Hij raakte een beetje ongeduldig. Met dit ge-mmmm van mij kwam hij niet verder.
Hij twijfelde even, maar deed het toen toch.
Hij stak zijn hand uit naar mijn koekje.
"Hela", zei ik.
Hij trok zijn hand terug.
Zijn mondhoeken gingen een beetje naar beneden. Hij keek alsof hij
binnen een seconde uit zou kunnen barsten in een oorverdovend gebrul.
Ik keek om me heen. Zijn hoogzwangere moeder zat even verderop.
Ik dipte mijn theezakje enkele malen in het hete water en legde het
zakje toen op het bijgeleverde schoteltje. Dat schoteltje kreeg je vroeger niet
als je thee bestelde, dacht ik. Vroeger moest je heel moeilijk doen met
het zakje en je lepeltje. Draaien en uitpersen. Herinneringen van
bittere, zwarte thee kwamen boven. Die dikke Pickwick zakjes die
eigenlijk voor een hele pot bedoeld waren. Jak. Wat een vooruitgang,
bedacht ik me, hebben ze in de thee-industrie geboekt.
Toen ik klaar was met peinzen was het jongetje weg.
Mijn koekje ook.
Ja, want kinderen die vragen worden overgeslagen. Dat wordt erin gestampt. Dus vragen ze niet, maar krijg je eerst vervelend ge-insinueer en vervolgens grijpen ze gewoon als je niet kijkt.
Klote-ouders.
Sjeeezus, wat een gezeik hier van de dagelijkse moraalregeerders. Ik fiets lekker met Kiers mee. Het zonnetje schijnt en misschien kunnen we nog ergens een koekie jatten.
nog slimmer vind ik die touwtjes die tegenwoordig soms aan zo’n theezakje zitten. Als je daar aan trekt dan trekt het theezakje samen, zodat je niet je halve kopje thee gelijk kwijt bent…en je houdt droge handen :-)
Mijn motto “Don’t get between a man and his cookie”. Het eten van koekjes is zo’n beetje mijn Zen. Op kantoor weten ze daar alles over. Ze storen me het best niet wanneer ik met een pakje koekjes op het bureau, driftig op het klavier ram. Het leven van een wetenschappelijke medewerker gaat over koekjes!
kijk da’ vinnk n? mooi he? twee manne kijk die hebbe rusie om teen of tander ja toch? en dat die ene dan goon Toegeeft he? en goon vrienschappelijk hoor! ja, en tuurlijk achteraf nog effe so eh.. toch een beetje kole opt vuur. Ja da’ vinnk n? ech mooi
Het moet toch niet gekker worden met jou, Merel. Tuurlijk, ik ben blij dat onze lieve Merel geen slachtoffer van zinloos geweld geworden is, naar aanleiding van het weigeren van een koekje. Maar zomaar je koekie laten jatten en er vervolgens niks aan doen.. Lekker de last voor opvoeding bij de zwangere moeder laten liggen en vooral niks zien.. FOEI! Het lijkt verdomme wel gedoogbeleid zoals je ermee omgaat! We hebben toch allemaal gezien wat dat onder Paars voor puinhopen heeft opgeleverd? Dat koter gaat van kwaad tot erger regelrecht naar de verdommenis en het is allemaal JOUWSCHULD! Wil je dat wel eens goed in je oren prenten?
het grootste taboe van deze tijd: openlijk een rothekel aan zulke kinder-gedrag hebben. Al die ouders die op hun tenen getrapt zijn en het vervolgens ikweetnietwatallemaal noemen.
Heee Walter, ‘Als u fijn geschreven spul zoekt: bij majesticmoose een vervolgverhaal’, zegt u? Heeft u Heer Ewald reeds gelezen op bicat.net/archives/00001339.htm#comments? Ook een fijn stukje schrijven en hadden we het in drie?n geknipt, was het een vervolgverhaal geweest. Ha! het is sowieso een vervolgverhaal maar dat alleen weet de dronken filosoof. Bent u wel eens dronken?
De voor uitgang is hetzelfde als de achter uitgang, gesneden koek voor dronken filosofen, vooral als die rondjes fietsen.
Merel: je hebt maar 1 gang te gaan, linea recta naar de kinderrechter met een stalkersverbod voor grijpgrage jochies. Vroeg verboden is jong verleerd. Nee is geen verkapt ja uit de mond van een vrouw en zo gaat later geen kostbare tijd verloren in eindeloze erfrecht en scheidingskwesties die dat jong nog staan te gebeuren. Dit zijn typisch situaties die zich lenen voor educatief ingrijpen en ‘holding your ground’, de rug recht houden etc.
Er was laatst een klant op bezoek, die was erg bedreven in het uitknijpen van het theezakje. Ze wikkelde op de een of andere manier het zakje om het lepeltje en maakte met het touwtje zulke draaibewegingen, dat het water er tot de laatste druppel uitgeperst werd.
Moljevic. Die met de pinda erop zijn inderdaad niet de lekkerste, maar ze doen het wel het best omdat ze onverpakt op het schoteltje gaan. Het gemiddelde verwende terras-hang kind heeft het in no time in de smiezen. Het is mij al meerdere malen gelukt om verlekkerde peuters en kleuters minutenlang aan de ouderlijke macht te onttrekken.
Lwayerzwelgje. Ik ben erg voor de Orthopedagogische tik voor bepaalde ouders. Over de haalbaarheid voor een gebod erop, ben ik zeker in het licht van de Europese richtlijnen, niet echt hoopvol.
Wees dan ook duidelijker; ‘hela’ kan van alles betekenen…
Aan kinderen worden vandaag de dag onmogelijk hoge eisen gesteld; ze moeten nog net geen gedachten kunnen lezen… :)
Wat een ontzettend dom lulverhaal over een kutkoekje en een kutkind. Ga wat doen met je leven, stelletje broodmongolen. Ik zal nog eens googlen en op deze jank-site komen…