Maand: september 2001

Zondag is altijd een mooie dag om niets te doen. Uitslapen, kater hebben, niets doen, de krant lezen en niets doen. Lui opstaan, koffie drinken met opgeklopte melk, een gitaardeuntje spelen dat nergens toe leidt, eventueel afspreken voor later op de middag. Maar goed, ik moet naar mijn werk.

Ik was er eerder dan Els en had ruim de gelegenheid om mijzelf te verbazen over zoveel vrouwen. In het halletje van de Kleine Komedie stonden zij in alle denkbare exemplaren: groot, lelijk, grof, subtiel, gracieus, feministisch, mooi, lang, duidelijk hetero, duidelijk lesbisch. Ik weet niet goed waarom, maar ik voelde mij in deze aaneenschakeling…

Interview 200 vrouwen over hun vagina en maak er een aantal monologen van. Laat de monologen opvoeren door drie bekende vrouwen. Ik ga vanavond naar de Vagina Monologen. Samen met Els. Ik ben benieuwd. Ben benieuwd of ik het leuk ga vinden, of dat ik misselijk de zaal zal verlaten. Ben benieuwd of er veel…

Elke dag vanuit de trein een groot bord langs het spoor: www.newyork-amsterdam.nl – het nieuwe wonen. “New York Amsterdam is ruimte om te leven”.

De Westersingel voor het Centraal Station in Rotterdam was gisteren bijna buiten haar oevers getreden. Het voor het Culturele Jaar zo mooi verbouwde uiterlijk van dit deel van de stad lag onder een enorme laag water verborgen. De nieuwe brug was niet meer beloopbaar, de oude statige boom halverwege de singel had geen zichtbare wortels…

Vannacht had ik het koud. Toen ik opstond, was het nog donker. Nu regent het. Heel hard. Ik moet fietsen naar mijn werk. Weeeheeeeh.

Is het nou de Taliban worden of de Taliban wordt? Is het nou Oessama bin Laden, Osama Bin laden, Ossama Bin Laden of Osama bin Laden? Is het nou djihad of jihad? Is het Saoudi-Arabië, Saudi Arabië of Saudi-Arabië? Kabul of Kaboel? Moedjahidien of mujahidin? Ik zie alles door elkaar! Lastig, al die vertaalde woorden…

Angst is een slechte raadgever. In de trein gisteren (ik zit er wat te vaak in, de laatste tijd, vandaar al die spannende gebeurtenissen vanuit ’s Neerlands openbaar vervoer) werd door de omroepster verteld dat wij station Schiphol naderden. Halverwege het omroepbericht stopte ze, gilde/lachte ze en de microfoon viel uit. Een aantal minuten later…

Vanochtend op mijn werk bij het koffiezetten vroeg ik me ineens af of ik mijn koffiezetapparaat thuis eigenlijk wel had uitgezet. Zaterdag voor het laatst koffie gezet en ik kon me ineens niet meer herinneren of ik het knopje toen had uitgezet. Maar als het zaterdag was, dan had ik het vanochtend of al eerder…

Er zijn dingen die belangrijker zijn dan een schaduwmeeting of een gebeurtenis in een trein. Dat is altijd al zo geweest, en nu is dat gevoel veelvoudig versterkt. Maar het leven gaat door – ook al ben ik mij danig bewust van de situatie in wereld zoals deze nu is. Ik vind de Amerikanen steeds…

Aangezien mijn trein een ‘onbepaalde’ (40 minuten) vertraging had vanwege een blikseminslag werd er door de hele coupé druk gebeld naar geliefden, familie en bekenden om door te geven dat ze wat later kwamen. Eén meisje belde met haar vriend, die niet wilde geloven dat ze vertraging had – ze moest een medepassagier bereid vinden…