Als ik in de trein zit, en het wordt al wat voller en de trein stopt op een station waar bijna alleen maar mensen instappen en waar niemand eruit gaat, en ik zie dat de zitplaatsen schaarser worden en er komen mensen in het gangpad in de verte aan, dan leg ik expres mijn tas op de plek naast me omdat ik niet wil dat er iemand naast me komt zitten, zeker niet ’s ochtends vroeg, en dan kijk ik op het moment dat iemand langsloopt heel erg uit het raam met mijn blik op oneindig zodat ze niet vragen of ik mijn tas wil weghalen. En dan heb ik de tweezits voor mijzelf alleen.
Mag dat?
Reacties
38 reacties op “Normen en Waarden”
dat mag, maar dan kom ik toch naast jou zitten.
Ik kan ’s ochtends niemand verdragen, dus ik doe zelfs niet aan carpoolen. Niemand bij me in de auto. Muziek keihard. En dan probeer om, voordat ik op mijn werk ben, te veranderen van een ochtendneuroot in een sociale, aimabele collega.
Poe hee.
Ik ben dol op zulke mensen. Ik pak dan zelf de troep van de stoel en ga zitten, liefst kruip ik een beetje tegen zo iemand aan. En natuurlijk begin ik een praatje. Dan is mijn dag weer goed.
Merel, dat is zeer onbeleefd (los van de vraag of het nu mag of niet). Zo hebben je ouders en je broer je vast niet opgevoed.
tja,.. iedereen denkt hetzelfde als hij zit (ik ook), maar als ik diegene ben die door iemand als jij ‘moet’ blijven staan, gaan er toch wel wat onvriendelijke gedachten door mijn hoofd, en dat op de vroege morgen… poeh
Het mag niet, maar het is wel menselijk. Ik doe het namelijk ook. Maar meestal volgt de straf ogenblikkelijk in de vorm van een grote dikke onwelriekende man die zich naast mij perst en tot Amersfoort blijft zitten…
Het mag wel, maar of het gewaardeerd wordt? Ik heb zelf ook wel eens van die momenten, maar maak toch altijd zelf plaats. Vervelend is alleen als er iemand naast je komt zitten die anderhalve stoel in beslag neemt en geen deo gebruikt. Dan wil ik wel eens moeilijker doen (gewoon doen alsof je slaapt en je tas heel bewust goed vasthouden 😉 )
in de ochtendtrein is het oorlog en dan vind ik je tas laten liggen en uit het raam staren nog wel een hele milde vorm van strijd
Tuurlijk mag het, dat doe ik ook.
Maar wil je de titel van je stukje nog wel even aanpassen naar ‘Waarde en Normen’?
De normen onstaan namelijk uit de waarde en niet andersom.
dank je wel.
nee, fokkin irritant
Dat mag alleen als je voor je tas ook een kaartje hebt gekocht.
…en ze zijn al zo duur…
Dit stukje kwam uit een bijlage van een mail met de titel: de maatschappij ben je zelf…
In de tram
Mies zit in de tram.
Daar komt Oma.
“Mag ik daar zitten?
Ik ben oud en een beetje moe.”
“Optiefen, ouwe graftak”,
zegt Mies.
Oma moet huilen.
Mies is blij.
Nu kan ze lekker blijven zitten.
Het onderwerp levert wel een leuke mengeling van reacties op. Hoewel ik het wel herken vind ik het natuurlijk(??) niet erg netjes. Het zou me niet beletten om naast je te gaan zitten, en als je maar chaggerijnig genoeg blijft kijken zal ik niks tegen je zeggen. Ik heb geen ochtendhumeur, maar sommige mensen in mijn directe omgeving dus ik heb het wel leren respecteren.
Nee.. nah wat onbehoorlijk.. maar ik zou zelf wel aan je vragen of die tas weg mocht en lekker zitten deo-en naast je 🙂
Het wordt tijd voor een eigen auto!
De “mag dat?” vraag stamt uit vroeger tijden.
Tegenwoordig verlangen wij meerkeuze vragen of open vragen, net zoals bij het theorie-rijexamen.
Herkenbaar zo’n situatie. Zelf had ik tijdens mijn studententijd nog veel meedogenlozer methodes dan een onschuldige tas: ik plempte alle zitjes om mij heen vol met mijn huiswerk, en ging er dan ostentatief aan verder zitten tekenen of naaien. Waarbij ik ook gelijk even scherpe naalden om mij heen begon te strooien: succes verzekerd. Maar ja, dat waren dan ook de tijden dat ik heeeel veel moest treinen en zo mogelijk nog veel meer huiswerk meekreeg van de academie waar ik toen op zat. Eigenlijk had ik destijds geen keus, maar nu probeer ik het toch wat beleefder aan te doen. Al merk ik dat ik vriendelijk glimlach naar mensen die ik naast mij wens, edoch bij geen-deo types blijft het hardnekkig raamstaren.
Op de stoel aan het gangpad zitten en doen of je slaapt werkt ook vaak. Dan heb je dus geeneens een tas nodig. En nee, het mag niet.
Nee het mag niet. Bij mij zou het ook niet werken, ik kies altijd de persoon uit met de grootste tas en de chagrijnigste kop. Niet uit pesterigheid maar om zeker te weten dat ik rustig kan zitten.
mag niet, zei zij op een bestraffende toon en met een nors gezicht. wat is de wereld toch chagerijnig, vooral sochtends……
WOW!! dat was een lange zin! 😀
Maar ik doe t zelf ook, dus van mij mag t!!
Ik zat dus gisteren in de trein richting het concert van low en band en toen merkte ik dus dat ik dat ook deed. De trein wordt dan steeds leger en het zijn vast wel aardige mensen allemaal, maar als iemand naast je zit, dat is toch niet alles.
Maargoed, ik deed dat dus ook zo. Je zet je tas naast je. En in de eerste plaats is het gewoon omdat er allerlei praktische dingen in mijn tas zitten (schuimblokken, telefoon, boek, water, schuimblokken) maar het is heel goed bruikbaar om gewoon mensen ervan te weerhouden om naast je te gaan zitten.
En dat gaat goed. Totdat er dan zo’n iel ventje langsloopt. Die zie je dan even later weer terugkomen en dan kijkt hij je vinnig aan. En hoe je ook naar buiten kijkt. Niets helpt. Hij gaat dan gewoon zitten, en dan moet je je tas wel weghalen omdat anders je schuimblokken vermorzeld worden zijn ambtenaarsachterwerk. Voor straf kun je dan altijd nog je walkman heel hard zetten. Hoor je toch niet als hij daar wat van zegt.
Je hebt ook van die mensen die dan gewoon *op* je tas gaan zitten. En als je s’avonds (ik vermijd de ochtendspits maar liever) dan, na een dag hard werken, *echt* een beetje zit te suffen, en in die tas zit je laptop, dan word je daar niet blij van.
Zo’n tas laten liggen vind ik niet zo netjes, maar ja, als je er echt naast wilt zitten vraag je dat gewoon even. Gewoon gaan zitten op andermans spullen vind ik veel asocialer.
Laatst zag ik een vrouw, type Albert Cuypblond, ook weer gewoon op iemands tas gaan zitten. Zo van: ik wil hier zitten, en je haalt het maar weg, en doe jij mij dat niet snel genoeg, jammer dan. Maar o wat een vreugde, in de tas zat een doos met slagroomtaart. En het vette achterwerk in de legging werd weer een beetje vetter… 🙂
Tuurlijk mag dat !
Men mag wel een beetje assertief zijn !
Ik doe het ook altijd, en door mijn norse uitstraling zijn er niet veel mensen die het durven vragen. Als ze dat wel durven heb ik respect voor ze en mogen ze van harte naast mij plaatsnemen. Nadat ik eerst mijn tas heb weegehaald uiteraard. Anders hebben ze een blauw oog ;-)=)
Maar dat jij dat ook doet, Merel, had ik niet van je verwacht….
Een ZIT-plaats in de trein? HOE doe je dat!
fijn dat we van hannes assertief mogen zijn, ook fijn, om in de trein slechts mensen naast je te dulden die je respecteert. Mag ik hier ook alleen maar schrijven (als het ware met mijn tekst naast een ander zitten) als ik gerespecteerd word? Lieve help….
maar eh, Merel, met deze methode selecteer je een beetje op het soort mensen wat naast je gaat zitten, als er dan uiteindelijk toch iemand gaat zitten is de kans groter dat het een brutale aap is waar je veel meer last van hebt dan van degene die gewoon op die lege plek was gaan zitten.
Ja Merel, ik vind dat dat mag. Soms moet het zelfs….
Aso….
Och jeetje……
Boehoe, snik snik.
Is er wat mis met je mond opendoen ?
Of word je heel verdrietig als niemand je in de trein spontaan een plaats aanbiedt ?
mag niet. is belachelijk. doe ik nooit. asociaal en arrogant en had ik niet van je verwacht merel. valt me tegen van je. ben teleurgesteld en beetje boos. maar ik weet dat je het alleen maar opschrijft en eigenlijk heel schattig je tasje op je schoot neerlegt en de mensen aankijkt ën in met je ogen aangeeft:”ga maar lekker zitten hoor”.
nee het mag eigenlijk niet, maarja kan me er wel iets bij voorstellen, vooral ochtendgeuren zijn verschrikkelijk om naast te zitten. ben zelf helaas niet zo’n held, zit bij voorbaat al keurig met m’n tasje op schoot.
Weet je dat ze in Italie in de trein naast je gaan zitten, ook als er ruimte genoeg is: onder het motto de ruimte efficient gebruiken of zo?
Tuurlijk mag dat! Maar als ie na vragen ‘m weg te halen toch blijft liggen, zijn er twee mogelijkheden:
als de trein raampjes heeft die open kunnen, gaat de tas het raam uit; als de ramen niet open kunnen, ga ik er lekker bovenop zitten.
Tas versus Hippo, 1 keer raden wie er wint 😉
(Overigens onlangs laaiende ruzie gehad met een ouder stel dat vond dat ik niet aan hun koffers mocht komen die ze op de vierzits naast de hunne hadden gelegd. Twee mensen op acht plaatsen dus, en bij het na vruchteloos vragen de koffers wat op te schuiven en dan maar zelf de lading verschuiven, mij beschuldigen van poging tot diefstal – dat mag niet.)
Ik doe het zelluf ook! Duld ook geen mensen naast me, zeker niet op de vroege ochtend. Als ik in een vier-persoons zit ga zitten, dan hou ik er rekening mee dat er mensen naast me komen zitten, dus vind ik het ook niet erg. Kwestie van jezelf instellen op het feit dat er iemand naast je kan komen zitten. Dan is het ook een stuk leuker.
nee, dat mag niet, dat is niet netjes. de overwegend positieve reacties hier verbazen me.
Een tip: koop jezelf enkele tamme ratjes, en neem die mee op je treinreizen, in een kooitje, heupzakje, of gewoon op je schoot of schouder… Nooit geen oude mensen die je ambeteren; enkel toffe jonge gasten die ook veel liefde voor dieren hebben 🙂
Moet je helemaal zelf weten. Misschien niet zo netjes, maar ik doe het zelf ook
Een beetje privacy ’s ochtens vroeg is erg belangrijk
iedereen doet het en het is niet een kwestie van mogen, je wordt niet beboet of zo. een beetje persoonlijke ruimte is lekker zo ’s ochtends! iemand die op je tas gaat zitten, dat mag niet, dat is vernielen van andermans bezit.