Er stond een meisje in de Hema aan de Oude Gracht in Utrecht. De winkel was nagenoeg leeg, het was half zes op maandagmiddag. Ik stond te twijfelen over een hemdje. Ik had heftige zin om iets te kopen maar ik wist niet zo goed wat, dus ik draalde.
Het meisje stond bij de BH’s naast me. Ook zij was aan het dralen. Nauwkeurig liet ze haar blik glijden over de BH’s die aan de hangertjes hingen. Ze bekeek ze, betastte ze, onderwierp ze aan microscopisch onderzoek. Uiteindelijk pakte ze er eentje. Ze hing hem even apart, legde haar tas naast zich neer en trok haar jas uit. Ze deed een stapje opzij voor de spiegel.
Ze legde de jas tussen haar voeten op de grond. Aan haar beweging te zien kreeg ik het idee dat ze de BH wilde gaan passen. Daarna deed ze inderdaad haar vest uit. Ze legde haar vest zorgvuldig op haar jas. Ze hield de BH voor haar T-shirt op borsthoogte. Ze hing de BH weer even apart en trok haar T-shirt uit. Even dacht ik dat ze er niets onder aan had, maar er kwam een roze hemdje tevoorschijn. Ze legde haar T-shirt op haar vest. Ze pakte de BH en deed de sluiting los.
Op dat moment kwam een winkelbediende haar vragen wat ze van plan was te gaan doen.
Het meisje antwoordde dat ze op het punt stond de BH te gaan passen. De winkelbediende vroeg haar de BH af te rekenen, thuis te passen en dan eventueel terug te brengen. Ze zei dat dit zo niet kon, midden in de winkel.
Het meisje schudde haar hoofd, maar pakte rustig haar T-shirt, vest en jas en kleedde zich weer aan. Toen ze mij zag, zei ze: ‘Het is toch niet normaal dat ze hier geen pashokjes hebben’.
Geef een reactie