal’…
Wie weet was het Philip Freriks. Zijn frenetieke pogingen consci”entieuze deelnemers ellenlange volzinnen te laten schrijven terwijl zij gezeten zijn in bankjes, gemaakt van decennia oude notenbomen, laten mij me al jarenlang vertwijfeld afrvragen waar de melodie in zijn fragmentarische zinsdelen zich ophoudt.
Onoorbare mooipraterij van een zichzelf als geprivilegieerd beschouwend sujet, behalve tijdens het journaal, waar de zinnen minder prescieus zijn, en helderder.
Stoethaspelende nieuwslezer.
Ik vrees dat het toch de Afrikaan was die 10 kilometer moet lopen voor een paar liter water. Dat gaat natuurlijk vervelen, al dat gesleep met water. Gelukkig komt hij onderweg langs de blanke vrouw met haar Linux server. Zij helpt hem en hij is haar dankbaar.
Dorstige Afrikaan.
Dr. Aap, je bent de boom vergeten!
Shit! Nog een poging…
Ik vrees dat het toch de Afrikaan was die 10 kilometer moet lopen voor een paar liter water. Dat gaat natuurlijk vervelen, al dat gesleep met water. Gelukkig komt hij onderweg langs de blanke vrouw met haar Linux server. Onder een dode boom helpt zij hem en hij is haar dankbaar.
Dorstige Afrikaan.
Trouwens die verhalenschrijfmachine in je hoofd, die heb ik ook! Hij staat bij mij vast niet zo vaak aan als bij jou, maar ik heb dan ook geen eigen log. Dus blijven de meeste verhaaltjes gewoon in mijn hoofd zitten.
Beter 😉
Toch rijst het vermoeden dat niet Rossini, niet de Afrikaan, maar een blauwbilgorgel de verklaring is voor de mysterieuze verschijningen van Merel bij Timmie TV. Languit in de zon, knoesterend met zijn knezidon, gesneden uit de tak van een pas gevelde eeuwenoude eik, wokt hij kleine stukjesvan moderne liedjes.
Na lang worgelen weet hij het antwoord.
Zoon van een porgel.
Al is het lang geleden dat de dansende olifant een blauwbilgorgel zag herkende hij haar meteen. Languit in de zon lag ze daar en de olifant zette het op een lopen.
Door de Afrikaanse wouden rende de olifant, de Afrikaan voorbij die met water sjouwde, de nieuwslezer die verslag deed in Irak, de Italiaan, de stinkende buurman, de ekster die de laatste akkoorden van La Gazza Ladra floot, de boomkevers die weer in de appelboom zitten en tot slot, tot slot ging de olifant op een kaboutertje staan, hier in de achtertuin. Ik probeerde hem nog te stoppen, maar olifanten zijn zwaar. Met zijn slurf toeterde de olifant het fragment van de dag. TimmieTV kent geen raadselen voor olifanten…
Grijze massa.
briljant 🙂
Ik ben heel benieuwd. Volgens mij zijn de bezoekersaantallen tijdens je afwezigheid nauwelijks teruggelopen.
En?
Hoe was het?
Ik denk dat het iemand was,die ook weleens aan kwisjes in ‘de koe’ (ofzoiets) meedoet. Of L..
graag gedaan