Maand: november 2002

Boudewijn Büch is niet meer. Op die werkelijk verschrikkelijke reclames voor de verschillende rijstsoorten van Lassie (?) na, is dat echt stom en zonde.

U heeft nog één week de tijd om naar de allerleukste tentoonstelling van Amsterdam te gaan: Kaarten van Amsterdam, 1866 tot 2000, in / naast het Gemeentearchief. Iedereen die Amsterdam een beetje kent (en ook anderen, maar voor hen is het minder leuk) kan hier de ontwikkeling van de stad zoals deze in de loop…

“Voor de Bijlmerbajes, waar Volkert van der G. vastzit, staat onze verslaggever…” Waarom staat die verslaggever daar, in de kou, in het donker? Er gaat daar heus niets gebeuren. Was lekker thuis gebleven en had daar verslag gegeven. (hé dat rijmt)

Wilco is een held! Alles doet het weer!

Computers zijn maar stomme dingen eigenlijk. Vriend Wilco kwam met grote moed achter mijn computer zitten om hem nou eindelijk weer eens echt draaiende te krijgen. Vriend Wilco deed, vriend Wilco installeerde, vriend Wilco savede, vriend Wilco rookte er een sigaretje bij, vriend Wilco startte op (x100), vriend Wilco verbaasde zich, vriend Wilco liet zich niet…

‘Hoi, met Kiek’ ‘Hee hallo! Hoe’st?’ ‘Ik heb een beetje rare vraag, maar wie heb jij getrokken, voor Sinterklaas?’ ‘Ja, ga ik jou niet vertellen zeg! Dat is geheim. Rare.’ ‘Nee, maar je moet het toch zeggen. Echt.’ ‘Nee. Zeggiklekkertochniet.’ ‘Jawel, ik moet het echt weten, eerlijk.’ ‘Hoezo dan?’ ‘Ik ben vergeten wie ik ook alweer…

[[image:images/herfstlucht.jpg:inline]]

Heeft u dat ook? Dat de laatste twee maanden van het jaar als een schaduw heenvliegen? Laatst was het nog zomer en nu het is al bijna 2003. Voor ik het weet gaat alles zoef zo aan mij voorbij. Agenda’s volgeboekt, afspraken moeten wijken naar half december of liever nog naar volgend jaar. Iedere avond al…

Een tijd geleden kwam er een man aan de deur die mij wat wilde verkopen. Daar ben ik niet van gediend, dacht ik, maar voor ik het wist, werd ik in zijn praatje meegesleurd, en vijf minuten later stond ik in mijn hand met een kaart voor 15 euro. Met die kaart kon ik bij…

Het is net de Nederlandse politiek van het moment. Charis stopt.

De drie Japanners in pak waren druk met elkaar in discussie. Ze maakten wilde, verhitte gebaren en praatten gedempt maar toch duidelijk dwingend. De kleinste had een opschrijfboekje in zijn hand en stond klaar om eventuele feiten te noteren. Achter hun gekibbel verscholen stond ik. Ik wilde een pak sinaasappelsap pakken, maar de Japanners wisten…