Zoals Amsterdam vanmiddag was, mag het altijd zijn. Een stralende zon, warm, een schoongezandstraalde straat voor mijn deur, glimmende pieken op de kerktorentjes in de lucht.
De zon schitterde in de ramen van de eeuwenoude gebouwen, een vogel zong een prachtig lied, een wolkje stond eenzaam in het wolkendek, en de wind blies heftig door mijn haren.
Het allerfijnste echter was de stilte. Er was niemand op straat. Een verloren fietser reed honderd meter voor me op het fietspad, het Museumplein was nagenoeg mensloos op een paar zonnebadende toeristen na, de straten lagen er uitgestorven bij midden op deze eerste lentedag. Geen geschreeuw, geen getoeter, geen mensen voor me, achter me, links van me en rechts van me. Zeëen van ruimte. In mijn gigantische stad. Intens gelukkig op de fiets.
Met dank aan Máxima en Willem-Alexander.
Reacties
7 reacties op “Op de fiets (17)”
Je woont maar een paar blokken bij me vandaan, maar het verschil is schrijnend. Hier is de stoep bezaaid met hondepoep. Ik weet ook hoe het komt: al die mensen die normaal mijn stoep schoonvegen, hebben de afgelopen week jouw stoep geveegd.
Leve de republiek!
Er zijn vast mensen die alle steden van de wereld hebben gezien – op die manier. Geleid wordend door escortes politieagenten, prachtige schone straten zien, en zich niet realiseren dat het er om de hoek heel anders uit ziet.
Lawaai is wel een nadeel van Amsterdam. Net als toeristen en hondenpoep. Hier in het Noorden hebben we ook hondepoep, maar nog niet een tiende van de toeristen, het lawaai, de files, de vliegtuigen, de schietpartijen. Dus wel lekker rustig. Soms mis ik Amsterdam wel een beetje.
Grote steden zuigen in het algemeen. Niet alleen Amsterdam, maar noem ze maar op: Rotterdam, DenHaag….brrr. Ik moet er soms heen voor m’n werk maar ik ben alijd blij als ik weer lekker in m’n brabantse dorp ben en vanuit mijn computerkamer de boer zijn grond zie bewerken. Heerlijk. Lawaai en drukt zijn soms leuk om op te zoeken. Er wonen lijkt me een grotere armoede dan voorstelbaar.
Ik voel me anders rijk in Amsterdam.
Want Amsterdam
Is poep op de stoep
en haat in de straat
je bent op je hoede
vooral ’s avonds laat
Dansen bij Jansen
eh….lalalala…
een steen door de ruit…want (bis)
(Danny de Munk 198?)
PS: Bij mij ligt de poep op de deurmat, met dank aan mijn onderbuurman en zijn gestoorde honde-rakker. Poep op de stoep heb ik al jaren niet meer gezien. Typisch jaren 80 probleem.
Misschien een geruststelling; In Rotterdam ligt het op de stoep, hoor !