Ik heb een fetisj.
Het betreft de huizenmarkt.
Ik denk dat ik eigenlijk makelaar had moeten worden.
Of onroerend goed multinational.
De afgelopen weken heb ik naar een koophuis gezocht. Niet voor mezelf. Ik woon prima, helemaal niets te klagen en nog lang geen tijd om te verhuizen. Ik zocht voor iemand anders. Ik kreeg het budget door, de eisen van de aanstaande koper en de buurten van Amsterdam waar hij wel en niet wilde wonen.
Funda werd mijn nieuwe homepage. Ik keek, ik scande, ik zag elk huis dat te koop stond op de computer. Ik maakte afspraken als ik dacht dat er een geschikte woning bij zat. Kraakte de Amsterdamse prijzen af, keek ook af en toe eens wat hetzelfde oppervlakte bijvoorbeeld in Amersfoort zou kosten, en dan toch vooral maar niet.
Ik ging mee met de afspraken. Liep professioneel rond, stelde de juiste vragen (of niet, is ook een tactiek) en klopte af en toe op een muurtje. Mijn behoefte om meer huizen te zien, groeide. Hoe geweldig is het om ergens binnen te komen waar nog mensen wonen die je helemaal niet kent! Welke gids lezen ze? Hebben ze een mooie eettafel? Zou ik de ruimte ook zo hebben ingericht? Wat een afschu-we-lijke vloer. Heerlijk.
Helaas stonden veel huizen ook leeg, omdat niemand ze wilde kopen. Maar dan voelde ik mijn binnenhuisarchitectkwaliteiten plotseling met rasse schreden groeien. Een muurtje daar! De bank hier, de stoel zo, op die manier, daar in de hoek. Ik zag het helemaal zitten. Haleluja. 100% gratis hobby.
Makke is wel, dat de aanstaande koper in kwestie zijn oog heeft laten vallen op iets moois. Leuk, voor hem. Ik heb zo het idee dat dit huis het gaat worden.
Maar wat te doen met mijn verslaving?
Ik heb bedacht: hypothetisch winkelen. Afspraken blijven maken met makelaars. Ik schroef mijn budget wat omhoog en dan ga ik de mooiere en duurdere appartementen, huizen en villa’s van Amsterdam langs. Daar kom je anders nooit! En weet die makelaar veel.
Ik denk dat dit het eerste objectje wordt.
Reacties
24 reacties op “Huizenfetisj”
ja, daar zie ik mezelf ook wel wonen.
12 of 13 kamers daar op de Apollolaan.
…dat vraagt om gezinsuitbreiding…
De leukste zijn de objecten waar wat meer foto’s bij staan. (Overigens een errug leuk weekendhuisje, daar aan de Apollolaan.)
bah, de Apollolaan is niets. Is er niet nog wat bij het Minervaplantsoen?
en? en?
De Apollolaan is vlak bij het vondelpark, dat is heel belangrijk, maar is mij toch nog iets te simpeltjes.
Vind je deze niet leuk? http://www.universaldatagroup.com/merelredirect.htm
Mijn vriend vind het raar dat ik na een kijksessie nog wel weet welke gids de bewoners lezen, maar niet welke kleur de tegels in de badkamer hebben. Ik noem dat zelf oog voor detail…
Hi Merel, I just visited your website. Please read my new novel ‘Harry Potter and the Order of the Phoenix’. Just follow the link!
Sincerely yours,
J.K. Rowling
Hahaha, die Merel. Ten eerste lijkt het toch ook deels te maken te hebben met het vleugje voyeurisme dat je in je hebt (wat wel een grappige combinatie is met het exhibitionisme dat je vertoont met deze weblog). Je vindt het heerlijk om een kijkje te nemen in de spreekwoordelijke keuken van anderen. Maar je plan om makelaar te gaan bedonderen…. helemaal te mijn idee. Lijkt me geweldig!!!! Ik doe mee. Beetje a la verslavingen als onbekende begravenissen of bruiloften bijwonen of naar landelijke Gilles de la Tourette bijeenkomsten gaan. Hahaha puik plan die pseudo huizenjacht en lekker laagdrempelig.
@Arne: wow, die is nog veel mooier! Dat wordt de volgende!
Je kan hier ook een beroep van maken. Woonconsultant. Eigenlijk makelaar, maar dan zonder kantoor en hele andere tarieven natuurlijk. Ik ken iemand die dit doet voor keukens. Goudmijn en hij vindt het nog leuk ook. Maar dat komt wellicht door die goudmijn.
Je kan natuurlijk ook gewoon in therapie gaan. Niet alle fetishen zijn hun tijd waard. 😉
hebban olla vogala nestas hagunnan
hinase hic enda thu
wat unbidan we nu
Grappig, ik bedacht me ongeveer hetzelfde, toen ik vandeweek zag dat er in mijn straat ook een fijn huis (en boel boven een eventueel budget) te koop stond. Maarja, ik heb er verder niks mee gedaan. Leuk om te horen dat het dus gewoon kan ;o)
Ja, maar die huizen staan dus wel in Zielink!
werken bij een binnenhuisarchitect: is dat niks voor jou?
Ik wil ze alleen maar
opknappen, niet kopen. Ik heb namelijk niet genoeg geld om te kopen. Maar al had ik het, never nooit aan de Apollolaan. Ik zie er wel eens wat van binnen daar, vanwege vriendjes van kinderen, maar doe mij maar een dump in een weiland. Of aan de rand vd stad, bij een stel vage loodsen ofzo. Kan je ook veel aan opknappen;-)
Hee, even een rechtzetting: ik wil natuurlijk helemaal niet op de Apollolaan wonen, maar alleen maar een keer naar binnen gluren daar!
En misschien ga ik dat optrekje van Adam C. en Patricia P. eventjes uitchecken.
Nou Merel, het is misschien niet voldoende ‘up market’ voor je, maar ik zoek al jaren naar betaalbare huurwoonruimte in Amsterdam. Ik zou zeggen: veel plezier, en ik hoor het wel 😉
Typisch nederlands:
Kijken, kijken.
En niet kopen.
Wonen Ruud en Estelle (Gullit) niet op de Apollolaan?
Lekker sportief!
je kunt er geen genoeg van krijgen: escapisme.
tis net als een kaleidoscoop, een ronddraaiende trommel van kleuren. Mooi he ?
als noodoplossing kun je misschien ’s avonds een wat rondwandelen en dan, als de lampen binnen aan zijn, terloops naar binnen gluren.
Herkenbaar herkenbaar herkenbaar! Ik ben verslaaaafd aan funda.nl.
En dan te bedenken dat ik nog maar 19 lentes jong ben… 😉
in zweden kost een FANTASTISCHE eengezinswoning……………………………………………………………………….110.000 euro!!! eerlijk waar……………….