‘Hee, ben jij IT-er?’,
vraagt het onbekende meisje uit het niets aan de jongen naast mij, die IT-er is, en met wie ik die avond in Paradiso ben.
‘Er zijn hier alleen maar IT-ers! Moet je kijken!’, roept ze tegen mij,
en ze wijst een paar voordehandliggende exemplaren aan. ‘IT-ers zijn
raar. Weet je wat die jongen achter mij net vroeg aan dat meisje?’,
schreeuwt ze.
Ze is heel klein en moet heel hoog naar mij opkijken. Misschien schreeuwt ze daarom wel zo hard.
‘Of ze wel een scanner had! Waah!’.
Ze steekt haar vinger in haar mond alsof ze moet overgeven.
Zelf kwam ze voor Meindert Talma en Spinvis vindt ze maar stom.
Meindert Talma en Spinvis
hebben ??n ding gemeen. Ze kunnen allebei niet zo goed zingen maar
zijn wel zanger. Meindert zingt en praat zo droog met Fries
accent in het Groningse dat ik er steeds om moet lachen, terwijl
het misschien niet altijd zo bedoeld is. Zijn teksten maken me fronsend
van vreemdheid aan het lachen, ook omdat ik maar stukjes ervan versta.
De lange Groninger met een kruintje achterop zijn blonde hoofd
charmeert. Vooral tijdens Versmobielondernemer en Rummenigge.
Om Spinvis moet ik op het podium nauwelijks lachen, waar ik
dat bij de CD wel eens moest doen. Hij staat met een quasi
onschuldige blik op het podium tussen (voor een deel) bejaarde
muzikanten met interessante instrumenten. Heel serieus en
introvert. Geen grijntje zelfspot en ik vraag me af of dit niet
heel erg gaat tegenvallen.
Maar vanaf Bagagedrager wordt het al snel beter. Voor Ik Vergeet en
Smalfilm zijn samen met Bagagedrager een plezier om live naar te
luisteren, en naar te kijken op het grote projectdoek achter het
orkest. En hoewel ik de harp per definitie een naar instrument vind, is
hij die avond onmisbaar.
Even erna staan we in de bovenzaal, waar The Kills optreden. Al een
paar seconden nadat ze begonnen zijn, voel ik mijn trommelvliezen
protesteren. Maar iets cools hebben ze wel. Met z’n twee?n staan ze
strak. Strak van teveel drugs en strak in hun eigen
muziek. De jongen naast me doet de touwtjes van zijn
joggingtrui in zijn oren. De drumcomputer doet zijn werk.
Suizend lopen we naar buiten.
Vanavond Madrugada, weer iets heel anders. Maar volgens mij zijn daar
net zo veel IT-ers. Misschien moest ik maar eens een scanner kopen.
Geef een reactie