Schol

Sommige dingen blijven je altijd bij. Opmerkingen die je hebt gemaakt en waar je jaren later nog een stekende pijn in je maag van krijgt als je eraan denkt. Opmerkingen die gemaakt zijn tegen je waarvan je jaren later nog boos wordt als je ze weer hoort zeggen. Meestal zijn het dingen die door de ander allang vergeten zijn, opmerkingen gemaakt in een opwelling, niet belangrijk, waar door jou met jarenlang gewicht aan getild wordt.

Ik was zes jaar oud en ik zat in de klas van Gurina Schol. Daar ik nog geen kennis had van alle voornamen in de wereld, vond ik het heel normaal dat mijn juf Gurina (spreek uit: guurienaa) Schol heette. Ze was heel lief en heel leuk, en ik voelde me als een schol in het water, bij haar in de klas.
Op een dag kregen wij een brief mee naar huis, voor onze ouders. Ik kon de brief natuurlijk niet lezen, ik was tenslotte zes, maar onderaan de brief stond een woord dat ik al kende. Alleen dan fout gespeld. ‘Schol’, stond er. Ha!, dacht ik, daar moet ‘school’ staan. Wat dom van mijn juf! Ze heeft het fout gespeld! En ik weet het lekker beter! Haha!

Ze stond in de deuropening te praten met twee ouders en een meester. Ik zou haar eens laten zien hoe slim ik was, hoe goed ik had opgelet in de klas, en hoe goed ik haar spelfout had ontdekt! Ik stapte triomfantelijk op haar af, de brief in mijn hand geklemd, en ik onderbrak, zoals zesjarigen dat doen, het gesprek dat ze aan het voeren was. ‘Kijk, Gurina’, zei ik, ‘Je hebt een spelfout gemaakt! Hier staat schol in plaats van school!!’. Gurina keek naar haar naam onderaan het papier. De vier volwassenen begonnen heel hard te lachen. Misschien aaide één van hen over mijn bol. Ik snapte niet waarom. Gurina legde het lachend uit.
Ik voelde me gekleineerd, dom, stom dat ik zo nodig zo slim moest doen, en heel boos – op mezelf. Ik denk dat Gurina Schol zich het niet meer kan herinneren. Wellicht de hele Merel Roze niet. Maar soms merk ik dat ik eraan terugdenk en dat hetzelfde domme gevoel weer bovenkomt. Omdat ik merk dat ik dat soort dingen (denken dat je het door hebt, maar het helemaal fout hebben gezien) soms nog steeds wel doe.