Ik had het belangrijke document in handen. De inkt op het A4-tje was nog niet helemaal opgedroogd en ik wandelde wapperend de winkel uit.
De windvlaag buiten kwam onverwacht.
Het belangrijke papiertje vloog uit mijn hand en werd meteen de lucht in gezwiept.
Ik probeerde het te vangen maar greep mis. Het papiertje zakte naar beneden en raakte de stoep. Ik probeerde met mijn voet op het document te gaan staan. Het document sprong pesterig op. Het ging even verderop weer liggen. Toen ik aankwam, vloog het weg. Een vrouw die me tegemoet kwam, voelde het papiertje tegen haar been. Ze keek hoe ik rare sprongen maakte, maar begreep te laat dat het mij om het document te doen was.
Na een wilde dans stond ik hijgend en trots met het papiertje in mijn hand.
Vreemde blikken van voorbijgangers.
Een scheur in de bovenkant. Een voetafdruk over de tekst.
Reacties
10 reacties op “Opwaaiende papieren”
Ja, dat doen ze wel eens, die belangrijke documenten met bijna-droge inkt.
Een performance waar VandenB nog een puntje aan kan zuigen.
Deze twee humoristen niet tegen elkaar uitspelen hoor! 😉
Deze twee humoristen niet tegen elkaar uitspelen hoor! 😉
Je rijbewijs?
Het verhaal is wel een beetje hetzelfde als een hond een stuk worst voor zijn/haar neus houden en het dan op het laatste moment zelf opeten.
Maar dat maakt het verhaal ook wel mooier dan dat je geschreven had over welk papiertje het ging. Dat wel.
Maar de lezers zijn wel een beetje nieuwsgierig,dat ook wel weer.;-)
Misschien je contract als columnist van een landelijk dagblad?
Ohjee…
Ben je ook getrouwd?
🙂
Goh, een heuse documentaire!
‘Martin Bril’ -achtig goed,dat is Merel.
Tim Krabbe die is ook erg goed.
dank! ik kon me ineens herinneren dat ik gisteren nacht een drankbon van de lokale concertzaal in het rooster voor de deur had laten vallen.
Zo eens kijken.