"Ja, ze worden overal weggestuurd", verexcuseerde een mevrouw zich die met een grote groep kleine kinderen de Albert Heijn binnenkwam.
Toen begonnen de kinderen zwaaiend met hun papieren lampionnetjes met kleine peertjes erin te zingen.
"Ik zou ze ook hebben weggestuurd", bromde een mevrouw.
“Peertjes”, zeg je tussen neus en lippen door. Een uur geleden stonden hier ook een paar kinderen voor de deur te zingen, en eer ik terug was met wat snoep, was deed het lampionnetje van het meisje het niet meer. Ze was helemaal teleurgesteld natuurlijk, dus ik wilde me meteen omdraaien om lucifers te gaan halen. Toen hoorde ik voor het eerst de woorden “batterij op” en “lampion” in ??n zin. Anno 2006 is het niet meer verantwoord is om echte kaarsjes in zo?n papieren lampionnetje te branden. Zei Pa, ook al zo?n verschijnsel van tegenwoordig. Die hoefde 25 jaar geleden echt niet mee!
Tja… Het gebeurt altijd op deze dag dat kinderen zo slim zijn langs de detaillisten te gaan om hun Mars in ontvangst te nemen.
Bij ons in de stad woont een tandarts. Hij geeft alle kinderen een kleine tube Elmex en andere tandartsgevoelige producten. Krijgt-ie van al die firma’s en tandartsenbezoekers.
Ik zou er niet zo moeilijk over doen.
(Hoeveel stemmen had je nou, die van mij meegeteld?)
Waarschijnlijk hadden ze geen x-factor? 😉
ppffff wat een zeikerig mens zeg! Al heel lang geleden dat ze zelf jong was waarschijnlijk…
En? Kregen ze snoep van Albert?
Twintig jaar geleden had ik ook al geen kaarsjes meer hoor, hadden we ook gewoon lampjes met batterijen. Of misschien was ik gewoon ultrahip in die tijd 🙂
Mijn verantwoorde tarwekoekjes wilden de kids niet gisteren, lustten ze niet.
Volgende keer verstop ik me achter de bank en doe ik niet meer open…
Volgens mij woon ik altijd in de enige buurt van Nederland waar niet aan St. Maarten wordt gedaan. Wel aan Halloween laatst, ik heb me toen de hele avond schuldig gevoeld omdat ik vergeten was snoep te kopen, uiteindelijk belden ze hier niet eens aan.
Ha ha
Vorig jaar zat ik met mijn zelf in elkaar geknutselde snoeppakketjes bij de deur te wachten… Maar dat vonden de amsterdam-zuid kindertjes toch maar niets. De volgende ochtend lagen er verschillende pakketjes (met inhoud) verregend in de goot. ( BOE HOE)
Dit jaar toch maar overstag gegaan voor mars, snickers en m&m’s……
Ach bij ons hebben ze gisteravond twee uur lang staan zingen voor de deur en wij gaven ruim 1,5 pond (…) snoepgoed weg. Toen het een beetje begon te waaien was het vanzelf over. Waren de lampions uit, het snoep op of de kinden naar bed? St.Maarten zal het weten!
Zo willen we toch dat alle kinderen (kunnen) zijn? Een beetje zingen, snoep krijgen en lachen van geluk.
(Jammer dat mijn weblog onvindbaar is. Ik wil niet met je concureren hoor, maar hoe lok ik eens een lezer(es)? Ja, ik hoor het al, zing ook eens een deuntje.)
wat een zuurpruim..
Inderdaad Blue. Laat die kids lekker zingen. Leuk toch!
Wij stonden gisteravond ook met onze peuters in een snackbar te zingen, en die man vond het hartstikke leuk en had de snoeptrommels al klaarstaan. Wat een zure reactie in die AH, typisch hoor, wat maakt het uit waar die kinderen zingen. @ Sara: ’the times they are a-changing’, zegt je dat iets? In die herfstwind was het maar wat handig om een lampje op batterijtjes in de zelfgemaakte lampionnetjes te hebben hangen ipv een kaarsje dat steeds uit waait ( de hele avond met huilende kinders op stap, nou nee). En een volwassene meenemen is echt een goed idee, gezien het aantal enge mensen dat wij in een paar straatjes alleen al tegenkwamen. Inc. blaffende herders.
toen ik klein was (een jaar of 12 geleden) hadden we ook al lampjes en batterijtjes in onze lampionnetjes…
@esther: enge mensen inclusief blaffende herders? Hadden ze hun kuddes ook bij zich?
@ Esther: Ik snap het helemaal hoor, zowel die lampjes op batterijen als die vader die meemoet! Mijn eigen kinderen mogen over een paar jaar ook alleen maar onder die voorwaarden langs de deuren op 11 november. Maar het was wel een besefmoment, met precies de gedachte die jij noemt: the times they are changing!
Bij ons in de buurt zou een lampionnenoptocht zijn. Ik zat (voor het eerst, want ik herinner me als Amsterdammer niet dat ik dat ooit gevierd heb) klaar met een enorme bak lollies. Niet ??n liedje heb ik gehoord! Hoe kan dat nou?
Ik ben blij dat ik nooit langs de deuren hoefde te gaan met zo’n lampion. Wij liepen in ons dorp gewoon in een hele lange gezellige stoet, voorzien van muziek en al. Aan het eind kreeg elk kind dan gewoon een hele snoepzak. Niks geleur aan de deur 🙂
wordt sint maarten trouwens wel in het hele land ‘gevierd’? ik kom zelf uit groningen, daar wordt het wel gedaan, maar in maastricht vieren ze op de elfde van de elfde hele andere dingen, en in utrecht heb ik ook nog nooit kinderjtes voorbij zien komen…
(ellen met kleine letter ‘e’, dus een andere dan de Ellen van hierboven)
St. Maarten leeft! Wij hadden extra zakjes snoep gemaakt. Vorig jaar kwamen we namelijk snoep te kort en gingen we van ellende maar over op mandarijntjes, maar dat leverde veel sippe kindergezichtjes op. Zoetigheid blijkt toch het beste. Dit jaar hielden we 1 zakje snoep over van de 78. Volgend jaar gaan we voor de 100.
wat wonen in mijn buurt rare kinderen! ik had appels, mandarijnen, zakjes walnoten, rolletjes snoep, mueslirepen. en ik bleef zitten met die klote rolletjes snoep die ik zelf niet lust.
@marlies: Waarschijnlijk waren die rolletjes snoep het kleinst van stuk. Voor een kind is groot natuurlijk altijd beter, mooier en lekkerder.
Geef een reactie