Ik dacht dat de film ‘Praat met Ella’ heette. Maar toen er in de onverwachte pauze nog steeds geen personage met de naam Ella ten tonele was verschenen, begreep ik dat élla (spreek dus uit ejja) hier een voorzetselvoorwerp was. Praat met Haar, kortom.
Hable con élla, de nieuwste film van Pedro Almodóvar na Todo Sobre Mi Madre (All About My Mother) begint met een dansvoorstelling van Pina Bausch. Twee mannen, vreemden van elkaar, zitten naast elkaar in het publiek en kijken toe. De één, de Argentijnse reisgidsauteur Marco, is tot tranen toe geroerd. De ander, verpleger Benigno, slaat hem gade.
Maanden later treffen de mannen elkaar in het ziekenhuis. Benigno verpleegt al jaren een coma-patiënt wanneer de geliefde van Marco zwaargewond door een stier in de arena ook in comateuze toestand wordt binnengebracht. Tussen de mannen ontstaat een opmerkelijke vriendschap.
Waar het onderwerp nogal zwaar is, en de foto’s van de film alleen maar tragiek uitstralen, is de film nergens pathetisch of zwaarmoedig. Eerder is het een komedie die je door het onderwerp en de prachtige personages dieper roert dan een komedie doorgaans doet. Aan de grote groep Spanjaarden naast ons te horen waren de dialogen eigenlijk nog veel grappiger dan in de Vlaamse (?) vertaling.
Memorabel is het korte zwijgende zwartwit filmpje dat in de film gemonteerd is: ‘De Krimpende Minnaar’. En de muziek van de film zal wel net zo’n klassieker kunnen gaan worden als de soundtrack van Amélie. Heerlijk, een film waarbij je soms even wakker wordt geschud omdat de scènes niet allemaal (chrono)logisch op elkaar volgen. Mooie plaatjes, mooie taal.
Gaat dat zien dus! Gaat dat zien.
Reacties
10 reacties op “Hable con Ella”
Ik leg de film wel voor aan de filmkeuzecommissie, komt die wellicht ook hiet te draaien 🙂
Ik ben het helemaal met je eens, het is een goede film!
Ik ben niet zo’n barricadetype, maar hoe zit het met het stierenvechten? Er werden een paar stieren voor deze film in de pan gehakt. Nu wil ik niet de eeuwige discussie weer opwarmen, maar als ik kotsend de bioscoop uitloop, is het zonde van m’n geld.
Ik heb Amores Perros ook niet gekeken trouwens, vanwege hondenleed.
Ik ben een watje.
Ik vond het stierenvechtgedoe rond de film bijzonder overdreven, vooral nu ik hem heb gezien. Ik denk dat er in totaal nog niet eens 5 minuten aan stierenvechten te zien is. Bovendien is het geen ode aan, of een loftuiting richting het stierenvechtgebeuren, meer een observatie van een in Spanje ‘normale’ sport.
Ik zag de film overigens in Springhaver, een diervriendelijk restaurant. Dus.
De stier heeft in de film (gedeeltelijk) gewonnen, begrijp ik.
Prima!
Er zijn geen stieren doodgemaakt voor deze film! De dierenbescherming ging protesteren tegen de film toen ‘ie in premiere ging, maar later bleek dat er nog geen één stier is afgemaakt. Heb de film overigens zelf nog niet gezien.
Over een gewonde matador gesproken, kijk eens bij op m’n site… stukje over ‘El Cid’, daar wint de stier!
Geweldige film! Merel je hebt gelijk dat de soundtrack een klassieker a la Amélie, The Piano gaat worden. Hier in het Haagsche geen exemplaar meer te vinden. Waarschijnlijk vanwege dat prachtige lied (scene tussen de journalist en de torreadorice)..paloma. Inderdaad gaat dat zien…
Ik las overigens dat er inderdaad stieren zijn afgemaakt voor deze film. Dat wist ik niet. Mijn uitlatingen eerder zijn dus misschien een beetje boud.
naprawde wzruszający film.i ta piekna piosenka,kukuruku czy jakoś tak;)